vivliopoleiopataki

Έλεγα πάντοτε ότι η πολωνική ποίηση έχει σθένος και ξεχωρίζει στο υπόβαθρο της παγκόσμιας ποίησης από ορισμένα διακριτικά γνωρίσματα. Αυτά τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα μπορεί να εντοπισθούν στα ποιήματα κάποιων περίφημων Πολωνών ποιητών, μεταξύ των οποίων και η Βισουάβα Σιμπόρσκα. Το δικό της Βραβείο Νόμπελ είναι ο προσωπικός της θρίαμβος, αλλά ταυτόχρονα επιβεβαιώνει τον χώρο της "Πολωνικής σχολής της ποίησης". Ίσως δεν είναι αναγκαίο να ξαναθυμίσω ότι η γλώσσα αυτής της ποίησης είναι η γλώσσα μιας χώρας όπου το έγκλημα της γενοκτονίας έχει διαπραχθεί σε μια μαζική κλίμακα. Οι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στη γενοκτονία και τις ιστορικές εμπειρίες μπορεί να ποικίλλουν και δεν υπάρχει απλή συνάφεια αιτίας και αποτελέσματος. Κι όμως, ένα ορισμένο γεγονός δεν υπάρχει χωρίς τη σημασία του: η Σιμπόρσκα, όπως και ο Ταντέους Ρουζέβιτς και ο Ζμπίγκνιεβ Χέρμπερτ, γράφει στη θέση της γενιάς των ποιητών που έκαναν το ντεμπούτο τους στη διάρκεια του πολέμου και δεν επέζησαν. [...]Τα ποιήματα της Σιμπόρσκα εξερευνούν ιδιωτικές καταστάσεις αλλά γενικεύουν μ' επάρκεια, έτσι που κατορθώνει ν' αποφεύγει τις εξομολογήσεις. Στο πολύ γνωστό ποίημά της "Γάτα σ' ένα άδειο διαμέρισμα", αντί να διαμαρτύρεται για την απώλεια ενός συζύγου ή ενός φίλου, ακούμε: "Να πεθάνει - δεν μπορείς να το κάνεις αυτό σε μια γάτα". Η επιφυλακτικότητα και μια ειρωνική απόσταση απ' το πρόσωπο της μπορεί να καταγράφουν τις ειδικές προτιμήσεις της ποιήτριας· ωστόσο, αφού σ' αυτό συγγενεύει με κάποιους από τους σύγχρονους Πολωνούς ομότεχνούς της, θα μπορούσε κάποιος να υπερασπίσει μ' επιτυχία τη θέση ότι το κοινό τους γνώρισμα είναι η προσπάθειά τους να εξορκίσουν το παρελθόν. Σ' αυτό το έργο τους εφαρμόζουν μιαν ιδιόμορφη απόσταξη, που η πρώτη ύλη της είναι δύσκολο να εντοπισθεί.Για μένα η Σιμπόρσκα είναι πρωταρχικά μια ποιήτρια της συνείδησης. [...](Από τον πρόλογο του Cheslaw Milosz)

Στη φανταστική χώρα όπου ζουν οι νεράιδες αυτού του βιβλίου, καθεμιά έχει τη δική της δουλειά, μα και κάθε δουλειά τις δικές της δυσκολίες.Ανάμεσά τους είναι η Ονειρένια, η Συννεφένια, η Αστερένια, η Αχτιδένια κι η Μελένια.Ο τρόπος που οι νεράιδες καταφέρνουν να τις ξεπερνούν διασκεδάζει τα παιδιά, διώχνει τ’ άσχημα όνειρά τους και τα κάνει πιο θαρραλέα και πιο χαρούμενα.

Η συμπεριληπτική εκπαίδευση (inclusive education) αποτελεί τα τελευταία χρόνια πρωταρχική εκπαιδευτική επιλογή καθώς εναρμονίζεται με την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη δημιουργία μιας πιο συνεκτικής κοινωνίας. Το βιβλίο "φιλοξενεί" τις θέσεις ερευνητών, ακαδημαϊκών, εκπαιδευτικών και επαγγελματιών της ψυχικής υγείας αναφορικά με την έννοια, την πραγματικότητα και την προοπτική της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Περιλαμβάνει επίσης, προγράμματα παρέμβασης για παιδιά με και χωρίς ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στο γενικό σχολείο.

Σε μια χώρα μακρινή, πέρα από τα όρια του κόσμου που ξέρουμε, ζουν οι φύλακες-προστάτες των ονείρων μας. Εκεί θα γεννηθεί η Έρση, που κάποιοι θα θεωρήσουν κατώτερη εξαιτίας της διαφορετικότητάς της και που θα γίνει θρύλος όταν για χάρη της θα παραβιαστεί ο αρχαιότερος νόμος της χώρας που δεν επιτρέπει στους Ονειροφύλακες να ονειρευτούν τα δικά τους όνειρα. Κι όταν μια μαύρη σκοτεινιά θα σκεπάσει τη χώρα, η Ονειροπαγίδα, το δίχτυ προστασίας της, αρχίζει να σφίγγει κι οι Ονειροφύλακες να μετρούν αποτυχημένες πτήσεις. Η παλιά προκατάληψη που χωρίζει τη χώρα σε «Ικανούς» και «Κατώτερους» αρχίζει να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και οι ήρωές μας μοιάζει να μην έχουν άλλη επιλογή από το να αγωνιστούν ενάντια όχι μόνο στους Εφιάλτες, αλλά και στον Φόβο και σε ό,τι άλλο σκοτώνει τα όνειρα. Μια συναρπαστική αλληγορία με κινηματογραφικό σασπένς για το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και στο όνειρο. Έγραψαν για το βιβλίο Ονειροφύλακες: Είναι ένα βιβλίο διαχρονικό, έχει καθολικότητα και παγκοσμιότητα.Ευγένιος Τριβιζάς(πρακτικά της επιτροπής Κρατικού Βραβείου) Λυρισμός και νεύρο: έτσι θα απέδιδε κανείς συνοπτικά το ιδιοσυγκρασιακό στίγμα της Αγγελικής Δαρλάση. […] Το δεύτερο βιβλίο συνεχίζει το μικρό αριστούργημα που υπήρξαν οι πρώτοι «Ονειροφύλακες» (2004). Διαβάζοντας τη συνέχεια, δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω ποιο προτιμώ (άλλωστε, ποτέ δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω ούτε κάποιο από τα επτά Χάρυ Πότερ ως καλύτερο από τα άλλα). Απαραγνώριστη είναι κι εδώ η ποιότητα της παγκόσμιας αφήγησης που είχε επισημάνει ο Ευγένιος Τριβιζάς, πρόεδρος της Επιτροπής που βράβευσε το πρώτο βιβλίο.Μαρία Τοπάλη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗhttps://www.kathimerini.gr/culture/499840/kleinontas-to-mati-sta-paidia/ Οι Ονειροφύλακες! Ένα σύγχρονο παραμύθι που δεν διαφέρει από τον πραγματικό κόσμο, με τους δυνατούς και ισχυρούς ανθρώπους και τους αδύναμους που ζουν στο περιθώριο. Η συγγραφέας μάς μεταφέρει νοερά σ’ έναν κόσμο φανταστικό με στοιχεία από την πραγματικότητα και ισχυρούς συμβολισμούς. Το βιβλίο κερδίζει μεμιάς μικρότερους και μεγαλύτερους αναγνώστες. Δώρα Πουρή, elniplexhttps://www.elniplex.com/οι-ονειροφύλακες-της-αγγελικής-δαρλά/ [...] Τότε ήταν που σ' ένα νεανικό δωμάτιο διάβασα «χώρος ελεύθερης διέλευσης ονείρων» κι άκουσα έναν νέο να λέει «τα όνειρά μας αργοπεθαίνουν». [...] Και κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης σ' ένα σχολείο, ένα παιδί μού είπε σχεδόν απαιτητικά: «Πρέπει να υπάρχουν ονειροφύλακες. Αλλιώς τα όνειρά μας κινδυνεύουν τα χαθούν για πάντα.» Αγγελική Δαρλάση, συνέντευξη στον Γιώργο Κιούση, Ελευθεροτυπία Έγραψαν για το βιβλίο Οι Ονειροφύλακες και ο φάρος των ονείρων: Ο φόβος, μα ό,τι κι αν σκοτώνει τα όνειρα, είναι αυτό που οι ήρωες του νέου βιβλίου της Αγγελικής Δαρλάση προσπαθούν να υπερκεράσουν.Σε μια ζοφερή εποχή, όπου τα όνειρα των νέων αργοπεθαίνουν, τούτο το βιβλίο μοιάζει σαν τη μουσική επένδυση μιας γενιάς, που, πριν καν ενηλικιωθεί, παλεύει για να βρει τον δρόμο της στον ουρανό, στη Γη, στο σύμπαν. Θάλεια Καραμολέγκου, ΑΥΓΗhttps://www.avgi.gr/arheio/56594_tria-xorkia-gia-ton-fobo?amp Η αφηγηματική ποιότητα της Δαρλάση γίνεται και εδώ φανερή, καθώς ο απαλός και στοχαστικός τόνος εναλλάσσεται με κοφτές φράσεις και η γραμμική αφήγηση εμπλουτίζεται με έναν πρόλογο κι έναν επίλογο θεατρικής δομής, που παραπέμπουν και στα αντίστοιχα μέρη του πρώτου βιβλίου. Η γλωσσική ομορφιά κυματίζει σε φράσεις ανύποπτες […] Ετσι, κλείνοντας δηλαδή με κόλπο το μάτι στα παιδιά, τους μαθαίνει κανείς τι σημαίνει ύφος, στυλ. Αυτό η Δαρλάση το γνωρίζει, όσο λίγοι.Μαρία Τοπάλη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ https://www.kathimerini.gr/culture/499840/kleinontas-to-mati-sta-paidia/ Η δυνατότητα των ανθρώπων να ονειρεύονται, η ελεύθερη σκέψη, η απαλλαγμένη από τον φόβο, η σκέψη που ξεπερνά, δημιουργικά, τα όρια είναι όρος ζωής για τη συγγραφέα. Η δική της απάντηση στα ερωτήματα που θέτει το ποίημα του Λάνγκστον Χιουζ μοιάζει να είναι «όλα αυτά θα συμβούν αν αναβάλλεις ένα όνειρο, γι' αυτό είναι κατεπείγον να ΜΗΝ τα αναβάλλεις». […] Δυνατή η σύλληψη, δεν την ξεχνάς. Κάθε όνειρό σου έχει και έναν προστάτη, εκεί ψηλά, που αγωνίζεται να το διασώσει, να το κάνει να πετάξει όσο πιο ψηλά γίνεται, να το προστατεύσει από την Άβυσσο. Δυνατές και οι εικόνες από την υπερκόσμια αυτή πολιτεία που ωστόσο απηχεί με ακρίβεια τις αδυναμίες της ανθρώπινης κοινωνίας. Μόνη λύση η πίστη, η δράση, η αντίσταση στον φόβο και στον φανατισμό, η τόλμη και το καθαρό μυαλό. Για να γίνουμε οι ίδιοι Ονειροφύλακες των ονείρων μας. […] Διάσπαρτες σκέψεις γύρω από μια σειρά θέματα όπως ποιος είναι ο καλός ηγέτης ή ο καλός δάσκαλος λειτουργούν ως «φάροι των ονείρων», όπως λέει ο τίτλος. Ως φάροι για μια κοινωνία που μπορεί να δώσει στα όνειρα φτερά. Έντονος λυρικός τόνος, έμφαση στην ατμόσφαιρα, στα χρώματα, στις φωτοσκιάσεις, όλα οδηγούν στην απόλαυση της λεπτομέρειας, σε μια αργή ανάγνωση, κι ας είναι η πλοκή σφιχτοδεμένη και στέρεα. […] Ελένη Σβορώνου, Ο Αναγνώστηςwww.oanagnostis.gr/ο-φάρος-των-ονείρων/

Η Γη έχει εφτά φεγγάρια. Όλοι οι άνθρωποι έχουν τέσσερα ρουθούνια. Η ατμομηχανή εφευρέθηκε στην αρχαία Ελλάδα. Η πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης δεν είναι η Μπανγκόκ. Οι μαρμότες έχουν σκοτώσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Το μεγαλύτερο πράγμα που μπορεί να καταπιεί η γαλάζια φάλαινα είναι ένα γκρέιπφρουτ. Υπάρχουν 80.000 πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα. Το αλκοόλ δεν καταστρέφει τα εγκεφαλικά κύτταρα. Η μασέλα του Τζορτζ Ουάσινγκτον ήταν φτιαγμένη από δόντια ιπποπόταμου. Το φως είναι αόρατο. Δεν πρέπει να κοιμόμαστε οχτώ ώρες κάθε βράδυ. Οι φεμινίστριες δεν έκαψαν τα σουτιέν τους.ΟΛΑ ΟΣΑ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΞΕΡΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ!Ένας εκτενής και ανελέητος κατάλογος των παρανοήσεων, των σφαλμάτων και των μύθων σε όλο το πεδίο της «κεκτημένης γνώσης» που θα σας κάνουν να αναρωτηθείτε για ποιο λόγο μπαίνει κανείς στον κόπο να πάει σχολείο. Αν εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι ο Ερρίκος Η΄ είχε έξι συζύγους, ότι η Γη έχει μόνο ένα φεγγάρι και ότι το Έβερεστ είναι το ψηλότερο βουνό στον κόσμο, τότε πραγματικά χρειάζεστε αυτό το βιβλίο. Επειγόντως!Το Βιβλίο της Ολικής Άγνοιας ρίχνει άπλετο φως σε μια ερώτηση που έχει απασχολήσει φιλοσόφους, επιστήμονες και αντροπαρέες στα καφενεία σχεδόν σε κάθε εποχή της Ιστορίας: Τι είναι αλήθεια και τι κουραφέξαλα;Ο Τόμας Έντισον δήλωσε ότι δεν ξέρουμε ούτε το ένα εκατομμυριοστό του 1% του οτιδήποτε? ο Μαρκ Τουέιν πίστευε ότι απαιτούνται 8 εκατομμύρια χρόνια για να αποκτήσει κανείς άρτια γνώση μόνο των μαθηματικών? ο Γούντυ Άλεν είπε ότι κάποιοι πίνουν αχόρταγα από το ποτάμι της γνώσης, ενώ άλλοι κάνουν απλώς γαργάρες. Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας θα σας κάνει να αισθανθείτε πολύ μικροί και ανόητοι.

Τα πορτρέτα ονομαστών εταίρων της αρχαιότητας.Οι περισσότερες απ' αυτές ήταν ερωμένες, σύζυγοι και μητέρες μεγάλων αντρών, οι οποίοι υποκλίνονταν στην βαθιά μόρφωσή τους, στο ανεξάρτητο πνεύμα, το μελιστάλαχτο λόγο και την απαράμμιλη καλαισθησία.

Η Λία, ένα όμορφο αγοροκόριτσο στην επαρχία, από μικρή δοκιμάζεται στη ζωή. Θύμα βιασμού του θείου της, θύμα της κοινωνίας στο χωριό, θύμα του εαυτού της σε όσα προσπαθεί να αντιληφθεί για το μέλλον. Κάποιες ανεξήγητες φωνές μεταξύ ξύπνιου και λήθαργου, μια ταραγμένη αγάπη μακριά από τη γαλήνη και το ένστικτό της, την ακολουθούν στα χρόνια που περνούν. Η ζωή της ξεδιπλώνεται σε εποχές δύσκολες με πολέμους, αναταραχές, περιπέτειες, ξενιτιά και απρόοπτα που πρέπει να ξεπεράσει για να συνεχίσει. Αντιλαμβάνεται ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο και πως η κάθε στιγμή είναι ένα ακόμα βιωματικό πέρασμα, δύσκολο ή εύκολο ανάλογα με τις επιλογές της. Μέσα στον χρόνο, η απλή συνειδητότητά της τη βοηθά να καταλάβει πως η ζωή είναι ευκαιρία στιγμής κι όλα τα υπόλοιπα μένουν σαν γεμάτες φως σκιές που ακολουθούν την ύπαρξη. Ένα μυθιστόρημα βασισμένο στις αναζητήσεις της ηρωίδας, στα εμπόδια της ζωής, στη δύναμη του νου και της ψυχής, αλλά και στο ένστικτο που δεν σταματά να είναι ο προστάτης του καθενός μας.

Από την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης περισσότερο απασχολεί και συζητιέται η κατάληξή της. Η ήττα δηλαδή του ΕΑΜικού κινήματος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε δυνατή. Δεν είναι παράδοξο που συμβαίνει αυτό. Το ΕΑΜικό κίνημα την περίοδο 1941-1944 κατάφερε να γίνει η κυρίαρχη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα. Ειδικότερα, το ΕΑΜ υπολογίζεται ότι είχε περί τα 2 εκατ. μέλη, η Εθνική Αλληλεγγύη περί τα 4 εκατ., η ΕΠΟΝ περί τις 700.000, ενώ το ΚΚΕ 400.000.Δίπλα σε αυτές τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις υπήρχε ένας στρατός, ο ΕΛΑΣ, με δύναμη 130.000 μαχητές, αλλά και ναυτική στρατιωτική δύναμη, το ΕΛΑΝ, καθώς και η Λαϊκή Πολιτοφυλακή. Το σπουδαιότερο, όμως, είναι ότι υπήρχε οργανωμένη κρατική εξουσία στις ελεύθερες περιοχές της χώρας με τη Λαϊκή Αυτοδιοίκηση και τη Λαϊκή Δικαιοσύνη. Μια εξουσία που την άνοιξη του 1944 πήρε ολοκληρωμένα χαρακτηριστικά με τη συγκρότηση της Κυβέρνησης του Βουνού και τη σύγκλιση λαϊκού κοινοβουλίου, του Εθνικού Συμβουλίου των Κορυσχάδων, το οποίο προέκυψε μετά τις εκλογές, τόσο στις ελεύθερες όσο και στις κατεχόμενες περιοχές της χώρας. Συνεπώς, θα ήταν αδιανόητο να μην κεντρίζει περισσότερο το ενδιαφέρον το ερώτημα πώς μπόρεσε να ηττηθεί ένα τέτοιο κίνημα, το οποίο είχε εξελιχθεί σε μια πλήρως οργανωμένη λαϊκή εξουσία.Το παρόν βιβλίο Λευκές Βίβλοι του ΕΑΜ μπορεί να μην απαντάει σε αυτό το ερώτημα, να μην εξηγεί τα αίτια της ήττας, περιέχει όμως όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζονται για να κατανοήσει κανείς τις συνέπειες και να βγάλει πολύτιμα συμπεράσματα. [...]

Η μαθητεία κοντά στον Καράβα υπήρξε μια διαρκής αναμέτρηση γύρω από τις ιδεολογικές χρήσεις της ιστορίας, τη μέγγενη των εθνικισμών, τη σύγκρουση της ιστορικής έρευνας με τις κυρίαρχες και μονοφωνικές αφηγήσεις που έβλεπαν στο παρελθόν μόνο (δικούς μας) ήρωες και δαίμονες (των άλλων). Ο Σπύρος Καράβας στο πλούσιο έργο του δεν επιχείρησε να αντικαταστήσει τους εθνικούς μύθους με άλλους -πιο ευχάριστους στα αυτιά των φίλων και ακροατών του. Αντίθετα, με μοναδικό τρόπο, παρήγαγε ιστορικά κείμενα που διακρίνονται για την ειρωνεία τους απέναντι στις αυθεντίες και στις απλουστεύσεις σε κάθε εκδοχή. Και τελικά, ίσως αυτό ήταν το πιο σημαντικό μάθημα: η διαρκής αναμέτρηση με τις δικές μας βεβαιότητες και με αυτό που κάθε φορά φάνταζε «λογικό». Και για αυτό, τον ευχαριστούμε. Το μικρό αυτό βιβλίο, δώρο από εμάς σε εκείνον, χρωστάει την ύπαρξή του όχι μόνο στους συγγραφείς του αλλά και σε τέσσερις ακόμα συνενόχους. Η Πόπη Πολέμη και η Άννα Ματθαίου μοιράστηκαν μαζί μας το μυστικό από την αρχή, διόρθωσαν τα κείμενα του τόμου και μας έκαναν σχόλια και παρατηρήσεις που μερικές φορές απηχούσαν την ξεχωριστή επιρροή του Σπύρου! Η Εριφύλη Αράπογλου και η Ναστάζια Αράπογλου συνομώτησαν μαζί μας και έδωσαν σχήμα και μορφή στο βιβλίο, με τη δημιουργικότητα και το απίστευτο ταλέντο τους. Οι εκδόσεις Βιβλιόραμα, τέλος, ευχαρίστως συμπεριέλαβαν τον τόμο στην εκδοτική τους σειρά, πλάι στις μέχρι τώρα μελέτες του Σπύρου Καράβα. [...] (Απόσπασμα από την εισαγωγή της επιμελήτριας)

Η Αθήνα σε αλλεπάλληλα λοκντάουν. Η κοινωνία διχάζεται και οι συγκρούσεις πληθαίνουν. Ο αστυνόμος Χαρίτος βουτάει πάλι στα βαθιά. Πρέπει να λύσει δύο γρίφους που δε φαίνεται να συνδέονται μεταξύ τους: μια σειρά από αυτοκτονίες, αλλά και μια σειρά από δολοφονίες γιατρών. Και σαν να μην του έφταναν όλα αυτά, πρέπει να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις των συνθηκών στα μέλη της οικογένειάς του. Το «Κίνημα της αυτοκτονίας» είναι ένα μυθιστόρημα του διεθνούς συγγραφέα Πέτρου Μάρκαρη για την πανδημία, το χάσμα των γενεών και των αντιλήψεών τους, αλλά και τη σύγκρουση της αυτοθυσίας με τη βία και το έγκλημα.

Το βιβλίο αυτό καθοδηγεί μεθοδικά τους μαθητές, ώστε να εξασκηθούν στην παραγωγή λόγου σε όλα τα κειμενικά είδη που διδάσκονται στην Δ΄ Δημοτικού. Ακολουθεί τη δομή του σχολικού βιβλίου και περιλαμβάνει πολλά υποδείγματα εκθέσεων, καθώς και προτεινόμενα θέματα.

Εκατό χρόνια από τη γέννηση ενός μύθου, του φωτεινού ηθοποιού Δημήτρη Χορν. Η πορεία της ζωής του, οι επιτυχίες του στο θέατρο και τον κινηματογράφο, οι μεγάλοι έρωτες, οι συνεργασίες που άφησαν εποχή, οι απόψεις του, η στάση ζωής, σε ένα οδοιπορικό στον χρόνο, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό και ιδιόχειρα σημειώματα.

Έχω δικαίωμα; Να είμαι όπως θέλω εγώ; Να έχω ταυτότητα; Να εκφράζομαι ελεύθερα; Να είμαι μέλος μιας οικογένειας; Να έχω σπίτι; Να πηγαίνω σχολείο, αλλά και στον γιατρό; Είναι το παιχνίδι δικαίωμα; Γενικά, έχω δικαίωμα; Ναι! Έχω δικαίωμα!

Στουτγάρδη, Πεντηκοστή 1929: Η αστυνομία στήνει οδοφράγματα, τα μαγαζιά της πόλης έχουν ξεπουλήσει ό,τι λουκέτο διέθεταν. Ο Γκρέγκορ Γκογκ (Gregor Gog, 1891-1945), γνωστός σε κάθε γωνιά της Γερμανίας ως ο «Βασιλιάς των Πλανόβιων», συγκεντρώνει όλους τους περιπλανώμενους, γυναίκες και άντρες, στο Διεθνές Συνέδριο Πλανόβιων και κηρύσσει την «εφ’ όρου ζωής γενική απεργία». Δύο χρόνια νωρίτερα ο Γκογκ, ναυτικός, κηπουρός και συγγραφέας, είχε ιδρύσει την «Αδελφότητα των Πλανόβιων» με σκοπό να βοηθήσει τους άστεγους και να τους οργανώσει πολιτικά. Μια ιστορία για τη φτώχεια και την ελπίδα, για τη φιλία και τη διαμαρτυρία - και ένα ξεχασμένο κεφάλαιο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.

Το βιβλίο αυτό περιέχει: Ερωτήσεις ανάπτυξης Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής Ερωτήσεις συμπλήρωσης κενών Ερωτήσεις τύπου Σωστό - Λάθος Ασκήσεις - προβλήματα Απαντήσεις σ΄όλες τις ερωτήσεις - ασκήσεις του σχολικού βιβλίου.

Το μπαλκόνι, Έκδοση 2020

Στην κατεχόμενη από τους ναζί Βαρσοβία ζει η Ίρμα Ζάιντενμαν, μια νέα και όμορφη Εβραία, χήρα ενός διακεκριμένου γιατρού, που τα άρια χαρακτηριστικά τού προσώπου της (ξανθά μαλλιά, γαλάζια μάτια) και μια πλαστή ταυτότητα τη βοηθούν να περνά ως χήρα Πολωνού αξιωματικού, μέχρις ότου την αναγνωρίζει και την καταδίδει στην Γκεστάπο ένας συνεργάτης των Γερμανών. Η σύλληψή της θα κινητοποιήσει μια σειρά από ανθρώπους, φίλους, γνωστούς αλλά και αγνώστους, που θα συνεργαστούν διακινδυνεύοντας τη ζωή τους για να την βγάλουν από τη φυλακή. Στην Ωραία κυρία Ζάιντενμαν ο Σιπιόρσκι φιλοτεχνεί με αριστοτεχνικό τρόπο μια τοιχογραφία της Βαρσοβίας στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, αφηγούμενος τις ιστορίες και τη μοίρα διαφόρων προσώπων, Πολωνών, Εβραίων και Γερμανών, που άμεσα ή έμμεσα εμπλέκονται με την ηρωίδα του μυθιστορήματος. Άλλοτε με δραματικό τρόπο και άλλοτε με καυστική ειρωνεία, πάντα όμως με ευαισθησία, ο Σιπιόρσκι μιλάει για τους ήρωες και τους προδότες, για τους θαρραλέους και τους δειλούς, για τους καταδικασμένους και τους διασωθέντες, συνθέτοντας ένα συγκλονιστικό έπος για τις πιο σκοτεινές μέρες του εικοστού αιώνα, που δίκαια χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα αριστουργηματικά έργα της σύγχρονης ευρωπαϊκής πεζογραφίας. "Πυκνό, λυρικό και βαθιά συνταρακτικό". (Michiko Kakutani, New York Times)

Δεν εξαφανίστηκε όμως το ζήτημα του μαυραγοριτισμού. Οι μαυραγορίτες, πολυάριθμοι καθώς ήταν, στο τέλος της Κατοχής βρέθηκε να συγκροτούν νέα κοινωνική ομάδα νεο-πλουσίων, ισχυρή ώστε να διεκδικεί και μέρος της εξουσίας· κινούμενοι οι μαυραγορίτες μεταξύ κοινοβουλευτικής Δεξιάς και φασιστικής Ακροδεξιάς ακροβολίστηκαν, είτε ιδρύοντας νέα μικρά κόμματα είτε ενσωματωμένοι, οι περισσότεροι, στα δεξιά κόμματα, και έπαιξαν ρόλο στην εξέλιξη του μετακατοχικού και, ακόμη περισσότερο, μετεμφυλιακού φάσματος δεξιάς πολιτικής εξουσίας.Από τους πρώτους μήνες, η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου προχώρησε στην κατάργηση ή απλώς αδρανοποίηση ορισμένων από τους κυριότερους καταπιεστικούς μηχανισμούς του "κράτους της Δεξιάς", ενώ άρχισε, δειλά όμως, η διάλυση παρακρατικών οργανώσεων. Εκεί που δίστασε ο Γεώργιος Παπανδρέου να προχωρήσει ριζοσπαστικά ήταν το στράτευμα. Η διστακτικότητα της πολιτικής του στο στράτευμα εξέφραζε το φόβο του να μην έρθει σε σύγκρουση με τα Ανάκτορα.Τα τελευταία δέκα χρόνια της ιστορίας του ελληνικού κράτους δεν είναι ακόμη ευχερώς αναγνώσιμα από επιστημονική άποψη. Επομένως, ό,τι λέγεται εδώ απαιτήσεις δοκιμιακού λόγου έχει και όχι επιστημονικής έρευνας από κάποιον που ζει τα γεγονότα και προσπαθεί να τα ερμηνεύσει.

Το βιβλίο αυτό περιέχει:- Αναλυτική εισαγωγή και γενική ανάλυση του έργου- Ερμηνευτικές και λεξιλογικές ασκήσεις με τις απαντήσεις τους- Απαντήσεις στα θέματα για μελέτη και στις ερωτήσεις του σχολικού βιβλίου

Αυτή είναι η τρυφερή ιστορία του μικρού Μπίλυ, που το μόνο που ήθελε ήταν να κάνει κάθε παιδί ευτυχισμένο, έστω και για μία μέρα.

Η Ψυχολογία των μαζών του Gustave Le Bon, ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1895 στη Γαλλία, είναι ο γενέθλιος τόπος των "μαζών". Πριν από το βιβλίο αυτό, αν εξαιρέσουμε τις σύγχρονες σχεδόν αιχμές του Friedrich Nietzsche, δεν υπήρχαν "μάζες". Το κείμενο και ο συγγραφέας του υπήρξαν αντικείμενο σκληρής κριτικής. Έγιναν, έτσι, το υπόβαθρο ανάπτυξης της κοινωνικής ψυχολογίας, όπως την ξέρουμε σήμερα. Η ψυχολογία των μαζών, ο υποτιθέμενος αυτός καταγωγικός τόπος ιδεολογικών σκληρύνσεων ολοκληρωτικού χαρακτήρα, βρίθει από σημαντικές ιστορικές αφηγήσεις, τολμηρές ιστορικές και ιστορικής σημασίας ερμηνείες, ενδιαφέρουσες ψυχολογικές αναλύσεις.

"...Μεγάλη η αξία του σημερινού Διεθνούς Επιστημονικoύ Συνεδρίου, του δευτέρου στη σειρά των "10 Επιστημονικών Συνεδρίων για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επαν?στασης", που έχουν προγραμματιστεί να διεξαχθούν, συν Θεώ, υπό την αιγίδα της Ιεράς Συνόδου... Ομολογώ ότι η συμμετοχή τόσο σπουδαίων καθηγητών και ερευνητών εγνωσμένου κύρους είναι εξαιρετικά πολύτιμη και είμαι βέβαιος ότι η παρουσία τους, οι επισταμένες εισηγήσεις και η γόνιμη συζήτηση θα φωτίσουν αυτή τη σημαντική και διδακτική περίοδο για την ιστορία και την ταυτότητά μας.Για να φτάσουμε στην Επανάσταση και να ανακτήσουμε την ελευθερία μας, ο δρόμος δεν ήταν εύκολος· περάσαμε πολλές τραγωδίες βαριές και βαθύτατες, υπομείναμε ελλείψεις, κινδύνους και θυσίες. Οι πατέρες μας, αγράμματοι και γραμματισμένοι, πέτυχαν να ελευθερώσουν την Ελλάδα γιατί κατάλαβαν με τη σοφία τους ότι ο αγώνας έχει δύο όψεις· τον αγώνα για την ελευθερία από τούς ξένους ζυγούς, την ελευθερία δηλαδή με όρους εθνικούς, πολιτικούς, σωματικούς, αλλά και την ελευθερία του πνεύματος..."Από τον χαιρετισμό του Μακ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου στο Β΄ Συνέδριο

Τα τελευταία εκατό περίπου χρόνια, η ιστορική έρευνα που αφορά στην εποχή κατά την οποία προετοίμασε, αγωνίσθηκε και κέρδισε ο νεότερος Ελληνισμός την πνευματική και πολιτική ανεξαρτησία του, εμφανίζεται να συγκινεί πολλούς ειδικούς επιστήμονες. Αυτό πρέπει ιδιαίτερα να ενθουσιάσει όλους, όσοι ενδιαφέρονται να αποκτήσουν μία ακριβή και τεκμηριωμένη γνώση για τα πεπραγμένα του πρόσφατου παρελθόντος μας, για τα ρεύματα, τους αγωνιστές και τα κατορθώματα που επανέφεραν την Ελευθερία στον τόπο αυτό. Γιατί η προσπάθεια να προσεγγίσουμε, να γνωρίσουμε απαραχάρακτα, να ερμηνεύσουμε και να αποκαλύψουμε τον πραγματικό χαρακτήρα προσώπων και γεγονότων εκείνης της εποχής, υπόσχεται να οδηγήσει στον σωστό δρόμο την πορεία και τα αιτήματά μας. Η γνώση της Αλήθειας είναι η μόνη που χαρίζει την Ελευθερία κατά τον λόγο του Κυρίου: "Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς".Αυτή την αλήθεια επιδιώκει να αναζητήσει και να τη χαρίσει ακέραια η απόφαση της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος με τη σειρά των συνεδρίων που κάθε χρόνο, από το 2012, οργανώνει με τίτλο: "1821-2021: 10 ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ".Η μελέτη της Τουρκοκρατίας και του 1821 έχει πέσει κατά καιρούς θύμα μονομερών και μη τεκμηριωμένων θεωρήσεων.Καθώς λοιπόν ο πιο σοβαρός κίνδυνος για την αλήθεια είναι η μονομέρεια και η στράτευση σε οποιαδήποτε ιδεολογία, μία διερεύνηση, η οποία δεν αποκλείει καμιά φωνή και άποψη, στόχο έχει να ρίξει περισσότερο φως.Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, περιέχει τις εισηγήσεις των Ομιλητών, οι οποίοι συμμετείχαν στο Πέμπτο Συνέδριο υπό τον τίτλο "Ο διεθνής περίγυρος και ο Φιλελληνισμός κατά την Ελληνική Επανάσταση".

Με το περίβλημα της χαρισματικής προσωπικότητας του πρίγκιπα Ρενίν, εμφανίζεται στους "Οχτώ χτύπους του ρολογιού" ο περίφημος Αρσέν Λουπέν. Ευφυής, ευγενικός και ερωτευμένος, ο ιδιόρρυθμος "αριστοκράτης-ντετέκτιβ" συνεπαίρνει τον αναγνώστη με περιπέτειες απρόσμενης πλοκής, στις οποίες συμμετέχει και η αγαπημένη του. Και οι δύο μαζί αντιμετωπίζουν πολύπλοκα αινίγματα με βασικούς πρωταγωνιστές ανθρώπους υπεράνω υποψίας, τα οποία η διορατικότητα και η ψυχραιμία του πρίγκιπα κατορθώνει να επιλύσει. Οκτώ ιστορίες διαφορετικές, με έντονη δράση και ξεχωριστά ευρήματα, που εκτυλίσσονται μέσα από ζωντανές περιγραφές τόπου και χρόνου. Ανέγγιχτος, όπως πάντα, από κάθε είδους κακία ο κοσμαγάπητος "υπερασπιστής του δικαίου" μάχεται με την μοναδική του οξυδέρκεια για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και του καλού.

Η γέννηση (γένεση) μιας Αυθεντίας δεν πρέπει να συγχέεται με τα εξωτερικά σημεία της "αναγνώρισής" της. Είναι αλήθεια ότι η Αυθεντία υπάρχει μόνον εφ' όσον "αναγνωρίζεται": ο Κύριος είναι Κύριος του Δούλου του μόνον εφ' όσον ο δεύτερος τον "αναγνωρίζει" ως τέτοιο (ή "αναγνωρίζει" τον εαυτό του ως Δούλο), κ.λπ. Άρα, μπορούμε να πούμε ότι η γένεση της Αυθεντίας είναι η γένεση της "αναγνώρισής" της απ' όσους θα υποταχτούν σ' αυτήν. Ωστόσο, για τον ίδιο ακριβώς λόγο μπορούμε να πούμε -επειδή είναι το ίδιο πράγμα- ότι η Αυθεντία καθιδρύεται απ' όσους υποτάσσονται σ' αυτήν: είτε δεν υπάρχει Αυθεντία καθόλου, είτε "αναγνωρίζεται" από το απλό γεγονός της ύπαρξής της. Η Αυθεντία και η "αναγνώριση" της Αυθεντίας είναι ένα και ταυτό.

«Στο απλό γραφείο του δύο βιβλία και ένα σημειωματάριο. Αυτά ήταν οι αποσκευές του, αυτά είχε πάρει μαζί του, αυτά είχε να πάρει μαζί του». Στις αρχές της δεκαετίας του '60 λόγω κοινωνικών φρονημάτων ο Χρήστος αναγκάζεται να φύγει από την Ελλάδα. Τη μάχη για επιβίωση και προσαρμογή στην ξένη χώρα και τις σπουδές του πάνω στη Φιλοσοφία, έρχεται να ανατρέψει ένας μεγάλος έρωτας για μια παντρεμένη φωτογράφο. Γιατί «η καρδιά του ανθρώπου, αυτός ο επαναστάτης αλήτης που όλοι φέρουμε μέσα μας, δε δαμάζεται», όπως γράφει. Η εξέλιξη αυτής της σχέσης είναι ο πυρήνας για να στήσει ο Θοδωρής Καλλιφατίδης ένα μυθιστόρημα με τα θέματα που δεν έχουν πάψει να τον απασχολούν σε όλη του τη ζωή: την ξενιτιά και την αγάπη.

Μαθαίνω ελληνικά

Αθήνα 2019. Οι ανισότητες ολοένα και μεγαλώνουν. Η πολιτική ηγεσία αναστατώνεται από τους φόνους ξένων επενδυτών. Μοναδικό κοινό στοιχείο ένα τραγούδι. Ο αστυνόμος Κώστας Χαρίτος καλείται να εξιχνιάσει τα εγκλήματα που έγιναν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Ταυτόχρονα σε ένα άλλο σημείο της πόλης, ένα κίνημα γεννιέται. Το "κίνημα των φτωχών". Στο 13ο του μυθιστόρημα ο διεθνής συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης προσφέρει μια έκπληξη στους αναγνώστες του: ο αστυνόμος Χαρίτος δεν είναι ο μόνος πρωταγωνιστής…

Έρχονται τα UFO από άλλες διαστάσεις; Τι είναι το Υπερδιάστημα; Υπάρχει Γη-2;Πού είναι ο Αντίκοσμος; Πού οδηγεί η Πύλη του Θανάτου; Πόσους εαυτούς έχουμε;Υπάρχουν εξωδιαστασιακές οντότητες; Ζουν ανάμεσά μας;Πού οδήγησαν το Πείραμα της Φιλαδέλφειας και το Πείραμα Montauk;Για ποιο πράγμα μιλάει το Incunabula; Είναι ο Χρόνος γραμμικός;Μπορούμε να επισκεφτούμε την Επιπεδοχώρα; Τι συμβαίνει με τις συχνότητες;Τι είναι τα Ε-ξωτικά; Υπάρχουν απαγορευμένες γεωμετρίες;Τι αποκαλύπτει ο Κάρλος Καστανέντα; Υπάρχουν ψηφιακές και εσωτερικές διαστάσεις;Πού είναι το Virtual Reality; Τι πιστεύουν οι μυστικιστές και οι φιλόσοφοι;Τι λέει για όλα αυτά η σύγχρονη φυσική; Τι λένε οι Έλληνες Επιστήμονες;Σε όλα αυτά και σε άλλα πολλά συναρπαστικά ερωτήματαπροσπαθεί να απαντήσει αυτό το βιβλίο.

Χρονικό της κατοχικής Αθήνας και κυρίως της Καισαριανής, μέσα από ορόσημες αλλά και παραμερισμένες σελίδες της ιστορίας, όπως ζυμώθηκαν και χαράχτηκαν στα προσφυγικά, στις μάχες των γειτονιών, στις ταβέρνες, στα εκτελεστικά αποσπάσματα και στα φριχτά μπουντρούμια της Κομανταντούρ. Ένα θυμίαμα από αίμα και μελάνη μιας εποχής σκληρής επιβίωσης και θυσιαστικής αντίστασης με άσημους, γνωστούς και μυθοπλαστικούς πρωταγωνιστές που διατήρησαν σαν ιερό κειμήλιο τον κυτταρικό μας πολιτισμό... την Ελευθερία, την Αλληλεγγύη, το Γλέντι και το Σεβντά! «Σςςς! Παρακαλώ κάντε ησυχία, ξεκινάει η ταινία… Κυριακή του Θωμά 27 Απριλίου του 1941 εισβάλουν οι Γερμανοί στην Αθήνα… Η Γαβριέλα των Εξαρχείων ξυπνά πλημμυρισμένη στα αίματα από το κουφάρι του ονειρικού τσολιά που γκρεμοτσακίστηκε από το Βράχο... Στο καφενείο των Αμπελοκήπων υπογράφεται η παράδοση της πόλης... Αυτοκτονεί η Πηνελόπη Δέλτα... Η Δασκάλα της Καισαριανής γράφει στον τοίχο το πρώτο αντιστασιακό σύνθημα... Ο Νικολάκης παίρνει το ξύλινο σπαθί και τραβάει για το μεγάλο ρεσάλτο... Παραδίδουν την Ακροναυπλία στους κατακτητές... Η Άννα χαράζει το όνομά της και ένα ακιδογράφημα στα μπουντρούμια της Κοραής 4… Ο σκηνοθέτης άνοιξε το πακέτο και τράβηξε δυο τσιγάρα. Το ένα το έβαλε στο στόμα του και το άλλο στο δικό μου. Ένα ξεραμένο χαρμάνι σαράντα ετών. Έβγαλε τον αναπτήρα και άναψε τα Sante. Πήραμε μια βαθιά τζούρα και κλείσαμε τα μάτια μας. Ζαλιστήκαμε από το βαρύ φορτίο που κουβαλούσε αυτό το πακέτο. Μας μέθυσε πόνο. Μας λύγισε τα γόνατα από την πίσσα. Μας έκανε να βήξουμε τον καρκίνο της ιστορίας. Τα χέρια μας παίρναν δειλά-δειλά τον ανήφορο και την ανάταση. Τα πόδια μας άρχισαν να βηματίζουν στον απτάλικο ρυθμό του Τσιτσάνη. Οι φιγούρες απλές και δωρικές. Χορέψαμε αργά και αντικριστά σαν τους πολεμιστές του Χρέους και της Ειρήνης!» Σπονδυλωτή και κυκλική αφήγηση που γεφυρώνει την αρχή και το τέλος, όπως ακριβώς και ο κύκλος της ίδιας μας της Ζωής!

Σ' αυτή τη ριζοσπαστική μελέτη του ο σπουδαίος γιουγκιανός ψυχαναλυτής James Hillman (1926-2011) αποκρυπτογραφεί τα παιχνίδια που ο θεός-τράγος, ο μέγας Πάνας, απεργάζεται μέχρι σήμερα στους σκοτεινούς διαδρόμους και στα δημιουργικά πάθη της ψυχής μας, επιβεβαιώνοντας την σε ανύποπτο χρόνο δήλωση του ίδιου του Γιουνγκ: "Νομίζουμε ότι αφήσαμε πίσω μας τους αρχαίους θεούς, αυτό όμως που αφήσαμε πίσω είναι μόνο λέξεις, ονόματα και όχι τα ψυχικά γεγονότα που γέννησαν τους θεούς. Έτσι σήμερα οι θεοί αποκαλούνται φοβίες, εμμονές και τα παρόμοια - με μια λέξη νευρώσεις. Οι αρχαίοι θεοί έγιναν οι αρρώστιες που μαστίζουν τη σύγχρονη κοινωνία..."

Ένας Συλλογικός Τόμος 24 κειμένων ιστορικής σημασίας: Μικρά Ασία, Πόντος, Ανατολική Θράκη. Με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητος θα οργανώσει εντός της επομένης τριετίας 3 Συνέδρια αφιερωμένα στην μνήμη του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Η ανύποτη περιπέτεια, το δράμα της καταστροφής και το ιστορικό της σπαρακτικής γενοκτονίας, έχει φθάσει στις μέρες μας με το λυγμό των ξεριζομένων! Η ολοκληρωτική εξαφάνισή τους από τη γη που επί 3.000 χρόνια πορεύονταν μέσα στην ιστορία, έγινε με επιχειρήσεις μαζικών δολοφονιών, διώξεις, εκτοπίσεις, βιασμούς, λεηλασίες, πορείες θανάτου, πυρπολήσεις, ερημώσεις, βίαιους εξισλαμισμούς κ.λπ. Επειδή δεν έχουμε δικαίωμα στην ιστορική άγνοια. Επειδή δεν πρέπει να αποτελεί το φρικτό έγκλημα της γενοκτονίας την εύκολη λύση των διεθνών προβλημάτων. Επειδή η ιστορία μαρτυρεί την αλήθεια… …Γι’ αυτό, οι εκδόσεις «Αρχονταρίκι» ανέλαβαν να κυκλοφορήσουν σε Συλλογικό Τόμο τα 24 κείμενα των επιστημονικών ανακοινώσεων του Α/ Συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε το 2022, με τη βεβαιότητα ότι το βιβλίο αυτό είναι ένα γεγονός ιστορικής σημασίας! (από την ιστοσελίδα του εκδότη)

Περιέχει πάνω από 3.500 πρωτότυπες ασκήσεις όλων των συντακτικών φαινομένων, απαντήσεις σε όλες τις ασκήσεις, λεξιλόγιο και πλήρη θεωρία του συντακτικού, καθιστούν το βιβλίο εντελώς απαραίτητο βοήθημα για χρήση στο σχολείο και το σπίτι. Στην έκδοση αυτή κρίναμε σκόπιμο να προσθέσουμε αρκετές ασκήσεις όλων των τύπων, σύμφωνα με τη μορφή που απαιτούν οι τελευταίες αλλαγές στον τρόπο εξέτασης.

Η έκδοση συγκεντρώνει δεκαέξι μελέτες που καλύπτουν το σύνολο του έργου του Θάνου Μικρούτσικου. Τα κεφάλαια κινούνται πάνω σε τρεις κύριους άξονες: κοινωνία - ποίηση - μουσική, και εστιάζουν αντίστοιχα στις κοινωνικο-πολιτικές και ιστορικές αλληλεπιδράσεις του δημιουργού, τη σχέση του με τον ποιητικό λόγο, και τα ποικίλα μουσικά είδη στα οποία αυτός δραστηριοποιήθηκε με πυξίδα την ανανέωση της μουσικής φόρμας. Έμπειροι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και διακεκριμένοι μελετητές της ελληνικής μουσικής υπογράφουν κείμενα που διαπνέονται από αγάπη, για το έργο του Θάνου Μικρούτσικου, χωρίς όμως να χάνουν την επιστημονική και κριτική οπτική τους. Κοινό εύρημα όλων των κεφαλαίων, όπως μαρτυρά και ο τίτλος του βιβλίου, είναι η αέναη προσπάθεια του συνθέτη να υπερβεί τις καθιερωμένες μορφές και τους παγιωμένους τρόπους, κυνηγώντας την αισθητική και πολιτική ουτοπία. Γράφουν οι: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, Σπύρος Αραβανής, Μιχάλης Γελασάκης, Μαρία Γεωργιάδου, Μάκης Γκαρτζόπουλος, Μανώλης Δαφέρμος, Τιτίκα Δημητρούλια, Δημήτρης Κουτσούμπας, Ανδρέας Μαράτος, Γιάννης Μηλιός, Αλεξάνδρα Μικρούτσικου, Γιώργος Β. Μονεμβασίτης, Ηρακλής Οικονόμου, Φώντας Τρούσας, Γιώργος Χαρωνίτης, Θανάσης Χουλιαράς.

Στο βιβλίο αυτό παρακολουθούμε την πορεία των Εβραίων από τις απαρχές της ιστορίας τους μέχρι την εξέγερση των Μακκαβαίων κατά τους τελευταίους προχριστιανικούς χρόνους. Ο συγγραφέας με τον γνώριμο όσο και απαράμιλλο τρόπο του ζωντανεύει παραστατικά την άκρως περιπετειώδη "μυθική ιστορία" των Εβραίων. Πιστεύοντας ότι "κανένας μύθος δεν είναι παραμύθι", αλλά απλώς "προεπιστημονικός τρόπος σκέψης", καθώς και ότι "η ιστορία κάθε λαού αρχίζει με τη μυθολογία του, η δε εθνική μυθολογία είναι κάτι σαν εισαγωγή στην εθνική ιστορία", αναδεικνύει τη λογική και τα ψήγματα αλήθειας που ενσωματώνουν οι βιβλικοί μύθοι. Αναζητά όχι την "αλήθεια των βιβλικών γεγονότων", καθώς η Βίβλος λέει "άλλου είδους αλήθειες, μεταφυσικής τάξεως", αλλά την "αλήθεια της κοινής λογικής".Ο συγγραφέας έχοντας πλήρη συνείδηση ότι σε ελάχιστους άλλους λαούς το μυθικό και το ιστορικό συνυφάνθηκαν σε τέτοιο βαθμό, στοχεύει και πετυχαίνει να αναδείξει με ενάργεια τις μυθικο-ιστορικές διαστάσεις της διαχρονικής πορείας του εβραϊκού λαού. Ακόμη παραπέρα, με αφορμή τα μυθολογούμενα και ιστορούμενα κατά μήκος του βιβλίου, γίνονται συνεχείς αναφορές στην τρέχουσα ελληνική και διεθνή πραγματικότητα, όπου με γνώση, χιούμορ και εικονοκλαστική διάθεση αναλύονται ποικίλα ζητήματα της εποχής μας και καυτηριάζονται πλείστα κακώς κείμενα των θρησκευτικών αλλά και πολιτικοϊδεολογικών πραγμάτων.

Ο Eckhart Tolle είναι ένας σύγχρονος πνευματικός δάσκαλος, ο οποίος ταξιδεύει αδιάκοπα, μεταφέροντας τη διδασκαλία του σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχει βοηθήσει εκατομμύρια αναγνώστες να ανακαλύψουν την ελευθερία και τη χαρά του ζην «στο Τώρα». Σε αυτό το πολύ σημαντικό βιβλίο του ο Tolle εξηγεί γιατί η υπέρβαση της εγωτικής κατάστασης της συνειδητότητάς μας όχι μόνο είναι θεμελιώδης για την προσωπική μας ευτυχία, αλλά αποτελεί επίσης το κλειδί για τον τερματισμό κάθε σύγκρουσης και οδύνης σε ολόκληρο τον πλανήτη. Περιγράφει πώς ακριβώς η προσκόλληση στο εγώ δημιουργεί μια δυσλειτουργία η οποία οδηγεί στον θυμό, τη ζηλοφθονία και τη δυστυχία, ενώ παράλληλα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να αφυπνιστούν σε μια νέα κατάσταση συνειδητότητας και να ακολουθήσουν την ατραπό προς μια αληθινά ολοκληρωμένη ύπαρξη. Αποκαλυπτικό, διαφωτιστικό και εμψυχωτικό, το βιβλίο αυτό αποτελεί μια βαθύτατα πνευματική διακήρυξη ενός καλύτερου τρόπου ζωής αλλά και ενός καλύτερου κόσμου για όλους τους ανθρώπους.