ianos

Ο μοναχισμός είναι η ολοκληρωτική ψυχικά και σωματικά απάρνηση αυτού του κόσμου..."Μακάρι όλοι να αξιωθούμε να ακούσουμε αυτή τη σωτήρια φωνή του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων..."

Θαρρώ ότι το ζήτημα το ανθρώπινου πεπρωμένου τίθεται ως εξής: θα καταφέρει η εξέλιξη του πολιτισμού, και μέχρι ποια αναλογία, να επικρατήσει στις διαταράξεις που προξενούν στην κοινωνική ζωή τα ανθρώπινα ένστικτα της επιθετικότητας και της αυτοκαταστροφής; Από αυτή τη σκοπιά, αξίζει ίσως τον κόπο να προσέξουμε ιδιαίτερα τη σύγχρονη εποχή. Οι άνθρωποι του σήμερα άπλωσαν πάρα πολύ την κυριαρχία τους στις φυσικές δυνάμεις, κι έτσι, χάρη σ' αυτή την κυριαρχία, μπορούν εύκολα να αλληλοεξοντωθούν ως τον τελευταίο.

Το θέμα αυτού του μυθιστορήματος του Αλμπέρ Καμύ είναι η επίμονη αναζήτηση της ευτυχίας ακόμα κι όταν το τίμημά της είναι το έγκλημα. Τις περιπέτειες του ήρωα, του Μερσώ (το ίδιο όνομα με τον πρωταγωνιστή του Ξένου), τροφοδοτεί η εμπειρία μιας δύσκολης και παθιασμένης νιότης – φτώχια, αρρώστια, ταξίδια στην κεντρική Ευρώπη και στην Ιταλία, η ζωή συντροφιά με τις τρεις φίλες του στο «Σπίτι μπροστά στον Κόσμο» («ένα σπίτι στο οποίο δεν διασκεδάζεις αλλά ένα σπίτι όπου νιώθεις ευτυχισμένος») αλλά και η μοναχική ζωή στα ριζά του βουνού Σενουά. Ο ευτυχισμένος θάνατος γράφτηκε στη δεκαετία του ’30 αλλά εκδόθηκε στη Γαλλία μετά το θάνατο του συγγραφέα. «Ο Μερσώ ανάσανε δυνατά την πικρή και μοσχοβόλα μυρωδιά που ευλογούσε τούτη τη βραδιά το γάμο του με τη γη. Αυτό το βράδυ που έπεφτε πάνω στον κόσμο, στο δρομάκι ανάμεσα στα λιόδεντρα και τους σχίνους, πάνω στ' αμπέλια και στο κοκκινόχωμα, κοντά στη θάλασσα που σιγοσφύριζε, αυτό το βράδυ τον πλημμύριζε σαν φουσκονεριά. Παρόμοια βράδια ήταν γι' αυτόν σαν μια υπόσχεση ευτυχίας κι όταν το ένιωσε πράγματι σαν μια ευτυχία, μπόρεσε να υπολογίσει το δρόμο που διέτρεξε από την ελπίδα ως την κατάκτηση. Με την αθωότητα στην καρδιά του δεχόταν τούτο τον πράσινο ουρανό κι αυτή τη νοτισμένη από έρωτα γη με την ίδια τρεμούλα πάθους και πόθου, όπως όταν σκότωσε τον Ζαγραίο με την αθωότητα στην καρδιά».

«Το κοντρόλ» μάς εισάγει στον κόσμο του σκληρού υπόκοσμου και του ηλεκτρονικού τζόγου μιας πόλης που θα μπορούσε να είναι η Σαλονίκη, «Το κατοστάρικο» αφηγείται τη νέμεση ενός ταλαίπωρου που δέχεται κάθε μέρα ένα ανεξήγητο δώρο, ενώ στο «Γρηγόρης» ένας έμπειρος ψαράς, που ξανοίγεται στο πέλαγο αψηφώντας την κακοκαιρία και την υγεία του, πληρώνει πανάκριβα την απρονησία του.Αξιοσημείωτο συγγραφικό ντεμπούτο από ένα συγγραφέα που διαβάζει πολύ.

«- Θα έχουμε μερικά γκρουπ, εκτός από τους ανεξάρτητους επιβάτες, ένα από αυτά, το μεγαλύτερο, αποτελείται από καμιά τριανταριά βετεράνους του πολέμου του Βιετνάμ. Από το γραφείο μού έχουν ζητήσει να βάλω στο τραπέζι σου έναν συνταγματάρχη και δυο-τρεις άλλους. Δεν θυμάμαι τα ονόματά τους, πρέπει αργότερα να κοιτάξω τη λίστα.» Φεύγοντας από το Μπαρμπάντος, μόλις φύγει ο πλοηγός, το πλοίο θα πάρει την πορεία 160°, θα ταξιδέψουνε για περίπου εννιά μίλια σχεδόν παράλληλα προς την ακτή μέχρι το South Point, και στην παράλλαξή του θα γυρίσουν στη 087°. Στην άλλη άκρη αυτής της πορείας είναι η Αφρική, τα ναυτικά μίλια που θα διανύσουν μέχρι το αγκυροβόλιο του Ντακάρ είναι 2.468. Ταξιδεύοντας Ανατολικά πρέπει να βάλουν τα ρολόγια τέσσερις ώρες μπροστά, ούτως ώστε, φτάνοντας στο Ντακάρ, να έχουν GTM που έχει η Σενεγάλη. Ελέγχει τους χάρτες και τις πορείες από Ντακάρ για Καζαμπλάνκα και από εκεί για Βαρκελώνη. Στην Καζαμπλάνκα θα καθίσουν δύο ημέρες. Κοιτάζει τον χάρτη Pilot Chart για τον μήνα Ιανουάριο. Τα ρεύματα είναι Δυτικά, αντίθετα από την πορεία τους, και οι άνεμοι θα είναι κυρίως μέτριοι Βορειοανατολικοί ή Ανατολικοί. Δηλαδή, ρεύματα και άνεμοι αντίθετα, που σημαίνει μεγαλύτερες καταναλώσεις.

ERIC CLAPTON / CHRONICLES (BEST OF) - CD

Συναντάμε συχνά το θέμα της υιοθεσίας στηνελληνική πεζογραφία, όπου το υιοθετούμενο παιδί είναι ακόμα σε βρεφική ηλικία. Όμως, εδώ, το κοριτσάκι που δίνεται για υιοθεσία είναι ήδη επτά ετών – η ηρωίδα του βιβλίου. Και μας διηγείται την ιστορία της σ’ ένα μεγάλο γράμμα προς τη λατρεμένη μητέρα της, την οποία αναγκάστηκε να στερηθεί, όταν εκείνη, χήρα με τρία παιδιά, ξαναπαντρεύτηκε.

Τι κρύβει άραγε το κυνήγι της ευτυχίας; Πώς είναι να είσαι μετανάστης; Φοβάσαι περισσότερο τη μοναξιά ή μια σχέση εξάρτησης; Βρέθηκες ποτέ σε παρόμοιο δίλημμα; Πόσο εύκολο είναι να ζει κανείς με θέα το παρελθόν; Μπορεί μια πολυθρόνα να αποκτήσει προσωπικότητα στο πέρασμα του χρόνου; Υπάρχει αληθινή φιλία και πόσο πιθανό είναι να κρατήσει για πάντα; και τέλος… Έχεις ζήσει ποτέ μια βραδιά τζαζ; Μια νύχτα στη Σκωτία; Τι σε τρομάζει πιο πολύ; Η ζωή, ο θάνατος ή τα μυστήρια και τα φαντάσματα; Στο βιβλίο αυτό, οι ήρωες, δέσμιοι των συναισθημάτων και των επιθυμιών τους, προσπαθούν να βρουν τον τρόπο να ζήσουν ξανά, διερχόμενοι μέσα από ένα παρελθόν που τους στοιχειώνει, γεμάτο έλλειψη, απώλεια και μοναξιά. Με φόντο τη Μεγάλη Βρετανία, την Ευρώπη αλλά και τον γαλάζιο ελληνικό ουρανό, ο αναγνώστης γίνεται μάρτυρας αυτής της διαρκούς και επίπονης αναζήτησης της ευτυχίας, πάνω σε έναν πλανήτη που δεν υπόσχεται ποτέ τίποτα.

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με πολλή δράση και μυστήριο πάνω στη χρήση των υπολογιστών και των νέων τεχνολογιών. Μια ιστορία που αποκαλύπτει πως όλα τα πράγματα έχουν δύο όψεις: μια φωτεινή και μια πιο σκοτεινή, εκεί ίσως που παραμονεύουν οι Εννέα Καίσαρες.

… Ένα πρωί του Αυγούστου του 1912. Στο σαλόνι του καλοκαιρινού σπιτιού του Τζέιμς Τάιρον. Στο βάθος διακρίνονται δύο διπλές πόρτες. Η δεξιά πόρτα βγάζει στο μπροστινό δωμάτιο με τα κοινά έπιπλα που η οικογένεια σπάνια χρησιμοποιεί. Η άλλη πόρτα οδηγεί σε ένα σκοτεινό διάδρομο δίχως παράθυρα, που χρησιμεύει μόνο για να περνούν από το σαλόνι στην τραπεζαρία. Στον τοίχο που βρίσκεται ανάμεσα σ' αυτές τις δύο πόρτες, βλέπουμε μία μικρή βιβλιοθήκη που από πάνω της κρέμεται μία φωτογραφία του Σέξπηρ. Στη βιβλιοθήκη υπάρχουν βιβλία του Μπαλζάκ, του Ζολά, του Σταντάλ, φιλοσοφικά έργα του Σοπενάουερ, του Νίτσε, του Μάρξ, του Ένγκλες, του Κροπότκιν, του Τολστόι, καθώς επίσης βιβλία του Ίψεν, του Σω, του Στρίνμπεργκ, ποιήματα των Σουίνμπουρν, Ροσέτι, Γουάιλντ, Μπλέικ, Μίλτον, Κίπλιν κ.λπ.

Στην τρέχουσα ή στη όποια άλλη ομιλία, ή μεταφορά είναι τετριμμένο σχήμα· στην πιο κοινή συνεννόηση, χωρίς μάλιστα να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή, ακούμε να αποκαλούν έναν άνθρωπο «φίδι», «αλεπού» ή «λαπά», να φοβούνται μήπως ο ουρανός αρχίσει να ρίχνει «καρεκλοπόδαρα» ή μήπως συμβεί κανένα «μποτιλιάρισμα» στους δρόμους, να μιλούν για κάποια γυναίκα που έβαλε τα δυό πόδια του άντρα της «σ' ένα παπούτσι», να απειλούν ότι θα «κόψουν το βήχα» ή ότι θα «αστράψουν» ένα «φούσκο» στο πρόσωπο κάποιου ενοχλητικού. Τί το παράταιρο; Ακροατής ή ομιλητής ο καθένας μας, τέρπεται να λέει ή να αφουγκράζεται τα οικεία νοήματα.

Η Ελιά σαν καρπός “επεξεργασμένος”, παλιότερα ήταν η βάση στη διατροφή του Έλληνα. Σήμερα όμως εξελίχτηκε η χρήση της. Είναι συνοδευτικό και διακοσμητικό ποικίλων άλλων τροφικών παρασκευασμάτων. Αυτή λοιπόν η ευρύτερη χρήση της, μας έδωσε την ιδέα να δημιουργήσουμε αυτόν τον οδηγό “επεξεργασίας της βρώσιμης ελιάς”. Μαθαίνει πολύ εύκολα κανείς πώς να αξιοποιεί με πολλούς τρόπους, αυτό το ευλογημένο γεωργικό προϊόν, που παράγεται άφθονο σχεδόν σ’ όλη την Ελλάδα. Έτσι θα έχει στο τραπέζι του, κάτι “σπιτικό”, φτιαγμένο απ’ τον ίδιο και θα γεύεται τη χαρά της δημιουργίας του.

Μεσημέριασε. Έφτασαν στο τελευταίο ποτάμι. Ξαπλωμένη στην όχθη νεαρή γυναίκα -ένσαρκου αγάλματος η ονειρώδης ομορφιά της- με χρυσά χτένια στα χέρια, τραγουδούσε σ’ άγνωστη γλώσσα. Μαγεύτηκαν τα δυο αδέλφια από το τόσο κάλλος κι απ’ τη γλυκιά φωνή της και κάθισαν να την ακούν και να τη βλέπουν. Περνούσαν οι μέρες, περνούσαν οι νύχτες, εκείνοι μαγεμένοι. Σαν τύχαινε περαστικός να τους ρωτήσει τι κάνουν εκεί στην ερημιά, του έδειχναν την όμορφη κόρη και χαμογελούσαν, κι ο περαστικός σταυροκοπιότανε γιατί το μόνο που έβλεπε δίπλα στο ποτάμι ήταν να χάσκει μαύρο βαθύ άνοιγμα της γης που ξέρναγε ρυπαρές εκπνοές και μαζί μια αλλόκοτη τρεμάμενη βουή από άγρια ποδοβολητά. Έλεγαν πως εκεί ήτανε κοιμητήρι παλαιών Ελλήνων. Μετά, που ήρθαν οι χριστιανοί, βούλιαξε, παρέσυρε μαζί του οστά και επιτύμβια, και απόμεινε αυτή η χαίνουσα πληγή να σε κατεβάζει στα έγκατα της γης. Από κει οι οδοιπόροι, κάθε που ξημέρωνε ψυχοσάββατο, άκουγαν τις φωνές των ατελών πού το ’σκασαν απ’ τη ζωή πριν συμπληρωθούν οι μέρες τους, τους άκουγαν να θρηνούν για τον άγνωστο βίο που δεν έζησαν. Ένα περιστατικό στον δρόμο, αφορμή. Κάτι που ειπώθηκε λαθραία, αφορμή. Κάποιο αναπάντεχο συμβάν, ένα ξαφνικό τηλεφώνημα, μια είδηση στα ψιλά, τα λόγια ενός φίλου, μια προσφώνηση, μια φωτογραφία... αφορμές που στάθηκαν ικανές για να γραφτούν οι Αφορμές του Κοραή Δαμάτη.

Η μελέτη αποσκοπεί στην ηθικο-συνταγματική διερεύνηση της προβληματικής της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στην Ελλάδα. Εκκινεί με την ανάλυση του συνταγματικού, νομοθετικού και πρόσφατου νομολογιακού πλαισίου. Στη συνέχεια αναζητεί την προσήκουσα λύση για την αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας, αλλά και για την ενδεχόμενη μέθοδο καταγραφής του θρησκεύματος σε βάσεις δεδομένων, με άξονα τις νομολογιακές κατευθυντήριες γραμμές. Διατυπώνει κάποιες σκέψεις για το μέλλον αποδεσμευμένες από τις νομολογιακές απαιτήσεις. Καταλήγει ότι η ελληνική νομολογία στην προσπάθειά της να επιλύσει το πολυσύνθετο πρόβλημα του περιεχομένου διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών ακύρωσε ένα πρόγραμμα Θρησκευτικών που ήταν μεν στη σωστή κατεύθυνση, έχρηζε όμως σημαντικής εκπαιδευτικής βελτιώσεως μέσω της αναμορφώσεως του παρεχόμενου εκπαιδευτικού υλικού και επέλεξε τη λύση της διδασκαλίας ενός ομολογιακού χαρακτήρα -προαιρετικού εν τοις πράγμασι- μαθήματος. Η επιλογή αυτή δεν είναι άμοιρη προβληματισμού και δύναται να οδηγήσει το μάθημα των Θρησκευτικών σε νέες περιπέτειες με άδηλη έκβαση.Ανησυχία εκφράζεται ότι θα αυξηθεί ο αριθμός των απαλλαγέντων και συνεπώς του θρησκευτικού αναλφαβητισμού. Η στέρηση, όμως, της θρησκευτικής παιδείας στερεί τον μαθητή από ένα χρήσιμο εργαλείο κατανοήσεως του κόσμου εν γένει. Παράλληλα, η κατάργηση της διδασκαλίας της Ορθοδοξίας θα αποκόψει τον μαθητή από τις ρίζες του Ελληνισμού. Πέραν αυτού, σε ένα τόσο κοινωνικά και ηθικά διαφιλονικούμενο ζήτημα η προτεραιότητα λήψεως της αποφάσεως ανήκει κατά κύριο λόγο στον δημοκρατικά εκλεγμένο νομοθέτη σε αγαστή πάντοτε συνεργασία με την Εκκλησία, ενώ αντίστοιχα η ερμηνευτική αρμοδιότητα του δικαστή πρέπει να περιορίζεται στον έλεγχο των άκρων ορίων της νομοθετικής επιλογής.

Ένα μυθιστόρημα γραμμένο σαν παραμύθι, που μιλά κατευθείαν στηνκαρδιά όσων αποζητούν ένα βαθύτερο νόημα στη ζωή τους. Μιααπάντηση και μια διέξοδος στους φόβους, τις αγωνίες και τημοναξιά μας.

Η απάντηση βρίσκεται μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου. Ανοίξτε το και ακολουθήστε το Σπερματούλη στο συναρπαστικό ταξίδι του! Ένα απολαυστικά αστείο και τρυφερό βιβλίο-ποτέ άλλοτε οι μικρές αλήθειες της ζωής δεν παρουσιάστηκαν με τόσο απλό και προσιτό τρόπο?

Ο Σαλβαδόρ Φουενσάντα, λίγο πριν από τη σύνταξη, συνεχίζει να καθαρίζει τους διαδρόμους του αεροδρομίου της Μαδρίτης και να αφηγείται ιστορίες σε ανυποψίαστους ταξιδιώτες που περιμένουν την πτήση τους, καθώς και στην καλή του φίλη Χουάνα, που δουλεύει στην καντίνα. Ιστορίες που μερικές είναι πραγματικά απίστευτες αλλά, όπως συνηθίζει να λέει, η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο απίστευτη. Μία από τις ιστορίες είναι για τη Λέσχη των Ανομολόγητων Πόθων, που αναλάμβανε να σχεδιάσει τη ζωή στα μέτρα του "πελάτη".

Πλήθος ανθρώπων κοντά μου και τριγύρωμα εγώ θέλω στην άκρη μου να γείρω.Μια γωνίτσα μια ακρούλα να κουρνιάσωμακριά από όλουςμόνηνα ξενοιάσω.

Η αντιπαράθεση Χριστιανικών και ανατολικών θρησκειών παρατίθεταισ' αυτό το κείμενο. Ήδη από την εποχή που γράφτηκε περάσανεσχεδόν τρεις αιώνες και στο διάλογο αυτό κατονομάζονταιδιεξοδικά οι ανατολικές θεολογικές απόψεις.

Η "Οδύσσεια εν άστει" είναι ένα ταξίδι, όχι στην πόλη, αλλά ένα ταξίδι της ψυχής. Κεντρικό θέμα της ιστορίας είναι η προσπάθεια των ηρώων να έρθουν σε επαφή με τα συναισθήματά τους, περνώντας μέσα από τις συμπληγάδες της καθημερινότητας. Νομίζουν ότι ζουν αληθινά, αλλά στην πραγματικότητα ζουν μια ζωή σε κώμα και το τραγικό είναι ότι δεν το έχουν καν αντιληφθεί.Η ιστορία διαδραματίζεται στην Αθήνα, μια Παρασκευή απόγευμα έως την Κυριακή. Μέσα από φαινομενικά ήρεμες σχέσεις, εσωτερικές συγκρούσεις και ανατροπές, οι ήρωες αναζητούν τον πραγματικό εαυτό τους, την επαφή με το είναι τους και κατ' επέκταση με τον "άλλο", το σύντροφο, το φίλο, τον τρίτο. Έτσι λοιπόν οι καταστάσεις τους οδηγούν στο να επιλέξουν ανάμεσα σε μια ζωή επιφανειακή που υπαγορεύεται από τις εξωτερικές συνθήκες, ή να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.

Πόντος, Θεσσαλονίκη, Μικρασία, Αθήνα, Λεμεσός. Από την επαρχία στην πόλη και παντού ή πουθενά. Από τη συνείδηση στο ενύπνιο και πίσω. Από την παρανομία στη διασάλευση, από τον έρωτα στην ελευθερία ή στο τίποτε - και πάλι από την αρχή. Στις δώδεκα ιστορίες του βιβλίου η πορεία μοιάζει με σπειροειδή διάταξη επιθυμίας. Αλλάζει μόνο η ενδοχώρα. Κάθε πλάσμα παλεύει θαρρετά να βγει από τα δεσμά του, ενώ προορισμός δεν έχει οριστεί. Ωστόσο, η χειρωναξία ετούτη μόνο χαριτωμένη ευφορία μπορεί να προσφέρει. Σε πιάτο. Μαζί με φρούτα γινωμένα, ζουμερά. Και τόση που τα πρόσωπα ελπίζουν εμμονικά να φτάσουν στην άτοπη και άσκοπη αγάπη.

Μοναδικά μεταλλικά κουτιά με καπάκι για την αποθήκευση μπισκότων, δημητριακών αλλά και άλλων τροφίμων! Δίνει χρώμα στην κουζίνα σας και μια πινελιά νοσταλγίας μέσω των θεμάτων με τα οποία είναι διακοσμημένα! Οι διαστάσεις του είναι: Διάμ: 20χ10χ14 εκ.

Είναι καλοκαίρι. Δύο φίλοι, μετά την εξεταστική περίοδο του Λυκείου, αποφασίζουν να δραπετεύσουν από τη ζοφερή καθημερινότητα με μια ολιγοήμερη εκδρομή στο βουνό. Εκεί, στο ξέγνοιαστο αυτό φυσικό περιβάλλον, θα συναντήσουν έναν γηραιό πιστικό, ο οποίος θα τους κρατήσει συντροφιά με ιστορίες που, μεταξύ άλλων, θα χλευάσουν με τον τρόπο τους το καθεστώς. Χωρίς πολλή σκέψη, ο ένας από τους δύο φίλους αποφασίζει να καταγράψει τις αποκαλυπτικές αυτές ιστορίες στις σημειώσεις του. Οι φαινομενικά όμως αθώες σημειώσεις γίνονται επικίνδυνες στα χέρια της αστυνομίας, όταν μόνο λίγες μέρες μετά την επιστροφή από την εκδρομή μαθαίνουν ότι ο πιστικός βρέθηκε νεκρός...

Οι Ασκήσεις επί Χάρτου περιλαμβάνουν σημειώσεις που κατά καιρούςκρατούσα, πότε γράφοντας ένα έργο μου, πότε διαβάζοντας κάποιαλογοτεχνικά βιβλία και πότε, επιστρέφοντας στο σπίτι, μετά απόκάποιες ερεθιστικές κουβέντες-σε καφετέριες και ταβερνεία-μεφίλους, γύρω από θέματα αισθητικής.

ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Στο βιβλίο αυτό καταγράφονται μνήμες αξέχαστες, συγκινητικές, τραγικές του Eλληνισμού της Σμύρνης μέσα από την ιστορία μιας μεσοαστικής οικογένειας, της οικογένειας του δραστήριου εκπαιδευτικού Hλία Aλτίνογλου, με πλούσια δράση και σε άλλα πεδία, κοινωνικά και εθνικά. Tο μεγαλείο της ξακουστής πολιτείας προβάλλεται από την καθημερινή ζωή της οικογένειας. Tα φημισμένα σχολεία της Σμύρνης, τα ευαγή ιδρύματά της, η κοινωνική της ζωή, πλούσια σε εκδηλώσεις, εορτασμούς, χορούς, εκδρομές, επισκέψεις και καθημερινούς περιπάτους στο φημισμένο Kαι, την παραλία της Σμύρνης, όπου δίνανε το παρών όλοι οι Σμυρνιοί, μικροί μεγάλοι. Tην ευτυχισμένη ζωή τους έσβησε μονομιάς, μέσα σε λίγες μέρες, η Kαταστροφή.

Σ' αυτή την πρώτη τους περιπέτεια, ο Σερλοκ Χολμς και ο Δόκτωρ Ουώτσον, διαλευκάνουν μιαν ανατριχιαστική υπόθεση φόνου, έρωτα και εκδίκησης. Μιαν υπόθεση που άρχισε πριν πολλά χρόνια, στο Σωλτ Λέικ Σίτυ?

Τι ακριβώς είναι η πολιτική; Γιατί τη χρειαζόμαστε; Και πού οδηγείται σ’ αυτή την ταραγμένη εποχή; Πώς συνέβη το αβυσσαλέο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών; Γιατί χώρες όπως η Συρία και η Δανία διαφέρουν τόσο;Σ’ αυτό το σύντομο αλλά εξαιρετικά περιεκτικό βιβλίο, ένας από τους κορυφαίους πολιτικούς επιστήμονες του καιρού μας θέτει καίρια ερωτήματα. Ο David Runciman ερευνά τις αντιλήψεις για την εξουσία, το κράτος και τις ηγεσίες, από τον Μακιαβέλλι ως τον Χομπς και από τον Μαξ Βέμπερ ως τη λειτουργία των social media. Επιπλέον, εξετάζει την ισχύ, τη δικαιοσύνη και τη βία όχι μόνο ως ιστορικές έννοιες, αλλά και ως επιτακτικά προβλήματα της εποχής μας.Οι κοινωνίες που δεν καταφέρνουν να προσαρμοστούν στις προκλήσεις διαλύονται. Ο πλανήτης είναι γεμάτος ερείπια πολιτικών συστημάτων που κατέρρευσαν. Ο Παρθενώνας είναι η διαθήκη της δόξας της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας, που άκμασε για διακόσια χρόνια και πέθανε στα χέρια του Φιλίππου και του γιου του, του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι τεράστιοι λαξευμένοι μονόλιθοι στο Νησί του Πάσχα δημιουργήθηκαν από μια ευημερούσα κοινότητα και συμβόλιζαν την ισχύ και την αποφασιστικότητα των ηγετών της. Το μαυσωλείο του Λένιν στη Μόσχα ήταν κάποτε το εστιακό σημείο του παγκόσμιου κομμουνισμού, που δόξαζε τον άνθρωπο και η πολιτική του οποίου θα κατακτούσε τον κόσμο. Είναι λοιπόν οι φιλελεύθερες δημοκρατίες, που ο Φουκουγιάμα χαρακτήρισε «τέλος της ιστορίας», προορισμένες για παρόμοια καταστροφή;

«Ο άνθρωπος έχει κάποιες σταθερές» έλεγε µέσα του, «και µε αυτές πορεύεται». Στην ασήµαντη πόλη και προπαντός µικρή, τόσο που ο ήχος ενός σφυριού στη µια άκρη ακουγόταν µέχρι την άλλη, έπρεπε να βρει τη χρυσή τοµή ανάµεσα στις δικές του σταθερές και τις προδιαγεγραµµένες της εποχής του.17 διηγήµατα για τη Βόρειο Ήπειρο 17 µνήµες από παράξενους καιρούς 17 τροχιές ανθρώπων, µε τα θάρρη και τις δειλίες, τις σιωπές και τις κραυγές, τις καπνισµένες κι άκαπνες µέρες τους. Και στη µέση ένας κύκλος, να οριοθετεί, να περιορίζει, να γεννά άλλοτε φόβο κι άλλοτε την πιο µεγάλη ελπίδα: Ο κόκκινος κύκλος

Δεκαεπτά Ιουνίου 323 π.Χ. Στη Βαβυλώνα, από παλάτι του Ναβουχοδονόσορα Β' ο Μέγας Αλέξανδρος, ο νεαρός Μακεδόνας Βασιλέας με την ανυπέρβλητη δύναμη, το θάρρος και την απαράμιλλη αποφασιστικότητα, που κυρίεψε τον τότε γωστό κόσμο, που ίδρυσε δεκάδες πόλεις, οργάνωσε και επέβαλλε κοινωνικά, στρατιωτικά και διοικητικά συστήματα, μεταλαμπαδεύοντας τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα της οικουμένης, βρίσκεται νεκρός μέσα σε προσωρινή σαρκοφάγο, πνιγμένος στα αρώματα και τα λουλούδια. Γύρω του διεξάγεται η συνέλευση των Μακεδόνων στρατηγών με τοποτηρητή τον Αντιβασιέα Περδίκκα, όπου αποφάσιζεται η ταχίρευση της σορού, η κατασκευή μιας χρυσής, στιβαρής νεκράμαξας και η μεταφορά της στην πατρώα γη την Μακεδονία.

Στο βιβλίο αυτό εξετάζεται ο ρόλος της σχολικής Ιστορίας όχι ως απλού μεταδότη γνώσεων αλλά και ως εργαλείου διαμόρφωσης στάσεων, συμπεριφορών και νοοτροπιών. Παρουσιάζεται μια έρευνα για τα σχολικά εγχειρίδια Ιστορίας της Ε' τάξης του Δημοτικού Σχολείου και γίνεται απόπειρα να απαντηθούν κρίσιμα ερωτήματα: Ποια εικόνα προβάλλεται για τους Έλληνες και ποια για τους "άλλους" λαούς; Ποια συλλογική νοοτροπία εκφράζουν ή επιχειρούν να διαμορφώσουν; Πώς διαφοροποιούνται τα παραπάνω με βάση το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της κάθε εποχής;Σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από προκλήσεις οικουμενικής φύσης και, ταυτόχρονα, από την έξαρση του εθνικισμού και του ρατσισμού, ο ρόλος της εκπαίδευσης με τη διαμορφωτική της δύναμη έρχεται και πάλι στο προσκήνιο. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συμβάλλει στη δημόσια συζήτηση για το είδος του σχολείου που θέλουμε και απευθύνεται σε όλους/ες, ιδιαίτερα στα άτομα που εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία.

«Πες µας δάσκαλε, πώς θα βρούµε την ευτυχία, την ηρεµία, τη γαλήνη; Πώς θα τις προσεγγίσουµε; Τι πρέπει να κάνουµε;» Και ο δάσκαλος άρχισε την ιστορία του…Πώς µπορούµε να βρούµε την ευτυχία και τη γαλήνη;Μπορούν να αλλάξουν οι άνθρωποι;Ποια είναι η επιτυχηµένη ζωή;Τι είναι η αγάπη και πώς την καταλαβαίνουµε;Τι συµβαίνει µε τον θάνατο;Ποια είναι τα µεγαλύτερα λάθη των ανθρώπων;Σε αυτή τη συλλογή διηγηµάτων, η Άννα Κοντονή µιλά για τον άνθρωπο κι όλα εκείνα που από την αρχή της ζωής του ψάχνουν την απάντησή τους.Με τρόπο βαθιά συµβολικό, καταφέρνει να µας συστήσει µια νέα κοσµοθεωρία γεµάτη φως, ανθρωπιά κι αλληλεγγύη. Είναι Η ζωή κάπως διαφορετικά...

Ο Μόγλης δίκαια έγινε ένας από τους πιο αγαπητούς ήρωες που ξεπήδησαν από τις σελίδες ενός βιβλίου. Οι περιπέτειές του διαβάζονται άπληστα από μικρούς και μεγάλους. Ο κινηματογράφος και η τηλεόραση τον έκαναν δικό τους. Και ο τόμος αυτός, όπως και ο πρώτος, φέρνει κοντά την ομορφιά της φυσικής ζωής, τα αγνά αισθήματα των ζώων, που όποιος το καταλάβει θα αναγνωρίσει πως μοιάζουν πολύ με των ανθρώπων.Ο Μόγλης λοιπόν και οι ελέφαντές του, οι τίγρεις, οι μαϊμούδες και όλα τα άλλα μικρότερα σε μέγεθος μα μεγάλα στην ψυχή ζωντανά. Η μυστηριώδης ζούγκλα αποκαλύπτει τα μυστικά της. Ο Μόγλης είναι ο μεγάλος φίλος όλων των παιδιών. Ο Κίπλινγκ ο αξεπέραστος συγγραφέας.

Το τσίμπημα στις ίνες των νεύρων όταν τέσσερις η ώρα το πρωί η συστολή της ύλης μετά την καθημερινή κούραση προξενεί περίεργους θορύβους μέσα στη σιωπή που ουρλιάζει. Παρόλο που ξέρεις πως είναι ο αέρας. Παρόλο που ξέρεις πως θα κοιμηθείς και δεν θ’ ακούς το τρίξιμο στο παράθυρο.Να μιλήσεις για τον ήχο που ζωντανεύει, που σε απειλεί από παντού, που δεν τον ξέρεις. Να μιλήσεις για ό,τι δεν ξέρεις. Για ό,τι σε φοβίζει. Για ό,τι σου τεντώνει τις αισθήσεις μέχρι να σπάσουν. Για να ξαναβρείς τις αισθήσεις σου μέσα στην ποίηση. Θαμμένες και ξεχασμένες, να τις ανακαλύψεις πάλι και να τις πεις, μια που δεν έχεις άλλο δρόμο.

Ο συγγραφέας επιλέγοντας άλλοτε τη φόρμα του διηγήματος κιάλλοτε του μινιμαλιστικού μυθιστορήματος, του αφηγήματος, τουμονολόγου, του θεατρικού μονόπρακτου ή του συγχρωτιστεί με ταφαντάσματά του.

Η επιτυχία σε κάθε τομέα της ζωής δεν είναι προνόμοιο τωντυχερών, ούτε εκείνων που έχουν πολύ υψηλό δείκτη ευφυίας. Ηεπιτυχία στην εργασία, η επιτυχία στην αγάπη αλλά και στονέρωτα, η οικονομική επιτυχία, η καλή υγεία, μια επιτυχημένη καιευτυχισμένη ζωή ΣΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ και ΜΠΟΡΕΙΣ να τα έχεις. Όπουυπάρχει ένα πρόβλημα που σου στερεί ευτυχία, δεν υπάρχει κάτιπου πρέπει να κάνεις, αλλά κάτι που πρέπει να μάθεις.