vivliopoleiopataki

Βρισκόμαστε ήδη στο μέλλον! Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σήμερα στις πόλεις και, επιπλέον, μεγάλο τμήμα του πλανήτη έχει άμεσα ή έμμεσα αστικοποιηθεί. Στις μέρες μας, το ανθρώπινο αποτύπωμα κυριαρχεί και πέρα από τα αστικά κέντρα: έχουμε οργανωμένα αγροκτήματα, μεγάλες ορεινές και ημιορεινές εκτάσεις θεσμοθετημένες ως βοσκοτόπους, γεωργικές καλλιέργειες, βιομηχανικές περιοχές, λιμενικές εγκαταστάσεις, αεροδρόμια, οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα. Εύλογα, λοιπόν, ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου αποκαλεί τον Homo sapiens «απόλυτο μηχανικό οικοσυστημάτων της φύσης». Και λέγοντας «φύση» δεν εννοεί ούτε κάποιο ειδυλλιακό δάσος ούτε τη ζούγκλα του Αμαζονίου ούτε καν τους ωκεανούς, αλλά μια πυκνοχτισμένη, πολύβουη τσιμεντούπολη με ατμοσφαιρικό νέφος! Αν και συχνά μας δίνει αυτή την εντύπωση, το αστικό περιβάλλον δεν είναι μια έρημος που την κατοικούν μόνο ο άνθρωπος και τα κατοικίδιά του. Αντίθετα, σφύζει από άγρια ζωή – φυτά και ζώα. Όμως όλοι αυτοί οι οργανισμοί πρέπει να βρουν τρόπους για να αντεπεξέλθουν στις σκληρές και ακραίες συνθήκες που επικρατούν εκεί: στην αυξημένη θερμοκρασία («αστική θερμονησίδα»), τον συνεχή θόρυβο, τον κατακερματισμό της ενότητας του χώρου από δρόμους και κτίρια, την κυριαρχία του τσιμέντου και της σκόνης. Και το καταφέρνουν, με προσαρμογές στη συμπεριφορά και με την επιτάχυνση του ρυθμού της φυσικής επιλογής σε βαθμό που ο Δαρβίνος δεν είχε ποτέ διανοηθεί. Με ανάλαφρη διάθεση και οξεία παρατηρητικότητα, ο Μέννο Σχίλτχαϋζεν περιγράφει πώς η άγρια ζωή όχι μόνο επιβιώνει στο αστικό περιβάλλον, αλλά και το φέρνει, εν πολλοίς, στα μέτρα της!

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος (1914-1918) είναι σε εξέλιξη. Ένα πρωί, ο λοχαγός Αρμάν δίνει μέσα από τα χαρακώματα το σύνθημα της επίθεσης εναντίον των Γερμανών. Οι στρατιώτες εφορμούν. Ανάμεσά τους ο Αλφά Ντιάγε και ο Μαντέμπα Ντιοπ, δυο Σενεγαλέζοι που μάχονται, μαζί με τόσους άλλους ομοεθνείς τους, για τα γαλλικά χρώματα. Λίγα μέτρα μετά την έξοδό τους από το χαράκωμα, ο Μαντέμπα πέφτει θανάσιμα πληγωμένος μπροστά στα μάτια του Αλφά, του παιδικού του φίλου που τον είχε πάνω κι από αδελφό.Από δω και πέρα, η αφήγηση ακολουθεί τον Αλφά καθώς βυθίζεται στην τρέλα μετά τον θάνατο του φίλου του και αδελφού της καρδιάς του, για τον οποίο αισθάνεται υπεύθυνος. Η ενοχή και οι τύψεις τον στοιχειώνουν, μετατρέποντας αυτό τον εικοσάχρονο από ένα μικρό χωριό της Αφρικής, που βρέθηκε σ’ αυτή την ουδέτερη ζώνη, σε μηχανή θανάτου: γίνεται το οπλισμένο χέρι του Θεού, το πρόσωπο της μοίρας για τους "εχθρούς με τα γαλάζια μάτια", και σπέρνει τον τρόμο ακόμα και στους δικούς του. Μοναχικός πολεμιστής, αγρίμι ανελέητο μέσα στο στόμα του τέρατος, μονολογεί για τις "δύο όψεις που έχουν τα πράγματα" και προβληματίζεται για τη σχετικότητα των αρχών και των αξιών. Ως έσχατη αντίσταση στο πρώτο μακελειό του 20ού αιώνα, επαναφέρει στη μνήμη του τη ζωή στην Αφρική, έναν κόσμο χαμένο πια, που ξαναζωντανεύει.Μυθιστόρημα με αναπάντεχη για το θέμα του ποιητική γλώσσα, ακολουθεί τον ρυθμό της μητρικής γλώσσας του αφηγητή, με φράσεις που επαναλαμβάνονται στην αφήγηση σαν επωδός, δημιουργώντας μια ηχώ που συνδέει τον Αλφά Ντιάγε με την πατρίδα του. "Μουσικός των λέξεων", ο συγγραφέας δίνει φωνή σε όσους επέζησαν και είδαν "τα κορμιά ριγμένα στα σαγόνια της γης [...] τις ψυχές δοσμένες στις μυλόπετρες, σαν το σιτάρι», αλλά δεν μίλησαν. Ήταν ο πόλεμος, ακραία συνθήκη που ανατρέπει όλους τους κανόνες και ξυπνά το θηρίο που βρίσκεται σε νάρκη μέσα στον καθένα μας.Βραβείο Goncourt των μαθητών λυκείου (Γαλλία)Βραβείο Strega Europeo (Ιταλία)

Το παρόν Λεξικό Μαθηματικών θα βοηθήσει τους μαθητές και μαθήτριες του δημοτικού σχολείου να κατανοήσουν και να αποσαφηνίσουν θεμελιώδεις έννοιες, ιδιότητες και διαδικασίες για την αντιμετώπιση μαθηματικών προβλημάτων. Στο Λεξικό περιλαμβάνονται ορισμοί εννοιών που καλύπτουν τη διδακτέα ύλη, η οποία αναπτύσσεται στα βιβλία των Μαθηματικών όλων των τάξεων του Δημοτικού σχολείου. Έγινε προσπάθεια να διατυπωθούν τα λήμματα σε γλώσσα απλή και κατανοητή για τους μαθητές, χωρίς να αποβαίνει σε βάρος της ακρίβειας του μαθηματικού περιεχομένου. (απόσπασμα από τον πρόλογο)

Από τις νευρολογικές έρευνες των τριών τελευταίων δεκαετιών, έχει γίνει σταδιακά προφανές ότι ο τρόπος που βιώνουμε τον κόσμο –η πρόσληψη των ερεθισμάτων, η συμπεριφορά, η μνήμη και η κοινωνική κρίση– καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό όχι από τις συνειδητές διεργασίες του νου, όπως πίστευαν οι επιστήμονες παλιότερα, αλλά από τις ασυνείδητες. Στο "Κάτω από το κατώφλι", ο Λέοναρντ Μλοντίνοφ χρησιμοποιεί την απαράμιλλη ικανότητά του να διαφωτίζει με συνοπτικό και κατανοητό τρόπο ακόμα και τα πιο δυσνόητα επιστημονικά ζητήματα, για να διαλευκάνει την πολυπλοκότητα του «υποκατωφλικού» νου. Στην πορεία αυτής της παρουσίασης, καταδεικνύει τις πολλές ασυνείδητες πτυχές των παρανοήσεών μας σχετικά με τους συγγενείς, τους φίλους και τους επαγγελματικούς μας συνεργάτες, φωτίζει τους μηχανισμούς των παρερμηνειών μας για τους λόγους των επενδυτικών μας επιλογών, και εξηγεί πώς δημιουργούνται οι ανακριβείς αναμνήσεις για σημαντικά γεγονότα της ζωής μας, οδηγώντας μας να αναθεωρήσουμε δραστικά την αντίληψή μας για τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας.

Αλήθεια, τι φάγατε για πρωινό; Ποια ρούχα φορέσατε για να πάτε στη δουλειά σας; Ποια ταινία διαλέξατε να δείτε το βράδυ; Και, μια που μιλάμε ανοιχτά, πώς διαλέξατε το επάγγελμα που κάνετε, το ταίρι σας ή το κόμμα που ψηφίζετε; Γιατί ήταν αυτές οι επιλογές σας και όχι άλλες; Να μερικές ερωτήσεις που μοιάζουν εύκολες. Αυτές ακριβώς δεν ήταν οι προσωπικές σας προτιμήσεις; Δεν οφείλονται στο τι θεωρήσατε νόστιμο και θρεπτικό, άνετο, ευχάριστο, ενδιαφέρον, γοητευτικό ή κοινωνικά υπεύθυνο; Είναι τόσο προφανές, ώστε δεν υπάρχει καν λόγος να το συζητάμε. Έτσι δεν είναι; Κι όμως… Χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, οι άλλοι άνθρωποι ασκούν τεράστια επίδραση σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Πηγαίνουμε να ψηφίσουμε γιατί πηγαίνουν και οι άλλοι, τρώμε περισσότερο όταν τρώνε και οι άλλοι, κάνουμε δωρεές -αλλά και παρανομούμε!- όταν το κάνουν κι οι φίλοι μας, ενώ νιώθουμε ικανοποιημένοι από τη δουλειά μας όταν έτσι νιώθουν κι οι συνάδελφοί μας. Το 99,9% όλων των αποφάσεών μας διαμορφώνονται από τους άλλους ανθρώπους. Είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπίσει κανείς έστω και μία απόφαση ή μία συμπεριφορά που να μην την επηρεάζει ο κοινωνικός μας περίγυρος. Ωστόσο, δεν είμαστε αθύρματα των άλλων. Το πως επιδρά επάνω μας το κοινωνικό περιβάλλον είναι κάτι που μπορούμε να το κατανοήσουμε, και να το αποδεχθούμε ή να το απορρίψουμε. Με λίγα λόγια, είναι δυνατόν αυτή την επίδραση να τη θέσουμε -σε κάποιον βαθμό- υπό τον έλεγχό μας.

Το σεξ βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε ατομικής συμπεριφοράς, στον κόσμο των ζώων. Αυτό, βέβαια, έχει άμεση επίπτωση στο σχήμα, το μέγεθος, τη μορφολογία, αλλά και στους τρόπους λειτουργίας των αναπαραγωγικών τους οργάνων. Όλα τα παραπάνω συνδέονται με το περίφημο φαινόμενο της φυλετικής (ή σεξουαλικής) επιλογής, το οποίο ο ίδιος ο Δαρβίνος είχε θεωρήσει τόσο σημαντικό ώστε να του αφιερώσει ολόκληρο βιβλίο! Ωστόσο, στον αιώνα που ακολούθησε οι σχετικές έρευνες αναπτύχθηκαν ελάχιστα: η αιδημοσύνη και τα ταμπού έπαιξαν τον ρόλο τους. Σήμερα, βέβαια, τα πράγματα αλλάζουν…Στα "Γενετήσια παιχνίδια", ο εξελικτικός βιολόγος και οικολόγος Μέννο Σχίλτχαϋζεν καταφέρνει να συγκεντρώσει όλα τα καινούργια στοιχεία για το θέμα και να αναδείξει με χιούμορ, πολλά σκίτσα και διαγράμματα, γλαφυρή και ενίοτε υπαινικτική γλώσσα, αλλά πάντοτε τεκμηριωμένα, την εξέλιξη της σεξουαλικής συμπεριφοράς μέσα από την εξέλιξη των γεννητικών οργάνων. Σκιαγραφώντας έναν κόσμο άλλοτε άγριο κι άλλοτε αστείο (όπως είναι εντέλει και η ζωή), διαλύει παρανοήσεις και προκαταλήψεις (περί καλού και κακού) και μας δίνει να καταλάβουμε ότι το άρμα της εξέλιξης της ζωής (που δεν έχει οδηγό) το τραβούν, σε μεγάλο βαθμό, τα δύο «άλογα» της φυλετικής επιλογής. Το ένα είναι αρσενικό και το άλλο θηλυκό: συχνά διαφωνούν μεταξύ τους, πρόσκαιρα συμφιλιώνονται, έως την επόμενη σύγκρουση, όμως αλλάζουν συνέχεια μορφή και συμπεριφορά.

Ο David Foster Wallace έχει την τέχνη να ταξιδεύει τον αναγνώστη σε μέρη που κανείς άλλος συγγραφέας δεν προσεγγίζει ποτέ. Οι "Σύντομες συνεντεύξεις με απαίσιους άντρες" είναι μια συλλογή ιστοριών, συζητήσεων και εξομολογήσεων αντρών για τις σχέσεις τους με το αντίθετο φύλο. Αν και οι πρωταγωνιστή είναι γεμάτοι αυταρέσκεια, επιθετική αρρενωπότητα και σεξισμό, τα κείμενα διαποτίζονται από ειρωνεία, μαύρο χιούμορ και ένα βαθύ αίσθημα μοναξιάς που αποτυπώνει την αγωνία των σύγχρονων σχέσεων."Το Βιβλίο κατέχεται από ένα πνεύμα Βανδαλισμού, το οποίο αρχικά σε κάνει να βουρκώνεις, στη συνέχεια σε απογυμνώνει και στο τέλος διαλύει οτιδήποτε χειροπιαστό." - The New York Times"Σύντομες αφηγήσεις "μισητών" ανδρών που "ανακρίνονται" μέχρι να αποκαλύψουν το βασανισμένο παρελθόν τους." - Independent"Ο Wallace μας φέρνει αντιμέτωπους με την άγρια πλευρά των πραγμάτων και μας λυτρώνει." -Chicago Tribune"Μια σκληρή επίθεση στην πνευματική κενότητα και στο σύγχρονο πνεύμα της αυτοαναφορικότητας." - Seattle Times

Εφηβεία: το πέρασμα από την αθώα παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή, μια περίοδος που τη σφραγίζουν μεγάλες αλλαγές στη συμπεριφορά. Το συνεννοήσιμο παιδί, που τα πηγαίνει καλά με όλη την οικογένεια, γίνεται εριστικό, «πνεύμα αντιλογίας». Θέλει να απομονώνεται και να περνάει τον περισσότερο χρόνο με τους φίλους και τις φίλες του, έστω και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το συναισθηματικό του ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις σχέσεις μέσα στην παρέα, από τα μέλη της οποίας επιζητά έντονα την αποδοχή. Αναζητά εμπειρίες, ενδεχομένως επικίνδυνες. Διεκδικεί την ανεξαρτησία του, αλλά θέλει και την ασφάλεια της οικογένειας. Υποστηρίζει με πάθος τις θέσεις του, όμως συχνά τις αλλάζει. Αυτές οι νέες συμπεριφορές προκαλούν αμηχανία στους γονείς, αλλά και έντονους προβληματισμούς, οι οποίοι αγγίζουν -και διόλου σπάνια ξεπερνούν- τα όρια της ψυχικής αντοχής τους. Οι εντυπωσιακές αλλαγές στη συμπεριφορά των εφήβων ρυθμίζονται εν μέρει από τις ορμόνες, κυρίως όμως αντανακλούν αλλαγές στη δομή και στις λειτουργίες του εγκεφάλου: νευρωνικά κυκλώματα αναδιατάσσονται, νέες συνδέσεις δημιουργούνται, εγκεφαλικές περιοχές ωριμάζουν. Η πιο σημαντική είναι η δραστηριότητα του προμετωπιαίου φλοιού, που συνδέεται με τη λήψη αποφάσεων, τον έλεγχο των παρορμήσεων, τη διαμόρφωση στρατηγικών δράσης κ.ά. Στο βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, η συγγραφέας παρουσιάζει τα σύγχρονα δεδομένα της νευροεπιστημονικής έρευνας για τις αναπτυξιακές διεργασίες που συμβαίνουν στον εφηβικό εγκέφαλο, με μια γραφή γεμάτη ενάργεια, ζωντάνια και γλαφυρότητα.

Ένας τροπικός τυφώνας, ένα ζευγάρι χιμπατζήδες που θα χωριστούν με βάναυσο τρόπο, ένας μηχανικός, απογοητευμένος από την καριέρα του και καταπιεσμένος από τον πληθωρικό πεθερό του, και ο παλιός του καθηγητής, φόβος και τρόμος στα αμφιθέατρα και υπεύθυνος, κατά την άποψη του πάλαι ποτέ φοιτητή του, για κάθε κακοδαιμονία που στοιχειώνει έκτοτε τη ζωή του, θα συναντηθούν σε έναν τρελαμένο μεξικάνικο αυτοκινητόδρομο, προσπαθώντας να βρουν καταφύγιο απ' τον τυφώνα. Και ο αναγνώστης θα βρει τον εαυτό του ανίκανο να ταυτιστεί με κάποιον από τους πρωταγωνιστές, παρά την παροδική συμπάθεια που η εύστοχη πρόζα του συγγραφέα θα του προκαλέσει. Αντικρουόμενα συναισθήματα και μια γραφή απογυμνωμένη από κάθε συναίσθημα, αιχμηρή σαν χειρουργικό νυστέρι, θα οδηγήσουν σε μια τραγικά αναπάντεχη και αιματοβαμμένη κορύφωση το τρίπρακτο αυτό ψυχολογικό δράμα, διοχετεύοντας εντέλει δικαίως τη συμπόνια μας αποκλειστικά... στους χιμπατζήδες.

Τα αθάνατα παραμύθια του Σαρλ Περρώ μαγεύουν όλα τα παιδιά του κόσμου από τον δέκατο έβδομο αιώνα μέχρι σήμερα. Στον τόμο αυτό: - Η Ωραία Κοιμωμένη - Ο Παπουτσωμένος Ψιψ - Η Κοκκινοκουκουλίτσα - Είδες οι νεράιδες; - Η Σταχτοπούτα - Ο Κοντορεβυθούλης - Κάνε μια ευχή!

Οι Δεινόσαυροι, που πρωτοεμφανίστηκαν πριν 230 εκατομμύρια χρόνια, που κυριάρχησαν για πάνω από 160 εκατομμύρια χρόνια, που εξαφανίστηκαν πριν 65 εκατομμύρια χρόνια... ξαναεμφανίστηκαν στις μέρες μας ζητώντας πίσω τα εκατομμύρια. Όχι τα χαμένα εκατομμύρια χρόνια, αλλά τα χαμένα εκατομμύρια ευρώ!Με το πέρασμα των αιώνων το είδος μεταλλάχτηκε. Πλέον, δεν τρέφεται όπως τον παλιό καλό καιρό με σάρκα και φυτά. θέλει μόνο ευρώ! Κυρίως ελληνικά. Τα κυνηγάει παντού... Στις τσέπες των φτωχών, στις οικονομίες των γερόντων, στη δυστυχία των απολυμένων. Και τρώει, τρώει, τρώει, χωρίς αίσθηση κορεσμού. Είναι αχόρταγο. Στην καθισιά του μπορεί να κατασπαράξει μονοκοπανιά κόσμο και κοσμάκη, ώσπου να πεις... Τρόικα!Έλληνες καλώς ήλθατε στη Νέα Εποχή. Στην εποχή του ΔΝΤ. Οι Δανειοχορηγόσαυροι, οι Φορομπηχτόσαυροι, οι Φοροφυγαδόσαυροι, οι Μισθοκοπτόσαυροι, οι Κομπινομιζαδόσαυροι σας περιμένουν!Για πρώτη φορά στην Ιστορία, Άνθρωποι και Δεινόσαυροι συνυπάρχουν. Από αυτή την άποψη μπορεί κάποιος να κλάψει ή να χλευάσει. Επιλέξτε τη χλεύη. Έτσι κι αλλιώς "το γελοίο του πράγματος" αντιμετωπίζεται μόνο με ισχυρές δόσεις γέλιου, σάτιρας και σαρκασμού...

Καλοκαίρι 1964. Μια φοιτήτρια από το ανατολικό τμήμα του Βερολίνου και ένας φοιτητής από το δυτικό ερωτεύονται. Εκείνος τη βοηθάει να αποδράσει από την Ανατολική Γερμανία και ζουν μαζί. Μόνο μετά τον θάνατο της Μπίργκιτ ο εβδομηντάχρονος πλέον Κάσπαρ ανακαλύπτει το μυστικό που η σύζυγός του έκρυβε μια ολόκληρη ζωή: πίσω στη χώρα της είχε αφήσει μια κόρη. Ο Κάσπαρ αναλαμβάνει να κάνει αυτό που πάντα ήθελε η Μπίργκιτ, αλλά ποτέ της δεν κατάφερε: να ψάξει για τη χαμένη της κόρη. Η αναζήτηση μετατρέπεται σ’ ένα ταξίδι στο παρελθόν, με τις πληγές και τις ουλές που προκάλεσαν η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, η επανένωση και η «προσαρμογή» της στη Δύση. Ο Κάσπαρ βρίσκει την κόρη παντρεμένη σε μια κοινότητα νεοναζί στην επαρχία. Η δεκατετράχρονη κόρη της θα αναγνωρίσει στο πρόσωπό του τον παππού της κι εκείνος την εγγονή του. Αν και οι κόσμοι τους είναι πολύ διαφορετικοί, ο Κάσπαρ είναι αποφασισμένος να παλέψει για τη σχέση τους. Έχει όμως το δικαίωμα να επέμβει στη ζωή της εγγονής του και στο ακροδεξιό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει; Ο Bernhard Schlink θίγει με δεξιοτεχνία το ζήτημα των ορίων, της ανοχής και της αμοιβαίας κατανόησης στις σχέσεις, σε δύο κόσμους ιδεολογικά αντίθετους.

33 Θεματικές ενότητες που περιλαμβάνουν 51 Παγκόσμιες και Διεθνείς Ημέρες οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο πολλών άλλων θεματικών ενοτήτων καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς! Ένα βιβλίο το οποίο δομήθηκε με σκοπό να δώσει έμπνευση στους εκπαιδευτικούς να εμπλουτίσουν τις παιδαγωγικές τους πρακτικές και να υ πενθυμίσει πως στο κέντρο της μάθησης είναι το ίδιο το παιδί. Περιέχει εύκολα τροποιήσιμες δραστηριότητες ανάλογα με τις ανάγκες και το επίπεδο της τάξης και ένα πλούσιο σε θεματικές ενότητες υλικό που μπορεί να αξιοποιηθεί με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους στο εκπαιδευτικό υλικό.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι νευροεπιστήμες έχουν κάνει πραγματικά άλματα στη μελέτη της δομής και της λειτουργίας του εγκεφάλου. Έχει πλέον εμπεδωθεί πως ό,τι είμαστε, ό,τι σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε, μαθαίνουμε και εκφράζουμε μέσω της συμπεριφοράς και των λόγων μας αποτελεί έκφραση της λειτουργίας του εγκεφάλου μας σε διαρκή αλληλεπίδραση με τα υπόλοιπα όργανα του ανθρώπινου σώματος και, μέσω του σώματος, με ό,τι το περιβάλλει, τόσο από φυσικοχημικής πλευράς όσο και από την άποψη του οικογενειακού, κοινωνικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος. Για πολλούς νευροεπιστήμονες, είναι πλέον καιρός η γνώση που έχει συσσωρευτεί στο επιστημονικό/ερευνητικό πεδίο για το πώς μαθαίνει ο άνθρωπος, για το ποιοι παράγοντες διευκολύνουν αλλά και ποιοι δυσχεραίνουν τη μαθησιακή διαδικασία, να περάσει στον χώρο της εκπαίδευσης, ώστε η διδακτική πράξη να στηριχθεί στα ασφαλή πορίσματα της νευροεπιστημονικής έρευνας για τον εγκέφαλο. Και αυτό τον ρόλο της γέφυρας φιλοδοξεί να παίξει ένα νέο πεδίο, η νευροεκπαίδευση. Στα 22 κεφάλαιά του, το βιβλίο αυτό μιλάει για τη σημασία του συναισθήματος, της συγκίνησης και της ενσυναίσθησης, για την καταλυτική λειτουργία της περιέργειας, για τους μηχανισμούς της προσοχής, για το πώς ο ίδιος ο εγκέφαλος προσλαμβάνει τη γνώση και εμπεδώνει τη μνήμη, για τους κιρκάδιους ρυθμούς και για πολλές άλλες παραμέτρους που επηρεάζουν καθοριστικά τη διαδικασία της μάθησης και της διδασκαλίας. Δεν πρόκειται για αυστηρό εγχειρίδιο, αλλά για ένα κείμενο προγραμματικό, για έναν καμβά στον οποίο συνοψίζεται η γνώση πάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί μια νέα εκπαίδευση, που έχει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο ως βιολογική και κοινωνική οντότητα.

Η Αυγή ήταν ένα μικρό κορίτσι που ζούσε στο λιβάδι. Δεν ήξερε ποια ήταν η μάνα της ούτε ποιος ήταν ο πατέρας της. Δεν ήξερε πώς μεγάλωσε και ποιος την έμαθε να ζει. Όμως δεν απορούσε γιατί έβλεπε πως όλα τα φυτά και τα ζώα του λιβαδιού γεννιόνταν μαθημένα.

O Kάρολος Γ΄ της Ισπανίας οραματιζόταν να χτίσει στις εκβολές του Έβρου την Αγία Πετρούπολη της Μεσογείου, τη Βασιλική Πόλη που θα μετέφραζε με την αρχιτεκτονική της το πεφωτισμένο όραμά του για τον κόσμο. Tο μυστηριώδες αυτό σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Όμως, στο Σαν Κάρλες ντε λα Ράπιτα, μια μικρή πόλη στο δέλτα του Έβρου, όπου υψώνονται επιβλητικά ερείπια -μια τεράστια πλατεία, ένα φαρδύ κανάλι, γιγάντιες λιμενικές κατασκευές, και, κυρίως, η Νέα Εκκλησία, μια θαυμάσια νεοκλασική εκκλησία- κυκλοφορούν ιστορίες γι' αυτό το μυστηριώδες σχέδιο.Ανάμεσα σε αυτά τα ερείπια, η Ιστορία φαίνεται να έχει διαφυλάξει μια από τις πιο μυστηριώδεις αποτυχίες της. Tουλάχιστον αυτό πίστευε ο Έμιλι Ροσέλ, έμπορος έργων τέχνης στη Βαρκελώνη, ο οποίος έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Σαν Κάρλες. Τα ερείπια που περιτρυγυρίζουν την περιοχή, έκαναν να φαντάζει στα μάτια του αληθινός ο θρύλος για την πόλη των βασιλιάδων, κρυμμένη στις πιο απόκρυφες γωνιές του Σαν Κάρλες.Έτσι, η έκπληξη που βιώνει είναι μεγάλη όταν φτάνει στα χέρια του, από ανώνυμο αποστολέα, ένα κομψότατο χειρόγραφο, το οποίο περιείχε τις αναμνήσεις ενός αρχιτέκτονα του 18ου αιώνα, ονόματι Αντρέα Ροζέλι, με τίτλο "Χρονικό της Αόρατης Πόλης". Και η έκπληξή του έγινε ακόμα πιο μεγάλη όταν η ιστορία αυτή άρχισε να εμπλέκεται αινιγματικά με την αναζήτηση ενός χαμένου πίνακα του μεγάλου Ιταλού καλλιτέχνη Τζιαμπατίστα Τιέπολο, και με μια ανομολόγητη ερωτική ιστορία.Γοητευτικό ιστορικό μυθιστόρημα, που ανέδειξε στη διεθνή λογοτεχνική σκηνή τον Έμιλι Ροζάλες. Η "Αόρατη Πόλη" οδηγεί τον αναγνώστη στα σαγηνευτικά σκηνικά της παλιάς Ευρώπης -Αγία Πετρούπολη, Νάπολη, Μαδρίτη-, όπου διαπλέκονται τα μυστήρια της εξουσίας, της τέχνης και του έρωτα.

Τα «Παραμύθια για την πραγματικότητα» είναι ένα βιβλίο που περιλαμβάνει τρεις πραγματικές ιστορίες, βασισμένες σε υπαρκτά πρόσωπα. Όλες πραγματεύονται θέματα όπως οι αναπηρίες και ο θάνατος. Σκοπός του βιβλίου είναι να βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν και να διαχειριστούν καλύτερα ζητήματα τέτοιας φύσεως, είτε γιατί τα αντιμετωπίζουν τα ίδια, είτε γιατί μπορεί να συναντήσουν ανθρώπους που χαρακτηρίζουν εκείνους. Τρεις ιστορίες που διδάσκουν τη δύναμη της ψυχής, ότι μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα, ακόμα κι αν δεν ακολουθήσουμε τον συνήθη τρόπο, αυτόν που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι, γιατί είμαστε διαφορετικοί.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΥΛΙΤΖΕΡ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2018 Ο Άρθουρ Πλην είναι ένας αποτυχημένος, άσημος συγγραφέας. Λίγο πριν κλείσει τα πενήντα, φτάνει με το ταχυδρομείο μια πρόσκληση σε γάμο: ο πρώην του παντρεύεται, μόνο που παντρεύεται κάποιον άλλον! Ο Πλην δεν μπορεί να πάει στο γάμο ― θα παραείναι άβολο. Δεν μπορεί όμως ούτε και να αρνηθεί την πρόσκληση ανοιχτά ― θα τον κουτσομπολεύουν όλοι. Πρέπει να βρει ένα πρόσχημα… και το βρίσκει! Αποφασίζει να αποδεχτεί κάθε λογής πρόσκληση, απ’ αυτές που λαμβάνουν συνήθως οι συγγραφείς, για δευτεροκλασάτα συνέδρια και αδιάφορες εκδηλώσεις ανά τον κόσμο. Απ’ τη Γαλλία στην Ινδία, απ’ τη Γερμανία στο Μαρόκο, απ’ το Μεξικό στην Ιαπωνία, ο Πλην θα κάνει το γύρο του κόσμου για να ξεφύγει απ’ την ντροπή. Μόνο που σε κάθε γωνιά τον περιμένουν μικροεξευτελισμοί και ταπεινώσεις ― γεννήματα, όχι σπάνια, της φαντασίας του και μόνο. Αυτό είναι το τίμημα που καλείται να πληρώσει προκειμένου να μπορέσει να κρυφτεί και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή του. Μια πνευματώδης κωμωδία γεμάτη παρεξηγήσεις, σπαρταριστές εκπλήξεις και απρόσμενους στοχασμούς για την κοινή ανθρώπινη μοίρα μας. «Εντυπωσιακό, μαγευτικό, υπέροχο». - New York Times «Ιδιοφυώς αστείο». - Washington Post «Ένα γενναιόδωρο βιβλίο, μουσικό στη γραφή του, μεγαλόπρεπο στη διάρθρωση και το εύρος του». - Κριτική Eπιτροπή Πούλιτζερ Λογοτεχνίας 2018

Η αφοριστική ρήση του Μαλλαρμέ "ο κόσμος υπάρχει για να καταλήξει σε ένα βιβλίο" μπορεί, εκ πρώτης όψεως, να ακούγεται ως θέση υπερβολική, ωστόσο υπό ένα διαχρονικό πρίσμα δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Κάθε μας πράξη, αργά ή γρήγορα, καταγράφεται σε άραφτες σελίδες εμπλουτίζοντας έτσι ένα ανοικτό βιβλίο χωρίς κολοφώνα, οι συγγραφείς και οι πρωταγωνιστές του οποίου εκπροσωπούν την κοινωνία του. Και το βιβλίο αυτό, με τη σειρά του, βρίσκει τη θέση του σε μια βιβλιοθήκη που θησαυρίζει λογιών λογιών πολύγλωσσα κείμενα με τα έργα και τις ημέρες της κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Υπό την έννοια αυτήν, τη βιβλιοθήκη μας μπορεί να την αντιπροσωπεύει και ένα μοναδικό βιβλίο, το οποίο μας εκφράζει απόλυτα. [...] (από τη σελ. 10 του βιβλίου)

Σε μια μεσοαστική περιοχή του Λονδίνου, η γειτόνισσα της ηλικιωμένης Μπέτι Κάρστερς συνειδητοποιεί πως κάτι κακό έχει συμβεί και καλεί την αστυνομία. Το θέαμα που αντικρίζουν οι αστυνομικοί είναι αποκρουστικό. Η Κάρστερς κείτεται νεκρή στο χολ, με το κρανίο διαλυμένο και το άψυχο σώμα της πεταμένο μέσα στα συντρίμμια ενός παλιού ρολογιού. Στο διπλανό δωμάτιο βρίσκεται το πτώμα της νεαρής Ντόρα Σουάρεζ. Ο δολοφόνος τη βασάνισε με ανείπωτο τρόπο και την κατακρεούργησε με ένα τσεκούρι. Το ίδιο βράδυ, λίγα χιλιόμετρα μακριά, ο Φίλιξ Ροάτα, συνιδιοκτήτης του κακόφημου Parallel Club, δέχεται μια σφαίρα από κυνηγετικό όπλο που θρυμματίζει το κεφάλι του σε χίλια κομμάτια. Ο ανώνυμος ντετέκτιβ, ο οποίος είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα, ανακαλείται στο Εργοστάσιο για να αναλάβει αυτή την αλλόκοτη υπόθεση. Καθώς προχωράει η έρευνα, τα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια προκαλούν φρίκη. Προσπαθώντας να ξετυλίξει το νήμα από το σημειωματάριο της Σουάρεζ, ο ντετέκτιβ συγκλονίζεται από τις αναπάντεχες διαστάσεις του εγκλήματος και τον κυριεύουν βασανιστικές σκέψεις και εμμονές. Γιατί να σκοτώσει κανείς μια γυναίκα που ούτως ή άλλως πέθαινε; Και γιατί να το κάνει με έναν τόσο κτηνώδη τρόπο; Η δολοφονία του Φίλιξ Ροάτα σχετίζεται με αυτές των δύο γυναικών ή πρόκειται για τυχαίο γεγονός; Τι συμβαίνει στον επάνω όροφο του Parallel Club; Στα χέρια του ντετέκτιβ θα φτάσει μια παράξενη φωτογραφία, που θα περιπλέξει ακόμα περισσότερο την υπόθεση. Ο αποκαλούμενος «Νονός» και θεμελιωτής του βρετανικού νουάρ Ντέρεκ Ρέιμοντ, ακροβατώντας ανάμεσα στα αιχμηρά και δυσδιάκριτα όρια της λογικής και της τρέλας, συνθέτει μια απόκοσμη και ανατριχιαστική ιστορία στο θατσερικό μητροπολιτικό Λονδίνο των μεγάλων ανισοτήτων και των έντονων κοινωνικών κραδασμών. Με το χαρακτηριστικό πυρετώδες ύφος του συγγραφέα και με τη γλώσσα να αγγίζει τις ερεβώδεις εσχατιές της, το μυθιστόρημα Ήμουν η Ντόρα Σουάρεζ της διάσημης σειράς Factory Novels θεωρήθηκε από το αναγνωστικό κοινό και τους κριτικούς ένα από τα σημαντικότερα και σκοτεινότερα έργα της βρετανικής αστυνομικής λογοτεχνίας.

"O μπαμπάς μου με φωνάζει Γιούπιτερ. Θα μπορούσε να με φωνάζει και Δία, αλλά προτίμησε το Γιούπιτερ. Κι εμένα μου αρέσει πιο πολύ. Λέει πως είναι το όνομα ενός θεού και πως εγώ του τον θυμίζω! Ναι, είναι αλήθεια πως είμαι ένας μικρός θεός. Θα το διαπιστώσετε κι εσείς σε λίγο! Κάποτε ζούσαμε μια χαρά τα δυο μας, στο παλάτι μας, στην οδό Ολύμπου. Εγώ ζούσα για τον μπαμπά μου κι ο μπαμπάς μου ζούσε για μένα. Όλα τα κάναμε μαζί. Εδώ και αρκετό καιρό όμως στο σπίτι μας ήρθε κι ένα τεράστιο χνουδωτό πράγμα, πιο μεγάλο από όλα μου τα παιχνίδια, ακόμα κι από τον πράσινο βάτραχο που παίζω μαζί του πάνω στον καναπέ. Εκείνος τουλάχιστο μένει στη θέση του, ενώ αυτό το πράγμα μπορεί και κινείται μόνο του και μερικές φορές τρέχει σαν παλαβό. Όλο από πίσω ακολουθεί τον μπαμπά μου! Ρούπι δεν τον αφήνει να πάει κάπου μόνος του. Ήρθε κι άλλαξε τη ζωή μας!" Η ιστορία ενός γάτου που βλέπει τη ζωή του ν' ανατρέπεται όταν εμφανίζεται ξαφνικά στο σπίτι ένας σκύλος. Η συνύπαρξη μοιάζει αδύνατη και μια σειρά από σκανταλιές, ανατροπές κι αντιπαραθέσεις κάνουν τη διαμονή και των δυο κάτω από την ίδια στέγη αδύνατη! Η εξοικείωση όμως που έρχεται σιγά σιγά με το χρόνο δίνει χώρο στην αγάπη και στην αποδοχή.

"Ήταν η χειρότερη εποχή για να βγάλεις βιβλίο με θέμα τον Τζον Κολτρέιν. Παρουσίαση βιβλίου τζαζ κατακαλόκαιρο στην Αθήνα και μες στην Ντοκουμέντα, μια παγκόσμια απαρτία της τέχνης που φαινόταν να αφορά τους πάντες... Δεν θα 'ρχόταν κανείς. Ούτε καν ο εκδότης μου. Πού σκατά πήγαινα;" Ο Μιχάλης Κρόκος μπλέκει. Η Αθήνα τον υποδέχεται με καύσωνα και σύγχρονη τέχνη, ρεκόρ τουρισμού και παντιλίκια, μνημόνιο και Airbnb, πεφωτισμένους χάκερ, παρανοϊκούς ταξιτζήδες και μοιραία κορίτσια, φόνους, απαγωγές, και την κλοπή ενός πίνακα με όλα τα μυστικά του κόσμου. Ένας συγγραφέας χαμένος στην παλιρροιακή δίνη της εποχής του, στη λάθος πόλη, στο λάθος καλοκαίρι.

Τι ακριβώς συνέβη στις δεκαετίες '70 και '80, σε μια Ελλάδα ιδεολογικά κλειστή, ακόμη διαιρεμένη ανάμεσα στον ιδεαλισμό και τον μαρξισμό, με την προέλαση των ανθρωπιστικών επιστημών και των νέων κατευθύνσεων της κριτικής; Τι ακριβώς συνέβη όταν τα διασταυρούμενα μηνύματα που εξέπεμπαν φορμαλιστές, στρουκτουραλιστές, σημειολόγοι, γλωσσολόγοι, επιστημολόγοι έφτασαν όλα μαζί, και τα βιβλία του Άουερμπαχ του Λεβί-Στρος, του Σκλόφσκι, του Αντόρνο, του Μπένζαμιν, του Φουκώ, του Γιάκομπσον, του Λακάν, του Μπροντέλ, του Μπαρτ, του Μπαχτίν, και ούτω καθεξής, εισέβαλλαν στα βιβλιοπωλεία και στα μυαλά; Συνέβη αυτό που μοιραία έπρεπε να συμβεί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, δηλαδή η μεγάλη πλειοψηφία των μαθητών και των μελετητών αμέσως οικειοποιήθηκε με ζήλο τη μέθοδο των μαέστρων, αλλά σπάνια κατάφερε να εκφράσει εκείνο το ελάχιστο της δημιουργικότητας που ήταν αναγκαία για να τη ζωντανέψει. Η υποχρέωση της εξειδίκευσης οδήγησε τους λάτρεις των λεγόμενων ανθρωπιστικών επιστημών περισσότερο προς τη μεριά της επιστήμης παρά προς τη μεριά του «ανθρώπου», και η επιστημονική σκέψη οικειοποιήθηκε μια προηγούμενη μέθοδο για να προχωρήσει, χρησιμοποιώντας την για περισσότερες κατακτήσεις. Βέβαια, αν μια μέθοδος μπορεί να αποκτηθεί με την ευφυΐα, η δημιουργικότητα απαιτεί ένα σύνολο από αρετές ακριβώς ανθρώπινες (όπως φαντασία, ευαισθησία, έμπνευση) που δεν τις έχουν όλοι οι άνθρωποι. Έτσι συνέβη ότι σήμερα αυτή η μέθοδος είναι στη διάθεση του καθενός, αλλά η ουσία που ήθελε να δώσει η μέθοδος αυτή -η ποίηση, μια ιδέα της λογοτεχνίας, μια στιγμή της Ιστορίας, ή τον Άλλο, τον Διαφορετικό- ολοένα και χανόταν, γιατί για να την αποκτήσεις έπρεπε να έχεις για όπλο, κυρίως, τη δημιουργικότητα.

This is a letter from a son to a mother who cannot read. Written when the speaker, Little Dog, is in his late twenties, the letter unearths a family's history that began before he was born. It tells of Vietnam, of the lasting impact of war, and of his family's struggle to forge a new future. And it serves as a doorway into parts of Little Dog's life his mother has never known - episodes of bewilderment, fear and passion - all the while moving closer to an unforgettable revelation.

"Ο δαίμων υπήρξε περισσότερο μια αφηρημένη έννοια και λιγώτερο ενσαρκωμένη μορφή. Στον Όμηρο η λέξη για τα πρόσωπα σημαίνει τον θεοειδή, τον όμοιο με τους θεούς, ενώ για τα πράγματα το θαυμαστό. Η κλητική του επίσης είναι διττής σημασίας: δηλοί τον αξιοθαύμαστο αλλά και τον δυστυχή. Η ετυμολογία είναι από το ρήμα δαίω, δαίνυμι, και σημαίνει αυτόν που διανέμει, διαμοιράζει τις ανθρώπινες τύχες. Αργότερα ο Πλάτων στον Κρατύλο του θα ασχοληθεί με την ετυμολογία του δαίμονος εξάγοντας την λέξη από το επίθετο δαήμων, που σημαίνει ο σοφός, ο γνώστης, ο έμπειρος.Η έννοια του δαίμονος αλλάζει με τις εποχές και οι δραστηριότητες του ποικίλλουν. Σε αρχαιότερες εποχές οι δαίμονες είναι οι υπηρέτες των Θεών και οι διαβιβαστές των θελημάτων τους, κάτι σαν τους χριστιανικούς αγγέλους. Αργότερα αποκτούν μια διφυή υπόσταση, ενώ κατά την χριστιανική επικράτηση μεταλλάσσονται σε πνεύματα του κακού." Η παρούσα, πρωτότυπη αρχαιογνωστική μελέτη αναφέρεται στην έννοια αλλά και στην ύπαρξη του δαίμονος, από τους κρητομυκηναϊκούς μέχρι τους ύστερους νεοπλατωνικούς χρόνους. Εξετάζονται τα είδη των δαιμόνων, όπως ο δαίμων της Τύχης, ο αγαθοδαίμων, ο Σωσίπολις, ο Τελεσφόρος, οι Κήρες, η Εμπούσα κ.ά.

BRING UP THE BODIES unlocks the darkly glittering court of Henry VIII, where Thomas Cromwell is now chief minister. With Henry captivated by enigmatic Jane Seymour and rumours of Anne Boleyn's faithlessness whispered by all. Cromwell knows what he must do to secure his position. But the bloody theatre of the queen's final days will leave no one unscathed.

Ο δωδεκάχρονος Τζόνας ζει σε μια ειρηνική κοινότητα που μοιάζει ιδανική: η πείνα, ο πόνος, ο πόλεμος έχουν εξαλειφθεί, τόσο από τη ζωή όσο και από τη μνήμη των ανθρώπων. Οι ανάγκες επιβίωσης είναι εξασφαλισμένες για όλους. Ο Τζόνας δεν θα μπορούσε ποτέ να σκεφτεί πως κάτι πάει στραβά στον κόσμο του, πως το τίμημα για όλα αυτά μπορεί να είναι τρομερό. Όταν όμως επιλέγεται ως ο επόμενος Φύλακας της Μνήμης και γνωρίζει τον Δωρητή, ανακαλύπτει ότι η κοινότητα στην οποία ζει δεν είναι όσο τέλεια μοιάζει. Ο Φύλακας της Μνήμης αποτελεί το σημαντικότερο βιβλίο της Lois Lowry. Έχει τιμηθεί με βραβεία μεγάλου κύρους, όπως το Newbery Medal. Πρόκειται για ένα κλασικό βιβλίο-σταθμό στο είδος της δυστοπικής επιστημονικής φαντασίας, που έχει πουλήσει περισσότερα από 12 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έχει χαρακτηριστεί από τη School Library Journal ως ένα από τα καλύτερα νεανικά μυθιστορήματα όλων των εποχών.

Είναι Σάββατο πρωί και ο Αρκούδος ανυπομονεί να χαλαρώσει στο σπίτι ολομόναχος. Ο Πάπιος, βέβαια, έχει άλλη γνώμη – και δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό του: Γιατί να θέλει κάποιος να περάσει μια τόσο όμορφη μέρα χωρίς παρέα; Μήπως ο Αρκούδος δεν τον συμπαθεί;

Think big: The speed of light University of Cambridge

Το βιβλίο αυτό αποτελεί την εγκυρότερη μελέτη που έχει γίνει ποτέ για την καταστροφής της Σμύρνης, μιας από τις μελανότερες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας του 20ού αιώνα. Όλα τα βιβλία που έχουν γραφτεί σχετικά, αναφέρονται εκτενώς στο παρόν έργο της Ντόμπκιν. Στο βιβλίο δίνεται με λεπτομέρειες το πολύπλοκο ιστορικό υπόβαθρο της πανωλεθρίας καθώς και τα επακόλουθά της, στα οποία περιλαμβάνεται και η για πολλά χρόνια ενορχηστρωμένη προσπάθεια να απαλειφθεί η αλήθεια από την ιστορική μνήμη. Η συγγραφέας παραθέτει με ανατριχιαστική ακρίβεια μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν από κοντά την καταστροφή, από τους απλούς κατοίκους που ξεριζώθηκαν μέχρι τους κορυφαίους διοικητές και πολιτικούς των δυτικών δυνάμεων, περιγράφει ιδιαίτερους χαρακτήρες και αναδεικνύει τον ηρωισμό κάποιων που με συνεχείς προσπάθειες και αυτοθυσία κατόρθωσαν να σώσουν χιλιάδες ζωές. "Γιατί κάψαμε τη Σμύρνη; Γιατί φοβηθήκαμε ότι αν έμεναν τα κτήρια στη θέση τους, δεν θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε από τις μειονότητες..." Falih Rifki Atay

Ο Γουίλιαμ Καμκγουάμπα γεννήθηκε στο Μαλάουι, σε μια χώρα και σε μια εποχή στην οποία ακόμα βασίλευε η μαγεία, η επιστήμη αποτελούσε μυστήριο, η πείνα και η ξηρασία ήταν καθημερινή πραγματικότητα, η ελπίδα μάταιη και οι ευκαιρίες ανύπαρκτες. Οπλισμένος αποκλειστικά με κάποια ξεχασμένα εγχειρίδια δανεισμένα από τη βιβλιοθήκη του χωριού του και με οδηγό την απίστευτη αποφασιστικότητά του, ο Γουίλιαμ κυνήγησε το πάθος του για την επιστήμη κι έβαλε σε εφαρμογή την πιο «τρελή» ιδέα, αλλάζοντας την κοινότητα και μεταμορφώνοντας τις ζωές των ανθρώπων γύρω του."Το αγόρι που δάμασε τον άνεμο" είναι η συγκλονιστική ιστορία ενός εφήβου από την Αφρική που χρησιμοποίησε τους μοναδικούς πόρους που είχε στη διάθεσή του για να χτίσει έναν ανεμόμυλο και να ανυψώσει τη ζωή και το πνεύμα των ανθρώπων της κοινότητάς του. Όσα κατάφερε να πραγματοποιήσει ο Γουίλιαμ Καμκγουάμπα χρησιμοποιώντας την αιολική ενέργεια θα πρέπει να χρησιμεύσουν ως πρότυπο για το τι μπορεί να κάνει ένα άτομο με μια εμπνευσμένη ιδέα για να υπερβεί την κρίση που αντιμετωπίζουμε. Το βιβλίο του διηγείται μια συγκινητική και συναρπαστική ιστορία".Αλ Γκορπρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ βραβευμένος με το Νόμπελ Ειρήνης 2007

Ένα αδύναμο πλάσμα σαράντα κιλών από το Λόουερ Ιστ Σάιντ της Νέας Υόρκης, ο Στιβ Ρότζερς, μεταμορφώνεται σε Κάπτεν Αμέρικα. Αυτό χάρη στον θρυλικό ορό του υπερ-στρατιώτη. Λίγο πριν η φόρμουλα χαθεί φαινομενικά για πάντα. Μα τώρα, χρόνια μετά, ο εγγονός του δημιουργού της ανακάλυψε ξανά τον ορό. Τώρα σχεδιάζει να τον πουλήσει στον μεγαλύτερο πλειοδότη. Ξαφνικά, ο Ρότζερς αντιμετωπίζει την πιθανότητα ενός κόσμου γεμάτου υπερ-στρατιώτες, στον οποίο οποιοσδήποτε είναι διατεθειμένος να πληρώσει, θα έχει τον δικό του αήττητο στρατό. Θα καταφέρει ο Ρότζερς να επέμβει έγκαιρα ώστε η φόρμουλα να μην αλλάξει χέρια;

Ο Άλαν Γκραντ, επιθεωρητής της Scotland Yard, αν και ακινητοποιημένος στο νοσοκομείο λόγω σοβαρού ατυχήματος, επιχειρεί να εξιχνιάσει το πιο πολυσυζητημένο έγκλημα στην ιστορία της Αγγλίας: τις δολοφονίες δύο πριγκίπων τον 15ο αιώνα, διαδόχων του θρόνου, και τον ρόλο που διαδραμάτισε ο βασιλιάς Ριχάρδος Γ'. Όταν ο Γκραντ αναρρώσει, θα έχει ολοκληρώσει την εξιχνίαση του φόνου, όμως το αποτέλεσμα δεν θα είναι αυτό που περίμενε ο ίδιος ή ο αναγνώστης. Η «Κόρη του Χρόνου» (1951) ψηφίστηκε το 1990 ως η καλύτερη ιστορία μυστηρίου όλων των εποχών. Ολόκληρες γενιές αναγνωστών συνεχίζουν να αναρωτιούνται ποια είναι η αλήθεια για τις μακρινές εκείνες δολοφονίες. Η Josephine Tey (ψευδ. της Elizabeth Mackintosh, 1896-1952) ήταν μυθιστοριογράφος και θεατρική συγγραφέας, εξέχουσα μορφή των αγγλικών γραμμάτων.

Τα Κομμάτια που λείπουν είναι ένα κείμενο-λιτανεία, ένας μακρύς κατάλογος που δημιουργεί αναπάντεχες συνδέσεις ανάμεσα σε έργα τέχνης, σενάρια, ταινίες, ποιήματα, θεατρικά έργα, συμφωνίες, ανθρώπους και ιστορίες που έχουν χαθεί ή δεν υπήρξαν ποτέ. Ο Ανρί Λεφέβρ, ποιητής, εκδότης και φανατικός μελετητής αρχείων και βιογραφιών, αναμετράται με τον "ίλιγγο της λίστας" για τον οποίο κάνει λόγο ο Ουμπέρτο Έκο, και γράφει την αόρατη ιστορία όσων κανείς πια δεν μπορεί να αγγίξει, να δει, να ακούσει ή να επαληθεύσει, αλλά που μπορεί ακόμα να αντιληφθεί ακριβώς επειδή κατονομάζονται. Τα Κομμάτια που λείπουν είναι ένα μουσείο-φάντασμα, ένα λογοτεχνικό vanitas γραμμένο από έναν αρχαιολόγο της απώλειας. "Ο Σοφοκλής λέγεται πως έγραψε εκατόν είκοσι τρία θεατρικά έργα· έχουν σωθεί μόνο τα επτά · Στη Μαδρίτη το 1927, η Νάνου Κιούναρντ χωρίζει τον Λουί Αραγκόν· ο Αραγκόν καίει την Υπεράσπιση του απείρου και κάνει απόπειρα αυτοκτονίας · Δεν γνωρίζουμε πού, πότε και πώς πέθανε ο Φρανσουά Βιγιόν· Χαμένο, το σκοινί που ο Μπορίς Παστερνάκ έδωσε στη Μαρίνα Τσβετάγεβα για να το δέσει γύρω από μια παραγεμισμένη βαλίτσα· σκοινί που η Μαρίνα Τσβετάγεβα χρησιμοποίησε για να κρεμαστεί το 1941· Ο Καίσαρας έγραψε έναν Οιδίποδα που έχει χαθεί· Α.Ι. (Artificial Intelligence) ταινία-διαθήκη· ο Στάνλεϋ Κιούμπρικ πεθαίνει πριν προλάβει να την υπογράψει"

Είτε προ πολλού, από τα χρόνια του Λεονάρντο ντα Βίντσι και έως τα τέλη του 19ου αιώνα, είτε προ ολίγου, από τις αρχές του 20ού αιώνα έως τις μέρες μας, οι ανθρώπινες πράξεις και επιθυμίες καλλιεργούνται στον κήπο της Ζωής και θορυβούν στα μονοπάτια του Βίου. Εκεί στριμώχνονται άνθρωποι με αυταπάτες που φαίνονται παρθένες και πείσμονες, όπως είναι ο έρωτας, η αγάπη, το μοιραίο, το σπουδαίο και το ταπεινό. Εκεί προβάλλουν η Τζοκόντα, ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο Μότσαρτ, ο κυρ Ζαχαρίας, που έφερε την πανώλη στην Αθήνα, ο Μιχάλης ο οδοντοτεχνίτης, η γάτα της Λοζάνης, ο Φραντς Κάφκα του Χέρμαν, η Φλωρεντία στο Μουσείο του Λούβρου, η καλλονή κόρη στη Σιγκισοάρα, ο Ότο φον Μπίσμαρκ, ο Μαρδοχαίος εραστής της Μαρίας Θηρεσίας, η ηγουμένη Γερτρούδη, ο Σιγισμόνδος, που μπήκε σε λάθος δωμάτιο, η Λίνα Μαρμαντασβίλι, που δεν βιαζόταν, στην Τιφλίδα. Ο συγγραφέας χαράζει τον λόγο του με κατανόηση και άλλη τόση συμπάθεια, επειδή όταν πλέκεις μια ιστορία πρέπει να έχεις μαλλί για πλέξιμο. Και επειδή το γέλιο είναι το χαρακτηριστικό του ανθρώπου, συχνά μέχρι δακρύων.

O Αλέξανδρος, γιος του βασιλιά Φιλίππου και της Ολυμπιάδας, εγεννήθη στην Πέλλα της Μακεδονίας και ανετράφη ως Έλλην. Από τα πρώτα του βήματα διαμορφώθηκε μέσα από τις αξίες και τα ιδανικά του ελληνικού κόσμου. Φιλοσοφία, ρητορική, ηρωικά πρότυπα και αγάπη για την πατρίδα και την αρετή αποτέλεσαν τον πυρήνα της παιδείας του. Η ελληνικότητά του δεν ήταν τίτλος καταγωγής, αλλά τρόπος σκέψης, στάσης ζωής και ιστορικής αποστολής. Η πορεία του από την Ελλάδα έως τα βάθη της Ασίας δεν ήταν απλώς μια αλυσίδα στρατιωτικών θριάμβων. Ήταν μία εξάπλωση του ελληνικού πνεύματος, της γλώσσας, της τέχνης και της λογικής. Ο Αλέξανδρος δεν επιδίωξε τον πλούτο. Επιδίωξε τη δόξα, την αρετή και τη δημιουργία ενός κόσμου όπου ο ελληνικός πολιτισμός θα αποτελούσε το θεμέλιο της ενότητας των λαών. Στις μάχες στάθηκε αήττητος, αλλά η μεγαλύτερη νίκη του ήταν η πολιτισμική του επίδραση. Ίδρυσε δεκάδες πόλεις, στις οποίες κυριαρχούσε η ελληνική αρχιτεκτονική, η ελληνική γλώσσα, οι ελληνικοί θεσμοί. Δεν κατέστρεφε· οικοδομούσε. Δεν αφομοίωνε· συνέθετε. Υποστράτηγος Αναστάσιος Πολύχρονος Διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ