vivliopoleiopataki.gr

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΑΝΟΣ

Μία υπέροχη κούπα υψηλής ποιότητας για να σας συντροφεύει στην καθημερινότητα σας όλες τις στιγμές της ημέρας. Θα γίνει το απαραίτητο αξεσουάρ σας. Είναι ιδανική για το σπίτι σας, για το γραφείο σας ή ακόμα και για δώρο στους αγαπημένους σας. Eίναι φτιαγμένα από ανοξείδωτο ατσάλι ASI 304 με καπάκι που ανασηκώνεται για άνεση όταν πίνετε το ρόφημά σας. Το αεροστεγές κλείσιμό του μειώνει την περίπτωση να χυθεί υγρό. Το διπλό του τοίχωμα συντηρεί την εσωτερική του θερμοκρασία έως και 8 ώρες για ζεστά ποτά και 15 ώρες για κρύα. Eλεύθερο από BPA, τοξίνες και φθαλικές ενώσεις. Είναι απολύτως ασφαλή για την υγεία σας και φιλικά περιβαλλοντολογικά για το ταξίδι. Χωρητικότητα 260 ml ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ Ξεπλύνετε το προϊόν πριν από την πρώτη χρήση. Πλύντε το και στεγνώστε το στο χέρι. Μην το βάλετε στο πλυντήριο πιάτων και μην χρησιμοποιείται διαλυτικά ή γυαλιστικά. Συνιστάται να ξεπλένεται με ζεστό νερό μετά από κάθε χρήση και να πλένετε το εσωτερικό του με ξύδι και ένα κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα, ειδικά αν χρησιμοποιείται για άλλο υγρό εκτός νερού. Για επίμονη βρωμιά να χρησιμοποιείται απαλό απορρυπαντικό και ζεστό νερό. Αφήνετε να στεγνώσει ανάποδα χωρίς το καπάκι. Δεν είναι κατάλληλο για φούρνο μικροκυμάτων. Για να αποφύγετε τη διαρροή να το γεμίζετε περίπου 2εκ. κάτω από το καπάκι. Αποθηκεύστε το σε δροσερό και ξηρό μέρος. Μην το εκθέτετε σε υψηλές θερμοκρασίες ή υγρασία. Μην το χρησιμοποιείται για γάλα, χυμούς φρούτων, φύλλων τσαγιού και ανθρακούχα ποτά για την αποφυγή ανάπτυξης βακτηρίων. Μπορεί να μεταφερθεί σε αεροπλάνο όταν είναι κενό από υγρά.

Οι έννοιες της αξιοκρατίας και της επάξιας αντιμετώπισης έχουν αδιαμφισβήτητη διαισθητική απήχηση. Βεβαίως, η επίκλησή τους συχνά υποκρύπτει την επίδραση άλλων καταστατικών αρχών του ηθικοπολιτικού μας οπλοστασίου. Εκφράσεις όπως "αξίζει τα λεφτά του", "δεν του άξιζε αυτή η μοίρα", "στον καθένα αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία", "δεν μου αξίζει αυτή η συμπεριφορά" κ.ο.κ. βρίθουν στο καθημερινό λεξιλόγιό μας, μοιραίως. Με δεδομένη την ευρεία χρήση της έννοιας του αξίζειν στον λόγο μας, αλλά και το πλουραλιστικό πεδίο αναφοράς της, το ερώτημα που πραγματεύεται η μελέτη είναι η θεωρητική υπόσταση αυτής της έννοιας στο κανονιστικό τοπίο. Στο επίκεντρο της ανάλυσης είναι η σφαίρα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η επάξια αντιμετώπιση εξετάζεται υπό διττή έννοια: ως έκφραση αριστείας και αξιοκρατικών επιτευγμάτων, αλλά και ως επανόρθωση ή αποζημίωση για βάρη που επωμίζονται τα δρώντα υποκείμενα δίχως δική τους ευθύνη. Αναζητώντας τον θεμελιωτικό ρόλο της έννοιας του αξίζειν, ανιχνεύονται συνάφειες και επιχειρούνται αντιδιαστολές με τα δικαιώματα, την ωφελιμότητα, την τυχαιότητα, την ισότητα.Υποστηρίζω ότι τόσο η δεοντοκρατική όσο και η συνεπειοκρατική δικαιολόγηση περιορίζουν δραστικά το θεωρητικό βεληνεκές της επάξιας ανταμοιβής, πολύ περισσότερο από ό,τι δέχονται οι υπερασπιστές της αξιοκρατικής θεωρίας ή αποδέχεται ο κοινός νους. Υποστηρίζω, επίσης, ότι η αξιότητα, η αξιοσύνη ή η προσωπική αξία δεν έχει συγκριτικό χαρακτήρα και δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να συνιστά θεμέλιο της ουσιωδώς συγκριτικής αρχής της διανεμητικής δικαιοσύνης. Αντιθέτως και ίσως σε πείσμα της διαισθητικής επίκλησής της στον καθημερινό λόγο, η αξιοκρατία είναι παράγωγο των ακριβοδίκαιων (ή και των ωφελιμιστικών) θεσμών.

This English-Urdu / Urdu-English dictionary offers over 24000 concise definitions of essential vocabulary. It's the perfect companion for English-speaking learners of Urdu who need to communicate effectively in Urdu as it's spoken today. It can also be used by Urdu speakers learning English. It includes: - Vocabulary to communicate in everyday life - Key words to understand the news, poetry, films and songs - Transliteration based on Urdu pronunciation - Examples of language in context - Quick guide to letter pronunciation - Insights into Urdu culture - Tips to avoid common mistakes as an English speaker - Optimised Urdu font size for easy reading

Η ακαδημαϊκή γραφή αποτελεί ένα από τα πλέον σύνθετα είδη γραφής. Απαιτεί πλήθος δεξιοτήτων και γνώσεων, οι οποίες αποκτούνται, κυρίως, μέσω της εμπειρίας και της δια βίου μάθησης. Παρά την έλλειψη σχετικής επιμόρφωσης, ζητείται από τους φοιτητές και τους νέους ερευνητές να γνωρίζουν με ακρίβεια τις διαφορετικές πρακτικές πτυχές που συνθέτουν μια ολοκληρωμένη ερευνητική προσπάθεια, από τον σχεδιασμό έως και τη δημοσίευσή της. Στον χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης είναι συχνό το φαινόμενο νέοι επιστήμονες να διακατέχονται από έντονο άγχος ή και φόβο, όταν καλούνται να συγγράψουν μια επιστημονική εργασία. Πώς θα βρω θέμα για την εργασία μου; Από πού θα ξεκινήσω; Τι θα πρέπει να μελετήσω; Πού θα εντοπίσω τις κατάλληλες πηγές; Πώς θα δομήσω τις διαφορετικές ενότητες της εργασίας; Πώς θα διατυπώσω τα ερευνητικά μου ερωτήματα; Πώς θα παρουσιάσω τα αποτελέσματα; Πώς θα παραθέσω τις βιβλιογραφικές αναφορές; Στόχος του βιβλίου είναι να δώσει ολοκληρωμένες απαντήσεις σε παρόμοια ερωτήματα. Ο αναγνώστης θα έχει στη διάθεσή του έναν πρακτικό οδηγό με χρηστικές πληροφορίες, που θα τον καθοδηγήσει σε όλα τα στάδια που απαιτούνται για την ολοκλήρωση μιας ερευνητικής προσπάθειας: από την αρχική ιδέα έως τη συγγραφή και τη δημοσίευση μιας επιστημονικής εργασίας. Δίνεται έμφαση στον σχεδιασμό, τη δομή, την ανάπτυξη της επιχειρηματολογίας, την παρουσίαση των αποτελεσμάτων και την περιγραφή των κανόνων συγγραφής. Απευθύνεται, κυρίως, σε φοιτητές προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου, υποψήφιους διδάκτορες και νέους ερευνητές όλων των επιστημονικών κλάδων, και καλύπτει όλες τις βασικές πτυχές της συγγραφής και της δημοσίευσης μιας επιστημονικής εργασίας: - Είδη επιστημονικών εργασιών - Δομή και οργάνωση μιας επιστημονικής εργασίας - Αναζήτηση και διαχείριση των βιβλιογραφικών πηγών - Πρότυπα συγγραφής και παράθεσης των βιβλιογραφικών αναφορών - Ζητήματα ηθικής και δεοντολογίας στην επιστημονική έρευνα - Ακαδημαϊκή γραφή και κανόνες συγγραφής - Διαδικασία δημοσίευσης επιστημονικών εργασιών.

Μια τεράστια τοιχογραφία της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα και μια από τις ωραιότερες ερωτικές ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ. Δίκαια κατακτά περίοπτη θέση στην παγκόσμια σειρά του κλασικού μυθιστορήματος.O Τολστόη μάς παροτρύνει: Σκάψε βαθύτερα. Προσπάθησε σκληρότερα. Στόχευσε υψηλότερα. Δώσε μεγαλύτερη προσοχή στον κόσμο γύρω σου και θα δεις πως είναι σαν μια τεράστια ορχήστρα, μια μεγάλη μουσική συμφωνία από μοναδικές μελωδίες, αναλογίες και διαφορετικότητες που εμφανίζονται ξανά και ξανά, και που κάποτε τις παρατηρούμε, αλλά αυτές υπάρχουν στο υποσυνείδητό μας ακόμη και χωρίς εμάς. Francine Prose, Αμερικανίδα συγγραφέας Η Άννα Καρένινα είναι ένα αριστούργημα που ταξιδεύει από γενιά σε γενιά, μεταφέροντας προβληματισμούς αναλλοίωτους ανά τους αιώνες. Έργο επικό, με τεράστιο εύρος και βάθος θεμάτων, στο οποίο βρίσκονται σε τέλεια ισορροπία το δράμα, η ηθική και ο φιλοσοφικός στοχασμός. Πώς πρέπει να ζήσουμε τη ζωή μας όταν οι πλέον προσφιλείς ψευδαισθήσεις μας διαλύονται; Από ποια πιστεύω πρέπει να πιαστούμε τότε; Νά ένα ερώτημα... Ένα μυθιστόρημα για το νόημα της ζωής και της ευτυχίας. Ο Τολστόη διδάσκει ότι το αιώνιο λάθος των ανθρώπων είναι να ταυτίζουν την ευτυχία τους με την πραγματοποίηση των πόθων τους. Την ίδια στιγμή μέσα από απλά γεγονότα, ο Τολστόη συνθέτει ένα βαθύ και διαχρονικό μυθιστόρημα για τα ακανθώδη ζητήματα της ζωής και της θρησκευτικής πίστης. Με τις δραματικές αντιπαραθέσεις των χαρακτήρων, η "Άννα Καρένινα" ανάγεται σε τέχνη υψηλών προδιαγραφών. Οι ήρωες και τα θέματα του βιβλίου υπερβαίνουν τα χρονικά και χωρικά όριά τους, καθώς αντιπροσωπεύουν την αέναη πάλη του ανθρώπου να κατανοήσει το μυστήριο της ζωής ενώ πρέπει να συμφιλιωθεί με την πραγματικότητα του θανάτου.

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει στον φοιτητή και τον μη ειδικό αναγνώστη τις κύριες ιστορικές εξελίξεις στην πολιτική, την κοινωνία, τον πολιτισμό και τη θρησκεία σε δυο ιστορικές περιόδους που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζονταν χωριστά: την ελληνιστική εποχή, η οποία ξεκινάει συμβατικά με τη βασιλεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τελειώνει με τον θάνατο της Κλεοπάτρας (336–30 π.Χ.), και την πρώιμη αυτοκρατορική εποχή, από την εγκαθίδρυση μοναρχικού πολιτεύματος από τον Αύγουστο (27 π.Χ.) έως τον θάνατο του Αδριανού (138 μ.Χ.). Η από κοινού πραγμάτευση αυτής της «μακράς ελληνιστικής εποχής», για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία, συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των κοινωνικών και πολιτιστικών εξελίξεων που συντελέστηκαν κατά τη διάρκειά της. Ο τίτλος "Η εποχή των κατακτήσεων" παραπέμπει κυριολεκτικά στις στρατιωτικές κατακτήσεις, που είναι τα κύρια σημεία καμπής σε αυτή την περίοδο, αλλά και μεταφορικά στις κατακτήσεις στον τομέα του πολιτισμού, στην άνευ προηγουμένου επέκταση της γνώσης, των τεχνικών δεξιοτήτων και των πνευματικών οριζόντων των ελληνικών και ελληνόφωνων περιοχών από την εποχή του Αλεξάνδρου και μετά. Το βιβλίο εξηγεί πώς η «μακρά ελληνιστική εποχή» άλλαξε τη θέση των Ελλήνων στην οικουμένη (την κατοικημένη γη), καθιστώντας την ιστορία τους αναπόσπαστο κομμάτι της «παγκόσμιας» ιστορίας της αρχαιότητας. Η αγγλική έκδοση, που έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, έχει καθιερωθεί διεθνώς ως βασικό εγχειρίδιο αρχαίας ιστορίας.

Kατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αγγλία τη δεκαετία του 1870, ο έφηβος Καβάφης γοητεύθηκε από το κίνημα του αισθητισμού στο κοσμοπολίτικο Λονδίνο. Τα χρόνια εκείνα πρωτοήλθε σε επαφή με τους προραφαηλίτες ζωγράφους και το έργο τους, μεταξύ των οποίων ο Burne-Jones και ο Whistler, καθώς και με το έργο των αισθητιστών που έφεραν επανάσταση στη βρετανική λογοτεχνική σκηνή εισάγοντας γαλλικές επιρροές και συνεισφέροντας με τη σειρά τους στην ανάπτυξη του διεθνούς κινήματος της παρακμής. Στο Κάδρο της παρακμής ο Peter Jeffreys μάς μεταφέρει σε αυτή την καθοριστική περίοδο της ζωής του Καβάφη αναδεικνύοντας τις λογοτεχνικές οφειλές του στους γάλλους και στους βρετανούς πρωτοπόρους αισθητιστές, των οποίων η απήχηση στην ποίησή του αποδεικνύεται βαθιά. Στη συνέχεια, προχωρεί στην κριτική επανεκτίμηση του Καβάφη, σε σχέση πάντοτε με τον βικτωριανό αισθητισμό και το γαλλικό παρακμιακό κίνημα.Από τις θεματικές της παρακμής το ενδιαφέρον του Καβάφη έλκουν κυρίως η παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η άνοδος του χριστιανισμού και το μακρύ λυκόφως του Βυζαντίου. H επίδραση του Walter Pater στη διαμόρφωση της οπτικής με την οποία ο Καβάφης αντικρίζει την κλασική και την ύστερη αρχαιότητα ήταν τεράστια· χρωματισμένα με μια απενοχοποιημένα ομοερωτική ευαισθησία, την οποία υιοθέτησε και ο Καβάφης, τα φανταστικά πορτρέτα του Pater καταλήγουν βασική πηγή έμπνευσης της ιστορικοποιητικής ποίησης του Αλεξανδρινού. O Καβάφης προχώρησε παραπέρα από τον Pater διερευνώντας έναν πιο ανοιχτά ομοερωτικό αισθησιασμό, αλλά ποτέ δεν απομακρύνθηκε εντελώς από αυτήν την πλούσια βικτωριανή κληρονομιά, η οποία έπαιξε σημαντικό ρόλο και στην ανάδειξή του σε ποιητή των παγκόσμιων γραμμάτων. Η μελέτη ολοκληρώνεται με την ψηλάφηση της τρέχουσας δημοφιλίας του Καβάφη ως γκέι ποιητή και της ιδιαίτερης σχέσης του με το κιτς όπως προκύπτει από μεταφράσεις της ποίησής του και μεταφορές της σε οπτικά μέσα.

Εκδόσεις ΠόλιςΩς αυτόπτης μάρτυρας και κατά καιρούς ως συμμέτοχος στις πολιτικές εξελίξεις μας από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα, μου δόθηκε πολλές φορές η ευκαιρία να διαπιστώσω πόσο αμφίθυμη είναι η σχέση των περισσότερων πολιτικών μας με το Σύνταγμα, το δίκαιο και τους θεσμούς. Σχέση αγάπης όσο βρίσκονται μακριά από την εξουσία καισχέση μίσους από τη στιγμή που την κατακτούν.Με κριτήριο λοιπόν τη στάση τους απέναντι στους θεσμούς, κατέταξα τους «προσωπογραφούμενους» πολιτικούς «μου» σε τρεις κατηγορίες: τους πραγματιστές, τους δημαγωγούς και τους ονειροπόλους. Στον αναγνώστη ανήκει να αποφανθεί ποιος από τους τρεις αυτούς χαρακτηρισμούς ταιριάζει περισσότερο σε κάθε «προσωπογραφούμενο». Από τη σκοπιά μου, κατέταξα τους μελετώμενους πολιτικούς με κριτήριο τον φιλοσοφικοπολιτικό προσανατολισμό τους σε μιαν από τις τρεις μεγάλες ιδεολογικές παραδόσεις της νεότερης και της σύγχρονης Ελλάδας: την αστική, τησοσιαλδημοκρατική και την κομμουνιστική.Καθεμιά από τις τρεις αυτές παραδόσεις είχε βέβαια και τους διανοουμένους της, οι οποίοι, όχι μόνο στοχάστηκαν την εξουσία, αλλά πολλές φορές «παθιάστηκαν» γι’ αυτήν. Για τους περισσότερους από αυτούς –κατ’ επάγγελμα δημοσιολόγους και όχι μόνον– η τιθάσευσή της ήταν αντικείμενο της επιστήμης τους. Για άλλους πάλι ήταν μια πρόκληση με την οποία, θέλοντας και αυτοί να συμμετάσχουν στα κοινά, δεν απέφυγαν να αναμετρηθούν. Η τοπο θέ τησή τους σε αυτό το βιβλίο δίπλα στους πολιτικούς με τους οποίους προ πάντων διαλέχθηκαν νομίζω ότι συμπληρώνει την εικόνα, δίνοντας το ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκαν και οι μεν και οι δε.Τα πορτραίτα αμφοτέρων τα συνόδευσα με κάποια δικά μου παλαιότερα κείμενα, στα οποία, με αφορμή διάφορα περιστατικά, μου δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσω από την ειδικότερη σκοπιά του κλάδου μου παρεμφερή ζητήματα.

Το παλίμψηστο, ως γνωστόν, είναι μια περγαμηνή όπου έχει αποξεστεί μια πρώτη εγγραφή για να χαραχτεί μια άλλη, η οποία δεν κρύβει εντελώς την αρχική. Στο βιβλίο αυτό παλίμψηστα, μεταφορικά μιλώντας, είναι τα υπερκείμενα. Ο συγγραφέας περιγράφει αναλυτικά τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους ένα μεταγενέστερο κείμενο ωθεί τους αναγνώστες του, ρητά ή υπόρρητα, να διαβάσουν ή να θυμηθούν κάποιο παλαιότερο. Μέσα από παραδείγματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και πρωτίστως της γαλλικής, ο Ζενέτ πραγματεύεται συστηματικά τη φύση και τη γραμματολογική θέση συγκεκριμένων λογοτεχνικών γενών (λ.χ. της παρωδίας, του παστίς, του αντιμυθιστορήματος, της γελοιολογίας), καθώς και το πολύπλεγμα των υπερκειμενικών σχέσεων. "Η θέση και η δράση στο λογοτεχνικό πεδίο αυτής της δευτέρου βαθμού λογοτεχνίας", λέει ο συγγραφέας, "που γράφεται διαβάζοντας, είναι εν γένει, και δυστυχώς, παραγνωρισμένες. Επιχειρούμε εδώ να εξερευνήσουμε τούτα τα εδάφη. Ένα κείμενο μπορεί πάντα να διαβάζει ένα άλλο, και ούτω καθεξής ως το τέλος των κειμένων. Και τούτο εδώ δεν ξεφεύγει από τον κανόνα: τον εκθέτει και εκτίθεται κι αυτό το ίδιο. Θα διαβάσει καλά όποιος διαβάσει τελευταίος".

Εκτός από την εικονογραφημένη μετάφραση της λυρικής φαντασίας "Το παιδί και τα Μάγια" περιλαμβάνει δημιουργικές μουσικές δραστηριότητες για ενήλικες και για παιδιά. που περιλαμβάνουν:- Τα πρόσωπα και τις φωνές μιας όπερας, τις κτηριακές εγκαταστάσεις και τα πρόσωπα της συγκεκριμένης "όπερας", - Τα μουσικά όργανα του έργου- Την μουσική ανάλυση κάθε σκηνής και τις δραστηριότητες που την συνοδεύουν κλπ

Πόσο διαφορετική είναι μια λογοτεχνία συνθεμένη προφορικά, όπως τα δημοτικά τραγούδια; Ποιες σχέσεις έχει με την κοινωνία, πόσο την εκφράζει; Πώς φτιάχνονται, τελικά, τα δημοτικά τραγούδια, πώς ακριβώς λειτουργούν για τους χρήστες τους, ποιος είναι ο ιδεολογικός τους κόσμος; Σε ποια εποχή δημιουργήθηκαν, και με ποιους τρόπους έφτασαν έως τις μέρες μας;Αυτά είναι τα ερωτήματα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει το βιβλίο. Ξεκινάει από τα συνθετικά προβλήματα (τη λειτουργία των τραγουδιών στην αγροτική κοινωνία, το περιεχόμενό τους, και το πώς η τεχνοτροπία δημιουργεί το τραγούδι), έπειτα επικεντρώνεται σε κάποια ειδικότερα θέματα (το κλέφτικο τραγούδι, τις ρίμες, τη σχέση των τραγουδιών με τη σημερινή μας αισθητική). Κατόπιν προχωρά σε ένα κεντρικό, ολότελα παραμερισμένο ζήτημα, το πώς αλλοιώνονται τα τραγούδια από τη στιγμή που καταγράφονται, αλλά και γενικότερα το πέρασμα από την προφορική στη γραπτή παράδοση, κι έπειτα ακολουθούν εφτά σύντομες μελέτες που έχουν μερικότερους στόχους. Στο τέλος ο αναγνώστης θα βρει μια οδηγητική βιβλιογραφία: ορισμένες συλλογές δημοτικών τραγουδιών, και σε ποιες μελέτες μπορεί να στηριχτεί, αν θέλει να συνεχίσει.

Η ποιητική του δημοτικού τραγουδιού απασχόλησε τον Καβάφη καθ’ όλη τη διάρκεια της δημιουργικής του πορείας σε τέτοιο βαθμό και κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να αναχθεί σε βασική παράμετρο της ποιητικής του τέχνης. H μελέτη αξιοποιεί γνωστό αλλά και ανέκδοτο αρχειακό υλικό (ποιήματα και αυτόγραφες σημειώσεις, ελληνικά και αραβικά δημοτικά άσματα, φωτογραφίες κ.ά.) το οποίο στηρίζει την ερμηνευτική προσέγγιση της εργασίας.

Μπορεί τα ορατά σύνορα να είναι διαπερατά, αλλά δημιουργούνται νέοι μηχανισμοί και τεχνικές συγκρότησης συμβολικών συνόρων, δηλαδή ορίων, με βάση τα οποία προκύπτουν νέες ταξινομήσεις και ιεραρχήσεις, που σημαίνει και νέες απαγορεύσεις και αποκλεισμοί. Μπορεί να φανταστεί κανείς τι συμβαίνει στα Βαλκάνια μετά το 1989, όταν καταρρέουν τα καθεστώτα, ανοίγουν τα σύνορα, αμφισβητούνται οι προηγούμενες αρχές οργάνωσης των κοινωνιών, αναθεωρούνται τα ζητήματα των εθνικών σχέσεων και καθίσταται μεγάλο ζητούμενο ο επαναπροσδιορισμός των ταυτοτήτων, που, σε ακραίες περιπτώσεις, θέτει και ζητήματα επαναχάραξης των συνόρων. Το σύνορο μπορεί γεωγραφικά να είναι περιθωριακό, αλλά συμβολικά, δηλαδή σε ό,τι αφορά τη συγκρότηση και αναπαραγωγή των συλλογικών ταυτοτήτων, ιδιαίτερα των εθνικών, είναι κεντρικής σημασίας. Είναι εκεί που γίνεται η συνάντηση με τον "άλλο" και κατά συνέπεια εκεί πρέπει να δοθεί η έμφαση στην ταυτότητα σε σχέση με την ετερότητα, στο όμοιο απέναντι στο διαφορετικό, στην "αυθεντικότητα" απέναντι στο αλλότριο. Είναι ακριβώς γι' αυτό τον λόγο που ηρωοποιούνται οι μεθοριακοί πληθυσμοί, οι "ακρίτες", πληθυσμοί που συνήθως παρουσιάζουν αμφισβητούμενα χαρακτηριστικά, και γι' αυτό ακριβώς πρέπει να τονίζεται η "καθαρότητα" και η "αυθεντικότητά" τους μέσω της γνωστής διαδικασίας της επινόησης και της εθνο-ποίησης, αυτού που η νέα ανθρωπολογική ιστορία αποκαλεί "μυθιστορία" (mythistory).

Ο Αδαμάντιος Κοραής, στο περίφημο Υπόμνημά του (1803), θέλοντας να αναδείξει τη θεμελιώδη σημασία των γαλλικών εξελίξεων για τους Έλληνες, σημείωνε ότι, ιδίως μετά το 1789, «η εθνική ματαιοδοξία παραχώρησε τη θέση της στη συμπεριφορά ενός λαού ο οποίος ετοιμάζεται να μεταβληθεί σε έθνος»: να αποκτήσει δηλαδή πολιτική αυτοσυνειδησία και να διεκδικήσει ανεξάρτητη πολιτική ύπαρξη. Αυτό το βιβλίο επιχειρεί να φωτίσει μια κρίσιμη, πλην όμως εν πολλοίς άγνωστη πτυχή της συγκεκριμένης διαδικασίας: τη γαλλική παρουσία στο Ιόνιο, από το καλοκαίρι του 1797 μέχρι την άνοιξη του 1799, και τις ευρύτερες συνέπειές της για τον κόσμο των Ελλήνων. Σε πρώτο επίπεδο, εστιάζουμε στο τέλος της μακραίωνης βενετικής κυριαρχίας στο Ιόνιο, κυρίως όμως στους νέους πολιτικούς, διοικητικούς και εκπαιδευτικούς θεσμούς, αλλά και σε κομβικά εννοιολογικά ζητήματα που προέκυψαν από αυτό: στους τρόπους πρόσληψης της ρήξης, στην εννοιολογική μετακίνηση και νοηματική διεύρυνση κρίσιμων όρων (πολίτης, τόπος, αρετή, νόμος, πατρίδα, έθνος), στη νέα ανάγνωση του ιστορικού χρόνου – στην πολιτικοποίηση, ιδίως, της αρχαιότητας. Παράλληλα, παρακολουθούμε την προσέγγιση του Ιονίου με τον ελληνικό κορμό: μετά από αιώνες, οι δύο κόσμοι αρχίζουν να συγκλίνουν, λόγω των εξελίξεων του παρόντος, κυρίως όμως λόγω των ελπίδων του μέλλοντος. Η ανατροπή του 1797 και ο θάνατος της Βενετίας, η πλήρης διατάραξη των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο, η άφιξη της Γαλλίας στα κράσπεδα της επικράτειας του σουλτάνου και η αποκάλυψη των σχεδίων του Ρήγα –ομόκεντροι κύκλοι που γεννήθηκαν από το 1789–, οδήγησαν στην εκρηκτική διάδοση των νέων ιδεών στον κόσμο των ραγιάδων. Η ορθόδοξη Εκκλησία, εντός του πλαισίου που όριζε η Οθωμανική αυτοκρατορία και με λόγο αντίστοιχο της καθολικής, αντιπαρατέθηκε σφοδρά στις νέες ιδέες, εννοιολογώντας με τον δικό της τρόπο τους επίμαχους όρους: ελευθερία, αρετή, ισότητα, πατρίδα. Η οξεία αυτή αντιπαράθεση επέσπευσε το επόμενο μεγάλο βήμα του ελληνικού κόσμου: την εννοιολογική αυτονόμηση του γένους των Γραικών από το γένος των ορθοδόξων.

Ένα δύσκολο διαζύγιο, οικονομικά προβλήματα, ερωμένες, ένας μαφιόζος· στα βάσανα του Τσάρλι, επιτυχημένου συγγραφέα, προστίθεται και ο θάνατος του φίλου και μέντορά του Χάμπολντ. Θα τον βοηθήσει το δώρο πού του κληροδότησε; Το βιβλίο χάρισε στον Μπέλοου το Pulitzer, τη χρονιά που κέρδισε το Νόμπελ (1976).

Αν η συλλογική μνήμη ανασυγκροτείται συνεχώς από νέες αφηγήσεις, από τη δημοσιοποίηση εικονογραφικού υλικού και από προσωπικές μαρτυρίες, τότε τα εξυγιαντικά έργα των πεδιάδων Σερρών και Δράμας που εκτελέστηκαν μόλις πριν 85 χρόνια, ως ιστορία και μνήμη, αλλά και ως παρόν και μέλλον, η μεταφορά και εγγραφή τους από την ατομική στη συλλογική μνήμη είναι ασφαλώς μια διαδικασία ακόμη σε εξέλιξη. Η δραματική μεταμόρφωση του οικοσυστήματος των πεδιάδων Σερρών - Δράμας κατά τον μεσοπόλεμο δεν ήταν μόνο ένα μεγάλο τεχνικό επίτευγμα, αλλά ταυτόχρονα μια παρέμβαση με μεγάλο κοινωνικό αντίκτυπο. Η δύναμη του εγχειρήματος της Monks & Ulen δεν αφορούσε μόνο την ταχύτητα εκτέλεσης των έργων, τα καινοτόμα μηχανήματα, την υποδειγματική οργάνωση των εργοταξίων. Αφορούσε κυρίως την μετάδοση ενός θετικού μηνύματος: την πίστη στην τεχνολογική πρόοδο και την συνακόλουθη ευημερία. Για τους μαστιζόμενους από την ελονοσία και την ανέχεια πλημμυροπαθείς ντόπιους και προσφυγικούς πληθυσμούς τα εξυγιαντικά έργα ήταν η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Στον παρόντα τόμο ξεδιπλώνονται γνωστές και άγνωστες πτυχές αυτής της μάχης ανάμεσα στη γη και το νερό, ενός άθλου που άλλαξε την μοίρα του τόπου μας

Η επίδραση του ιμπρεσιονισμού στη σύγχρονη τέχνη, Έκδοση 2020

Εκδόσεις ΚριτικήΣήμερα που η εκπαιδευτική έρευνα-δράση έχει πια διαδοθεί ευρύτατα σχεδόν σε όλον τον κόσμο, αναγνωρίζεται, νομιμοποιείται και εφαρμόζεται ολοένα και περισσότερο στο πανεπιστήμιο (στις προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές), στο σχολείο (σε προγράμματα βελτίωσης του σχολείου ή επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών) και σε άτυπες μορφές εκπαίδευσης, είναι απαραίτητη και επίκαιρη η συζήτηση σχετικά με κρίσιμα θεωρητικά και μεθοδολογικά ζητήματα που την αφορούν.Το βιβλίο αυτό συμπυκνώνει και συνεχίζει τη διεθνή αυτή συζήτηση αναδεικνύοντας την πολυπαραδειγματική φύση της έρευνας-δράσης στη σύγχρονη εποχή, την ιδιότητά της δηλαδή να αντλεί από ποικίλα θεωρητικά παραδείγματα ταυτόχρονα και να νοηματοδοτεί την εκπαιδευτική έρευνα, την εκπαίδευση, το ρόλο του εκπαιδευτικού, όπως και την εκπαιδευτική θεωρία και πρακτική με ποικίλους τρόπους. Μέσα από τη συζήτηση αυτή, το βιβλίο διερευνά τις βασικές αρχές και τα διαφοροποιητικά χαρακτηριστικά της εκπαιδευτικής έρευνας-δράσης, τη συνθετότητα των διαδικασιών της, τις προκλήσεις που διαμορφώνει για τους συμμετέχοντες, τις προοπτικές που ανοίγει για αυτούς αλλά και το σχολείο και την εκπαίδευση ευρύτερα, όπως και τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε οποιαδήποτε εφαρμογή της.Ταυτόχρονα το βιβλίο καταθέτει μιαν ανοιχτή και ευέλικτη πρόταση σε όποιους ενδιαφέρονται να διενεργήσουν έρευνα-δράση στο χώρο της εκπαίδευσης (εκπαιδευτικούς, φοιτητές, σχολικούς συμβούλους, πανεπιστημιακούς ερευνητές). Προτείνει τρόπους –θεωρητικά τεκμηριωμένους- με τους οποίους μπορούν να συστηματοποιήσουν, να εμπλουτίσουν και να αξιοποιήσουν καλύτερα τις όποιες διερευνητικές τους προσπάθειες.

Για δύο βασικούς λόγους γράψαμε το "Λεξικό ρημάτων αρχαίας ελληνικής, από το παρελθόν στο παρόν": - Θελήσαμε να καταδείξουμε με το δικό μας τρόπο τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας μέσα στο χρόνο, ακόμα και με τις διαφοροποιήσεις της και τις αλλαγές της. Γι’ αυτό ένα τμήμα κάθε ρήματος που πραγματευόμαστε είναι αφιερωμένο σε λέξεις, φράσεις, ακόμα και παροιμίες-αποφθέγματα που εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι σήμερα, έστω και με αλλοιωμένη σημασία μερικές φορές. Για να στηρίξουμε ακόμα περισσότερο την άποψή μας ότι η Αρχαία ελληνική δεν είναι "νεκρή" και ότι ο μαθητής δεν πρέπει να την αντιμετωπίζει ως ξένη γλώσσα, αλλά ότι μπορεί εύκολα να την κάνει κτήμα του με το γλωσσικό του αισθητήριο, αναζητήσαμε και βρήκαμε για κάθε ρήμα ένα απόσπασμα από τη νεοελληνική ποίηση ή λογοτεχνία που περιλαμβάνει αυτό το ρήμα ή κάποια συγγενή του λέξη. Έτσι ο μαθητής-σπουδαστής αυτό το τμήμα του Λεξικού μπορεί να το χρησιμοποιήσει και για άλλα γλωσσικά μαθήματα, αλλά και να το θεωρήσει ως ερέθισμα για να έρθει σε επαφή -προαιρετικά και ευχάριστα πια με τους νέους Έλληνες ποιητές. Τα ποιητικά αποσπάσματα έχουν παραπομπή (το όνομα του ποιητή και τον τίτλο του ποιήματος), καθώς και αναλυτική βιβλιογραφία στο πίσω μέρος του βιβλίου. Κρατήσαμε όλες τις ιδιαιτερότητες της γλώσσας των ποιητών μας, μόνο που χρησιμοποιήσαμε το μονοτονικό. - Επειδή όμως θεωρούμε ότι η γλωσσομάθεια και ευρυμάθεια έρχεται και μέσα από την "καθαρή" γνώση, γι’ αυτό σε κάθε ρήμα παραθέτουμε την ετυμολογία και το θέμα ή τα θέματά του, τις συντάξεις και σημασίες του, κάποιες συντακτικές σημειώσεις (για σαφέστερη αντίληψη του συντακτικού παραπέμπουμε στο "Χρηστικό συντακτικό της αρχαίας ελληνικής", Καλλιόπη Βέβα, εκδ. Γρηγόρη) και μερικές "ιδιαίτερες" φράσεις που σχηματίζει το ρήμα, χρησιμοποιώντας σε πολλές και αποσπάσματα (με τη μετάφρασή τους) από τους αρχαίους Έλληνες πεζογράφους και ποιητές, τα οποία περιλαμβάνουν αυτές τις φράσεις. Συνεχίζουμε με τους αρχικούς χρόνους του ρήματος και γραμματικές επισημάνσεις αυτού (για καλύτερη κατανόηση της γραμματικής παραπέμπουμε στη "Γραμματική της αρχαίας ελληνικής" και "Ασκήσεις γραμματικής της αρχαίας ελληνικής", Καλλιόπη Βέβα - Θεοδοσία Θεοχάρη, εκδ. Γρηγόρη), με τα σύνθετα του ρήματος και τις σημασίες τους, με συνώνυμα και αντίθετα, σε πολλά από τα οποία δίνουμε οριζόντια τους αρχικούς χρόνους, τις σημασίες τους, την ετυμολογία τους, λέξεις ή φράσεις στη νέα Ελληνική. Επίσης, παραθέτουμε λέξεις της αρχαίας Ελληνικής (με τη σημασία τους) που συγγενεύουν με το ρήμα που εξετάζουμε. Τέλος, όπου κρίνουμε απαραίτητο, παραθέτουμε πίνακες κλίσης και κάνουμε αναφορές στην ελληνική μυθολογία ή επιστήμη ή παράδοση. Έτσι, ευελπιστούμε ότι το Λεξικό μας θα αποτελέσει σημαντικό βοήθημα στα χέρια όποιου ασχολείται με την Ελληνική γλώσσα, αλλά και ευχάριστο εγχειρίδιο για κάθε αναγνώστη, αφού θα του κρατήσει συντροφιά όχι μόνο με τις λέξεις-φράσεις και παροιμίες που θα βρει ή τα ποιητικά αποσπάσματα, αλλά και με τις σημειώσεις από την ελληνική μυθολογία ή τη λαϊκή παράδοση.Όλα αυτά βέβαια μπορέσαμε και τα υλοποιήσαμε στο Λεξικό Ρημάτων με την ουσιαστική στήριξη των διευθυντών και των συναδέλφων του φροντιστηρίου "Εκπαίδευση Θεωρητικό" (www.ekpedefsitheoritiko.gr) και τους ευχαριστούμε θερμά.Καλλιόπη ΒέβαΑθανάσιος Κολιαλής

Η αυτοκρατορία του βαμβακιού είναι η εξιστόρηση μιας πραγματικής εποποιίας, που διαδραματίστηκε, και εξακολουθεί να διαδραματίζεται, σε πλανητική κλίμακα. Είναι η ιστορία του πώς μέσα σε εντυπωσιακά σύντομη χρονική περίοδο, από τις τελευταίες δεκαετίες του 18ου αιώνα και εξής, Ευρωπαίοι έμποροι, επιχειρηματίες, κεφαλαιούχοι και ισχυροί κρατικοί λειτουργοί, εκμεταλλευόμενοι τον καρπό ενός πανάρχαιου φυτού καθώς και τη συσσωρευμένη πείρα και τις απέραντες αγορές μιας πανάρχαιης μεταποιητικής δραστηριότητας στην Ασία, την Αφρική, τη Βόρεια και τη Νότια Αμερική, οικοδόμησαν μια νέα οικονομία του βαμβακιού με τεράστιο εύρος και δυναμισμό. Όχημά τους ήταν η δύναμη των κρατών τους, ο συνδυασμός του υπερπόντιου επεκτατισμού και της εργασίας των σκλάβων, η εισαγωγή νέων μηχανών και η καθιέρωση νέων μορφών ημερομίσθιας εργασίας, αλλά και η ανάπτυξη πρωτόγνωρων μορφών δικτύωσης και διακίνησης πληροφο­ριών. Και κατά ειρωνεία της ιστορίας, η συγκλονιστική επιτυχία τους αφύπνισε ταυτόχρονα εκείνες ακριβώς τις δυνάμεις που εντέλει, κατά τον 20ό αιώνα, θα τους έθεταν στο περιθώριο της αυτοκρατορίας που είχαν δημιουργήσει. Στην πορεία αυτής της ιστορίας εκατομμύρια άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλά παιδιά, ξόδεψαν τη ζωή τους δουλεύοντας στα βαμβακοχώραφα και στα βαμβακουργεία, εκατομμύρια άνθρωποι υποδουλώθηκαν στην Αφρική και μεταφέρθηκαν στις βαμβακοφυτείες της Αμερικής, παραδοσιακές αγροτικές κοινωνίες είδαν τον τρόπο ζωής τους να αλλάζει άρδην, η χειροτεχνική παραγωγή σαρώθηκε από την ακατάπαυστη παραγωγή των μηχανών: η αυτοκρατορία του βαμβακιού υπήρξε, ευθύς εξαρχής, πεδίο μιας ασταμάτητης παγκόσμιας τριβής ανάμεσα στους σκλάβους και τους ιδιοκτήτες των φυ­τειών, στους εμπόρους και τους κρατικούς λειτουργούς, στους εργάτες και τους βιομηχάνους. Και επειδή συνύφανε με νέους τρόπους τις ηπείρους μεταξύ τους, το βαμβάκι προσφέρει το κλειδί ώστε να κατανοήσουμε τον νεότερο κόσμο, τις τεράστιες ανισότητές του, τη μακραίωνη ιστορία της παγκοσμιοποίησης και τη διαρκώς μεταβαλλόμενη πολιτική οικονομία του καπιταλισμού. Η αυτοκρατορία του βαμβακιού τιμήθηκε με το Βραβείο Bancroft, το Βραβείο Philip Taft, απέσπασε το Cundill Recognition for Excellence και ήταν ένας από τους τελικούς διεκδικητές του Βραβείου Pulitzer. Η εφημερίδα The New York Times το συμπεριέλαβε στα δέκα σημαντικότερα βιβλία του 2015. Με 109 εικόνες και 7 χάρτες.

Στα τέλη του 20ού αιώνα πολλοί πίστεψαν ότι οι μακραίωνες συγκρούσεις που είχαν σημαδέψει τη νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία -με εμβληματικότερη απ' όλες τη σύγκρουση μεταξύ δημοκρατικών και αντιδημοκρατικών καθεστώτων- είχαν πλέον λήξει οριστικά. Ζούσαμε, υποτίθεται, "το τέλος της ιστορίας": το θρίαμβο της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Δύο δεκαετίες αργότερα, η εποχή αυτή φαντάξει ήδη μακρινό παρελθόν. Η δημοκρατία στην Ευρώπη συναντά βαθύτατη αμφισβήτηση - κι αυτό όχι μόνο στις νεοσύστατες δημοκρατικές πολιτείες, αλλά και στα παραδοσιακά προπύργιά της. Το ξάφνιασμα που συνήθως προκαλεί το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην ελλιπή κατανόηση της πραγματικής πολιτικής εξέλιξης της νεότερης Ευρώπης, υποστηρίξει η Σέρι Μπέρμαν, καθηγήτρια πολιτικής επιστήμης στο Κολλέγιο Μπάρναρντ του Πανεπιστήμιου Κολούμπια. Σχεδόν όλα τα δημοκρατικά κινήματα στην Ευρώπη αρχικά απέτυχαν, είτε καταρρέοντας κάτω απ' το ίδιο τους το βάρος είτε υποκύπτοντας στις δυνάμεις της αντίδρασης και στην αποστασία των αρχικών τους συμμάχων. Η δημοκρατία υπήρξε σχεδόν πάντα εύθραυστη και απειλούμενη, γιατί η ίδια είναι από τη φύση της μια δύναμη απειλητική, ανατρεπτική, πολεμική. Από τους αγγλικούς εμφυλίους πολέμους τον 17ο αιώνα και τη Γαλλική Επανάσταση ενάντια στο Παλαιό Καθεστώς, στις αποτυχημένες επαναστάσεις του 1848, την κατάρρευση των μεγάλων αυτοκρατοριών και το σχηματισμό των νεότερων ευρωπαϊκών κρατών, εν συνεχεία στην άνοδο του εθνικισμού και του κομμουνισμού και τη σχεδόν πλήρη ήττα της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, ως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο -τον μεγάλο ευρωπαϊκό εμφύλιο- και την πολιτική τάξη που διαμορφώθηκε σαν επακόλουθό του, το βιβλίο φτάνει μέχρι την πτώση των δικτατοριών της νότιας Ευρώπης και των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού, προσφέροντας όχι μόνο ένα εντυπωσιακό πανόραμα που τακτοποιεί και οριοθετεί τη χαώδη πολιτική ιστορία της νεότερης Ευρώπης, αλλά και μια διεισδυτική ερμηνεία του αντιδημοκρατικού ρεύματος που δείχνει σήμερα τα δόντια του.

«Χρειάστηκε αρκετός καιρός προκειμένου ολόκληρη η νέα τεχνολογία, συμπεριλαμβανομένου του πίνακα με την κιμωλία, να γίνει αποδεκτή από τους καθηγητές και να καταστεί ανιαίο και αναπόσπαστο μέρος του εκπαιδευτικού περιβάλλοντος. Η τεχνολογία πρέπει να υποστηρίξει αυτό που ήδη κάνουμε, και πρέπει να έχουμε πρόσβαση σε αυτήν εκεί όπου εργαζόμαστε και ζούμε».«Η τεχνολογία μεταβάλλει τον τρόπο με τον οποίο διδάσκουμε τη Φυσική Αγωγή - από την πρώτη χρήση της στη δημιουργία αναφορών φυσικής κατάστασης μέχρι την μελλοντική χρήση των ολογραμμάτων ως προσωπικών γυμναστών. Η τεχνολογία, ωστόσο, δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Πρόκειται για μια διαδικασία και ένα εργαλείο για την αύξηση της μάθησης του μαθητή και της παραγωγικότητας του καθηγητή. Ως εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής, πρέπει να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτήν, να την μάθουμε, και να τη χρησιμοποιήσουμε».

We are at one of those turning points that divide history into a ‘before’ and an ‘after.’ The ongoing transition from an information economy to an economy based in the workings of the brain and the mind has radical implications for human freedom and creativity, both of which are under threat from a rapacious, neurologically-oriented form of capitalism. Such moments require new languages in order for the unnamed, the unsayable, and the misunderstood to become known. This is the task taken on by Warren Neidich’s Glossary of Cognitive Activism, now appearing in an expanded and fully revised fourth edition. Each of its entries—which range in topic from the central nervous system and brain-computer interfaces to ChatGPT and conceptual art—explicates a key term in contemporary culture. The cumulative effect is astonishing: while every entry can profitably be read in isolation, the Glossary as a whole amounts to a brilliant account of the material brain’s entanglement with its surrounding environment. For Neidich the human brain is far more than grey matter encased in a skull: it is profoundly integrated with the social, political, and cultural phenomena that constitute the world in which we live. For this reason, human cognition is profoundly vulnerable to the new despotism that is seeking in various ways to reshape it, but it also has the capacity to serve as the site of potent acts of resistance. Forging connections between such apparently disparate domains as neuroscience, ecology, political economy, and aesthetics, Neidich’s Glossary restores human cognition to its rightful status: not as the passive object of technological interventions or reductive theorizing, but as the starting point for any viable form of egalitarian and liberatory politics. (from the publisher's website)

Νοοπολιτική: Φιλοσοφία της ιστορίας, παγκόσμια τάξη και διαπολιτισμικές σχέσεις, Έκδοση 2018

Το πρώτο μυθιστόρημα της αισθηματικής λογοτεχνίας μυστηρίου (sensation novel), ένα έργο που συνδυάζει τις συγκινήσεις της μεσαιωνικής λογοτεχνίας με τον ψυχολογικό ρεαλισμό μιας σύγχρονης θεματογραφίας και μεταφέρει τον έρωτα αλλά και τη φρίκη του μεσαιωνικού μυθιστορήματος στα σαλόνια μιας μεσοαστικής βικτοριανής Αγγλίας.

Σπάνια συνειδητοποιούμε ότι ο δυτικός κόσμος χρειάστηκε να περιμένει μέχρι τον 19ο αιώνα για να ξαναφτάσει στις οικονομικές επιδόσεις της ελληνικής αρχαιότητας. Εξίσου εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι στην κλασική Ελλάδα ο πλούτος δεν ήταν συγκεντρωμένος σε μια ελίτ γύρω από κάποιο ανάκτορο, αλλά αντίθετα ήταν μοιρασμένος σε ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού. Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτή η εντελώς ασυνήθιστη και εξαιρετικά παρατεταμένη οικονομική άνθηση; Και πώς σχετίζεται με τα πνευματικά και πολιτικά επιτεύγματα που συνή­θως συνδέουμε με την κλασική αρχαιότητα: τέχνη, επιστήμη, φιλοσοφία, δημοκρατία; Στο βιβλίο αυτό, ο Τζοσάια Όμπερ, καθηγητής κλασικών σπουδών και πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, επιχειρεί να δώσει μια απάν­τηση. Στηριζόμενος σ’ έναν τεράστιο όγκο ιστορικού, αρχαιο­λογικού και φιλολογικού υλικού, και αντλώντας από τα πεδία της πολιτικής φιλοσοφίας, της θεσμικής οικονομικής, της θεωρίας παιγνίων, αλλά και της οικολογίας και της εξελικτικής βιολογίας, ο Όμπερ χτίζει ένα θεω­ρητικό σχήμα που αναδεικνύει την απολύτως καινοφανή προσέγ­­γιση των Ελλήνων στην πολιτική ―προσέγγιση θεμελιωμένη στην έννοια του πολίτη, κατ’ αντιδιαστολή προς αυτήν του υπηκόου― και το ρόλο που αυτή είχε στην οικονομική άνθηση της αρχαίας Ελλάδας. Βασιζόμενος στο σχήμα αυτό, ο Όμπερ αφηγείται εκ νέου την ιστορία της κλασικής αρχαιότητας, από τις απαρχές της μέχρι το τέλος του κόσμου των ελληνικών πόλεων-κρατών, φωτίζοντας πτυχές παραμελημένες ή ολότελα άγνωστες και παρουσιά­ζοντας γεγονότα γνωστά, μέσα από ένα πρίσμα εντελώς πρωτότυπο.

Διαστάσεις παζλ: 64x66cm Διαστάσεις συσκευασίας: 30x36x4,5cm Ηλικία: 3+

Το μωρό Pepote Special Funtastic είναι μια κούκλα 26 περίπου εκατοστών με σώμα βινυλίου, κατάλληλο για πλύσιμο. Ειδικά χαρακτηριστικά: Είναι συλλεκτικές και ανοίγουν και κλείνουν τα μάτια τους! Συμπεριλαμβανόμενα αξεσουάρ: Πιπίλα με αλυσίδα. Διαστάσεις σε cm: 26x13x9 περίπου Ηλικία: 3+ Η επιλογή σχεδίου γίνεται τυχαία. 367

Η υιοθέτηση ενός ψηφιακού σύγχρονου γραφείου από τις επιχειρήσεις, λειτουργεί ενισχυτικά στο οικονομικό έλεγχο και τη διοίκηση τους. Επιπλέον είναι απαραίτητη, καθώς τις βοηθά να λειτουργούν και να λύνουν στοιχειώδη προβλήματα. Τα οφέλη είναι πολλά, ακόμη και στη διαχείριση του λογιστηρίου. Οι αυτοματισμοί και η πειθαρχία που επιτυγχάνονται με τη χρήση της πληροφορικής, δίνουν χρόνο στα στελέχη και τους υπαλλήλους να ασχολούνται με σημαντικά ζητήματα και όχι με την γραφειοκρατία. Κάποια από τα σημαντικότερα προγράμματα/εφαρμογές είναι το Word, το Excel, η Access, το PowerPoint, τα ERP, το CRM, προγράμματα μισθοδοσίας προσωπικού, όπου χρησιμοποιούνται αρκετά από τις επιχειρήσεις και κυρίως ο κειμενογράφος Ms Word και τα λογιστικά Φύλλα MS Excel. Δεδομένου ότι αρκετές επιχειρήσεις, οργανισμοί και εκπαιδευτικά ιδρύματα χρησιμοποιούν το Microsoft Office 2010, επιλέχθηκε στο παρόν βιβλίο από τους συγγραφείς, προκειμένου να παρουσιάσουν με ρεαλιστικό και ολιστικό τρόπο την κάθε εφαρμογή, βοηθώντας στην πρακτική εφαρμογή τους χρήστες σε βέλτιστο βαθμό.

Σκοπός αυτού του βιβλίου είναι πρωτίστως ο εμπλουτισμός της ελληνικής βιβλιογραφίας στον τομέα των εκτιμήσεων των αξιών της ακίνητης περιουσίας. Ο εν λόγω επιστημονικός τομέας έχει αναπτυχθεί έντονα την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα.Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το βιβλίο συγχρόνως για τον επαγγελματία που ασχολείται με τα θέματα της ακίνητης περιουσίας (μηχανικό, δικηγόρο, μεσίτη) ο οποίος θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει ως ένα εγχειρίδιο εκτιμήσεων των ακινήτων.Με την ευχή ότι η έκδοση αυτή μπορεί να αποτελέσει και τις απαρχές ενός επιστημονικού διαλόγου με τους φοιτητές και τους επαγγελματίες εκτιμητές εκθέτω το σύγγραμμα αυτό.

Οι προπτυχιακές σπουδές αφορούν ένα ενδιάμεσο, αναγκαίο αλλά ανεπαρκές, βήμα στην πορεία για προσωπική και επαγγελματική αυτοπραγμάτωση, μία προϋπόθεση αποδοχής σε καταξιωμένα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, κατάληψης στελεχιακής θέσης σε σημαντικές επιχειρήσεις, ή και τα δύο. Η μειωμένη προσφορά και αυξημένη ζήτηση για θέσεις στους περίοπτους ακαδημαϊκούς ή επαγγελματικούς φορείς, ωστόσο, οδήγησε στην ανάπτυξη διαδοχικών ελέγχων μέσω τυποποιημένων εξετάσεων ή/και βίντεο-συνεντεύξεων με στόχο τον γρήγορο εντοπισμό και την απόρριψη υποψηφίων που στερούνται κρίσιμων γενικών και ειδικών δεξιοτήτων και άρα δεν ικανοποιούν τις επιθυμητές από τη θέση προδιαγραφές. Ως συνέπεια της εισαγωγής ελέγχου των λεκτικών, αριθμητικών, αφαιρετικών ή/και επαγγελματικών δεξιοτήτων των υποψηφίων σε συνθήκες μειωμένου χρόνου και αυξημένου στρες, ακαδημαϊκά επαρκείς υποψήφιοι βρέθηκαν να αποτυγχάνουν στα ειδικά τυποποιημένα τεστ. Αιτία της αποτυχίας ήταν η άγνοια βασικών χαρακτηριστικών της εξεταστικής διαδικασίας που αφορούν το περιεχόμενο, την προετοιμασία, τα κριτήρια βαθμολόγησης ή τη διαχείριση χρόνου. Αποτέλεσμά της ήταν ο συμβιβασμός των υποψηφίων με θέσεις κατώτερες των δυνατοτήτων τους και η απώλεια της προστιθέμενης αξίας τους στις επιχειρήσεις και την κοινωνία. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με έμφαση στην αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων. Στοχεύει να εξοικειώσει τους αναγνώστες του με το περιεχόμενο των σημαντικότερων τεστ δεξιοτήτων και βιντεο-συνεντεύξεων, προσφέροντας βασικές συμβουλές, υποδείξεις και «κόλπα» για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ερωτήσεών τους, ακολουθούμενα από πολλά αντιπροσωπευτικά παραδείγματα με αναλυτικές εξηγήσεις και συνδέσμους σε υποστηρικτικούς φορείς και πρόσθετο υλικό. Στηριζόμενο στην πολυετή εμπειρία μας, το βιβλίο εστιάζει στην παροχή εκείνων των στοιχείων και των τεχνικών που διαπιστωμένα θα βελτιώσουν τις επιδόσεις στις εξετάσεις δεξιοτήτων συνεισφέροντας σημαντικά στη διεκδίκηση των ακαδημαϊκών, επαγγελματικών και προσωπικών φιλοδοξιών κάθε αναγνώστη.

Το παρόν βιβλίο προσδιορίζει το πεδίο της Επιχειρησιακής Πληροφορικής μέσω των συναφών επιστημών που περιλαμβάνει. Ως βασικό του σκοπό έχει να καλύψει όλες τις αναδυόμενες παιδαγωγικές ανάγκες των καθηγητών και των φοιτητών τους σε σχέση με τη διδασκαλία του γνωστικού αντικειμένου της Επιχειρησιακής Πληροφορικής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο και αποτελεί ένα πλήρες εργαλείο στα χέρια των διδασκόντων, καθώς τους καθοδηγεί βήμα βήμα ως προς τον παιδαγωγικό σχεδιασμό και την οργάνωση του συγκεκριμένου μαθήματος, αλλά και ένα σημαντικό σύγγραμμα για τους φοιτητές που θα τους υποστηρίξει ολοκληρωμένα στη μελέτη τους. Πιο συγκεκριμένα, γίνεται ανάλυση του σημαντικού ζητήματος της επίλυσης των επιχειρησιακών σεναρίων. Παράλληλα, αναδεικνύεται πρωτίστως η ανάγκη καλλιέργειας ψηφιακών δεξιοτήτων και παρουσιάζονται σημαντικά ψηφιακά εργαλεία που μπορούν να βοηθήσουν πρακτικά στην επίλυση απλών και σύνθετων επιχειρησιακών σεναρίων, αναλύοντας το δυναμικό εργαλείο Microsoft Excel. Επιπροσθέτως, στο βιβλίο τονίζεται ότι η "Επιχειρησιακή Πληροφορική" αποτελεί αρωγό στην προσπάθεια που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις να οδηγηθούν σε κατάλληλο ψηφιακό μετασχηματισμό, που θα τις οδηγήσει σε ανάπτυξη και καινοτομία. Για το σκοπό αυτό, παρουσιάζονται πρότυπα Προγράμματα Εκπαίδευσης πάνω στην Επιχειρησιακή Πληροφορική και πιο συγκεκριμένα στην ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων.

Οι πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες έφεραν ξανά στην επικαιρότητα το αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Το βιβλίο κάνει μια ιστορική, πολιτική και συνταγματική ανασκόπηση του σημερινού πολιτικού και θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των ΗΠΑ, ξεκινώντας από την ανάλυση των συνταγματικών διατάξεων και την εφαρμογή τους στη σημερινή πραγματικότητα. Εξετάζει, ιστορικά και πολιτικά, από τη Συνέλευση της Φιλαδέλφειας μέχρι σήμερα, τη διαμόρφωση των μεγάλων θεσμών της χώρας (τον ρόλο του προέδρου, του Κογκρέσου και των δικαστηρίων), καθώς και τις αιτίες των συνταγματικών επιλογών, ενώ παρακολουθεί τη σημασία της ομοσπονδιακής διαίρεσης της κυβέρνησης και τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το κράτος.Περιλαμβάνεται ακόμη υλικό χρήσιμο για τον αναγνώστη, όπως Γλωσσάριο όρων του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, Παράρτημα με αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, καθώς και το πλήρες κείμενο του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών με τη μετάφρασή του.

Ελληνική τουριστική ανάπτυξη και πολιτική

Η ιστορία της ανθρωπότητας βρίθει από παραδείγματα εφευρέσεων που άλλαξαν τον κόσμο προς το καλύτερο, όπως ο τροχός, η ατμομηχανή, η πυξίδα, το χάρτη , το τυπογραφείο, το ηλεκτρικό ρεύμα, το τηλέφωνο, το αυτοκίνητο, ο υπολογιστής, το διαδίκτυο. Πρόκειται για νεωτεριστικά εργαλεία και δημιουργίες ενός ή περισσότερων ανθρώπων που σε κάθε περίπτωση, παρά τις όποιες αντιστάσεις, συνέβαλαν στην προοδευτική εξέλιξη του πολιτισμού. Σήμερα νεωτερισμός είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία όμως είναι κάτι παραπάνω από ένα εργαλείο, διότι δεν αποτελεί απλή προέκταση των ανθρώπινων δυνατοτήτων και επιπλέον υπερβαίνει τη μονόπλευρη σχέση εργαλείου και χρήστη. Επίσης, είναι κάτι παραπάνω από μία εφεύρεση, είναι δημιούργημα του ανθρώπου, μια διεύρυνση του εαυτού του, καθώς λειτουργεί ως έμβιο ον. Και ο δημιουργός αισθάνεται τρόμο και δέος απέναντι στο δημιούργημά του, όταν γνωρίζει ότι μπορεί να τον ξεπεράσει ή και να τον υποκαταστήσει, σε περίπτωση που γίνουν λάθος σχεδιασμοί ή πέσει σε λάθος χέρια. Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση η ανθρωπότητα έχει τρεις επιλογές: είτε να περιορίσει την Τεχνητή Νοημοσύνη είτε να συνεργαστεί μαζί της είτε να υποταχτεί σε αυτήν. Ποια είναι η καλύτερη επιλογή; Κανείς δεν ξέρει, το μέλλον είναι αβέβαιο. Ωστόσο, ένα είναι σίγουρο: ότι για να μπορέσουν οι επόμενες γενιές να επιβιώσουν στο νέο αυτό εκπαιδευτικό, εργασιακό, τεχνολογικό και κοινωνικό οικοσύστημα θα πρέπει να αξιοποιήσουν την πρόθεση, τα κίνητρα, την ηθική, τα συναισθήματα, τη συνείδηση, και τις δυνατότητες που τους παρέχουν οι πολλαπλοί τύποι ευφυΐας του ανθρώπου. Για να μην γίνουν σκλάβοι των «έξυπνων» μηχανών, θα πρέπει να αναπτύξουν και να εξασκήσουν εκείνες τις δεξιότητες που υποσκάπτονται και περιθωριοποιούνται από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Και αυτές δεν είναι άλλες από τις δεξιότητες ζωής, όπως η αυτογνωσία, η αυτεπίγνωση, η ενσυναίσθηση, η κριτική σκέψη, η δημιουργική σκέψη, η διαχείριση των συναισθημάτων, η επικοινωνία, η συνεργασία, η λήψη απόφασης, η επίλυση προβλημάτων, η ηγεσία, η ανθεκτικότητα, η ενεργός και υπεύθυνη πολιτειότητα. 0 αριθμός τους είναι μεγάλος και ο ρόλος τους εξισορροπητικός απέναντι στους κινδύνουs που ελλοχεύει η νέα εποχή τηs Τεχνητής Νοημοσύνης. Το βιβλίο «Δεξιότητες Ζωήs: Θεωρία και Εφαρμογές για Εκπαιδευτικούs και Γονείς» περιγράφει όλες εκείνες τι συνθήκες του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος που καθιστούν επιτακτική την ανάγκη ανάπτυξης των δεξιοτήτων ζωής σε παιδιά και εφήβους, στο πλαίσιο της οικογένειας, του σχολείου και τη κοινωνίας. Ταυτόχρονα, προτείνει πάνω από 140 δραστηριότητες σε εκπαιδευτικούς και γονείς για την ανάπτυξη 35 δεξιοτήτων ζωής, που προάγουν την ολόπλευρη υγεία του ατόμου. «Ας φροντίσουμε, λοιπόν, για μια ολοκληρωμένη αγωγή, που Θα διαμορφώσει την καρδιά, το νου και το χέρι του παιδιού!», όπως έλεγε ο Ελβετός παιδαγωγός Jοhann Heinrich Pestalοzzi.