vivliopoleiopataki

Εσύ κατάπιες ποτέ σποράκι από καρπούζι;.....

Ραντεβού, λοιπόν, στο μπαρ του ξενοδοχείου Ατλάντα στο Ρόττερνταμ. Στο «νοσταλγικό μπαρ» ο Πάβελ Σουντοπλότοφ ξεγέλασε τον Κονοβάλετς. [...] Ο Πάβελ έβγαλε το δώρο του Εβγένι, το κουτί με τα σοκολατάκια, και του είπε ότι έπρεπε να επιστρέψει στο πλοίο. Άφησε το κουτί σε οριζόντια θέση. Ο Πάβελ ήθελε να τρέξει, αλλά συγκρατήθηκε, αντάλλαξε χειραψία με τον μελλοθάνατο και απομακρύνθηκε ήρεμα. Ο Κονοβάλετς έφυγε κι αυτός με τη σειρά του. Έξω από τον κινηματογράφο "Λυμιέρ" κοντοστάθηκε λίγο. Τότε η βόμβα έσκασε κι ο Εβγένι έγινε κομμάτια. Ο καιρός ήταν ζεστός και είχε ήλιο μετά την πρωινή βροχή. Ήταν 23 Μαίου του 1938. Ο Φρανκ Όλσον, βακτηριολόγος και επιστήμονας βιολογικού πολέμου, στις 28 Νοεμβρίου του 1953 πήδηξε από το παράθυρο του ξενοδοχείου Statler της Νέας Υόρκης και σκοτώθηκε. Ο συνάδελφός του Σίντνεϋ Γκότλιμπ του είχε δώσει κρυφά μια γερή δόση LSD πριν από εννέα μέρες και ο εγκέφαλος του Φρανκ φαίνεται ότι κάηκε. Μια περιπλάνηση μέσα από εξηνταδύο μικρές ιστορίες στον κόσμο της κατασκοπείας και της τρομοκρατίας στον 20ό και στις αρχές του 21ου αιώνα. Η αιματηρή πρακτική της έχει γίνει καθεστώς στον σύγχρονο κόσμο: από την NKVD και την KGB, τη Μ16 και τη CIA, στη Φράξια Κόκκινος Στρατός, τη Μοσάντ και τη Χαμάς, στον Κάρλος, το LSD και το πλουτώνιο. Μια εθιστική πρακτική και παγίδα για όσους παίρνουν μέρος. Άρνολντ Ντόυτς, Πάβελ Σουντοπλάτοφ, Κιμ Φίλμπυ, Άντονυ Μπλαντ, Ραφαέλ Ειτάν, Μάρκους Βολφ, Τζωρτζ Μπλέηκ, Ουάντι Χαντάντ, Γιοχάννες Βάινριχ, Αλεξάντερ Λιτβινένκο κ.ά.: ιστορίες εξαπάτησης και τρόμου. Οι φανερές και οι αθέατες ψυχολογικές πλευρές του «διπρόσωπου» ή «παράνομου», που θυσιάζει ή «χτίζει» τη ζωή του για έναν «ιερό» σκοπό. Η δημιουργία μιας δεύτερης ταυτότητας, που μοιάζει με τη συγγραφική πρακτική. Έμπνευση, κυνισμός και φαντασία. Μια προσωπική επιλογή «σκηνών» του Ανδρέα Αποστολίδη, με τον Τζων λε Καρρέ να συνοψίζει: «Πώς μπορεί να γίνει κανείς κατάσκοπος». «Όταν προσπαθείς να εξοντώσεις κάποιον, χρειάζεσαι δύο πιστόλια. Το πρώτο έχει σιγαστήρα, το δεύτερο όχι, για να είναι πιο ισχυρό. [...] Χρειάζεσαι επίσης δύο χειροβομβίδες και έναν οδηγό. Εγώ είχα μόνο ένα παλιό πιστόλι και πέντε σφαίρες». (Κάρλος, για τη απόπειρα κατά του διευθυντή των Marks & Spencer στο Λονδίνο, 30 Δεκεμβρίου 1973).

Το έργο του Ρισάρ Μαλκά Το δικαίωμα να χλευάζουμε τον Θεό κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις της Athens Review of Books, σε μετάφραση της Αθηνάς Πεντίδη και με επιμέλεια, πρόλογο και επίμετρο του καθηγητή Γιάννη Παπαδόπουλου.Εντέλει, ποιος έθρεψε τον κροκόδειλο, ελπίζοντας να είναι ο τελευταίος που θα φαγωθεί; Η ιστορία είναι πάντα η ίδια: Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με φαινόμενα που μας τρομάζουν, ορισμένοι επιλέγουν να συνθηκολογήσουν. Όμως ο κροκόδειλος του Μονάχου μεγαλώνει τόσο πολύ τρεφόμενος από τις υποχωρήσεις μας, ώστε αυτό που θα μπορούσαμε σταματήσουμε με λίγο θάρρος γίνεται ένα τέρας που απειλεί να μας καταπιεί.Ο κόσμος οπισθοχώρησε μπροστά στον σκοταδισμό. Όσοι απεχθάνονται τις ελευθερίες κέρδισαν, και το αίμα της δημοκρατίας τούς άνοιξε την όρεξη. Το εγχείρημα των Αδελφών Μουσουλμάνων γνώρισε απόλυτη επιτυχία.Μισούν τις ελευθερίες μας και δεν θα σταματήσουν. Επειδή κι εμείς είμαστε ο Άλλος. Επειδή οι Δυτικοί λαοί φέρουν μια άλλη οικουμενικότητα, αντίθετη στη δική τους. Η δική μας είναι φορέας λογικής και ελευθερίας, ενώ εκείνη των φανατικών χτίστηκε στο δόγμα και την υποταγή. Δεν θα σταματήσουν μέχρι να μας μετατρέψουν σε χρυσόψαρα μέσα σε μια γυάλα.Εναπόκειται σ’ εμάς να γελάσουμε, να απολαύσουμε τις ελευθερίες μας, να ζήσουμε με το κεφάλι ψηλά, απέναντι σε φανατικούς Ισλαμιστές που θα ήθελαν να μας επιβάλουν έναν κόσμο νευρώσεων και απογοητεύσεων, σε συμπαραγωγή με τους τυφλωμένους πανεπιστημιακούς και λόγιους, κληρονόμους αυτών που υποστήριξαν κάποιους από τους χειρότερους δικτάτορες του εικοστού αιώνα, από τον Στάλιν μέχρι τον Πολ Ποτ.Σ’ εμάς και μόνο εναπόκειται να δεσμευτούμε, να σκεφτούμε, και ενίοτε να διακινδυνεύσουμε για να διατηρήσουμε την ελευθερία να είμαστε αυτοί που θέλουμε να είμαστε. Εναπόκειται σ’ εμάς να βρούμε τις λέξεις, να τις αρθρώσουμε και να τις γράψουμε για να καλύψουμε τον ήχο των μαχαιριών πάνω στους λαιμούς μας.Αυτό που βρωμίζει την ανθρωπότητα, που προσβάλλει τον Θεό, αν υπάρχει, δεν είναι οι γελοιογραφίες μας, είναι η δολοφονία αθώων, τα φτηνά λόγια του Πάπα, είναι το ντελίριο παράνοιας ενός Πακιστανού Πρωθυπουργού, είναι η έλλειψη αμφιβολίας που χαρακτηρίζει τον φανατισμό, είναι αυτό το ισχυρό για το πνεύμα δηλητήριο της ιδεολογίας θυματοποίησης, αυτής του περίφημου δυο μέτρα και δυο σταθμά, ή της κατηγορίας για «ισλαμοφοβία», εκεί όπου στην πραγματικότητα το δίκαιο εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο για όλους. Αυτό το δηλητήριο διαμορφώνει τα πνεύματα μέσα στην απόρριψη του Άλλου και τη βία. Αυτό που βρωμίζει την ανθρωπότητα είναι η ηλιθιότητα του βήματος, των άρθρων, των τοποθετήσεων που εξηγούν πως θα ήταν υπεύθυνο να εγκαταλείψουμε τις γελοιογραφίες του Ισλάμ, καθιστώντας το έτσι μια θρησκεία εξαίρεσης.

Ποιητική συλλογή

Η αναζήτηση της ταυτότητάς μας, η έρευνα του να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε, βρίσκεται στο κέντρο του ερωτήματος, του τι σημαίνει να είμαστε «Ανθρώπινες υπάρξεις» και του «τι σημαίνει να είσαι Έλληνας». Από την Αυγή των Πολιτισμών, το Αιγαίο ενώνει με την γαλάζια λεκάνη του τρεις Ηπείρους, την Ευρώπη, Ασία, Αφρική και στις τρεις συντελέστηκαν οι πιο τολμηρές και οι πιο γόνιμες συναντήσεις του πνεύματος από την Προϊστορία μέχρι και σήμερα. Αναζητώντας τις ρίζες της παρουσίας του Ανθρώπου στον Eλλαδικό χώρο μέσα στις Χιλιετίες της Προϊστορίας, αλλά και της Ιστορίας, βλέπουμε ότι στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου, η Ελλάδα είναι διάστικτη από τόπους προικισμένους με ιδιαίτερη ενέργεια, ποιότητα αλλά και λειτουργία. Πετράλωνα, Θεόπετρα, Δειρός, Παλαιόκαστρο, Φράγχθι, Δίμινι, Σέσκλο, Άργισσα, Κνωσός, Φαιστός, Γόρτυνα, Μυκήνες, Τίρυνθα, Θήρα, Δωδώνη, Δελφοί, Δήλος, Σαμοθράκη, Ολυμπία, Εφύρα, Ταίναρο, Πύλος. Η Μινωική Κρήτη, ομφαλός του αρχαίου Αιγαίου, με το εμπόριο και με υλικό παρμένο απ’ όλη τη Μεσόγειο, την Ανατολή και τη Δύση, πρώτη πλαστουργεί πρωτότυπο Πολιτισμό, για μιαν αξιοπρεπή μορφή ανθρώπινης ζωής. Ακολουθεί ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός κι ο κληρονόμος του Ελληνικός κόσμος διασπείρει την Γλώσσα και το Αλφάβητο όπου γης και με την Γνώση και τη Φιλοσοφία αφυπνίζει το νου όλης της Ανθρωπότητας. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έκρυψαν τη Γνώση σε σκοτεινά σύμβολα του Μυστικισμού. Αναζητητές της γυμνής αλήθειας, σήκωσαν τα πέπλα που την κάλυπταν και την έφεραν στο καθαρό Φως με την Φιλοσοφία και την Τέχνη. Ο «Έλληνας Άνθρωπος» αναγνωρίζει το «Μυστήριο της Ύπαρξης» ως τα πιο σκοτεινά βάθη του αόρατου και κατά την έκφραση του Αναξαγόρα η εντολή του «Νου» του διακόσμησε το Χάος... Στις αντιφάσεις της επίγειας ζωής δεν διαχωρίζει την ύπαρξη του από τον κόσμο και θέλει να έχει δεσμούς κι ομφάλιους λώρους με τα σύμβολα της «Συμπαντικής Γνώσης». Έχει την ωριμότητα της «Εγκόσμιας Συνείδησης» και βλέπει μέσα στο φως το «Μίτο του Θανάτου» κι όλη η ζωή του είναι δομημένη πάνω σε κύματα φωτός και σκοταδιού. Χάρη στη φαντασία και την ονειρική του παρόρμηση «ποιεί» Τέχνες κι Επιστήμες και το σπουδαιότερο, από την αρχή της Πρωτόγονης ζωής του «ποιεί Ποίηση» που είναι πρόταση Μνήμης, ανατροπής κι ανασύνθεσης των πραγμάτων του Κόσμου. Οι Μυστικοί μας λένε πως όλα τα θαύματα και τα Μυστήρια του Κόσμου κι όλες οι πληροφορίες, βρίσκονται μέσα μας, στη «Συνείδηση του Είναι» μας. Η αφυπνίζουσα δύναμη της δημιουργικής φαντασίας του Ανθρώπου αναδύεται από τους χώρους του ανερεύνητου «Υποσυνείδητου» και του βαθύτερου του «Εγώ» κι η σκοτεινή περιοχή της ψυχής του αρχίζει να φωτίζεται σιγά σιγά.. Οι «Μεγάλοι Κύκλοι των Ενιαυτών» διέπουν τους «Χρονικούς Κύκλους» που ξεκινούν από το Σύμπαν μέχρι την πρόσφατη Ιστορία του Ανθρώπου και περιγράφουν το Παρελθόν μέχρι και Σήμερα και για το «Κύκλο του Χρόνου» που δόθηκε στην ποιήτρια σε αυτή την επίγεια ζωή...

Για αμέτρητους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, τα λόγια της Louise Hay έχουν λειτουργήσει κυριολεκτικά ως φάρος, οδηγώντας τους στο φως μιας καλύτερης ζωής. Η Cheryl Richardson ήταν ένα από τα πολλά άτομα που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό η Louise... προτού εξελιχθεί και η ίδια σε διάσημη και επιτυχημένη συγγραφέα. Οπότε τι συμβαίνει όταν οι δυο τους συνδυάζουν από κοινού τη σοφία τους σε ένα Βιβλίο; Το αποτέλεσμα είναι αυτό που τώρα κρατάς στα χέρια σου. Καθώς η Louise και η Cheryl επιδίδονται σε μία σειρά από καθοριστικής σημασίας, απέριττης σοφίας και από καρδιάς συζητήσεις, θα αισθανθείς σαν να βρίσκεσαι σε γεύμα με την αγαπημένη σου παρέα και ταυτόχρονα σε μια "τάξη για προχωρημένους", όπου διδάσκουν δυο ηγέτιδες του κινήματος αυτο-βελτίωσης. Η Louise και η Cheryl καταπιάνονται με μια ευρεία γκάμα κρίσιμων θεμάτων, όπως: πώς να αγαπάμε τον εαυτό μας και το σώμα μας, πώς να βιώνουμε την καθημερινότητα με επίγνωση, πώς να φέρνουμε πραγματική ευημερία και αφθονία στον κόσμο, πώς να οικοδομούμε θετικές σχέσεις - τόσο με την οικογένεια και τους φίλους, όσο και στον χώρο εργασίας, πώς να αντιμετωπίζουμε τον θάνατο με αξιοπρεπή και ειρηνικό τρόπο, και πολλά άλλα. Αυτές οι δυο εκπληκτικές γυναίκες είναι η ζωντανή απόδειξη τού ότι οι πνευματικές αρχές που συζητούν σε αυτό το βιβλίο πραγματικά έχουν αποτελέσματα. Καθώς το διαβάζεις, θα ανακαλύψεις ότι και εσύ έχεις την ικανότητα να δημιουργήσεις μια εξαιρετική ζωή!

Τα Χριστούγεννα είναι η μεγάλη τομή στην ανθρώπινη ιστορία· το σημείο όπου ο χρόνος συναντά την αιωνιότητα και η ανθρώπινη τραγωδία συναντά το άπειρο έλεος του Θεού. Πρόκειται για την είσοδο του Θεού στον κόσμο με τρόπο ανείπωτο, για την αυτοκένωση της Θεότητας, για το άνοιγμα της οδού της σωτηρίας. Αυτό το βιβλίο, το οποίο φιλοξενεί πατερικά θεολογικά κείμενα, δεν επιχειρεί απλώς να περιγράψει το μυστήριο των Χριστουγέννων, αλλά να καλέσει τον αναγνώστη να το ζήσει. Γιατί, όπως λέει ο ιερός Χρυσόστομος, «ουχ ο χρόνος σώζει, αλλ’ ο τρόπος». Δεν σώζει το γεγονός καθεαυτό, αλλά ο τρο­πος με τον οποίο το υποδεχόμαστε, ο τρόπος με τον οποίο αφήνουμε το φως του Χριστού να αγγίξει την καρδιά μας. Κάθε πατερικός λόγος που περιέχεται στην παρούσα έκδοση είναι μια μαρτυρία αυτής της εμπειρίας. Είναι ο καρπός ανθρώπων που γνώρισαν την εν Χριστώ ζωή ως πραγματικότητα και όχι ως θεωρία. Κάθε κείμενο είναι μια σπίθα από το φως που έλαμψε στη Βηθλεέμ και εξακολουθεί να φωτίζει τον κόσμο. Κάθε σκέψη είναι μια πρόσκληση να γεννηθεί ο Χριστός και μέσα μας· να γίνει η καρδιά μας φάτνη δεκτική της Χάριτος.

«...Δεν λέω ότι όλα ήταν τόσο καλά εκείνα τα χρόνια. Έτσι βέβαια μάθαμε όταν μεγαλώσαμε, ότι κάθε εποχή έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Εκείνη η εποχή ήταν πιο δομημένη, μια οικογένεια ήταν η κάθε γειτονιά, περισσότερο στενές οι κοινωνικές σχέσεις, μεγαλύτερη ασφάλεια. Σήμερα περισσότερο χάος, χαλαροί δεσμοί, διάλυση κάθε μορφής σχέσης, κυριαρχία της ατομικότητας, περισσότερη ανεξαρτησία, μεγαλύτερη ανασφάλεια, θυσία του συλλογικού υπέρ του ατομικού. Πάντως η ζωή μας δεν έχει σήμερα αυτές τις ιδιαίτερες και σπάνιες μυρωδιές όπως του χαρτιού των βιβλίων και των μολυβιών. Και αυτό το αισθητικό αριστούργημα το «Αλφαβητάρι» είναι ανεπανάληπτο. Με έχει εκπαιδεύσει στο να βλέπω, να μυρίζω, να γεύομαι την ομορφιά. Και να καταλαβαίνω την ελληνική γλώσσα βέβαια, ένα ακόμη υπέροχο δημιούργημα. Μάλλον νοσταλγώ την ανεμελιά των παιδικών μου χρόνων αλλά κυρίως θρηνώ για την απώλεια της αθωότητάς μας. Ευτυχώς όμως υπάρχει ως παρηγοριά τις κρύες νύχτες του χειμώνα το παλαιό μου «Αλφαβητάρι» της πρώτης τάξης του δημοτικού. Να το ξεφυλλίζω και να ζεσταίνεται η ψυχή και το πνεύμα μου. Τι με νοιάζει αν έξω κάνει κρύο...» Η παρούσα έκδοση αποτελεί συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν δημοσιευθεί σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο την περίοδο 2019-2023.

"Όποιος έχει περάσει από τα νερά της βάπτισης μπορεί να καυχιέται ότι έχει ήδη χειροτονηθεί ιερέας, επίσκοπος και πάπας, μολονότι δεν αρμόζει στον καθένα να ασκεί ένα τέτοιο λειτούργημα. Γιατί, επειδή είμαστε όλοι εξίσου ιερείς, δεν πρέπει κιόλας να βγαίνει κάποιος μπροστά και να τολμάει να κάνει, χωρίς τη δική μας έγκριση και χωρίς να τον επιλέξουμε, αυτό για το οποίο όλοι μας έχουμε ίση εξουσία". Λούθηρος

Τι συμβαίνει μέσα στην καρδιά και το μυαλό σου; Χαρά, φόβος, θυμός, λύπη… Με τόσα συναισθήματα, είναι εύκολο να μπερδευτείς! Κατανόησε αυτά που νιώθεις με το βιβλίο "Τα μπερδεμένα μου συναισθήματα", που θα σε βοηθήσει να τα αναγνωρίζεις, να τα εκφράζεις και να τα αντιμετωπίζεις όλα. Σύντομα θα ανακαλύψεις ότι τα συναισθήματα είναι φίλοι σου – πρέπει απλώς να τα γνωρίσεις καλύτερα!

Μετά το τέλος Και μετά το τέλος άρχισαν οι ανακρίσεις διπλωθήκαν σε φακέλους τα λόγια των κατηγόρων που χλωμοί κατέρρευσαν στο κλείδωμα των αρχείων. Όλα θα τα πω. Η αθώωση των προθέσεων δεν αρκεί δε φτάνει κανενός είδους συγκατάβαση οι ερμηνείες μου έχουν ήχο η απουσία πρόσωπο. Δεν συνάντησα κανέναν στους κόκκινους διαδρόμους οι μεγάλες δυνάμεις άτακτα υποχώρησαν. Όλα θα τα πω. Οι τοίχοι ήταν πάντα οι καλύτεροι αγωγοί των λέξεων την ώρα που θρυμματισμένοι αποδίδουν τον ήλιο.

«Στο σπίτι μας μεγαλώνουμε σαν τα φυτά, σαν τα δέντρα. Η παιδική μας ηλικία είναι ακόμα εκεί, δεν έχει φύγει, μα έχει ξεχαστεί. Στο σπίτι μας, στον κήπο μας, δεν είναι ανάγκη να τα έχουμε όλα συνεχώς γύρω μας, με την ψυχή συνεχώς στο στόμα, όλη μας τη ζωή σε αγωνία. Όχι. Στο σπίτι μας ξεχνούμε, ξεχνιόμαστε. Η πατρίδα, το σπίτι μας, είναι πάνω απ’ όλα ο τόπος όπου μπορούμε να ξεχνιόμαστε. Γιατί αυτό που έχεις αποθέσει σε μια γωνιά δεν χάνεται. Κι αρκεί μια μέρα να λάμψει το φως με έναν συγκεκριμένο τρόπο για να αναδυθεί κάτι που έμοιαζε για πάντα χαμένο, σαν να βγήκε απ’ τη θάλασσα, καθαρό και γεμάτο ζωή. Κι αν αυτό το κάτι είναι μια θλίψη, βρίσκεις ανακούφιση αφήνοντάς τη σε μιαν άκρη για να την αναζητήσεις όταν θα έχεις το κουράγιο». Η φωνή της Αντιγόνης, ρωμαλέα και καθαρή, κάποτε παραληρηματική και προφητική, πάντα όμως γνήσια και ρέουσα από τα σπλάγχνα της τραγικής ηρωίδας –και πάντα σε συνομιλία με τα πρόσωπα που συμπορεύονται μαζί της στον μύθο–, ταυτίζεται στο έργο αυτό με τη φωνή της Ισπανίδας φιλοσόφου και συγγραφέα Μαρία Θαμπράνο, της σημαντικότερης γυναικείας μορφής της ισπανικής διανόησης του 20ού αιώνα, η οποία έζησε εξόριστη για περισσότερα από σαράντα χρόνια.

Στις Εικόνες του Κώστα Μπουρναζάκη, η σαγήνη και οι κατακτήσεις των αισθήσεων, που ενσωματώνουν στα ποιήματα το ανεξίτηλο φέγγος της φύσης, της ελληνικής γλώσσας, του έρωτα, της τέχνης, και της ανάγλυφης φαντασίας, συνυπάρχουν με μια νέα ανάγνωση του κόσμου – ανάγνωση που μετουσιώνει τη διάταξη της πραγματικότητας σε ζωή ακαταπαύστως ζωντανή και για τούτο ατέρμονα πηγαία και υποβλητικά στοχαστική.Θεμελιωμένες σε «τόπους» όπου το θαύμα αποδεσμεύει μνήμες λαμπερών οραμάτων κι άφθαρτων φωνών, και με την υπεροχή της ομορφιάς απέναντι στους περιορισμούς και την υπεροψία του χρόνου, οι Εικόνες προσφέρουν το μυθικό πεδίο που μας εξοικειώνει με μιαν ελευθερία φωτεινή και γενναιόδωρη – και η πορεία συνεχίζεται ενόσω οι στίχοι του ποιητή χρωματίζουν πολύσημα τους ορίζοντες αυθεντικών λυρικών πράξεων. ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΩΝ ΜΟΛΑΩΝ Ο χείμαρρος μαζεύει τα πουλιά —σαΐτες πινελιές και μες στα σπάρταπου λιώνουν τα φλουριά της ρεματιάς·τσιγγανοπούλες πεταλούδες σταματάνσιμώνουν τον ασπάλαθο, περνάν απ’ τη μοσχοβολιά,τα ξόρκια του κυκλάμινου, πίνουν τις στάλες απαλάτου ήλιου που κυμάτιζε στο χρυσαφένιο αγκάθι·αστραφτερά θροΐσματα, σπόροι μενεξεδένιοιπετάν εκεί που κελαρύζουν τα νεράκι αγερολάμπουν μονομάχοι αεικίνητοι.Σωπαίνεις κι αφουγκράζεσαικατάσαρκα τα χρώματα·ριπές ανέμου μ’ αγριόχορτα σουραύλια,ανήφοροι που πέταξαν τη σκούφια τους,πέτρες με κόκκινα μαλλιά που πλέκουνμουρμουρίζοντας συλλαβιστά τις ευωδιές,φουχτιές μεράκια τζιτζικιών,ξεστήθωτα κελαηδητά,γίνονται σώμα που μιλά,εικονοστάσι μιας ασύλητης Ελλάδας.

[...] Ποτέ ο χρόνος δεν είναι μεγαλύτερος από μια στιγμή εγώ και η στιγμή από δωμάτιο σε δωμάτιο από χάρτη σε χάρτη από ζωή σε ζωή από κατοχή σε κατοχή από ξύλο σε σάρκα.

Σετ ζωγραφικής σε προσχεδιασμένη καρτολίνα. Το σετ περιλαμβάνει: - προσχεδιασμένη καρτολίνα ζωγραφικής 20x20 cm. - 1 πινέλο - 6 χρώματα

Σετ ζωγραφικής σε προσχεδιασμένη καρτολίνα. Το σετ περιλαμβάνει: - προσχεδιασμένη καρτολίνα ζωγραφικής 20x20 cm. - 1 πινέλο - 6 χρώματα

«Ο Τουρκόγιαννος ό,τι έχει στην καρδιά, το ’χει και στα χείλη. Δε θ’ αφήσει το σπίτι σου χωρίς να πει ό,τι έκρυβε στην καρδιά του· το μυστικό, σου ’πα, είναι οχιά και μου δαγκάνει την άκρη της καρδιάς». Ο Θεοτόκης δίκαια θεωρείται εισηγητής του ελληνικού κοινωνικού μυθιστορήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι το συγκεκριμένο έργο χαρακτηρίστηκε αριστούργημα, παίρνοντας θέση πλάι στα μεγάλα κλασικά μυθιστορήματα του Τολστόι και του Ντοστογιέφσκι. Στον Κατάδικο, ένας έντιμος άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια τραγική ιστορία πάθους και αδικίας. Πάνω από έναν αιώνα μετά τη συγγραφή του, διατηρεί αμείωτη τη δύναμή του και εξακολουθεί να συναρπάζει – επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική του αξία στην ελληνική λογοτεχνία.

Στην εποχή όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη επεκτείνει τις δυνατότητές της με εκθετικούς ρυθμούς, ο άνθρωπος κινδυνεύει να παραμείνει γνωστικά στάσιμος. Αυτό το βιβλίο φωτίζει με οξυδέρκεια το μεγαλύτερο, αλλά και πιο σιωπηλό, παράδοξο της εποχής μας: όσο οι μηχανές γίνονται πιο έξυπνες, η ανθρώπινη σκέψη αποδυναμώνεται, αποσπάται, γίνεται επιφανειακή. Ο Ανδρέας Καρατζάς αναδεικνύει με καθαρό και επιστημονικά τεκμηριωμένο λόγο το επικίνδυνο χάσμα που δημιουργείται ανάμεσα στις ικανότητες της ΤΝ και στη γνωστική ωριμότητα της κοινωνίας. Εξηγεί γιατί η μεταγνώση, η ικανότητα να παρατηρούμε και να ρυθμίζουμε τη σκέψη μας, είναι το πρώτο θύμα της ψηφιακής επιτάχυνσης και το τελευταίο μας καταφύγιο απέναντι σε έναν κόσμο που τείνει να σκεφτεί «αντί για εμάς». Το βιβλίο δεν είναι μια απαισιόδοξη προφητεία, αλλά μια ισχυρή πρόσκληση για δράση. Προσφέρει ένα σαφές πλαίσιο κατανόησης των νέων γνωστικών απαιτήσεων της εποχής, από τη δια-γνωστική επίγνωση (πώς «σκέφτεται» η μηχανή) έως τη μετα-συστημική νοημοσύνη (πώς εμείς ανασχεδιάζουμε τα συστήματα μέσα στα οποία ζούμε). Προτείνει κατευθύνσεις για την εκπαίδευση, την πολιτική και την κοινωνία, αποκαλύπτοντας γιατί η γνωστική ενδυνάμωση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά όρος επιβίωσης. Ένα βιβλίο για εκπαιδευτικούς, γονείς, φοιτητές, επαγγελματίες, πολιτικούς και για κάθε πολίτη που θέλει να παραμείνει ενεργός, αυτόνομος και κριτικός σε μια εποχή όπου ο νους μας κινδυνεύει να παραχωρήσει τη θέση του. Ένα αναγκαίο ανάγνωσμα για όσους δεν θέλουν απλώς να παρακολουθήσουν το μέλλον, αλλά να το κατανοήσουν και να το διαμορφώσουν.

Άξιζε να ζήσουμε για ν’ ακούσουμε τους χτύπους της καρδιάς της μάνας, να δούμε τα δακρυσμένα μάτια του πατέρα. Για ένα ποτήρι κρασί, για ένα φιλί για ένα Χριστός Ανέστη.

Ένα λογοτεχνικό αριστούργημα για την κρυμμένη δύναμη της φύσης, για τη μυστικιστική ένωση του ανθρώπου με τα δέντρα, για το γοητευτικό σύμπαν ενός από τα αρχαιότερα είδη στη Γη."Είναι αλλόκοτο", σκέφτηκε στοχαστικά, "φοβερά αλλόκοτο, το ότι τα δέντρα θα μου έδιναν μια τέτοια αίσθηση μιας αμυδρά διαφαινόμενης, αχανούς ζωής: Την ένιωθα ιδίως, το θυμάμαι αυτό, στην Ινδία· το ίδιο και στα δάση του Καναδά, αλλά ποτέ στα μικρά αγγλικά δάση μέχρι που ήρθαμε εδώ. Και ο Σάντερσον είναι ο μόνος άνθρωπος που γνώρισα στη ζωή μου ο οποίος την νιώθει κι αυτός. Δεν το είπε ποτέ ξεκάθαρα, αλλά ιδού η απόδειξη", και στράφηκε πάλι προς τη ζωγραφιά που αγαπούσε. Ένα ηδονικό ρίγος ασυνήθιστης ζωντάνιας διαπέρασε το κορμί του ενώ κοιτούσε. "Αναρωτιέμαι, μα το Δία, αναρωτιέμαι", συνέχισαν οι σκέψεις του, "κατά πόσο ένα δέντρο -αμμ- με κάθε αποδεκτό νόημα που μπορεί να έχει αυτή η λέξη- είναι ζωντανό. Θυμάμαι κάποιον άνθρωπο των γραμμάτων πολλά χρόνια πριν που μου είπε ότι τα δέντρα ήταν κάποτε κινούμενα πλάσματα, ζωικοί οργανισμοί κάποιου είδους, που έστεκαν ασάλευτα για τόσο καιρό τρεφόμενα, κοιμώμενα, ονειρευόμενα ή κάτι τέτοιο, στον ίδιο τόπο, μέχρι που τελικά έχασαν τη δυνατότητα της μετακίνησης από εκεί...!"

Ασκήσεις ψυχοθεραπείας: Διάλογος με τον θεό και τον άνθρωπο, 'Ετος έκδοσης

Ένα βιβλίο και 5 τραγούδια για τον Ιωάννη Καποδίστρια Η Μικρή Άρκτος παρουσιάζει την νέα έκδοση με το κείμενο και ταυτόχρονα την ψηφιακή κυκλοφορία των 5 πρωτότυπων τραγουδιών της παράστασης “Ove Vai Conte Nano? Ove vai?”, σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Γκόνη, σκηνικά και κοστούμια του Ανδρέα Γεωργιάδη, στο πλαίσιο εκδηλώσεων “Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός” του Υπουργείου Πολιτισμού, τον Αύγουστο του 2025 στο φρούριο Παλαμηδίου ενταγμένο στο πρόγραμμα του 2ου Φεστιβάλ Ακροναυπλίας. Η νέα έκδοση με το κείμενο της παράστασης από τον καταξιωμένο στιχουργό και σκηνοθέτη Θοδωρή Γκόνη, ενταγμένη στην θεατρική σειρά της Μικρής Άρκτου, στηρίζεται σε αυθεντικά γραπτά και διαλόγους της εποχής («Ιστορικαί Αναμνήσεις» του Νικολάου Δραγούμη, «Απόλογα για τον Καποδίστρια» του Γεωργίου Τερτσέτη, «Στρατιωτικά Ενθυμήματα» του Νικολάου Κασομούλη, «Ιστορική Ανθολογία» του Γιάννη Βλαχογιάννη, «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως» του Θωμά Γόρδωνος, «Βαβυλωνία» του Δ. Κ. Βυζάντιου, «Νέα ελληνική ιστορία» του Απόστολου Ε. Βακαλόπουλου κ.ά.), όπως και πρωτότυπα κείμενα και τραγούδια από το Θοδωρή Γκόνη. Στην Παράσταση «Ove Vai Conte Nano? Ove vai?» ο Ιωάννης Καποδίστριας επιστρέφει στη μοιραία πόλη μέσα από μια «μουσικοθεατρική Βαβυλωνία». Δύο ηθοποιοί και πέντε μουσικοί, ανεβαίνουν στο Παλαμήδι, στις ντάπιες του για μια αναμέτρηση με την Ιστορία. Το θέαμα είναι σπονδυλωτό και κατά βάση μουσικό.   Η Τροιζήνα του 1827 με το λεμονοπεριβόλι του Δαμαλά, γίνεται το σημείο εκκίνησης. Εκεί, μέσα σε μια Ελλάδα που σπαράσσεται από τον Ιμπραήμ και τον Κιουταχή, η αντιπρόσωποι του νεοσύστατου κράτους τρώνε ωμά κουκιά και ερίζουν για την εξουσία υποφέροντας από άγριο πονόκοιλο όπως λένε οι μαρτυρίες της εποχής. Εκεί, στην Τρίτη Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας εκλέγεται Κυβερνήτης της Ελλάδος και καλείται να βάλει τάξη σε μια χώρα που μοιάζει με σκηνή της «Βαβυλωνίας» του Βυζάντιου. Με την ανατολή του ηλίου της Κυριακής της 8ης Ιανουαρίου 1828 γιορταστικές κανονιές από τα κάστρα και τους προμαχώνες του Ναυπλίου προαναγγέλλουν την άφιξη του Warspite. Τον ερχομό του Καποδίστρια.   Σύνθεση κειμένων & έρευνα: Θοδωρής Γκόνης, Αγγελική Παπαγιαννοπούλου Πρωτότυπα κείμενα, στίχοι τραγουδιών: Θοδωρής Γκόνης Βοηθός σκηνοθέτη: Αγγελική Παπαγιαννοπούλου Ηθοποιοί: Ελένη Ουζουνίδου, Ρωξάνη Καρφή Μουσική επιμέλεια: Δήμητρα Τσαγκαράκη και Πέτρος Χριστάκης Πέτρος Χρηστάκης: ηλεκτρική κιθάρα Αντιγόνη Πάππου, νέυ Έκτορας Ρέμσακ, drums Παύλος Κόρδης, πλήκτρα Ηχογράφηση: Μάνος Γεωργακόπουλος Φωτογραφίες: Ειρήνη Καρώνη Σχεδιασμός: Ανδρέας Γεωργιάδης Παραγωγή: Μικρή Άρκτος 2025

She was the apple of her father's eye, beloved by the sternest man in the world. But when a young prince from far away Athens appears, she is lovestruck. Ariadne betrays her family in exchange for marrying Theseus, but as soon as she delivers on her promises, Theseus abandons her on the deserted island of Naxos, leaving her to starve to death. Her story would end there, were it not for the attention of a peculiar god who takes an interest in her and gives her life anew. Great Women of Greek Mytholody is a series of short books for young and old introducing readers to the ancient world through its heroines. These books aim to bring readers on a journey filled with excitement, drama, death and love, all while focussing on the women that have played such an important role in our history yet are still remembered as mere bystanders.

Στην αυγή του 21ου αιώνα, η θρησκεία επιστρέφει δυναμικά στο επίκεντρο της διεθνούς πολιτικής -και η Μέση Ανατολή αποτελεί το κατεξοχήν εργαστήριο αυτής της επιστροφής. Από τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις μετά τους παγκόσμιους πολέμους έως την άνοδο των υπερεθνικών θρησκευτικών κινημάτων, το βιβλίο ξεδιπλώνει τις αθέατες αλλά καθοριστικές δυνάμεις που αναδιαμορφώνουν κράτη, κοινωνίες και ολόκληρες ηπείρους. Με διεισδυτική ανάλυση, εξειδικευμένα παραδείγματα και πρωτότυπες θεωρητικές προσεγγίσεις, ερευνάται η αλληλεπίδραση θρησκείας, εθνικισμού και εξωτερικής πολιτικής, η σύγκρουση ανάμεσα στο κοσμικό και στο θρησκευτικό, αλλά και οι νέες μορφές παγκόσμιας διακυβέρνησης που αναδύονται. Η πολιτική του «μετριοπαθούς Ισλάμ», η επιρροή της θρησκείας στην εξωτερική πολιτική, η άνοδος μη κρατικών δρώντων και η θέση των μειονοτήτων σε μια εύθραυστη περιφερειακή τάξη - όλα αποκτούν νέα διάσταση μέσα από το πρίσμα της θρησκευτικής γεωπολιτικής. Μια συναρπαστική ματιά στο πώς η πίστη, η εξουσία και η γεωπολιτική πλέκονται σε μια εκρηκτική σύγκρουση συμφερόντων και ιδεών. Γάφουν: Ζακία Άκρα, Σταύρος Δρακουλαράκος, Κάτια Ζαγορίτου, Αλεξάνδρα Νικοπούλου, Χαριτίνη Πετροδασκαλάκη, Ιχάμπ Σαμπάνα.

Εκδόσεις ΊκαροςΌταν τα σημερινά παιδιά θα μας ρωτούν αύριο γιατί χρεοκόπησε η χώρα, θα πρέπει, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, να τους πούμε τούτο, χαμηλώνοντας με ντροπή τα μάτια: Η Ελλάδα χρεοκόπησε γιατί νοιαστήκαμε μόνο για την πάρτη μας και όχι για τη χώρα!Αυτή είναι η «τραγωδία των κοινών»: σε ένα σύστημα με στρεβλούς θεσμούς, η συλλογική αποτυχία προκύπτει όταν άτομα (ιδιαιτέρως όσοι κατέχουν ηγετικές θέσεις) και οργανωμένες ομάδες (ιδιαιτέρως πελατειακά κόμματα, διαπλεκόμενες επιχειρήσεις και αρπακτικά συνδικάτα) υπηρετούν με μεθοδικότητα μόνο το στενά ιδιοτελές συμφέρον τους. Η χρεοκοπία είναι το εξαιρετικά οδυνηρό αποτέλεσμα του συνδυασμού πολιτικής φαυλότητας, απαξίωσης των θεσμών και ανεπάρκειας των ηγετών.Στο βιβλίο αυτό ανθολογούνται κείμενα από την πολιτική αρθρογραφία μου (κυρίως στην Καθημερινή, το Βήμα και το Κέρδος) των ετών 2007 - 2014, πλαισιωμένα από μια εκτεταμένη εισαγωγή. Η τραγωδία των κοινών συνιστά, ουσιαστικά, ένα χρονολόγιο του κατήφορου προς τη χρεοκοπία. Τα άρθρα του θα σας δώσουν την ευκαιρία της αναδρομής και του αναστοχασμού - να αναψηλαφήσετε, δηλαδή, τις πολιτικές - θεσμικές διαδικασίες και αποφάσεις που παρήγαγαν τη γενικευμένη κατάρρευση που βιώνουμε. Η αναδρομική ανάγνωση της πολιτικής ζωής θυμίζει τα προβλήματα που αγνοήσαμε ή δεν αντιμετωπίσαμε όπως έπρεπε, αναδεικνύει τις ευκαιρίες που χάσαμε και φωτίζει τις βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες που αναπαράγουμε με κάθε ευκαιρία. Η συνειδητοποίηση της συλλογικής αποτυχίας μπορεί να μας κάνει να εντρυφήσουμε αναδρομικά στα αίτιά της. Αν τα καταφέρουμε, η οικονομική καταστροφή θα μας έχει κάνει σοφότερους.

Τι πρόκειται να συμβεί άραγε μέσα σ' ένα καράβι όπου ταξιδεύουν παιδιά από διαφορετικές χώρες; Ο Γιάννης από την Ελλάδα, η Νεζιρέ από την Τουρκία, η Φατιμά από το Πακιστάν, ο Ιγκόρ από τη Ρωσία, ο Γιουν από την Κίνα, ο Μπάρακ από την Αφρική, είναι κάποια από τα παιδιά που ξεδιπλώνουν τα όνειρα και τις ελπίδες τους προσδοκώντας ένα καλύτερο μέλλον. Το καράβι της φιλίας και της συμφιλίωσης είναι έτοιμο για το ωραιότερο ταξίδι, με έναν τολμηρό καπετάνιο που ακούει και σέβεται τις επιθυμίες των παιδιών. Βίρα τις άγκυρες, με πυξίδα τις ελπίδες και τα χαμόγελα των μικρών επιβατών!!!Το βιβλίο περιλαμβάνει το σενάριο και λεπτομερείς οδηγίες για τη σκηνοθεσία, τα σκηνικά, τα κοστούμια και τις χορογραφίες, ενώ το CD περιλαμβάνει ηχογραφημένο ολόκληρο το έργο, τα τραγούδια του (με λόγια και ορχηστρικά) καθώς και τα απαιτούμενα ηχητικά εφέ.

Από πού προκύπτει η αναγκαιότητα συνεξέτασης της (κοινωνιο/κειμενο) γλωσσολογίας με τη λογοτεχνία σε δομημένο ρεαλισμό; Το ερώτημα αυτό αποτελεί το εναρκτήριο σημείο τής παρούσας μελέτης. Οι κοινωνικοπολιτισμικές και ιδεολογικές αλλαγές, η κυριαρχία των προσωπικών και συχνά ατεκμηρίωτων προσωπικών απόψεων, οι λαϊκιστικές τάσεις σε κάθε έκφανση της ζωής, με δεσπόζουσα την παραλογοτεχνική παραγωγή, επιτάσσουν τον επαναπροσδιορισμό τής λογοτεχνίας. Ο επαναπροσδιορισμός αυτός δε θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς τη συμβολή τής γλώσσας ως πρωταρχικού λογοτεχνικού δομικού υλικού. Με την παρούσα μελέτη, λοιπόν, προτείνεται ο όρος «γραμματική τού δομημένου ρεαλισμού», ο οποίος εμπερικλείει κανόνες, συμβάσεις και γλωσσικές στρατηγικές, βασισμένες σε θεωρίες κοινωνιογλωσσολογίας, ανθρωπολογίας τής γλώσσας, κειμενογλωσσολογίας, (κριτικής) ανάλυσης λόγου και λογοτεχνικής κριτικής από το ρωσικό φορμαλισμό μέχρι το μεταδομισμό και τον κύκλο τού Μπαχτίν. Μέσω του πολυσυνθετικού και διεπιστημονικού πλαισίου που συγκροτείται, παρουσιάζεται μια γλωσσική «εργαλειοθήκη», τόσο για τη συγγραφική παραγωγή λογοτεχνικών έργων δομημένου ρεαλισμού, όσο και για τη μελέτη αυτών. Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα από την κατανόηση και επεξεργασία αυτών των θεωρητικών «εργαλείων» είναι ο δημιουργός να αρχίσει να μετατρέπεται σε πνευματικό καθοδηγητή και να πετύχει έναν σταδιακό, αλλά ευρύ διαφωτισμό και αφύπνιση του/της αναγνώστη/στριας, οδηγώντας τον/την στην επίτευξη προσωπικής και συλλογικής αυτογνωσίας και στην αναδιαμόρφωση των κοινωνικά αποδεκτών βεβαιοτήτων.

"Οι πρόσφυγες και η οδύσσειά τους αντιμετωπίζονται ως προβλήματα που χρήζουν διοικητικής διεκπεραίωσης. Ο συγγραφέας με το βιβλίο του δείχνει ακριβώς το αντίθετο, και αναδεικνύει τις ανθρώπινες πτυχές αυτής της μάλλον άγνωστης μέχρι τώρα ιστορίας. Αυτή την ανθρώπινη διάσταση και τις προσωπικές τραγωδίες τις μαθαίνει, αλλά δεν τις καταγράφει στα υπηρεσιακά του έγγραφα, ο Έλληνας προξενικός υπάλληλος που έχει στήσει το τραπέζι του στους χώρους υποδοχής στον Τσεσμέ στην Τουρκία, με αποτέλεσμα να λανθάνουν της προσοχής του ιστορικού ερευνητή. Αυτές οι χιλιάδες μαρτυρίες αλλά και οι πληροφορίες παραμένουν αθησαύριστες μέχρι να αναλάβει κάποιος να τις συγκεντρώσει. Στο θέμα αυτό διαπιστώνονται μόνο μεμονωμένες φιλότιμες και κοπιώδεις προσπάθειες όπως αυτή που ένα μέρος της έχει αποτυπωθεί σ' αυτό το βιβλίο. Οι προφορικές μαρτυρίες για την περίοδο αυτή, γνωστές κυρίως σε τοπικό επίπεδο έχουν αρχίσει με μεγάλη καθυστέρηση να αποτυπώνονται σε γραπτό λόγο. Στις ευάριθμες μελέτες για το θέμα αυτό το βιβλίο του Νάσου Μπράτσου έρχεται να προσθέσει τις πολύτιμες μαρτυρίες αυτών που διέσχισαν το Αιγαίο όχι μόνο για να επιζήσουν αλλά και για να πολεμήσουν..." - Προκόπης Παπαστράτης, ομ. Καθηγητής Ιστορίας, Νοέμβριος 2017

Μεταλλικός πρίγκιπας Ψυχρά, άψυχα στις πέτρινες οδούς, τ’ άλογα διαβαίνουν, καβαλάρης, σιδηροπρίγκιπας, γίνομαι άψυχος κι εγώ, να μη μπορώ να σε δαμάσω, ζεστή ζωή να σε χορτάσω, ανάξιος κοιτώ, να γίνεται μεταλλικό ό,τι αγαπώ. Μεσημέρι κι εγώ καρτέρι, τα σίδερα που πάνε κι έρχονται χαιρετώ, σ’ ένα σοκάκι η ζέστη ουρλιάζει, κι εγώ ανήμπορος να σηκωθώ, βλέπω στο χώμα ψυχή και σώμα, μα είμαι μέταλλο ψυχρό, θέλω να λιώσω μ’ αγάπη, φλόγα της ζωής να γενώ. Όταν νυχτώνει ο δρόμος παγώνει, και τ’ άλογα να λιώσουν δεν μπορούν, κι εσύ στέκεις μακριά στέκεις καυτή, απ’ τις φλέβες σου φλόγες ξεπηδούν, μα αγχώνεσαι και τρέμεις μήπως σου πουν, ο πρίγκιπας πως δεν θα φανεί, πως έχει ξεχάσει, και πιο ζεστή αγκαλιά έχει βρει.

Αίσθηση Απάνθισμα τρικυμισμένης ψυχής, παραμυθώδη ταξίδια σε τοπία μυστικά, διήγημα ιστορίας αλλόκοτης, γραφίδα λιωμένη σε επίπονες ανηφόρες, σελίδες μουτζουρωμένες, τσακισμένες στο πάτωμα οι φωνητικές μου χορδές ταλαντεύονται ανάμεσα στο όνειρο και τον αδάμαστο χρόνο.

Όταν τα ακροδάχτυλα ανατινάζονται στα πληκτρολόγια, αρκεί ένα άγγιγμα, ένα χάδι, για να νιώσεις, να θυμηθείς… Τριάντα ιστορίες άγριας τρυφερότητας που σε καλούν να γίνεις μέρος τους. Σκηνές από ταινίες δρόμου, γεμάτες ανατροπές, που περιγράφουν το απροσδόκητο. Ψηφιακά όνειρα για όλους αυτούς που λαχταρούν τη ζωή.

Πολλά μας χωρίζουν σήμερα από την πρώτη εκκλησία. Ένα όμως από αυτά που μας ενώνουν είναι το επιτακτικό αίτημα κατήχησης των ενηλίκων. Σε μια κοινωνία που είναι βασικά άθρησκη ή ενάντια στον Χριστιανισμό και το σημερινό κοινωνικό του πρόσωπο, η ανάγκη για να κατανοήσουμε τι σημαίνουν τα ιερά και τα όσια της θρησκείας μας επανέρχεται δριμύτερη. Η Μεγάλη Σαρακοστή αποτελεί την προετοιμασία για τη δική μας "διάβαση", το δικό μας "Πάσχα", την νέα μας εν Χριστώ ζωή. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον πρόλογο του βιβλίου: «H σύντομη τούτη ερμηνεία της Μεγάλης Σαρακοστής γράφτηκε για όλους εκείνους που λαχταρούν μια βαθύτερη κατανόηση της λειτουργικής παράδοσης της Εκκλησίας και μια πιο συνειδητή συμμετοχή στη ζωή της…Η περίοδος αυτή είναι ένα σχολείο μετάνοιας στο οποίο κάθε χριστιανός οφείλει να μπαίνει κάθε χρόνο για να καταφέρει να εμβαθύνει στην πίστη του, να την επανεκτιμήσει και, αν είναι δυνατόν, ν’ αλλάξει τη ζωή του. Είναι μια υπέροχη προσκυνηματική πορεία προς τις πηγές της ορθόδοξης πίστης, είναι μια εκ νέου ανακάλυψη του ορθόδοξου τρόπου ζωής».

Στο πρώτο σχέδιο έχουμε την απεικόνιση του θέματος "Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός" Στο δεύτερο σχέδιο έχουμε την απεικόνιση του θέματος "Η Ελλάς ευγνωμονούσα" Το κάθε παζλ πωλείται χωριστά. Στην ηλεκτρονική αγορά σας χρειάζεται να επισημάνετε ποιό σχέδιο επιθυμείτε να αγοράσετε. Το κάθε παζλ έχει 72 τεμάχια. Διαστάσεις παζλ: 45 x 32 cm

Ο θρυλικός ήρωας των κόμικς Ζαγκόρ δημιουργήθηκε το 1961. Το αληθινό του όνομα είναι Πάτρικ Ουίλντινγκ, αλλά οι Ινδιάνοι τον αποκαλούν Ζαγκόρ ή Za-Gor-Te-Nay, "Το Πνεύμα Με Το Τσεκούρι". Η ιστορία του Ζαγκόρ τοποθετείται στο Βορειοανατολικό τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, σε μια ελώδη, δύσβατη περιοχή του φανταστικού δάσους του Ντάρκγουντ στην Πενσυλβάνια. Ο Ζαγκόρ είναι ο θρυλικός ήρωας των δασών, των βουνών και των λιμνών που τηρεί την ειρήνη ανάμεσα σε λευκούς και Ινδιάνους και τιμωρεί τους εγκληματίες. Οι γονείς του σφαγιάστηκαν από τους Ινδιάνους Αμπενάκι, που καθοδηγούνταν από έναν φανατικό λευκό αποστάτη. Ο Ζαγκόρ επέζησε της σφαγής και διασώθηκε μέσα από το ποτάμι από τον νομάδα κυνηγό, ποιητή και φιλόσοφο "Περιπλανώμενο" Φίτζι, που το πραγματικό του όνομα είναι Ναθάνιελ Φιτζέραλντσον. Ο Φίτζι τον μεγάλωσε σαν δικό του γιο και τον εκπαίδευσε ως κυνηγό και πολεμιστή. Στο Γουίντυ Κλιφ βρίσκεται ένα παλιό, στοιχειωμένο σπίτι, η οικία των Στάνφορντ. Ο ντετέκτιβ Μπατ Μπάτερτον αναλαμβάνει να συνοδεύσει τον Ζαγκόρ, τον Τσίκο και τον τελευταίο του πελάτη, τον Άλαν Στάνφορντ, ο οποίος θέλει να επισκεφθεί τον θείο του που κατοικεί σε αυτό το μυστηριώδες σπίτι. Όμως, φτάνοντας εκεί, πληροφορούνται πως ο θείος του Άλαν πέθανε από καρδιακή προσβολή, αφού πρώτα είδε το φάντασμα της Πρισίλα Στάνφορντ, μιας κοπέλας που κάηκε στην πυρά ως μάγισσα πριν από αιώνες. Είναι δικοί της οι ανατριχιαστικοί στεναγμοί που ακούγονται από τη βελανιδιά κοντά στο τρομακτικό σπίτι; Είναι αυτή που εμφανίζεται και εξαφανίζεται σαν φάντασμα, τρομοκρατώντας τους πάντες, εκτός από τον αινιγματικό μπάτλερ; Και εκτός από τον Ζαγκόρ, φυσικά!

Οι χώρες του Κόλπου βρίσκονται εδώ και πολύ καιρό στο προσκήνιο όχι τόσο λόγω θρησκευτικών θεμάτων αλλά περισσότερο εξ αιτίας των οικονομικών παραμέτρων τους οι οποίες και επηρεάζουν ολόκληρο τον κόσμο. Στο εσωτερικό τους πραγματοποιούνται σπουδαία βήματα στην εκπαίδευση και στον τομέα των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας με απώτερο σκοπό την προώθηση της σωστής ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς τους στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία του καινούργιου αιώνα. Το Σουλτανάτο του Ομάν, στην είσοδο του Περσικού Κόλπου, είναι ιστορικά και οικονομικά μοναδικό σε σύγκριση με τα άλλα έθνη του Κόλπου σε πολλές παραμέτρους. Η ιστορία του είναι μια ιστορία ανεξαρτησίας από την ξένη κατοχή, καθώς εκθρόνισε τους Πορτογάλους αποίκους στα μέσα του 18ου αιώνα και μια ιστορία εναλλαγής μεταξύ εμπορίου, γεωγραφικού και οικονομικού επεκτατισμού και απομόνωσης. Το Ομάν, όμως, σήμερα αντιμετωπίζει ένα λιγότερο ελπιδοφόρο οικονομικό μέλλον επειδή τα αποθέματα πετρελαίου, που αποτελούν και την κύρια πηγή εσόδων από το 1964, εξαντλούνται σχετικά γρήγορα. Η συγκεκριμένη αβεβαιότητα όσον αφορά το οικονομικό του μέλλον, ανάγκασε την ηγεσία να λάβει μέτρα για την προώθηση της βιωσιμότητας της οικονομίας της χώρας και της απασχόλησης των πολιτών της μέσω ορισμένων πρωτοβουλιών στο χώρο της εκπαίδευσης και στην αγορά εργασίας. Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η κυβέρνηση έχει αυξήσει τη χρηματοδότηση για ορισμένους τομείς που μπορούν να συμβάλλουν και να προσφέρουν βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, όπως είναι εν προκειμένω η γεωργία και η αλιεία. Ενθάρρυνε επίσης ποικιλοτρόπως τον τουρισμό μαζί με τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα, την κατασκευή ελαφρών βιομηχανικών πάρκων και την εξαγωγή καταναλωτικών αγαθών.

Σε έναν κόσμο που τη μαθαίνει να σιωπά, μια γυναίκα αποφασίζει να υψώσει τη φωνή της. Σπάζει τα δεσμά μιας ζωής καθηλωμένης στον φόβο και ξεκινά ένα οδοιπορικό πέρα από σύνορα και μνήμες, κουβαλώντας μαζί της την αγάπη για τα παιδιά της και την κρυφή της λαχτάρα για ελευθερία. Κάθε βήμα της, ένα στοίχημα με την ίδια της την ύπαρξη· κάθε ανάσα, μια πράξη αντίστασης απέναντι σε ό,τι την ήθελε αόρατη. Ένα μυθιστόρημα για τις πληγές που βαραίνουν το σώμα και την ψυχή, για το κουράγιο που γεννιέται όταν όλα μοιάζουν χαμένα και για την αναφαίρετη ανάγκη του ανθρώπου να σταθεί ξανά στο φως. Μια συναρπαστική ιστορία για τις ρωγμές της μνήμης, για το θάρρος που ανθίζει στην πιο άνυδρη γη, για την ακατανίκητη δίψα του ανθρώπου να κερδίσει μια θέση στον κόσμο. Μια υπενθύμιση πως ακόμη και μέσα στη σιωπή, το όνειρο μπορεί να γίνει κραυγή. Γιατί, ακόμη και στο πιο βαθύ σκοτάδι, μια σπίθα αρκεί για να χαράξει τον δρόμο.