ianos.gr

Το βιβλίο "...Που του άρεσε!" είναι ένα βιβλιοπαιχνίδι με πλούσια εικονογράφηση και πρωταγωνιστές τα ζώα. Με θέματα που εξερευνούν καθημερινές συνήθειες και τη σχέση μας με το περιβάλλον, το βιβλίο προσφέρει μια διασκεδαστική και διδακτική εμπειρία σε μικρούς και μεγάλους. Στόχος του είναι να επαναφέρει την απόλαυση της ανάγνωσης και την αξία του βιβλίου στην καθημερινή ζωή.

Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, στις 27 Μαρτίου 1999 (3η μέρα του πολέμου), κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Γιουγκοσλαβίας, έλαβε χώρα ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της σύγκρουσης. Καθώς η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών (USAF) υπέστη την απώλεια ενός από τα πιο προηγμένα αεροσκάφη της, του F-117A Nighthawk, κατά τη διάρκεια της επέμβασης του ΝΑΤΟ στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Το περιστατικό αυτό, που συνήθως αναφέρεται ως «Η κατάρριψη του F-117Α», δεν είχε μόνο ως αποτέλεσμα την απώλεια ενός αεροσκάφους, αλλά έθεσε επίσης ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της τεχνολογίας stealth και την ευπάθεια ακόμη και των πιο προηγμένων στρατιωτικών μέσων. Χρειάστηκαν να περάσουν άλλα είκοσι χρόνια ώστε το ΝΑΤΟ να παραδεχθεί την απώλεια και δεύτερου τέτοιου αεροσκάφους στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας

Όταν γίνεσαι γυμνασιάρχης παύεις να διδάσκης. Σταματάς την δουλειά που έκανες τόσα χρόνια. Γίνεσαι κάτι άλλο. Ένα γρανάζι της κρατικής μηχανής. Αγαπούσα πολύ την δουλειά μου, αυτή που στον κλάδο μας λέγεται και λειτούργημα. Τα καλοκαίρια μόλις έμπαινε ο Αύγουστος με έπιανε μια αδημονία. Άντε να τελειώση να πάμε και στο σχολείο. Μου άρεσε να μεταδίδω όσα ξέρω, αυτή η επικοινωνία με τα παιδιά. Να δίνω και να παίρνω. Τώρα είχα μόνον 4 ώρες την εβδομάδα, ένα άχαρο μάθημα, "Αγωγή του Πολίτη" ή "Επαγγελματικό Προσανατολισμό." Πού η εποχή με τις 36 ώρες εβδομαδιαίως αρχικά και 24 μετά! Βέβαια γλυτώναμε τα διορθώματα στο σπίτι που κάλυπταν όλο το απόγευμα και πολλές φορές μέρος και της νύχτας. Δοκίμασα να μπω σε μια τάξη να αντικαταστήσω τον φιλόλογο που θα έλειπε, αλλά είδα την ευγενική δυσαρέσκεια των παιδιών. Ήθελαν να απολαύσουν το κενό τους. Τώρα έχοντας και την ευθύνη της υπογραφής πρέπει να παρακολουθώ την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου, να αξιολογώ συναδέλφους, να επαναφέρω εις την τάξιν παρεκτρεπόμενους και να πρέπει να διαβάζω γι' αυτά τον Υπαλληλικό Κώδικα. Δώδεκα χρόνια συνολικά που ήμουν επί κεφαλής σχολείων και όχι απλή καθηγήτρια.

Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΠΟΥ ΞΥΠΝΗΣΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ο φιλοσοφικός σύμβουλος Τιμόθεος προσπαθεί, σε μια σειρά από συνεδρίες με τους πελάτες του, Εύα και Ορφέα, να τους βοηθήσει να κατανοήσουν τα αίτια της ματαίωσης των προσδοκιών τους, αλλά και να μάθουν πώς να χειρίζονται τα συναισθήματά τους. Ταυτόχρονα, πραγματοποιεί και ένα ταξίδι αυτεπίγνωσης, προκειμένου να δώσει απάντηση στο εάν η «ψυχική ανεξαρτησία» μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην αδήριτη ανάγκη να ερωτευόμαστε.Μπορούμε να αποφύγουμε τον έρωτα;Μπορούμε να αποφύγουμε την προδοσία;Μπορούμε να διαχειριστούμε τον πόνο της απώλειας;Απαντήσεις στα ερωτήματα, φιλοσοσοφική διερεύνηση και προσέγγιση για τη φύση και την πορεία των ερωτικών σχέσεων:- από το πρώτο βλέμμα ως την ανάπτυξη οικειότητας-τρυφε-ρότητας- από την ερωτική συνεύρεση ως την αποξένωση- από την προδοσία ως την πίκρα του χωρισμού-απώλειας.

Τα σοφά γνωμικά του ποιητή Βαλουβάρ, τα Θιροκουράλ, γραμμένα πριν από 2000 περίπου χρόνια, αποτελούν πολύτιμο θησαυρό για τον σημερινό άνθρωπο, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ιστορίας. Μεταφρασμένα σε τουλάχιστον 80 γλώσσες, θεωρούνται αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας ενώ στην Ινδία και σε πολλές άλλες χώρες, είναι αναπόσπαστο τμήμα της Κλασσικής Φιλολογίας και διδάσκονται στα σχολεία. Με 1330 έμμετρα δίστιχα, ο ποιητής αγγίζει αιώνιες, αναλλοίωτες στον χρόνο αλήθειες, σχολιάζοντας θέματα της εγκόσμιας καθημερινότητας που αφορούν στη λήψη σωστών αποφάσεων & δράσεων σε θέματα: οικογένειας, διοίκησης, εξουσίας, στρατού, επιλογής φίλων, υπαλλήλων, εχθρών, ερωτικών συντρόφων καθώς και τις επιπτώσεις τους στον πράττοντα και στο περιβάλλον του. Όλα αυτά είναι μια συνταγή για να επιβιώσουμε άθικτοι στο τσουνάμι των αλλαγών και να ζήσουμε ευτυχισμένοι παρά τους ασταθείς καιρούς που ζούμε. Αυτή είναι η πρώτη ελληνική μετάφραση των Θιροκουράλ και έχουν σχολιαστεί από τον Γεώργιο Τσάτσο, με τρόπο που να τα συνδέει και να τα κάνει πιο επίκαιρα από ποτέ για τον σημερινό Έλληνα. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα: - Η σοφία είναι κάστρο μέσα σου, που εχθροί δεν μπορούν να κυριεύσουν. - Ακόμη κι αν κάνεις εχθρούς σου τους τοξότες, φρόντισε όμως ποτέ να μη σε μισήσουν οι ρήτορες. - Τι αξίζει ένα τραγούδι χωρίς μουσική; Τι αξίζουν τα μάτια χωρίς καλοσύνη; - Δεν είναι το δόρυ αλλά το σκήπτρο της δικαιοσύνης που δίνει τη νίκη στο βασιλιά. - Δεν είναι τα χαμόγελα τού προσώπου που κάνουν τη φιλία, αλλά τα χαμόγελα τής καρδιάς. - Αυτός που διαβάζει τα μάτια τών άλλων θα καταλάβει αμέσως εάν είναι εχθροί οι σύμμαχοι.

Την αληθινή και πραγματική θεογνωσία και αυτογνωσία ο άνθρωπος αποκτά μόνο δια της οδού της έμπρακτης αγάπης. Αγαπώντας το Θεό και τους ανθρώπους ο άνθρωπος γνωρίζει εμπειρικά ότι η ψυχή του είναι χριστοειδής και αθάνατη. Η εμπειρία της έμπρακτης αγάπης ως μέθοδος της θεογνωσίας και ανθρωπογνωσίας είναι ένα από τα Ευαγγέλια, το οποίο ο Θεάνθρωπος χάρισε στο ανθρώπινο γένος.Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο αυτή ο άνθρωπος γρήγορα βρίσκει και το Θεό και τον εαυτό του. Ενώ στους δρόμους του μίσους ο άνθρωπος εύκολα χάνει και το Θεό και τον εαυτό του.Έχοντας εισαχθεί και χρησιμοποιηθεί από τον Θεάνθρωπο η μέθοδος αυτή της θεογνωσίας και αυτογνωσίας έγινε και παρέμεινε οριστικά μέθοδος ορθόδοξης γνωσιολογίας.

Ο τόμος "Προσεγγίσεις σε λογοτεχνικά θέματα" περιλαμβάνει στο Πρώτο Μέρος Θεωρητικές προσεγγίσεις με 16 μελετήματα-μικρά ή εκτενή-αναφερόμενα σε σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από θέματα, όπως γιατί διαβάζουμε λογοτεχνία, η φύση και το περιεχόμενο του μυθιστορήματος, Global novel, μυθοπλασία και πραγματικότητα, η δημιουργική γραφή, το βίωμα, η ποίηση σήμερα, λογοτεχνία και φυσικό περιβάλλον κ.ά.Στο Δεύτερο Μέρος περιλαμβάνονται Κριτικές προσεγγίσεις, ήτοι βιβλιοπαρουσιάσεις 26 σύγχρονων συγγραφέων: Ευάγγελος Αυδίκος, Βασίλης Βασιλικός, Ρέα Γαλανάκη, Αντώνης Δελώνης, Λένα Διβάνη, Ιάσων Ευαγγέλου, Δημήτρης Καζαμίας, Κανή Καραβά, Κάσσος Βαγγέλης, Μαρούλα Κλιάφα, Γιώτα Κούγιαλη, Νίκος Κυριαζής, Δημήτρης Κωνσταντάρας, Μ. Λαμπαδαρίδου-Πόθου, Δημήτρης Λιαντίνης, Λένα Μαντά, Θανάσης Νικολάου, Αλκυόνη Παπαδάκη, Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπύλου, Σκαργιώτης Μάνθος, Πέτρος Τατσόπουλος, Τασούλα Τσιλιμένη, Ευγενία Φακίνου, Φράγκου Χαρούλα, Χρήστος Χωμενίδης και Νάσος Χριστογιαννόπουλος.Κάθε αναγνώστης (φοιτητής, εκπαιδευτικός, άνθρωπος της λογοτεχνίας) θα έχει την ευκαιρία να προσεγγίσει τα λογοτεχνικά θέματα από διπλή σκοπιά: τη θεωρητική και την πρακτική. Τα περισσότερα κείμενα έχουν γραφεί κατά την τελευταία εικοσαετία, γεγονός που φέρνει στην επιφάνεια τα σύγχρονα ρεύματα και τις σύγχρονες λογοτεχνικές τάσεις.

Οι ρήσεις πολιτικών, διανοουμένων, φιλοσόφων μένουν διαχρονικές ή γίνονται επίκαιρες στις παρούσες καταστάσεις που βιώνουμε. Είναι αυτές οι μικρές φράσεις συμπυκνωμένης σοφίας που έχουν γραφτεί σε χιλιάδες τίτλους βιβλίων που μας αφυπνίζουν για το πως λειτουργεί το πολιτικό σύστημα. Μέσα από το φόβο και το ιδιότυπο του θανάτου ο τρόμος ήταν πάντα το βασικότερο εργαλείο που χρηισμοποιούσε η εξουσία για να επιβάλει τις αποφάσεις της. Η πλανητική εξουσία του σήμερα διαγράφεται και περιγράφεται προφητικά από τον προηγούμενο αιώνα. «Όσο οι άνθρωποι θα λατρεύουν τους Καίσαρες και τους Ναπολέοντες, αυτοί θα ανασταίνονται και θα τους κάνουν δυστυχισμένους» αναφέρει ο Άλντους Χάξλεϋ, Άγγλος μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος του 1948. Το βιβλίο περιλαμβάνει και τους αφορισμούς του Πιερ Ζοζέφ Προυντόν του Γάλλου σοσιαλιστή και φιλοσόφου που γεννήθηκε το 1809. «Το να σε κυβερνούν σημαίνει να σε παρακολουθούν, να σε ελέγχουν, να σου βάζουν νόμους, να σου επιβάλουν κανόνες, να σε δικάζουν, να σε εξαναγκάζουν, να σου κάνουν κήρυγμα, να σε εξετάζουν, να σε αξιολογούν και να σε κρίνουν, να σε λογοκρίνουν, να σε διατάζουν άνθρωποι που δεν έχουν ούτε το δικαίωμα, ούτε τη γνώση, ούτε τον χαρακτήρα να το κάνουν.»

Ο άνθρωπος είναι το μόνο ον σ' όλους τους κόσμους που εκτείνεται από τον παράδεισο ως την κόλαση. Το διαπασών της ανθρώπινης σκέψεως, των ανθρώπινων λογισμών, της ανθρώπινης αισθήσεως και διαθέσεως δονείται σε πολύ μεγαλύτερο εύρος από των αγγέλων και των διαβόλων. Μεγαλύτερο από τους αγγέλους διότι ο άνθρωπος μπορεί να κατέλθει ως το διάβολο, μεγαλύτερο από τον διάβολο, διότι μπορεί να υψωθεί ως το Θεό. Ο άνθρωπος, λοιπόν, είναι αιώνιο ον, είτε το θέλει είτε όχι. Πότε αρχίζει η αθανασία του ανθρώπου; Αρχίζει από την ελεύθερη προσχώρηση στο θείο Αγαθό ή το διαβολικό κακό, δηλαδή, στο Θεό ή στο διάβολο. Κατά τη διδασκαλία της Ορθόδοξης πίστεως στην Εκκλησία του Θεανθρώπου αυτό είναι το σπουδαιότερο και υπέρτατο: να βρεις το πρόσωπο του Θεού στον άνθρωπο. Μόλις το ανακαλύψεις ανακάλυψες την αιώνια αξία του, τη μοναδικότητά του, το αναντικατάστατο, την αθανασία και την αιωνιότητά του. Συχνά όμως η θεία μορφή στον άνθρωπο έχει καλυφθεί από το βόρβορο των ηδονών, τα αγκάθια των παθών, τα ζιζάνια των αμαρτιών και από το φλοιό της κακίας. Αλλά συ είσαι ορθόδοξος Χριστιανός και θα αφαιρέεις όλα αυτά από τη θεία μορφή, για να λάμψει πάλι το ανθρώπινο πρόσωπο στο ένθεο κάλλος του. Όταν έτσι κάμεις, τότε θα αγαπήσεις τον άνθρωπο και μέσα στην αμαρτία του. Η πίστη μας είναι ένας αδιάλειπτος αγώνας· η γη είναι το πεδίο μάχης για την αιώνια ζωή (Α΄ Τιμ. στ΄, 12). Αυτή είναι η κλήση μας. Όποιος σκέπτεται διαφορετικά δεν είναι του Χριστού.

Η ζωή του ζωγράφου Διονύση Σιγούρου, με φόντο την ιταλική και γερμανική Κατοχή και το «εβραϊκό ζήτημα της Ζακύνθου», με συμπρωταγωνιστές τον Ταγματάρχη Μάινχαρτ και τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο, γνώριμο του Χίτλερ.21 Απριλίου: Πραξικόπημα, Αθήνα, απόδραση Αλέκου Παναγούλη

Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΟΤΗ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΥ

Το "Παραμύθι του Μέγ' Αλέξαντρου", ή ο "Μύθος του Αλεξάνδρου", όπως συνήθως ονομάζεται από τους λόγιους -η θρυλική εκείνη ιστορία του βίου, των άθλων και των ταξιδιών του μεγάλου Μακεδόνα βασιλέα, που τήνε δημιούργησε η λαϊκή φαντασία αιώνες ύστερα από το θάνατό του- στάθηκε για τη μεσαιωνική Ευρώπη και Ασία ό, τι περίπου η Ιλιάδα και η Οδύσσεια για τον Αρχαίο Κόσμο.

Μερικοί πυροβολισμοί στη γέφυρα του Μπρούκλιν, μια καταστροφική πυρκαγιά σε ένα τσίρκο, μια μοδίστρα, πολλά όνειρα προφητικά, είναι μερικές μόνο από τις ιστορίες ζωής του ήρωα, που τόλμησε να ταξιδέψει πέρα από τη θάλασσα του τόπου του και μακριά από τις προκαθορισμένες για εκείνον αποφάσεις της οικογένειάς του. Τρεις άνθρωποι που συνάντησε τυχαία σε διαφορετικές στιγμές της ζωής του, θα του δώσουν τρεις επιλογές και εμπειρίες, μέσα από τρία νούμερα τηλεφώνου. Εκείνος, θα ακολουθήσει αυτές τις τρεις επιλογές, προσπαθώντας να καταλαγιάσει στην ψυχή του τα όνειρα και τις αναζητήσεις του. Το ταξίδι θα είναι περιπετειώδες, καθώς ξεκινάει από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, μετανάστης στην Αμερική και φτάνει έως την επιστροφή του στην Ελλάδα της χούντας. Βιοπαλαιστής της εποχής, μαζί με την αγαπημένη του μηχανή, τη Φλωρέττα, έχοντας αποφασίσει ότι θέλει να ζήσει πια στην πατρίδα του, δίνει αγώνες επιβίωσης. Στα ταξίδια του καταγράφει μέσα από την καθημερινότητά του, μια πληγωμένη κοινωνία που καταπιέζεται μέσα στον παραλογισμό του δικτατορικού καθεστώτος. Η Φλωρέττα, πάντα κοντά του, θα του δώσει τη δύναμη να αντιμετωπίσει όλες τις προκλήσεις στις δύσκολες διαδρομές με θάρρος και αισιοδοξία.

ΒΙΒΛΙΟ Α’Περιέχει τη Θεογονία και Κοσμογονία των Ελλήνων, τους αρχαιότατους μύθους των αιολικών φυλών και της Αργοναυτικής εκστρατείαςΒΙΒΛΙΟ Β’Περιλαμβάνει του μύθους του Ίναχου, του Περσέα, τους άθλους του Ηρακλή και τη μυθική ιστορία της ΠελοποννήσουΒΙΒΛΙΟ Γ’Περιλαμβάνει τους μύθους της Κρήτης, των Θηβών των Αρκάδων και τους αττικούς μύθους

"Π Ε Λ Ο Π Ι Δ Ε Σ" ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ Γιατί οι γάμοι του Πηλέα και της Θέτιδας στάθηκαν αφορμή ν'' ανάψει ο φουμιστότερος Πόλεμος γύρω απ'' το Αιγαίο; Γιατί παραλείφτηκε το όνομα της Έριδας απ'' τους γάμους; Γιατί ο Πάρης χάρισε το "μήλο" στην Αφροδίτη; Γιατί η Ελένη το ''σκασε για τρίτη φορά, απ'' τη Σπάρτη; Ποια στάθηκε η αιτία που έσπασαν οι Έλληνες, για δέκα ολάκερα χρονάκια, τα μούτρα τους στον Σκάμανδρο; ...Γιατί ανακατεύτηκαν ακόμη κι οι Θεοί σ'' ένα τόσο βρόμικο πόλεμο; Θεοί μ'' ανθρώπινες αδυναμίες, ήρωες με βρόμικα χέρια, θνητοί μ'' αθάνατες ψυχές, ματοκυλιούνται σ'' ένα άγριο συνονθύλευμα διαπλοκής κι εξόντωσης. Μέσα απ'' τη σπαρταριστή και συνάμα τραγική ματιά τού συγγραφέα, ξετυλίγονται για πρώτη φορά, ο βόρβορος και η σαπίλα του γνωστότερου πολέμου στην ιστορία του Κόσμου. ...Παραλειπόμενα κι'' άγνωστες πτυχές, που ο μύθος κράταε καλά ασφαλισμένους μέχρι σήμερα στην επτασφράγιστη κοιλιά του, βγαίνουν στο φως. ...Καθόσον, ο Τρωικός Πόλεμος, υπήρξε στην ουσία, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος πάνω στη γη. Μ'' όλες τις τραγικές του συνέπειες. ... Για Θεούς κι ανθρώπους!

Πριν από τέσσερις περίπου δεκαετίες ο Ρίτσαρντ Ντόκινς δημοσίευσε το βιβλίο: Το Εγωιστικό Γονίδιο, στο οποίο είχε διατυπώσει την πολύκροτη άποψη πως οι άνθρωποι αποτελούν τις «μηχανές επιβίωσης» των «εγωιστικών μορίων που είναι γνωστά ως γονίδια». Όμως το πώς τα ιδιοτελή αυτά γονίδια συνεργάζονται ώστε να οικοδομήσουν έναν οργανισμό ήταν κάτι που παρέμενε εν πολλοίς άγνωστο.Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, “Η Κοινωνία των Γονιδίων”, αξιοποιώντας τον πλούτο των δεδομένων που προσκόμισε η σύγχρονη έρευνα, παρέχει μια προοπτική για το πώς τα γονίδια συνεργάζονται, αλλά και πώς ανταγωνίζονται στον αγώνα για την επιβίωση. Οι δύο συγγραφείς, ο Ιτάι Γιανάι και ο Μάρτιν Λέρτσερ —πρωτοπόροι ερευνητές στο νέο πεδίο της βιολογίας συστημάτων— προτείνουν ένα νέο συναρπαστικό εννοιολογικό πλαίσιο για την κατανόηση της εξέλιξης του ανθρώπινου γονιδιώματος, στο οποίο οι αλληλεπιδράσεις καταλαμβάνουν τη θέση του βασικού παραδείγματος της βιολογίας. Αντίθετα από τον τρόπο με τον οποίο προσελήφθη η δημοφιλής μεταφορά του Ντόκινς, οι δύο συγγραφείς θεωρούν ότι το γονιδίωμα δεν είναι ένα σύνολο μεμονωμένων γονιδίων που αποσκοπούν απλώς στην επιβίωσή τους, αλλά ότι συνιστά μια κοινωνία γονιδίων, που όπως οι ανθρώπινες κοινωνίες αποτελείται από μέλη που αναπτύσσουν ταυτόχρονα συνέργειες και αντιπαλότητες. Η Κοινωνία των Γονιδίων είναι γραμμένη σε γλώσσα προσβάσιμη από το ευρύ κοινό, ώστε να αποκαλύπτει στον μη ειδικό αναγνώστη τις γενετικές στρατηγικές της συνεργασίας και του ανταγωνισμού σε βιολογικές κλίμακες που εκτείνονται από τα μεμονωμένα κύτταρα ως τα βιολογικά είδη. Στο βιβλίο καταγράφεται πώς λειτουργεί το γονιδίωμα στα καρκινικά κύτταρα και στους προγόνους μας, τους Νεάντερταλ, στη φυλετική αναπαραγωγή και κατά την προέλευση της ζωής, με τρόπο όμως που επισημαίνει πάντα ένα κρίσιμο σημείο: ότι η λογική της ζωής δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή, παρά μόνον αν θέσουμε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας τις αλληλεπιδράσεις των γονιδίων.

Το βιβλίο αυτό έχει γραφεί για τους μαθητές που επιθυμούν να έχουν έναν πολύτιμο βοηθό στην επανάληψή τους.Αποτελείται από 41 διαγωνίσματα, επιπέδου Πανελλαδικών εξετάσεων και κάτι παραπάνω. Αναφέρεται σε όλη την ύλη της Φυσικής προσανατολισμού Γ Λυκείου και είναι χωρισμένο σε ενότητες που προσφέρονται για πλήρη επανάληψη.Πιο συγκεκριμένα, αποτελείται από τις παρακάτω ενότητες:Ηλεκτρομαγνητισμός, έως και μαγνητικό πεδίο ρευματοφόρων αγωγών (2 διαγωνίσματα)Ηλεκτρομαγνητισμός, εναλλασσόμενο ρεύμα (3 διαγωνίσματα)Κρούσεις (3 διαγωνίσματα)Απλή αρμονική ταλάντωση (3 διαγωνίσματα)Κρούσεις, ταλαντώσεις (3 διαγωνίσματα)Ηλεκτρομαγνητισμός, εναλλασσόμενο ρεύμα, κρούσεις, ταλαντώσεις (2 διαγωνίσματα)Ρευστά (3 διαγωνίσματα)Ηλεκτρομαγνητισμός, εναλλασσόμενο ρεύμα, κρούσεις, ταλαντώσεις, ρευστά (2 διαγωνίσματα)Μηχανική στερεού σώματος, έως και θεμελιώδη νόμο της στροφικής κίνησης (2 διαγωνίσματα)Μηχανική στερεού σώματος (4 διαγωνίσματα)Σε όλη την ύλη (14 διαγωνίσματα)

ΘΕΩΡΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΦΟΡΜΑΛΙΣΤΩΝ

Το βιβλίο αυτό έχει σκοπό να δώσει μια πολλαπλή εικόνα τωνπαιδιών του μεσαίωνα. Όχι μόνο των παιδιών της αριστοκρατίας ήτων ευτυχισμένων παιδιών, αλλά και των άλλων, που είναιπερισσότερα, των παιδιών της αγροτιάς και της εργατιάς, χωρίς ναξεχνά τα φτωχά και τα θύματα της βίας των μεγάλων.

Ποιοι είναι οι 7 τρελοί, οι εμβληματικές όσο και γκροτέσκες μορφές μιας πινακοθήκης που απαρτίζεται από αντι-ήρωες; Και ποια είναι η καταχθόνια μυστική οργάνωση που μηχανεύεται ο Αστρολόγος, στην ίδρυση της οποίας πρωτοστατεί ο κεντρικός ήρωας, ο Ρέμο Ερδοσάιν; Ποιος ο στόχος και ποιες οι μέθοδοι δράσης της; Αγιάζει, εντέλει, ο σκοπός τα μέσα; Σε αυτά και σε άλλα πολλά ερωτήματα απαντάει ο Αργεντίνος συγγραφέας, σε ένα μυθιστόρημα που, αν και κλασικό, θα έλεγε κανείς ότι γράφτηκε μόλις χθες.

Το έργο του Ν. Μουτσόπουλου για τα Θεσσαλικά Αμπελάκια είναι μια σπουδαία σύνθεση και καταγραφή όχι μόνο των αρχοντικών της ξακουστής ορεινής κωμοπόλεως κτισμένης επάνω από την κοιλάδα των Τεμπών, αλλά και της ιστορικής πορείας και της κοινοπραξίας της (Κοινής Συντροφίας), η οποία απετέλεσε πρότυπο λειτουργίας για τους μετέπειτα συνεταιρισμούς του ελλαδικού χώρου. Το έργο με έκταση 100 περίπου σελίδων αποτελεί το προϊόν μιας εκτεταμένης και στοχευμένης επιτόπιας έρευνας, με καταγραφές και αποτυπώσεις του οικιστικού περιβάλλοντος της κωμοπόλεως και εν συνεχεία σχεδίαση των σπουδαιότερων αρχοντικών της. Περιλαμβάνει πλούσια και πυκνά κείμενα, 52 φωτογραφίες από τον οικισμό και τα αρχοντικά του, όπως και τον εσωτερικό διάκοσμο τους (οροφογραφίες και διακοσμήσεις του.) Επίσης 49 γραμμικά σχέδια (κατόψεις, όψεις, τομές, αξονομετρικά σχέδια και τομές, σχέδια οροφογραφιών, κατασκευαστικές λεπτομέρειες), ελεύθερα σχέδια και απόγραφα επιγραφών, αλλά και σκαριφήματα ναών, τοπίων, ανθρώπινων μορφών, φιλοτεχνημένων με το μοναδικό ταλέντο με το οποίο ήταν προικισμένος ο συγγραφέας.

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΦΟΡΑΕΙ ΠΟΡΦΥΡΑ. Η πολύτιμη συλλογή βιβλίων μιας ξεπεσμένης μαρκησίας είναι η αιτία που φέρνει το Γερμανό έμπορο αντικών Λούκας Μάλμπεργκ στη Ρώμη. Όμως εκείνος μπλέκεται σε μια υπόθεση δολοφονίας. Η όμορφη φίλη των νεανικών του χρόνων, Μάρλεν, για την οποία ένοιωσε κάποτε αυθόρμητα κάποια έλξη, βρίσκεται νεκρή μέσα στην μπανιέρα του διαμερίσματός της. Εκείνη ήταν που του είχε δώσει την πληροφορία, σχετικά με τη συλλογή των βιβλίων.Ένα ατύχημα, ισχυρίζεται, η αστυνομία .Ο Μάλμπεργκ έχει κάθε λόγο, να αμφιβάλλει για αυτό.Περίεργες αλληλουχίες κι ένα λατινικό σημειωματάριο, ξυπνούν τη δυσπιστία του. Με επιφυλακτικότητα αντιμετωπίζει τη νεαρή δημοσιογράφο Κατερίνα, όμως πολύ σύντομα υποκύπτει στην ασυναγώνιστη γοητεία της. Μια παγίδα σ' αυτό το παιχνίδι της σύγχυσης;Πολύ σύντομα, αυτό που ενδιαφέρει δεν είναι η συλλογή βιβλίων, αλλά κάποια πολύ καλά φυλαγμένα μυστικά του Βατικανού, για επιστημονικά πειράματα της μοναχικής αδελφότητας ενός αποστάτη καρδινάλιου, μ' ένα πολύ επικίνδυνο σχέδιο...

Το βιβλίο ασχολείται με τα εξαιρετικά απίθανα γεγονότα και εξηγεί το γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο σπάνια. Όσο αντιφατικό και αν ακούγεται, τα σπάνια γεγονότα στην πραγματικότητα συμβαίνουν συχνότερα από όσο πιστεύουμε. Αναντίρρητα, αναπάντεχο σημαίνει σπάνιο. Πολλά γεγονότα της πραγματικής ζωής αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για αντίφαση: άνθρωποι που κερδίζουν το λαχείο πολλές φορές, κεραυνοί που χτυπούν επανειλημμένα το ίδιο άτυχο άτομο, σημαντικά οικονομικά κραχ που συμβαίνουν ξανά και ξανά.Πως εξηγούνται όλα αυτά; Το σύμπαν διαθέτει νόμους που περιγράφουν τον τρόπο της λειτουργίας του. Οι νόμοι της κίνησης του Νεύτωνα περιγράφουν πώς πέφτουν τα αντικείμενα και γιατί το φεγγάρι κινείται σε τροχιά γύρω από τη Γη. Άλλοι νόμοι της φύσης μάς δείχνουν πώς γεννιούνται και πώς πεθαίνουν τα άστρα, την καταγωγή της ανθρωπότητας και ενδεχομένως το μέλλον της. Το ίδιο ισχύει και για τα ακραία αναπάντεχα γεγονότα.Σε αυτό το βιβλίο, ο διάσημος στατιστικολόγος Ντέιβιντ Χαντ, εισάγει την “Αρχή της Απιθανότητας”, μία ομάδα νόμων του ενδεχόμενου, οι οποίοι μας αποκαλύπτουν ότι θα πρέπει να αναμένουμε το αναπάντεχο στη ζωή μας.Κάποιοι από αυτούς τους νόμους αφορούν τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του σύμπαντος και είναι τόσο θεμελιώδη όσο και η βασική, αφηρημένη αλήθεια ότι δύο συν δύο ισούται με τέσσερα. Άλλοι εξαρτώνται από τις βαθύτερες ιδιότητες αυτού που ονομάζουμε πιθανότητα. Και άλλοι νόμοι εκδηλώνονται στο επίπεδο της ανθρώπινης ψυχολογίας: ο εγκέφαλος δεν είναι μία απλή συσκευή καταγραφής. Υπό τις κατάλληλες συνθήκες, οποιοσδήποτε από τους νόμους είναι επαρκής, ώστε να οδηγήσει σε μία εκδοχή της Αρχής της Αβεβαιότητας. Ωστόσο, η δύναμή της γίνεται πραγματικά εντυπωσιακή, όταν οι νόμοι αυτοί συλλειτουργούν. Και τότε το ασύλληπτα αναπάντεχο συμβαίνει.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ

Ο ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ ΠΑΝΟΣ Δ. ΛΑΖΑΡΟΠΟΥΛΟΥΛΟΣ

Ο άγνωστος κατά 96% κόσμος του Σύμπαντος που περιβάλλει τον άνθρωπο μπορεί να γίνει κατανοητός και να προσεγγισθεί μόνο φιλοσοφικά και όχι να εξηγηθεί μηχανιστικά. Εδώ μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά η Αρχαία Γνώση των Ελλήνων φιλοσόφων, οι οποίοι σε ανύποπτο χρόνο της μακρινής εποχής που έζησαν, διετύπωσαν κοσμοθεωρίες, οι περισσότερες των οποίων ισχύουν σήμερα απολύτως. (. . .)

Μοιάζει παράδοξο το γεγονός, για όσους γνωρίζουν το ύστερο έργο του Κώστα Μόντη, ότι "το σύνδρομο της Πρέβεζας" και τα αδιέξοδα τα οποία κατοπτρίζονται σε ορισμένα ποιήματα των πρώιμων συλλογών του μέχρι το 1954, οριοθετούνται στο πλαίσιο μιας ιδιωτικής αποκλειστικά περιοχής. Τούτη την περίοδο του εγώ, της ανασφάλειας και της καταβύθισης στα επαγγελματικά, βιοτικά, και οικογενειακά προβλήματα, δεν συσχετίζει σε κανένα του ποίημα το προσωπικό με το κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Στις "Στιγμές 1958", ωστόσο, την πρώτη συλλογή που εκδίδεται στα χρόνια του Αγώνα, την ώρα που στα διπλωματικά παρασκήνια προετοιμάζεται η συνθηκολόγηση, τα ιδιωτικά αδιέξοδα εγγράφονται στα συλλογικά και η ποίηση του Μόντη αποκτά το πολιτικό έρμα που της έλειπε. Μερικά χρόνια αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, καθώς δοκιμάζεται ο ανθρωπισμός του μπροστά στα μεγάλα παγκόσμια προβλήματα (τον εμφύλιο, την πείνα και τον θάνατο χιλιάδων παιδιών στην Μπιάφρα, τον πόλεμο του Βιετνάμ, την εισβολή των Ρώσων στην Τσεχοσλοβακία) ο πολιτικός ορίζοντας του έργου του διευρύνεται και προσλαμβάνει οικουμενικές πλέον διαστάσεις. Διαγράφονται με αυτό τον τρόπο, ξεκάθαρα, τρεις αλληλένδετες και επικαλυπτόμενες ισοτοπίες (προσωπική, συλλογική, οικουμενική) οι οποίες αναλογούν σε ισάριθμες εννοιακές περιοχές ή θεματικούς κύκλους (εγώ, εμείς όλοι). Αυτό είναι το σχήμα της ποιητικής του Κ. Μόντη το οποίο προτείνεται και αναπτύσσεται εδώ στα τρία μέρη αυτού του βιβλίου.

Η πρόταση παλαιών μαθητών μου να κυκλοφορήσουν σε φωτοτυπική έκδοση "Τα ελληνικά στρατεύματα του 1821" με χαροποιεί ιδιαίτερα, γιατί σκέφτομαι ότι η επανέκδοση του βιβλίου αυτού, που είχε εξαντληθή από πολλά χρόνια, θα εφοδιάση και τους μελετητές της ιστορίας και το ευρύτερο κοινό, κυρίως τους εκπαιδευτικούς, με μια εργασία η οποία θα τους βοηθήση να κατανοήσουν καλύτερα τη μεγάλη εκείνη εποχή. Είναι επίσης ευτυχής η στιγμή, που η έκδοση πραγματοποιείται τώρα που γιορτάζουμε τα 150 χρόνια από την έκρηξη της Επαναστάσεως του 1821.Με την εργασία αυτή ο αναγνώστης θα μπορέση να γνωρίση ορισμένα βασικά και απαραίτητα στοιχεία του Αγώνος, τα οποία θα του επιτρέψουν να παρακολουθήση με άνεση τη γένεση του επαναστατικού στρατού, τα διάφορα στάδια εξελίξεώς του, τον εφοδιασμό του και ιδίως την ψυχολογία των ανδρών του. Είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρων ο τρόπος του μετασχηματισμού των απλών Ελλήνων χωρικών, βοσκών, βιοτεχνών κλπ. σε επαναστατικούς όχλους στην αρχή, και κατόπιν η διαφοροποίησή τους σε στρατιωτικά σώματα που βαθμιαία αρχίζουν να αποκτούν συνείδηση των καθηκόντων τους και της μεγάλης τους αποστολής. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτος είναι ο ρόλος που έπαιξαν οι κύριοι πυρήνες των μαχητικών δυνάμεων του νέου ελληνισμού, οι αρματολοί και κλέφτες, οι οποίοι και καθιέρωσαν την τακτική του κλεφτοπολέμου, την μόνη ζωντανή πολεμική παράδοση του έθνους κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Κάποτε, το έναυσμα για να γραφεί ένα βιβλίο είναι μια φράση ή ακόμα και μια λέξη. Κάπως έτσι ξεκίνησε ο συγγραφέας του «Μια σύντομη και ρεαλιστική προσέγγιση στις περιπλανήσεις του Οδυσσέα» το καλοκαίρι του 2017, από κάτι που είχε διαβάσει σε κάποιον ιστότοπο σχετικά με τα πλοία των Φαιάκων. Στο σχόλιο εκείνο, τα πλοία τους παρουσιάζονταν με θαυμαστές, σχεδόν «εξωγήινες» ιδιότητες, ή τουλάχιστον έτσι ερμηνεύονταν από τον σχολιαστή η περιγραφή που έκανε ο Όμηρος. Ο συγγραφέας όμως, διαβάζοντας το ίδιο σημείο, κατέληξε σε πολύ διαφορετικά αλλά και πολύ πιο ρεαλιστικά συμπεράσματα, όπως για παράδειγμα ότι οι Φαίακες μπορεί να είχαν απλά ανακαλύψει μια πρώιμη μορφή πυξίδας. Αυτή ήταν και η αφορμή για να αρχίσει το ψάξιμο στο κείμενο της Οδύσσειας, αλλά με τεχνικό, κριτικό και πρακτικό πνεύμα, συνδυάζοντας τις περιγραφές του Ομήρου με τις σημερινές γνώσεις, καθώς και τις δυνατότητες έρευνας που δίνει το διαδίκτυο και το Google Earth. Κατ' αρχήν, καθώς ο Όμηρος (μέσα από τον Αντίνοο, βασιλιά των Φαιάκων) αναφέρεται σε πλοίο χωρίς πηδάλιο, ο συγγραφέας σχεδίασε μια πρόταση για το πώς μπορεί να ήταν μια «απήδαλος ναυς» (στην πραγματικότητα με κρυφό τιμόνι) και στη συνέχεια ερεύνησε αν η Κέρκυρα θα μπορούσε να ήταν η χώρα των Φαιάκων, όπως είναι η καθιερωμένη αντίληψη. Κατέληξε λοιπόν ότι η Κέρκυρα βρίσκεται πολύ κοντά στην Ιθάκη για να ήταν άγνωστη στον Οδυσσέα, αντίθετα το Τράπανι στη δυτική Σικελία έχει όλες τις προϋποθέσεις. Όλες, εκτός από μία, που είναι η διάρκεια της μιας νύκτας για το ταξίδι μέχρι την Ιθάκη όπως υπονοεί ο Όμηρος, κάτι αδύνατον για τα πλοία της εποχής του Οδυσσέα. Όμως, διαβάζοντας «ανάμεσα στις γραμμές» της Οδύσσειας, προκύπτει ότι ο Οδυσσέας ήταν ναρκωμένος στη διάρκεια του ταξιδιού! Και ίσως ο Οδυσσέας, ανταποδίδοντας τη χάρη στους Φαίακες, έκρυψε την πραγματική τους ταυτότητα για να τους προστατεύσει, καθώς ήταν φιλειρηνικός και πλούσιος λαός, άρα θα ήταν εύκολη λεία σε πειρατές και επιδρομείς.

Ιστορίες μιας γειτονιάς στην καρδιά της πόλης, Χρονικό μιας άλλης Θεσσαλονίκης μετά την Κατοχή. Μιας μικρής πόλης μέσα στην πόλη, όπου όλοι γνώριζαν όλους. Η ιστορία μιας γειτονιάς κι ενός παιδιού που μεγάλωσαν μαζί. Ιστορία μιας αληθινής αγάπης που κρατά, ακόμη κι αν δεν είμαστε κι δυο αυτοί που πρωταγαπηθήκαμε.

«Ωστόσο είναι αργά για να τηλεφωνήσω, αρκούμαι σε ένα SMS. Γράφω στη Ναντιά ότι έμαθα μόλις για τον Αλεξάντρ κι έχω μείνει άναυδος, αυτή είναι η λέξη που χρησιμοποιώ, μπορεί να μην ταιριάζει και τόσο αλλά δυσκολεύομαι να βρω πιο κατάλληλη διατύπωση. Αν είχε πεθάνει, αν είχε πάθει ατύχημα, θα μου ερχόταν πιο εύκολα, θα λυπόμουν βαθύτατα, θα της εξέφραζα τα συλλυπητήριά μου, θα της ευχόμουν κουράγιο, θα της πρότεινα ίσως τη βοήθειά μου σε περίπτωση ανάγκης. Ξέρουμε πώς ν’ απευθυνθούμε στους οικείους των θυμάτων, ξέρουμε τι να πούμε στους αρρώστους, σ’ εκείνους που υποφέρουν. Αλλά στη γυναίκα ενός δολοφόνου τι γράφεις;»

Το υλικό που υπάρχει στο βιβλίο αυτό πρέκυψε από την πολυετή έρευνά του για τα πέτρινα γεφύρια έχοντας διασχίσει όλη την Ελλάδα καταγράφοντας, φωτογραφίζοντας, αποτυπώνοντας και ερευνώντας σε συνδυασμό πάντα με την όρεξή του για την μετάδοση αυτής της γνώσης.

Αυτό το βιβλίο αφορά τη διαδικασία και την εξέλιξη της τέχνης μου. Όπως η ίδια η κλινική νευρολογία, προχωράει έχοντας σαν βάση περιπτώσεις ασθενών. Οι ιστορίες είναι πραγματικές, οι διάλογοι στο μεγαλύτερο μέρος αυθεντικοί και, παρά το ότι τα πραγματικά στοιχεία όλων σχεδόν των ασθενών παρουσιάζονται αλλαγμένα, οι προκλήσεις και τα προβλήματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπος ένας νευρολόγος σε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο προβάλλονται ολοκάθαρα. Πού αρχίζει αυτό; Αρχίζει με έναν υπεύθυνο μιας αίθουσας μπόουλινγκ που γίνεται συγχυτικός, με έναν δεξιό αμυντικό του μπέιζμπολ που αρχίζει να μιλάει ακαταλαβίστικα, με έναν φοιτητή που ξαφνικά γίνεται ψυχωτικός, με έναν παραγγελιοδόχο που οδηγεί πηγαίνοντας γύρω γύρω σε μια κυκλική πλατεία, ανίκανος να βρει σημείο εξόδου, με έναν οπισθοφύλακα μιας κολεγιακής ομάδας που δεν μπορεί να σταματήσει να παίζει συνέχεια με τον ίδιο τρόπο, με μια κοινωνική λειτουργό ψυχιατρικών δομών που παρατηρεί ένα τρέμουλο στο μικρό δάκτυλο του χεριού της, με έναν πρώην αθλητή που δεν μπορεί να πιάσει τα αυτοκόλλητα στις πάνες της νεογέννητης κόρης του, με έναν Ιρλανδό που γλιστρά στον πάγο και σπάζει το κεφάλι του. Όλοι καταλήγουν εδώ, στους θαλάμους της πτέρυγας των εσωτερικών ασθενών είτε στη μονάδα νευρολογικής εντατικής θεραπείας, περνούν όπως σε μια παρέλαση που ποτέ δεν παύει να με προκαλεί, να με εκπλήσσει και να με διαφωτίζει. Πού τελειώνει αυτό; Δεν τελειώνει.

Ο Τόμας Στερνς Έλιοτ, ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του μοντερνισμού στην ποίηση του 20ού αιώνα, αντικατοπτρίζει στο έργο του τις αναταράξεις και τις αλλαγές μιας εποχής που σημαδεύτηκε από τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Τα ποιήματά του, με τις πολλαπλές αναφορές στα ιερά βιβλία, την ιστορία, τη μυθολογία και τη φιλοσοφία, αποτυπώνουν την απογοήτευση, την αποξένωση και την αναζήτηση νοήματος που χαρακτήριζαν τη γενιά του και ανάγουν το προσωπικό στο καθολικό, το καθημερινό στο αιώνιο.Είναι ο ποιητής "που επέμενε στο θέμα της φύσης και της αξίας της παράδοσης, που προσπάθησε να δημιουργήσει τάξη και λογική συνέπεια, ενώ κεντρικό του όραμα ήταν το Κενό - κι όμως δεν είχε αληθινούς προγόνους ούτε επιγόνους" (Πήτερ Άκροϊντ).Ο Τ. Σ. Έλιοτ είναι εξαιρετικά δημοφιλής στην Ελλάδα και ευτύχησε (ευτυχήσαμε) να του έχουν γίνει πολλές μεταφράσεις στη γλώσσα μας.Πιστεύω πως η συγκεκριμένη αυτή μετάφραση, προσεκτικά αναθεωρημένη, εντοπίζει, αποκρυπτογραφεί και φωτίζει πολλά περισσότερα απ' όσα οι προηγούμενες μεταφράσεις των έργων του ποιητή, συμπεριλαμβανομένης και της αρχικής δικής μου.Στην κρίση σας!