ianos

O πρώτος λόγος που κάνει σημαντικό το βιβλίο του Aντώνη Σουρούνη, Oι συμπαίχτες, είναι ότι καταγράφει «τις μέρες και τα έργα» των λούμπεν προλετάριων μεταναστών στις βιομηχανικές πόλεις της Δυτικής Γερμανίας. H περίπτωση του Aντώνη Σουρούνη αναπόφευκτα παραπέμπει σ' ένα αντίστοιχο διεθνές πρότυπο μιας τέτοιας λογοτεχνίας και στάσης ζωής: τον Aμερικανό συγγραφέα Tζακ Kέρουακ, του οποίου η λογοτεχνική γραφή είναι απόρροια άμεσου βιώματος, της ζωής των λούμπεν προλεταριάτων του «αμερικανικού θαύματος».

Η πλοκή: Ο Νικολάι Στεπάνοβιτς, απολύτως επιτυχημένος καθηγητής στο πανεπιστήμιο, έχει απολύτως αποτυχημένη οικογενειακή και προσωπική ζωή. Η αδιαφορία για την αληθινή ζωή, η απουσία νοήματος στην καθημερινότητά του τον οδηγούν, στη δύση του ισχνού του βίου, σε πρόωρο θάνατο. Λίγο πριν πεθάνει συλλογίζεται από την αρχή το νόημα της ζωής. Το Νόημα υπάρχει ανέκαθεν δίπλα του, αλλά ουδέποτε συνειδητοποίησε τη ζωογόνο δύναμή του: είναι η κατά πολύ νεαρότερη και προστατευομένη του Κάτια, αποτυχημένη ηθοποιός αλλά ανεξάρτητο πνεύμα, με πάθη που ο ίδιος δεν επέτρεψε να διαπεράσουν τους δικούς του πόρους... Η Ανιαρή ιστορία αποτελεί την καλύτερη εισαγωγή στην ανάγνωση του Τσέχοφ. Ο αναγνώστης συναντάει εδώ όλες τις θεατρικές και αφηγηματικές τεχνικές του μεγάλου δραματουργού.

Στα τέλη του εικοστού αιώνα, μία ελληνική και μία αρμένικη οικογένεια που ζουν στο Παρίσι, κι ένας Εβραίος φίλος τους, έμπορος διαμαντιών, έρχονται αντιμέτωποι μ’ έναν Τούρκο Συνταγματάρχη και στρατιωτικό ακόλουθο της τούρκικης Πρεσβείας, όταν αυτός εγκαθίσταται στη διπλανή πολυκατοικία. Ένα ένοχο μυστικό, που βασανίζει χρόνια τις δύο οικογένειες, θα φέρει στην επιφάνεια ίντριγκες, έντονο παρασκήνιο, αναγκάζοντας τις δύο πλευρές σ’ ένα ευφυές πόκερ με τις κινήσεις της μιας πλευράς να αναστατώνουν και να επιβάλλουν μια επώδυνη εγρήγορση στην άλλη. Τι συνέβη άραγε στους προγόνους τους, στη Σμύρνη τον Αύγουστο του 1922, όταν ο θάνατος παραμόνευε παντού; Ποιος όρισε τις μυστήριες συνθήκες υπό τις οποίες κατόρθωσαν να διαφύγουν και τι ρόλο έπαιξε ένας Γάλλος διπλωμάτης; Μια συγκλονιστική ιστορία με δυνατές φιλίες, πάθη και εκδικητική μανία.

"Κι όμως ήταν εδώ", κάνει. "Ποιο πράμα; Ο Παράδεισος;" Στις αρχές του φθινοπώρου του 1975, ο Πιερ Πάολο Παζολίνι ταχυδρομεί στον Εντουάρντο Ντε Φιλίππο την τελευταία, αν και όχι ακόμα οριστική, εκδοχή του σεναρίου -ορθότερα, θα λέγαμε, το προσχέδιο- της επόμενης, όπως προγραμμάτιζε, ταινίας του μετά το "Σαλό ή 120 μέρες στα Σόδομα" .... Στις σελίδες αυτές, που ο Ντε Φιλίππο παραλαμβάνει έναν περίπου μήνα πριν τη δολοφονία του Παζολίνι, "στην ουσία υπάρχουν τα πάντα". Ένα λογοτεχνικής αξίας κείμενο, λίγο πριν βρει την τελική του μορφή ως το σενάριο της απραγματοποίητης ταινίας του Πιερ Πάολο Παζολίνι, με την οποία σκόπευε να ολοκληρώσει την κινηματογραφική του καριέρα, μετουσιώνεται -για πρώτη φορά στα ελληνικά- σε βιβλίο.

HOROWITZ/ PLAYS SCRIABIN- CD

Για να κρύβει ο άνθρωπος μια επίμονη δίψα για κάτι που μοιάζει - στον σχετικό κόσμο μας – ανύπαρκτο, θα πρέπει, κάπου, κάπως, να υπάρχει. Ναι, υπάρχει ο αληθινός έρωτας που όλοι γυρεύουμε, σπάνια αλλά συμβαίνει, γι΄αυτό επιμένουμε. Ναι, υπάρχει η νέα γη που υποψιαζόταν μαγνητισμένος ο Κολόμβος. Ναι, υπάρχει ο Θεός που μας τραβάει ακόμα και να μαρτυρήσουμε. Και ναι, ο ιδανικός, τέλειος πατέρας, υπάρχει. Δεν είναι μόνο σκληρός, εξουσιαστής, ερωτικός αντίζηλος, απογοητευμένος από τον γιο και ο γιος απογοητευμένος από τον πατέρα, πήχης σαδιστικά υψηλός ισόβια, και όλα όσα διατυπώνει, με το δίκιο της ανήσυχη , η ψυχολογία. Ένας άγιος πατέρας είναι εφικτός. Το φανερώνει με λεπτομέρειες, με διάφανο, λιτό, βιωματικότατο τρόπο ο Βιργκίλ, ο γιος του Κωνσταντίν Γκεοργκίου. Μέσα στις σελίδες του βιβλίου αποτυπώνονται εικόνες οικογενειακής αθλιότητας, εγκλήματα, διαστροφές, δαιμονικοί εγωισμοί, κακοποιήσεις και ταυτόχρονα να ξετυλίγεται μια σχέση γιου και πατέρα. Με τον τύπο των ήλων νωπότατο, με την ποιότητα του γιου ισχυρή απόδειξη βαθιάς παιδαγωγίας. Και παντού ο ρεαλιστικότατος κόσμος των θαυμαστών, η υπέρβαση μιας καλά οργανωμένης ιστορικής κόλασης. Χάρη σε ένα πατέρα, ιεράς ξυπόλυτο, που λέει στα παιδία του: «Είμαι το άλογο του Χριστού. Ο Θεός καβαλάει πάνω μου σαν άλογο».

Γεννήθηκα στους πρόποδες της Ακροπόλεως, μέσα σ' ένα κελί της εκκλησίας που ο παππούς μου λειτουργούσε. Ήταν στην παλιά γειτονιά της Αθήνας, με τα μικρά νεοκλασικά σπίτια που αργότερα γκρεμίστηκαν για να ανασκάψουν τις αρχαιότητες. Τώρα γέμισαν οι δρόμοι με τουρίστες.Ο πατέρας μου ήταν μουσικός και η μητέρα μου καθηγήτρια των αρχαίων ελληνικών. Πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στην Κατοχή και στον εμφύλιο πόλεμο. Είδα σκοτωμένους, πεθαμένους από πείνα, αληθινές οδομαχίες, με τανκς και πολυβόλα που κελαηδούσαν.Γι' αυτό τα πρώτα μου έργα παρίσταναν στρογγυλά κεφάλια με δόντια χρυσά.Πήγα στο δημοτικό σχολείο στην εκκλησία, γιατί εξ αιτίας του πολέμου τα δημοτικά ήταν κλειστά.Ύστερα τελείωσα το Βαρβάκειο και συνέχισα μαθήματα βιολιού συγχρόνως στο Ωδείο Αθηνών.Το 1953 μπήκα στη Σχολή Καλών Τεχνών. Δάσκαλός μου ήταν ο ζωγράφος Μόραλης. Έμαθα, επίσης, λίγο βυζαντινή τέχνη και ζωγράφισα μερικές εικόνες. Γι' αυτό τώρα σε μερικά έργα μου χρησιμοποιώ φύλλα χρυσού και ζωντανά χρώματα.

Το λεξικό αυτό προορίζεται για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας. Περιλαμβάνει περισσότερες από 1.000 λέξεις που θα βοηθήσουν το παιδί να εξοικειωθεί με τα γράμματα στα πρώτα του βήματα, ώστε να προετοιμαστεί έγκαιρα για την παραπέρα εκπαίδευσή του στο σχολείο. Σε αυτό συμβάλλει και η πλούσια εικονογράφηση με τις 1.000 και πλέον εικόνες με θεματική ταξινόμηση.

BLAKEY ART / AT THE CAFE BOHEMIA VOL. 2 - CD

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μία πολύ σημαντική ανάλυση του τι πραγματικά συμβαίνει κεκλεισμένων των θυρών τόσο κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος οικονομικής διάσωσης όσο και μετά από αυτό.Κατά την τελευταία δεκαετία, πέντε κυβερνήσεις κρατών της Ευρωζώνης που αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες, έλαβαν βοήθεια από διεθνείς δανειστές, υπό τον όρο ότι θα εφάρμοζαν ορισμένες πολιτικές οι οποίες θα προσδιορίζονταν σε Μνημόνια Συνεργασίας. Πώς, άραγε, διεξήχθησαν οι διαπραγματεύσεις μέσα σε αυτό το πλαίσιο; Τι περιθώριο ελιγμών διέθεταν οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών; Μετά την αιρεσιμότητα, σε ποιο βαθμό οι κυβερνήσεις ήταν πρόθυμες και ικανές να αναστρέψουν τις αλλαγές που τους είχαν επιβάλει οι διεθνείς δανειστές;Το βιβλίο αυτό διερευνά τους περιορισμούς που αντιμετώπισαν τα κυβερνητικά στελέχη των πέντε χωρών της Ευρωζώνης που μπήκαν σε προγράμματα διάσωσης, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά την κρίση, από το 2008 έως το 2019. Οι συγγραφείς δείχνουν ότι, παρά τις διεθνείς πιέσεις των αγορών και την αιρεσιμότητα, οι κυβερνήσεις διέθεταν περιθώριο ελιγμών κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος προσαρμογής και ότι κατόρθωσαν να υποστηρίξουν, να αντισταθούν, να διαμορφώσουν ή να αναστρέψουν κάποιες από τις πολιτικές που απαιτούσαν οι εξωτερικοί δρώντες. Υπό ορισμένες συνθήκες, οι εγχώριοι δρώντες κατόρθωσαν, επίσης, να αξιοποιήσουν τους περιορισμούς της αιρεσιμότητας προς όφελός τους.Στο Αξιοποιώντας τους περιορισμούς αποδεικνύεται ότι, μετά από ένα πρόγραμμα διάσωσης, οι κυβερνήσεις διαθέτουν τη δυνατότητα να αναστρέψουν τα μέτρα εκείνα που θα τους αποφέρουν τα μεγαλύτερα εκλογικά οφέλη με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Οι συγγραφείς ερμηνεύουν με πολύτιμη οξυδέρκεια τους καθοριστικούς παράγοντες: τη διαπραγματευτική μόχλευση, τη σημασία της αξιοπιστίας και τα όρια της αιρεσιμότητας. Τα ευρήματά τους μπορούν να εμπλουτίσουν τις διαδικασίες ευρωπαϊκών και διεθνών δανεισμών κατά τη διάρκεια μελλοντικών κρίσεων.

Το βιβλίο αυτό συνιστά μια ξεχωριστή πρόταση για την επιστήμη της Κοινωνιολογίας, και ειδικότερα, για τον τομέα της Κοινωνιολογίας του Λαϊκού Πολιτισμού. Με κύριο στόχο να εντοπίσει, να προσεγγίσει και κατ' επέκταση να αναλύσει την δημιουργικότητα και τις αντιθέσεις του λαϊκού πολιτισμού. Αυτό το δοκίμιο διαφοροποιείται με σαφήνεια από την τάση που θέλει τις έννοιες της αποξένωσης και της εκμετάλλευσης, ως τις αποκλειστικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία του.<br>- Που τοποθετείται η λεγόμενη λαϊκή δημιουργική έκφραση;<br><br>- Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να προσδοθούν στο "καλλιτεχνικό όραμα του κόσμου" ώστε να αναδειχθεί η προνομιακή πλευρά του;<br><br>Η ανάλυση διαφορετικών εκφράσεων του λαϊκού πολιτισμού, παράλληλα σε επίπεδο του κοινωνικού ατόμου και ιστορικών περιόδων, αντανακλά μια καινούρια όψη που δημιουργεί η δυναμική του κοινωνικού χώρου. Ένα σύγχρονο βλέμμα στις σχέσεις ανάμεσα στον πολιτισμό, την κουλτούρα και την αντι-κουλτούρα.Επαναφέρει συνεπώς την ίδια θεωρητική συζήτηση, για πρώτη φορά, στο επίπεδο της "πολιτικής" με την αριστοτελική σημασία του όρου.Χαρακτηριστικό στοιχείο του παρόντος βιβλίου είναι επίσης η μουσικότητά του, που γίνεται αντιληπτή μέσα από το ξεχωριστό ύφος με το οποίο συνθέτει και ξεδιπλώνει τις σκέψεις της η συγγραφέας και, κυρίως, λόγω της υψηλής μικρό και μακρο-κοινωνιολογικής ανάλυσης που επιχειρεί σε καλλιτεχνικά κινήματα και εκφράσεις του 20ού αιώνα.Οργανώνει περίτεχνα τη γνωστική περιοχή του τομέα, εισάγοντας ταυτοχρόνως νέα παράθυρα διαλόγου με περισσότερα γνωστικά αντικείμενα.Τοποθετείται δυναμικά στο προσκήνιο, μετατρέποντας τη συνείδηση του πιθανού σε πεδίο μεταμόρφωσης της καθημερινότητας.

17 μεγάλες επιτυχίες της χρυσής εποχής.

Το βιβλίο αυτό είναι προϊόν μελέτης που πραγματοποιείται τα τελευταία χρόνια στο Τμήμα Επικοινωνίας και Σπουδών Διαδικτύου του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου. Αποτελεί την πρώτη συστηματική μελέτη της βίας στο κυπριακό τηλεοπτικό περιεχόμενο, αλλά και μια κατάθεση στην επιστημονική γνώση που έχει σωρευτεί διεθνώς κατα τις τελευταίες δεκαετίες γύρω από την τηλεοπτική βία. Τα υπό ανάλυση δεδομένα προέκυψαν από ποσοτική ανάλυση περιεχομένου δείγματος 1.000 προγραμμάτων συνολικής διάρκειας 1.255,92 ωρών από οκτώ κανάλια παγκύπριας εμβέλειας. Αναλύονται διαφορετικοί τύποι βίας, όπως και τα χαρακτηριστικά δραστών και θυμάτων. Ένα κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι στην κυπριακή τηλεόραση προβάλλονται περίπου δυόμισι σκηνές βίας ανά ώρα προγράμματος. Παρατηρείται επίσης ότι η προβολή βίαιων σκηνών είναι αρκετά πυκνή σε όλο το εικοσιτετράωρο, με ζώνες ύφεσης μόνο κατά τις ύστερες μεταμεσονύκτιες ώρες. Τα προγράμματα μυθοπλαστικού περιεχομένου περιέχουν τέσσερις με πέντε φορές περισσότερη βία από ό,τι τα προγράμματα μη μυθοπλαστικού περιεχομένου. Στο βιβλίο παρουσιάζονται επίσης απόψεις και ερμηνείες του κοινού σχετικά με την προβολή βίας, όπως μετρήθηκαν βάσει τηλεφωνικής αντιπροσωπευτικής έρευνας καθώς και απόψεις επαγγελματιών και ατόμων με ειδικές γνώσεις και εμπειρία στον χώρο των μέσων επικοινωνίας.

Με παζαρεύουν τα εγγόνια μου για το πόσο θα ζήσω ακόμα. -Δέκαχρόνια, είστε ευχαριστημένα; Η εγγονή μου επιμένει σταδεκαπέντε. Τελικά συμβιβαζόμαστε στα δεκατρία. Είναι κρίμα, λέειαφού θα πατήσω τον εικοστό πρώτο αιώνα, να μην έχω καιρό μπροστάμου να τους δω να μεγαλώνουν. Βέβαια και είναι κρίμα. Μήπωςείναι στο χέρι μου;

...Συνοπτικά, θα μπορούσαμε να πούμε πως η Πολιτεία (κι ιδιαίτερα, η ελληνική) αντιμετωπίζει τους καλλιτέχνες με τρεις τρόπους:Είτε τους δέχεται και τους ευνοεί, όταν υπηρετούν τους κρατούντες. Είτε τους ανέχεται και τους αγνοεί, όταν δεν θίγουν τους κρατούντες. Είτε τους αποστρέφεται και τους μάχεται, όταν ενοχλούν τους κρατούντες......(Ωστόσο) όταν καταδικάζουμε το κράτος (ή όποιον άλλον) πως διαφθείρει το πνευματικό και καλλιτεχνικό ήθος του τόπου, θα πρέπει την ίδια στιγμή και κάθε στιγμή να δικάζουμε και τους εαυτούς μας, ν' αναρωτιόμαστε πόση είναι η δική μας «συμβολή» σ΄ αυτή τη φθορά... πόση είναι η δική μας συμμετοχή και αποδοχή αυτής της φθοράς... πόσο δικαιούμαστε να γινόμαστε τιμητές των άλλων, αν δεν τιμάμε εμείς το όνομα του διανοούμενου και του καλλιτέχνη...

Σύντομο – Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για τα Φίδια.Πλήρες – Η επιλογή, η στέγαση, η φροντίδα, η διατροφή, η συμπεριφορά, η υγεία, η εκτροφή και πολλά άλλα. Περιλαμβάνονται επίσης χρήσιμες διευθύνσεις και συμβουλές.Ανταγωνιστικό – Γραμμένο από αξιόπιστους συγγραφείς σε συνεργασία με πολλούς εμπειρογνώμονες, κτηνιάτρους, κριτές, εκτροφείς και οργανισμούς εκτροφής.

Σ' ένα πρώτο εφιάλτη ο συγγραφέας βλέπει τον εαυτό του στο πρόσωπο του Ζαν να ξαναγυρίζει σ' ένα ετοιμόρροπο διαμέρισμα, που κατοικούσε πριν από πολύ καιρό. Μέσα στη χαρά μιας πρόσφατης μητρότητας, και από τη φύση της εύκολα ευχαριστημένη η γυναίκα του, φαντάζεται πως τώρα πια θα ζήσουν ευτυχισμένοι. Αλλά δυστυχώς κάτι το σάπιο υπάρχει. Μια ξεχασμένη αγωνία κάνει τον Ζαν να φοβηθεί πως αυτό το ισόγειο θα γίνει ο τάφος του. Πράγματι, τα καθίσματα βουλιάζουν μπροστά στα μάτια του, η λάσπη γιομίζει τα συρτάρια των επίπλων, η μούχλα χαράζει στους τοίχους απειλητικές φιγούρες, και το φάντασμα μιας γριάς μυθομανούς θείας του, ξανανοίγει μέσα του μια ξεχασμένη πληγή για την οποία νιώθει ένοχος. Ένα προαίσθημα που το αισθάνεται μόνο ο ίδιος και κάποια "φλογερή νοσταλγία" τον προτρέπουν να φύγει χωρίς αναβολή. Ύστερα από ένα παιχνίδι με τη γυναίκα του, τραγικού και γελοίου κρυφτού, θα ξεριζώσει από μέσα του τα μιάσματα του χώρου και θα ξεκινήσει για την αναζήτηση του άγνωστου, του μακρινού και του φωτεινού... [...]

Τι μοιάζει άραγε πιο μαγικό στα μάτια των μικρών παιδιών; Ένα όμορφο παραμύθι γραμμένο στο χαρτί ή μήπως οι παραμυθένιες στιγμές της ίδιας της ζωής και η χαρά να τις ανακαλύπτεις;Όλα ξεκινούν όταν το δακρυσμένο σύννεφο παίρνει μαζί του τα πουλιά των παραμυθιών και αφήνει για άλλη μια φορά τα μικρά παιδιά του χωριού λυπημένα, χωρίς παραμύθια. Τότε μια όμορφη, παράξενη γυναίκα θα φτάσει πετώντας στο χωριό. Τι θέλει να προσφέρει στα παιδιά και με ποιο αντάλλαγμα; Τι μυστικά κρύβουν οι πολύχρωμες βαλίτσες της και οι κεντημένοι νάνοι, οι δράκοι, οι μάγισσες και οι γοργόνες στο μαγικό της φουστάνι;Η παραμυθού της Σελήνης κινείται κυριολεκτικά και μεταφορικά ανάμεσα στο χρυσοκίτρινο του ήλιου και το ασημόλευκο του φεγγαριού. Το παραμύθι αυτό προσεγγίζει τρυφερά την αξία της προσπάθειας και της σωστής επιλογής, όπως και τη χαρά της προσφοράς και της ανταλλαγής.

Οι Μέρες της Μπούρμα είναι ένα απ' τα πρώτα μυθιστορήματα του Όργουελ. Αποτελεί μια απεικόνιση της τελμάτωσης της Βρεταννικής Αυτοκρατορίας όπως την έζησε ο συγγραφέας, όταν υπηρετούσε σαν αξιωματικός της Αποικιακής Αστυνομίας. Η αισχρότητα κι η υποκρισία των Βρεταννών κι η διαφθορά των ντόπιων αναλύονται εδώ μέσα απ' την Ιστορία της καταδικασμένης απόπειρας ενός ανθρώπου να ξεφύγει απ' τη μιζέρια της ζωής σε μια επαρχιακή πόλη της πάνω Μπούρμα.

ΣΤΑΣΗ ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑ CD

...ίσως η μόνη χρησιμότητα να προτάσσει κανείς το ερώτημα "τι είναι φιλοσοφία" στην αρχή ενός εγχειριδίου είναι να περιορίσει τις παρενέργειες τυχόν προϊδεάσεων του αναγνώστη περί φιλοσοφίας γενικώς... ...οι περισσότερες και πιο συνηθισμένες παρενέργειες προέρχονται από τη διάχυτη αντίληψη ότι η φιλοσοφία αφορά τα πάντα. Όπως θα δούμε όμως στο κεφάλαιο περί επιστήμης ό,τι μπορεί να είναι για τα πάντα δεν είναι για τίποτα......αντίθετα, η προσήλωση στην αναζήτηση πάγιων διακρίσεων όπως, του αληθούς από το ψευδές, του καλού από το κακό, του ωφέλιμου από το επιβλαβές, του πραγματικού από την εικασία, και άλλων περισσότερο εξειδικευμένων, όπως, του κατάλληλου από το ακατάλληλο, κ.λπ., είναι αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της πειθαρχημένης φιλοσοφικής σκέψης.

ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ

SHANKAR RAVI / PORTRAIT OF GENIUS - CD

Η εκλογή των πορτρέτων αυτών δεν σημαίνει ούτε μια αξιολόγηση, ούτε μνημόσυνα, ούτε δάφνινα στεφάνια. Συχνά μάλιστα συμβαίνει το αντίθετο. Οι προσωπικότητες αυτές πλησίασαν το συγγραφέα γιατί είχαν ένα μήνυμα οικουμενικό να του μεταδώσουν.Οι πενήντα μία μορφές που συγκεντρώσαμε σ' αυτό το βιβλίο ωρίμασαν στη σκέψη του συγγραφέα από τα πολύ νεανικά του χρόνια. Είναι όλες πολύ κοντά στον ψυχισμό του, για τον ένα ή τον άλλο λόγο και αποτελούν μέρος της ευρωπαϊκής πνευματικής μας κουλτούρας. Αυτές οι προσωπικότητες που ο αναγνώστης καλείται να ανακαλύψει ακόμα μια φορά, δάνεισαν τη μάσκα τους τον ποιητή ο οποίος μέσα από τη δική του εμπειρία προσπάθησε να φωτίσει την περίπτωση τους με τρόπο που οι "άλλοι" να γίνουν το "εγώ" του. Τα υπόλοιπα ήταν ζήτημα πίστης, ειλικρίνειας και τόλμης.Αυτά τα πολυεδρικά ποιητικά πορτρέτα μάς οδηγούν να αναρωτηθούμε πάνω στις ρίζες μας. Φυσικά ο ποιητής τάσσεται με την πλευρά της επιστήμης που δίνει απαντήσεις στις ερωτήσεις μας πάνω στα φαινόμενο της ζωής και της δραματικής περιπέτειας του όντος.

- Πόσο μπορεί να ενδιαφέρει η ερωτική ζωή ενός δημιουργού;- Και τι προκάλεσε τη συγγραφή ενός βιβλίου με θέμα "Η γυναίκα στη ζωή και στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη";Η σύνδεση ενός δημιουργού με την ερωτική και ιδιαίτερα τη σεξουαλική ζωή του ενδιαφέρει στο βαθμό που κάποιοι μελετητές εξαρτούν τη φύση και την ποιότητα του έργου του από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το ερωτικό πρόβλημα. Στην περίπτωση μάλιστα του Καζαντζάκη υπήρξαν μελετητές, και μάλιστα σοβαροί, που ερμήνευσαν το έργο του με κλειδί τη θρυλούμενη ερωτική αδιαφορία και τη σεξουαλική απροθυμία ή "ανικανότητα" του ποιητή της νέας Οδύσσειας. Και οδηγήθηκαν στο αυθαίρετο συμπέρασμα ότι το έργο του είναι τραγικά εξωανθρώπινο, άρα ψεύτικο και απορριπτέο, γιατί και η ερωτική ζωή του ήταν τραγικά ανικανοποίητη και μισερή.Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας γράφτηκε για να άρει μιαν αδικία που γίνεται εξακολουθητικά, κακόβουλα και ανεύθυνα, εις βάρος του δημιουργού της Αναφοράς στον Γκρέκο και να αποκαταστήσει την αλήθεια γύρω από τον τρόπο που ο δημιουργός αυτός αντιμετώπιζε το άλλο μισό του ανθρώπινου γένους.

Διαχρονική σοφία σχετικά με τη διαχείριση του θυμού στην προσωπική ζωή και στον πολιτικό βίο από τον Ρωμαίο στωικό φιλόσοφο και πολιτικό άνδρα ΣενέκαΣτην πραγματεία του με τίτλο Περί Θυμού (De Ira), ο Ρωμαίος στωικός στοχαστής Σενέκας (περ. 4 π.Χ.-65 μ.Χ.) ισχυρίζεται ότι ο θυμός είναι το πιο ολέθριο πάθος: «Καμία μάστιγα δεν έχει προκαλέσει μεγαλύτερο κακό στην ανθρωπότητα».Η έξοχη μετάφραση επιλεγμένων αποσπασμάτων από το έργο Περί Θυμού σε συνδυασμό με τη διαφωτιστική εισαγωγή προσφέρουν στον αναγνώστη έναν διαχρονικό οδηγό για την αποφυγή και τη διαχείριση του θυμού. Με γλαφυρό τρόπο περιγράφεται για ποιο λόγο αυτό το συναίσθημα είναι τόσο επικίνδυνο και γιατί ο έλεγχός του θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά επωφελής τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.Με απαράμιλλη ευφράδεια, αντλώντας από το μεγάλο του οπλοστάσιο της ρητορικής, ο Σενέκας δομεί τo «κατηγορώ» του εναντίον του θυμού με κλιμακούμενη ένταση, συμπεριλαμβάνοντας ιστορικά παραδείγματα –ειδικά από τη φριχτή βασιλεία του Καλιγούλα–, ανέκδοτες ιστορίες και χαριτολογήματα.Σήμερα, που η έλλειψη πολιτισμού στον λόγο επηρεάζει όλο και περισσότερο τον δημόσιο διάλογο, οι σκέψεις του Σενέκα σχετικά με τον θυμό είναι περισσότερο επίκαιρες από ποτέ. Είτε αναζητά την προσωπική του ανάπτυξη είτε την πολιτική του αναγέννηση, ο αναγνώστης θα βρει στη σοφία του Σενέκα ένα πολύτιμο αντίδοτο στις παθογένειες μιας οργισμένης εποχής.

ΟΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΙΚΤΟΡ

Η εποχή μας, με τις κακοδαιμονίες, τις εντάσεις, τους φόβους και τα πάθη της, έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ τη γραφή που θα αμβλύνει τον ζόφο του άκρατου ρεαλισμού της. Αυτό κάνει ο Μωπασσάν, με όπλο, ακριβώς, τον ρεαλισμό της πέννας του: φωτίζει με μοναδική μαεστρία μέσα στις ψυχές των ηρώων του το μικρό, αθέατο κομμάτι που τους θυμίζει ότι είναι γεννημένοι άνθρωποι, τόσο διαφορετικοί από τα ζώα, μιας και στα διηγήματα αυτής εδώ της συλλογής αναπτύσσει με μοναδικό τρόπο τη διάδραση μεταξύ ανθρώπων και ζώων. Μα και ότι, πολλές φορές, αυτά μεν υψώνονται σε επίπεδα ανώτερα της ζωώδους φύσης τους, οι άνθρωποι δε κατεβαίνουν στα επίπεδα των πιο σκληρών και απάνθρωπων αισθημάτων και γίνονται πιο ζώα από τα ζώα. Ρεαλιστής, καυστικός, σκαπανέας των παθών και των ηθών, στυλίστας της γραφής, «Άρχοντας» της πεζογραφίας, αλλά πάνω απ' όλα ανθρώπινος, ο Γκυ ντε Μωπασσάν είναι ίσως πιο σύγχρονος παρά ποτέ, σε μιαν εποχή από την οποία ο 19ος αιώνας δεν θα είχε, δυστυχώς, πολλά να ζηλέψει.

Ένας διάλογος ανάμεσα στον καθηγητή Κοινωνιολογίας ΧάϊντςΝτίτεριχ και τον διεθνούς φήμης φιλόσοφο, πανεπιστημιακό καιπολιτικό ακτιβιστή Νόαμ Τσόμσκι, όπου αναλύονται μερικά από τασπουδαιότερα πολιτικά γεγονότα του πρόσφατου παρελθόντος, όπως ο"πόλεμος κατά των ναρκωτικών" των Η.Π.Α. στην Λατινική Αμερική,η Ουάσιγκτον και η απειλή της "διεθνούς τρομοκρατίας", ηεπέμβαση των Η.Π.Α. στην Κεντρική Αμερική και το σύνδρομο τουΠολέμου του Βιετνάμ, η Εξέγερση των Ζαπατίστας στο Μεξικό, ηεπίσκεψη του Πάπα στην Κούβα και οι σχέσεις Η.Π.Α. - Κούβας,καθώς και η Παγκοσμιοποίηση και το μέλλον του Τρίτου Κόσμου.

ΜΑΘΑΙΝΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟ 1 ΓΙΑ ΡΟΥΜΑΝΟΦΩΝΟΥΣ

Στον τόμο αυτόν περιλαμβάνονται επτά μελέτες για το έργο του Οδυσσέα Ελύτη, που γράφτηκαν σε χαρακτηριστικές περιόδους της πνευματικής του πορείας, όταν απαιτούσαν να χαρτογραφηθεί η αποδεδειγμένη απήχηση της προσφοράς του. Οι προκείμενες μελέτες επιχείρησαν να απαντήσουν σε κάποια από τα θέματα που ανακινούσε η τολμηρή ποιητική γραφή, η οποία ανταποκρινόταν σε αιτήματα μιας επικαιρότητας, άθικτης από τα εφήμερα και φθαρτά φαινόμενα. Στην παρούσα σύναξή τους δοκιμάζουν να δείξουν αν όχι την αντοχή τους στο χρόνο - αυτό αποτελεί ζητούμενο με πολλές προοπτικές - αλλά τη σημασία που τυχόν έχουν στην παράσταση: τμήματος της ιστορικής ανάπτυξης μιας διαδοχικά εξελισσόμενης αποκρυπτογράφησης ενός έργου πράγματι αποκρυπτογράφητου. Ωστόσο κάποιες από τις δοκιμές, ανάλογα με το χώρο, που φιλοξενήθηκαν - χώρος που εκφράζει αποδοχή συγκεκριμένου πεδίου αναφοράς - μπορεί να σταθμίζουν την, όση τυχόν, ανταπόκριση απέσπασαν στον περιορισμένο πάντοτε χώρο που κινούνται οι ανάλογες έρευνες, έστω και αν φιλοξενούνται σε έντυπα μεγάλης κυκλοφορίας.

Πιστεύω στη μελλοντική συγχώνευση αυτών των δύο κατ επίφαση τόσο αντιφατικών καταστάσεων, του όνειρου και της πραγματικότητας, σ ένα είδος απόλυτης πραγματικότητας (surrealite), υπερπραγματικότητας αν μπορεί κανείς να πει κάτι τέτοιο. Στην κατάκτησή της είναι που κατευθύνομαι, βέβαιος ότι δεν θα φθάσω αλλά τελείως αδιάφορος για το θάνατό μου, ώστε να μη υπολογίζω λίγο τις χαρές μιας τέτοιας κτήσης.

ΦΗΜΗ

Ο Διοσκουρίδης, ο μεγαλύτερος φαρμακολόγος και βοτανολόγος τηςαρχαιότητας, γεννήθηκε τον 1ο αι. μ.Χ. στην Ανάζαρβο τηςΚιλικίας. Ελάχιστα γνωρίζουμε για τη ζωή του: σπούδασε ιατρικήστην Ταρσό κοντά στον Αρειο της Ασκληπιάδειας Σχολής, έλαβε τηνιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη και πιθανώς υπηρέτησε και στιςτάξεις του Ρωμαικού στρατού. Σίγουρα πάντως ταξίδεψε σε πολλέςπεριοχές, προκειμένου να συλλέξει τις απαραίτητες για τησυγγραφή των έργων του πληροφορίες. Μέσα στα έργα τουκαταγράφεται όλη η αρχαία φαρμακολογία, βοτανολογία καιπρακτική ιατρική, αλλά και πολλά στοιχεία της λαικής παράδοσης,των προλήψεων και του καθημερινού βίου της εποχής με μιααμεσότητα μοναδική. Παρουσιάζουν μάλιστα ενδιαφέρον όχι μόνογια τον μελετητή της αρχαίας ιατρικής και φαρμακολογίας, αλλάκαι για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να ανακαλύψει τις ιαματικέςιδιότητες των βοτάνων και των υπόλοιπων φαρμακευτικών ουσιώνπου η ίδια η φύση μάς παρέχει πλουσιοπάροχα. Ο παρόν τόμοςπεριέχει το Περί ύλης ιατρικής Δ.

Η διαχείριση της πανδημίας του Covid-19 έφερε στο προσκήνιο και μια πραγματική «πανδημία ερμηνειών» σχετικά με το Σύνταγμα, τους θεσμούς, τα δικαιώματα, τη δημοκρατία, καθώς και τη σχέση του κράτους με την παγκοσμιοποίηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση.Τα ερωτήματα που αναδείχθηκαν στον δημόσιο διάλογο ήταν ποικίλα και προκλητικά. Διαταράχθηκε το Σύνταγμα από τους περιορισμούς που επιβλήθηκαν στα δικαιώματα και τη λειτουργία της δημοκρατίας; Επηρεάστηκε η αυτονομία της πολιτικής από την κυριαρχία των «ειδικών»; Πώς αντιμετωπίζεται η διεύρυνση των ανισοτήτων και πώς διατυπώνονται τα πολιτικά διλήμματα σε εποχές πανδημίας; Υποχωρεί πράγματι η παγκοσμιοποίηση και επιστρέφουν δυναμικά τα κυρίαρχα εθνικά κράτη; Επανέρχεται στο προσκήνιο ο παραδοσιακός κεϋνσιανισμός ή μήπως αναδύεται ένας παρεμβατισμός «νέου τύπου»; Πώς αξιολογείται η παρεμβατική δράση της ΕΕ και με ποιον τρόπο η αντιμετώπιση της κρίσης διέρχεται από την οικονομική και πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης;Η αποδόμηση των μύθων της «ερμηνευτικής πανδημίας» γίνεται η ευκαιρία να αναστοχαστούμε το αύριο του συνταγματισμού σε δύο επίπεδα: Πρώτον, επαναφέροντας την έννοια του Συντάγματος ως τεχνικής των αντιβάρων που επιτρέπουν τον δημοκρατικό αυτοκαθορισμό ενάντια σε κάθε μορφή τυραννίας. Δεύτερον, ανακαλύπτοντας τις αρετές της αλληλέγγυας κοινωνίας του διαμοιρασμού και της ισότιμης συμμετοχής, όπου η «κοινωνική δημοκρατία» συναντά τα αμοιβαία ηθικά καθήκοντα των πολιτών.

Μόνο η παιδεία είναι αθάνατο και θείο απ' όσα έχουμε [...]Δεν συμβάλλει τίποτε άλλο περισσότερο στην ανθρώπινη αρετή και ευδαιμονία από την προσεκτική ανατροφή και εκπαίδευση των παιδιών. Κάθε άλλο αγαθό δεν είναι άξιο λόγου, αν συγκριθεί με την παιδεία [...].Μπορεί να είναι καλός ο πλούτος, αλλά εξουσιάζεται απ' την τύχη. Όσοι τον είχαν, συχνά τον έχασαν, γιατί τους τον πήρε η τύχη και τον έδωσε σε ανθρώπους που δεν το περίμεναν. Κι ακόμα, ο πολύς πλούτος γίνεται στόχος σε αυτούς που τον βάζουνε στο μάτι: κλέφτες και συκοφάντες και, κάτι χειρότερο, τον πλούτο τον έχουν οι μεγάλοι απατεώνες.Η δόξα είναι σεβαστή, αλλά αβέβαιη. Πολλοί λιμπίζονται την ομορφιά, αλλά κρατάει λίγο. Η υγεία είναι πολύτιμη, αλλά χάνεται εύκολα και γρήγορα. Ζηλευτή είναι η δύναμη, αλλά τα γεράματα και οι αρρώστιες την αφανίζουν. Και γενικά, αν κάποιος περηφανεύεται για την σωματική του ευρωστία, ας μάθει ότι έχει λάθος. Γιατί πόση είναι η δύναμη του ανθρώπου συγκριτικά με την δύναμη των άλλων ζώων (των ταύρων π.χ., των λεόντων ή των ελεφάντων);Μόνο η παιδεία είναι αθάνατο και θείο απ' όσα έχουμε. Και τα πιο σημαντικά στην ανθρώπινη φύση είναι δύο: ο νους και ο λόγος. Ο νους κυβερνάει τον λόγο, μα και ο λόγος υπηρετεί τον νου. Τον νου δεν τον ληστεύει η τύχη, δεν το φθείρει η συκοφαντία, δεν τον αφανίζει η αρρώστια, δεν τον κακοποιούν τα γερατειά. Γιατί μονάχα όταν ο νους παλιώνει, ανανεώνεται και ο χρόνος, που αφαιρεί τα πάντα, στον νου προσθέτει τη βαθιά γνώση (την σοφία) [...]. (Πλούταρχος, Περί παίδων αγωγής)