vivliopoleiopataki.gr

Ο Μεγάλος Πόλεμος έχει τελειώσει, και το Τσέρνοπολ έχει περάσει από την ηττημένη Αυστροουγγαρία στο βασίλειο της Ρουμανίας. Στους δρόμους αυτής της Βαβέλ, όπου η Ιστορία έχει ξεβράσει γλώσσες, φυλές και θρησκείες, μόνη αξία είναι η επιβίωση, και μόνη τέχνη η κοροϊδία. Στο Τσέρνοπολ τα πάντα επιτρέπονται — όλα, εκτός από τη σοβαρότητα. Πόσο μπορεί ν’ αντέξει μια τέτοια πόλη την άκαμπτη φιλοτιμία του επίλαρχου Τίλντυ, του «Γερμανού», όπως τον αποκαλούν σκωπτικά στο Τσέρνοπολ; Kωμικοτραγικό απομεινάρι ενός κόσμου που δεν ξέρει ότι έχει πεθάνει, ο Τίλντυ και η θιγμένη του αξιοπρέπεια θα γίνουν αφορμή μιας σύγκρουσης όλων με όλους. Μέσα από το βλέμμα ενός παιδιού που μεγαλώνει κι αλλάζει μαζί με τον τόπο και την εποχή του, ο Ρετσόρι αναπλάθει με στοχαστική ευθυμία έναν κόσμο «βαλκανικό», ρευστό και άναρχο, όπου η ζωή κοχλάζει σε όλη της την ευτέλεια.

Ο Πέτρος Βλαστόπουλος, συγγραφέας, ανύπαντρος γύρω στα τριάντα, κυνηγός της οµορφιάς, συναντά σε µια παραλία µια γνωστή συνάδελφο, η οποία τον πληροφορεί πως µια πρώην συµφοιτήτριά της –η Ελευθερία– είναι ακόµα ανύπαντρη. Τα λόγια της του κεντρίζουν την περιέργεια. Η επαναφορά της νεανικής εικόνας της στη µνήµη τον ωθεί να της στείλει µια επιστολή µε τίτλο Γράµµα στο άγνωστο ή στην ελπίδα. Κι έτσι ξεκινούν όλα. Ο Πέτρος αφουγκράζεται την εποχή του, µια εποχή διώξεων και φόβου στη Βόρεια Ήπειρο της δεκαετίας του ’70. «Στέκεται ανηφορίζοντας» στη ζωή. Αναζητά την οµορφιά στις λέξεις, τη λογοτεχνία, τις γυναίκες. Αγωνιά για την Ελευθερία και αγωνί ζεται για τις ελευθερίες του. Αντιδρά σε ασφυκτικά δεσµά και δεσµούς. Αντλεί ζωή από τη συγγραφή. Αποζητά το «εγώ» µαζί µε το «εσύ» και το «εµείς». Θα το πετύχει ή θα µείνει «υψωµένος και ταπεινωµένος, αθώος και τιµωρηµένος»; Την απάντηση τη σφυρίζει στη δική του γλώσσα ο άνεµος. Άκου!

Η μοίρα του κόσμου βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα χέρια μας. Η γραπτή ιστορία της ανθρωπότητας εκτείνεται σε ένα χρονικό διάστημα μόλις πέντε χιλιάδων ετών. Το ακόμη άγραφο μέλλον μας θα μπορούσε να διαρκέσει εκατομμύρια χρόνια, θα μπορούσε όμως και να λήξει, με δική μας υπαιτιότητα, αύριο. Ασύλληπτα μεγάλος αριθμός ανθρώπων θα ζήσουν με αξιοπρέπεια ή μέσα στην εξαθλίωση, ή δεν θα ζήσουν καν,  ανάλογα με το τι επιλέγουμε να πράξουμε σήμερα.Στο Τι χρωστάμε στο μέλλον, ο φιλόσοφος και καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Ουίλλιαμ ΜακΆσκιλ αναπτύσσει την ιδέα του μακρόπνοου αλτρουισμού, αντίληψης που αναδεικνύει το καθήκον των σημερινών ανθρώπων να επηρεάσουν θετικά το μακρινό μέλλον. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν αρκεί να αντιστρέψουμε την κλιματική αλλαγή ή να αποτρέψουμε την επόμενη πανδημία. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε πως ο πολιτισμός θα ανέκαμπτε αν κατέρρεε, πως δεν θα σταματήσει η ηθική πρόοδος και πως θα προετοιμαστούμε κατάλληλα για την έλευση της εποχής στην οποία τα εξυπνότερα όντα στον πλανήτη δεν θα είναι ανθρώπινα, αλλά ψηφιακά. «Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι τόσο βαθυστόχαστο, ουσιώδες και συγχρόνως τόσο προσιτό. Ο ΜακΆσκιλ είναι ένας από τους πιο σημαντικούς φιλοσόφους σήμερα και το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί το magnum opus του».  Rutger Bregman«Κανένας εν ζωή φιλόσοφος δεν έχει επηρεάσει περισσότερο την ηθική μου απ’ ό,τι ο Ουίλλιαμ ΜακΆσκιλ. Με το Τι χρωστάμε στο μέλλον κατάφερε για άλλη μία φορά να μεταμορφώσει τον τρόπο σκέψης μου, αποδομώντας υπομονετικά τις προκαταλήψεις που με καθιστούσαν ηθικά τυφλό απέναντι στα συμφέροντα των μελλοντικών γενεών. Πρόκειται για ένα άκρως καθηλωτικό και αναγκαίο ανάγνωσμα».  Sam Harris«Αυτό το βιβλίο θα σου αποκαλύψει πόσο πολύ θα μπορούσε να διαρκέσει η ανθρώπινη ιστορία, ποια είναι η θέση σου σε αυτήν και πόσο πολλά θα μπορούσες να κάνεις για να την αλλάξεις προς το καλύτερο. Είναι τόσο απλό και τόσο φιλόδοξο».  Ezra Klein«Αυτό το πολυσύνθετο, οραματικό, αριστοτεχνικό βιβλίο έχει ιλιγγιώδεις προεκτάσεις και εγείρει μερικά από τα πιο κρίσιμα ζητήματα που καλούμαστε να επιλύσουμε ως είδος. Ο ΜακΆσκιλ επιχειρηματολογεί υπέρ μιας ηθικής στάσης απέναντι στο μέλλον, με τρόπο διαυγή και απόλυτα πειστικό, παρακινώντας μας να αναλάβουμε δράση».  Larissa MacFarquhar, New Yorker«Πολλά βιβλία υπόσχονται μια νέα “μεγάλη ιδέα”, αλλά λίγα από αυτά προσφέρουν μια ιδέα τόσο λαμπρή όσο αυτή που παρουσιάζει ο Ουίλλιαμ ΜακΆσκιλ στο Τι χρωστάμε στο μέλλον».  Julia Galef«Μια αισιόδοξη οπτική του μέλλοντος, που με συγκίνησε μέχρι δακρύων».  Joseph Gordon-Levitt

Μέχρι στιγµής, ό,τι καλύτερο έχει βρεθεί για να αποφύγει κανείς να πεθάνει νέος είναι τα γεράµατα. Μόνο που, όταν δεν συνοδεύονται από αρρώστιες, συνοδεύονται από τη γελοιοποίηση. Λίγο να φροντίσει κανείς την εµφάνισή του, θεωρείται ότι «γαµπρίζει», «νεάζει», ή «παλιµπαιδίζει»· και λίγο να εγκαταλειφθεί στην ατηµελησία, αντιµετωπίζεται σαν να περιέπεσε σε γεροντική µελαγχολία ή σε άνοια. Κορώνα χάνεις, γράµµατα κερδίζουν οι άλλοι, αυτό είναι το αδιέξοδο της κατ’ ευφηµισµόν «τρίτης ηλικίας». Και το µόνο της αυθεντικό αντιστάθµισµα –η όποια συσσωρευµένη σύνεση– παραµένει στα αζήτητα. (Ζούµε, πάντα, σε κοινωνίες της παρορµητικής, νεανικής πρωτοβουλίας – όχι της µετριοπάθειας και του µεστού στοχασµού.)0 Αρκάς εξερεύνησε ιδιοφυώς τι µας συµβαίνει µεταθανατίως στο Η ζωή µετά. Οι Συνοµήλικοι συνιστούν κάτι σαν «prequel» εκείνου του άλµπουµ. Δεν θα ήταν άστοχο να ονοµαστούν και Η ζωή λίγο πριν, αφού περιλαµβάνουν έναν εξίσου ιδιοφυή κατάλογο των όσων συµβαίνουν στο κλείσιµο του ανθρώπινου βίου. Οι τρεις κεντρικοί ήρωες –ο Γεράσιµος, ο Χαράλαµπος και ο Ζαχαρίας, ο σκύλος– αποτελούν τέλειες επιτοµές τριών βασικών στάσεων απέναντι στον θάνατο: πλήρης άρνηση, συνετή αποδοχή ή οργισµένος συµβιβασµός. Την πλήρη άρνηση εκφράζει ο σχεδόν ενενηντάχρονος Χαράλαµπος, την αποδοχή ο εβδοµηνταπεντάχρονος Γεράσιµος και τον οργισµένο συµβιβασµό ο «συνοµήλικος» (εντεκάχρονος) σκύλος του. «Ο σκύλος µάς µαθαίνει τη φιλία / αλλά η γάτα / µάς µαθαίνει τον κόσµο», έγραφε στην τελευταία ποιητική του συλλογή ο Γιάννης Βαρβέρης. Ο σκύλος των Συνοµηλίκων µάς µαθαίνει την απέχθεια απέναντι στην ιδέα ότι σύντοµα θα χάσουµε τον κόσµο».  Πέτρος Μαρτινίδης Κυκλοφορούν επίσης οι συγκεντρωτικοί τόµοι:- Ο Προφήτης- Ναπολέων και Ασηµίνα- Ο Ισοβίτης- Χαµηλές πτήσεις- Η ζωή µετά- Καστράτο και η σειρά: Η Ρόζα του Αρκά:- Τοξικό αρσενικό!- Ψυχραιµία, Αποστόλη!- Σε δύσκολη θέση- Από µικρό κι από τρελό- Για µια εµφάνιση ζούµε- Αχ, Θίθυ!- Θτα πατώµατα!- Οι µυστικοί- Ζουζουνιές- Θκληρή καρδιά- Τιµωρηµένος- ∆ιακοπέθ. Μην ενοχλείτε!- Αβρότητεθ- Μελαγχολίεθ- Τα Χριστούγεννα του Θανασάκη (χαρτόδετο και σκληρόδετο)- Οι θυµµαθητέθ- Ανακατέµατα- Ενοχές- Έλα να πάµε θτο νηθί- Η παρεκθήγηση- Πατάτες και ποιήµατα- Χτυποκάρδια στα προνήπια

Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται σε αυτούς που δεν θα το αγαπήσουν διότι είναι αυτοί που το χρειάζονται. Το βιβλίο αυτό θ’ αγαπηθεί πολύ και θα πολεμηθεί εξίσου πολύ. Ίσως ανοίξει τα μάτια κάποιων, ίσως καθησυχάσει τις συνειδήσεις άλλων και άλλοι θ’ αρνηθούν πεισματικά να το δουν. Οι λόγοι που πολλοί απο φεύγουν ν’ αγγίζουν τα μείζονα θέματα ποικίλλουν, με πρωτεύοντες την αποφυγή ανάληψης ευθύνης, την προκατάληψη και τον φόβο. Αλλά και η άρνηση ν’ ανοίξεις το παράθυρο να δεις τι συμβαίνει ενέχει τον ίδιο βαθμό ευθύνης. Η δομή του είναι εξαιρετικά απλή χωρίς υψιπετείς αναζητήσεις ανεπιτήδευτη και καθημερινή. Δυο κοριτσάκια βγαίνουν από το ορφανοτροφείο και μπαίνουν στη ζωή επιτυχώς, πλαισιωμένα κυρίως από μια απλοϊκή γυναίκα μάρτυρα, που τις υπεραγαπά και τις καθοδηγεί με γνώμονα τη Γραφή, κι έναν συνειδητό και ανοιχτόμυαλο δικαστικό που φέρεται εξίσου υπεύθυνα, γύρω από τους οποίους κινούνται και δρουν μια πλειάδα από ενδιαφέροντα πρόσωπα. Δεν τους συμβαίνει τίποτα το ανεπίτρεπτο ή επιλήψιμο? δεν παρενοχλούνται, δεν απάγονται, δεν κακοποιούνται. Οι αρχές και θεσμοί, όπως η Αστυνομία, το νοσοκομείο, το δικαστήριο είναι άψογα. Αντιμετωπίζουν βέβαια διάφορες προκλήσεις με διάφορους βαθμούς επιτυχίας, αλλά και οι αστοχίες τους τελικώς διορθώνονται. Ένα ανάγνωσμα που κυλάει ευχάριστα και σχεδόν ανάλαφρα, διανθισμένο με κάποιες σοβαρές συζητήσεις, που μπορεί και ο πιο απλός αναγνώστης να το απολαύσει οπουδήποτε, ακόμα και στην παραλία.

Η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί έναν από τους πιο ιστορικά φορτισμένους και γεωπολιτικά σύνθετους χώρους του πλανήτη. Το παρελθόν της είναι εμποτισμένο με βία, το παρόν της χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και το μέλλον της παραμένει αδιόρατο. Πόλεμοι, σεισμοί και πολιτισμικές συνθέσεις αποτελούν αλληλοσυνδεόμενα φαινόμενα, τα οποία, αν και απορρέουν από κοινές αιτίες, εκδηλώνονται με τρόπο ασύμμετρο και συχνά ασύνδετο μεταξύ τους. Η γεωγραφική σύγκλιση τριών ηπείρων (Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής) σε αυτή τη μικρή, αλλά στρατηγικά κρίσιμη περιοχή συνιστά μοναδικότητα σε παγκόσμια κλίμακα, Εδώ γεννήθηκαν τρεις από τις σημαντικότερες μονοθεϊστικές θρησκείες και αναπτύχθηκαν πολιτισμοί που διαμόρφωσαν την πορεία της ανθρωπότητας. Η Ανατολική Μεσόγειος υπήρξε ταυτόχρονα κοιτίδα του ορθού λόγου και πεδίο άνθησης της μεταφυσικής σκέψης· μια περιοχή όπου ο διαφωτισμός και ο σκοταδισμός συνυπάρχουν, συγκρούονται και αλληλεπιδρούν, με τρόπο που συχνά καθορίζει τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις.

Το Τέχνη και Ψευδαίσθηση είναι ένα από τα πιο εμπνευσμένα βιβλία τεχνοκριτικής και θεμελιώδες έργο αναφοράς για τη μελέτη της απεικόνισης.Η απάντηση στο ερώτημα «Τι είναι αυτό που αποκαλούμε ύφος ενός καλλιτέχνη;» δεν είναι απλή. Ο Ε.Η. Gombrich, αξιοποιώντας την οξυδέρκειά του αλλά και τις τεράστιες γνώσεις του σε θέματα ιστορίας και ψυχολογίας της εικαστικής αναπαράστασης, προσεγγίζει μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα. Προσπαθώντας να αποδείξει ότι η πιστή αναπαράσταση της πραγματικότητας είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ ό,τι συνήθως νομίζουμε, ο Gombrich εξετάζει, αμφισβητεί και επαναξιολογεί παλαιότερες και πιο σύγχρονες απόψεις για την αναπαράσταση και τη «μίμηση», για τον ρόλο των εικαστικών συμβάσεων, για την αφαίρεση, για την απόδοση του προοπτικού βάθους, για την ψευδαίσθηση στις πλαστικές τέχνες. Ο Gombrich διακρινόταν πάντα για την ικανότητά του να αντιλαμβάνεται εις βάθος τα ζητήματα της καλλιτεχνικής δημιουργίας, θεωρητικά και άλλα. Παράλληλα, δεν έπαψε ποτέ να εκπλήσσεται διαπιστώνοντας την αστείρευτη επινοητικότητα του ανθρώπινου πνεύματος, αλλά και τις λεπτοφυείς διαφορές ως προς τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να προσεγγίζεται η τέχνη από τους δημιουργούς αλλά και από το κοινό.Η έκτη και οριστική έκδοση (2002) του κλασικού αυτού έργου που πρωτοεκδόθηκε το 1960 συνοδεύεται από νέο Πρόλογο, στον οποίο ο συγγραφέας ιχνηλατεί το ακανθώδες θέμα της σχέσης εικόνας και σημείου.

Στους Νόμους ο Πλάτωνας κάνει την εξής παρατήρηση για τους είλωτες: «απ’ όλους τους θεσμούς των Ελλήνων, η ειλωτεία των Λακεδαιμονίων είναι ίσως αυτός που θα άνοιγε το μεγαλύτερο πεδίο σε ατέρμονες συζητήσεις και διενέξεις ανάμεσα σ’ αυτούς που θα την ενέκριναν και σ’ αυτούς που θα την απέρριπταν». Η παρατήρηση αυτή αποτυπώνει την αμηχανία των αρχαίων, αλλά και των συγχρόνων, απέναντι στο αινιγματικό φαινόμενο της σπαρτιατικής ειλωτείας, αμηχανία που δύσκολα επιτρέπει να συγκροτηθεί μια «ιστορία» του θεσμού. Ο Ζαν Ντυκά εκκινεί από τη θέση ότι πρέπει να αρκεστούμε στα ίδια τα κείμενα των αρχαίων συγγραφέων, και να ξαναδούμε την ειλωτεία μέσα από το δικό τους πρίσμα.Τα κείμενα αυτά χαρτογραφούν ίχνη της σκέψης Ελλήνων διανοητών σε μια χρονική περίοδο που εκτείνεται από τον 5o π.Χ. έως τον 6o μ.Χ. αιώνα. Ο συγγραφέας ακολουθεί το παράδειγμα του εθνολόγου, ο οποίος αφουγκράζεται προσεκτικά τον πολιτισμό που μελετά και παρεμβαίνει όσο γίνεται λιγότερο, θέτοντας ως βασικό σκοπό του όχι να διατυπώσει τις δικές του θεωρίες, αλλά να συγκεντρώσει και να κατανοήσει τους ισχυρισμούς των Ελλήνων για το σύστημα δουλείας που λειτουργούσε στη Σπάρτη. Ως κριτήριο κατηγοριοποίησης χρησιμοποιεί τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το θέμα ο εκάστοτε συγγραφέας — όχι για να ορίσει αλλά για να σκεφτεί την ειλωτεία: τη σημασία του όρου, τη σχέση ιδιοκτησίας, τους καταλόγους παρόμοιων θεσμών σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, την αναφορά στις κατηγορίες της δουλείας και της ελευθερίας, τον οικονομικό ρόλο της ειλωτείας, την καταγωγή του θεσμού, την κριτική που έχει δεχτεί, τον ρόλο των ειλώτων μέσα στην πόλη, τις εξεγέρσεις τους.Η λαμπρή ανάλυση του Ντυκά είναι ένα μάθημα του πώς ένας σύγχρονος ιστορικός πρέπει να προσεγγίζει τα αρχαία κείμενα: όχι σαν απρόσωπες πηγές πληροφοριών, αλλά ως έκφραση του τρόπου σκέψης μιας κοινωνίας σε διαφορετικές στιγμές της ιστορίας της.

Στο βιβλίο αυτό, ο ψυχαναλυτής και ψυχίατρος Glen Gabbard προσεγγίζει µε τόλµη και επιστηµονική σαφήνεια το λεπτό και συχνά αµφιλεγόµενο ζήτηµα που αφορά τα επαγγελµατικά όρια στη σχέση µεταξύ θεραπευτή και θεραπευοµένου. Μέσα από κλινικά παραδείγµατα, ανάλυση πραγµατικών περιστατικών και θεωρητική τεκµηρίωση, ο συγγραφέας εξετάζει τις διάφορες µορφές παραβίασης – από τις πιο εµφανείς έως τις πιο δυσδιάκριτες. Το έργο αυτό δεν αποτελεί µόνο µια προειδοποίηση απέναντι στους κινδύνους, αλλά και έναν οδηγό για την καλλιέργεια θεραπευτικής ηθικής, καθώς προσφέρει πολύτιµα εργαλεία για την κατανόηση και διατήρηση των αναγκαίων ορίων στην ψυχοθεραπεία.

H γέννηση της Ρώμης ή η σταδιακή εμφάνιση του αστικού φαινομένου εκεί, στην τελευταία καμπή του Τίβερη, πριν την εκβολή του στη θάλασσα, δεν συνιστά πρωτόφαντο γεγονός στην ιταλική χερσόνησο. Τον καιρό που διάσπαρτες αγροτο-κτηνοτροφικές κοινότητες της περιοχής αποφάσιζαν να κάνουν τα πρώτα βήματα και από μία φάση μηχανικής συνύπαρξης και αλληλεγγύης να προχωρήσουν σε μία νέα φάση οργανικής αλληλεγγύης, λίγο βορειότερα, λίγο νοτιότερα, ο κόσμος των Ετρούσκων και ο κόσμος των ελληνικών αποικιών προσέφεραν ήδη πρότυπα αστικής οργάνωσης. Η μεγάλη ιδιαιτερότητα, όμως, του ρωμαϊκού παραδείγματος είναι ότι, σε αντίθεση με όλα τα άλλα διάσημα και ισχυρά μορφώματα του αρχαίου κόσμου (Αθήνα, Καρχηδών, ελληνιστικά βασίλεια κ.λπ.), είναι η μοναδική περίπτωση που επέτυχε να δημιουργήσει μία οικουμενικών διαστάσεων εδαφική αυτοκρατορία μακράς πνοής. Στόχος της παρούσας έκδοσης δεν είναι άλλο ένα βιβλίο για τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Μέσα από τα εννοιολογικά και μεθοδολογικά εργαλεία που μας προσφέρει ο κοινωνικός και πολιτικός στοχασμός του 20ού αιώνα, διερευνώνται οι ικανότητες μιας μεσογειακής κοινότητας να επιβιώνει μέσα σε ένα διαρκώς διευρυνόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον και να εφευρίσκει λύσεις στις ενδογενείς της αντιθέσεις. Η επιτυχία αυτή, πέραν των διαφόρων ανά περίπτωση συγκυριών, οφείλει πολλά στην πολιτική της ηγετικής τάξης των Ρωμαίων να χρησιμοποιήσουν τη μέθοδο της επιλεκτικής ένταξης και του αποκλεισμού των κατά καιρούς ηττημένων αντιπάλων τους, στους κόλπους των νικητών του κόσμου. Η παρούσα έκδοση πραγματεύεται τη δημιουργία και τους πρώτους αιώνες ζωής μιας πόλης της ιταλικής χερσονήσου, της περιοχής του Λατίου ειδικότερα. Ίσως, ο βασικός στόχος της προσπάθειας να είναι τελικά οι, διά του ρωμαϊκού παραδείγματος, πιθανές προσεγγίσεις του αστικού φαινομένου στον μεσογειακό κόσμο κατά την αρχαιότητα. Το ζήτημα, προφανώς, είναι ευρύτατο. Πώς ορίζεται το φαινόμενο της συγκρότησης μιας ανθρώπινης ομάδας, η οποία επιβάλλει κατά τρόπο αποκλειστικό τα πολιτικά, στρατιωτικά, κοινωνικά και θρησκευτικά της δικαιώματα επί μιας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής; Οι σελίδες του βιβλίου προσφέρουν πιθανές απαντήσεις στο ερώτημα αυτό.

Εξετάσεις Πιστοποίησης Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης Αποφοίτων Ι.Ε.Κ. Οι εξετάσεις Πιστοποίησης Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης αποφοίτων Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.) της ειδικότητας "ΣΥΝΟΔΟΣ ΒΟΥΝΟΥ (Ν.4186/2013)" διεξάγονται σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις της αριθμ. 2944/2014 Κοινής Υπουργικής Απόφασης Οικονομικών και Παιδείας και Θρησκευμάτων (Φ.Ε.Κ. Β' 1098/2014), όπως τροποιήθηκε και ισχύει, η οποία εκδόθηκε βάσει της διάταξης της παρ. 5, του άρθρου 25, του Ν. 4186/2013 (Φ.Ε.Κ. Α' 193/2013), όπως τροποποιήθηκε με τη διάταξη της παρ. 1, του άρθρου 11, του Ν. 4229/ 2014 (Φ.Ε.Κ. Α' 8/2014) και ισχύει. (από την εισαγωγή του βιβλίου)

Πολλές φορές οι μικροί σπουδαστές των ωδείων επιθυμούν να παίξουν, ο καθένας στο όργανο που εκπαιδεύεται, γνωστές ορχηστρικές μελωδίες τών μεγάλων συνθετών. Ο Μιχάλης Γληνιαδάκης, τους δίνει τη δυνατότητα με απλό, προσιτό και παιδαγωγικό τρόπο να εκφραστούν και να απολαύσουν τα μεγάλα ορχηστρικά αριστουργήματα! Παράλληλα οι απλοϊκές αλλά ουσιαστικές μουσικολογικές σημειώσεις, προσθέτουν γνώση, ενδιαφέρον και κίνητρο για μελέτη, με αποτέλεσμα την εξέλιξη των σπουδών τους με τον πιο δημιουργικό και ευχάριστο τρόπο. Συγχαρητήρια στην τόσο εποικοδομητική προσπάθεια, που σίγουρα εμπνέ- ει και ολοκληρώνει την ωδειακή εκπαίδευση. Γιώργος Αραβίδης, Μαέστρος Many times the young Conservatory students wish to play the instrument they are training on, well-known orchestral melodies written by great composers. Michalis Gliniadakis gives them the opportunity in a simple, accessible and educational way to express themselves and enjoy the great orchestral masterpieces! At the same time, the simplistic but essential musicological notes add knowledge, interest and motivation to study, resulting in the development of their studies in the most creative and enjoyable way. Congratulations on such a Constructive effort, which certainly inspires and completes the conservatory education. Giorgos Aravidis, Conductor Souvent, les jeunes etudiants du Conservatoire souhaitent jouer de l’instrument sur lequel ils s’entrainent, des melodies orchestrales bien connues ecrites par de grands compositeurs. Michalis Gliniadakis leur offre l’opportunite de s’exprimer de maniere simple, accessible et pedagogique et d’apprecier les grands chefs-d’oeuvre orchestraux ! En meme temps, les notes musicologiques simples mais essentielles ajoutent des connaissances, de l’interet et de la motivation pour etudier, ce qui permet de developper leurs etudes de la maniere la plus creative et la plus agreable possible. Felicitations pour cet effort constructif, qui inspire et complete certainement l’enseignement du conservatoire. Giorgos Aravidis, chef d’orchestre

Στα 40 χρόνια πορείας του (1983-2023), το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) έχει καταφέρει να εδραιώσει τη θέση του ως το κορυφαίο ερευνητικό κέντρο στη χώρα μας. Αυτή την –καθόλου δεδομένη– διαδρομή, με τα επιτεύγματα αλλά και τις αποτυχίες της, επιχειρεί να εξιστορήσει η έκδοση ΙστωρΙΤΕ. Με αφετηρία το 1983, τότε που εμφανίστηκε στην επιστημονική ζωή του τόπου μας ως Ερευνητικό Κέντρο Κρήτης (ΕΚΕΚ), ο τόμος μάς οδηγεί έως το σήμερα, όπου το ΙΤΕ αποτελείται πλέον από δέκα Ινστιτούτα, τρεις Δομές και περισσότερους από 1.600 εργαζόμενους, σε οχτώ διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας. Για την εκπόνηση της ιστορικής αυτής μελέτης, συγκροτήθηκε εκ του μηδενός το Αρχείο ΙΤΕ υπό τη διεύθυνση της Τζελίνας Χαρλαύτη, διευθύντριας του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών του ΙΤΕ. Μέσα από ενδελεχή έρευνα, συλλέχθηκαν αρχειακά έγγραφα από τα επιμέρους Ινστιτούτα και Δομές, καθώς και από προσωπικές συλλογές των ιδρυτικών στελεχών του ΙΤΕ, συγκεντρώθηκαν χιλιάδες δημοσιεύσεις από τον εγχώριο και διεθνή Τύπο σχετικές με το Ίδρυμα, και οργανώθηκαν συνεντεύξεις τόσο με τους πρωτεργάτες του πρωτοποριακού αυτού εγχειρήματος όσο και με εν ενεργεία μέλη της κοινότητάς του. Το ογκώδες αρχείο αποτέλεσε την πηγή για τον εν λόγω τόμο, για τον οποίον εργάστηκε μια ερευνητική και συγγραφική ομάδα 19 ιστορικών με την επιστημονική εποπτεία του Σπύρου Τζόκα και του Τέλη Τύμπα. Πέρα από επετειακός τόμος, το ΙστωρΙΤΕ αποτελεί μια σπονδυλωτή μελέτη που φιλοδοξεί να αναδείξει στο σύνολό της την πρόοδο του ΙΤΕ στην επιστήμη, την έρευνα, την τεχνολογία και την καινοτομία, εντός και εκτός εθνικών συνόρων.

"Ο Κορνήλιος επιβιώνει επωφελούµενος των παρασίτων στο δέρµα του Καρχαρία και ο Καρχαρίας, παρά τη ρητή του πεποίθηση πως «µόνος λόγος ύπαρξης ενός πλάσµατος είναι να φαγωθεί από κάποιο άλλο», αφήνει αφάγωτο τον Κορνήλιο για να επωφελείται των φροντίδων του. Φυσικά, εκείνος που υποφέρει σε αυτή τη συµβίωση είναι ο Κορνήλιος. Φλεγµατικός µα και φιλεύσπλαχνος, δοκιµάζει πότε-πότε να γλιτώσει κάποια ψάρια από τα ανηλεή τσιµπούσια του Καρχαρία, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Εκείνο που καταφέρνει όµως, πολύ επιτυχώς, είναι να σαρκάζει το αδηφάγο κήτος.Σαρκασµός και σαρκοφαγία εκρήγνυνται σε κάθε σελίδα του άλµπουµ, σαν βόµβες βυθού. Ενός βυθού µε παλιά ναυάγια, καταποντισµένα ερείπια, ζωηρόχρωµη χλωρίδα και τη βρώσιµη πανίδα του. Μαζί, διαχέεται το βαθιά φιλοσοφικό χιούµορ του Αρκά. Ο Κορνήλιος συνοψίζει τον «έντιµο άνθρωπο», που ο Ντοστογιέφσκι τον έκρινε αναγκασµένο να καταντά «δειλός και σκλάβος», όσο και την κατά τον Χέγκελ έννοια της «δυστυχούς συνείδησης» ή τις δυσδιάκριτες διαφορές µεταξύ «Εγώ-Εσύ», όπως τις ανέδειξε ο Μάρτιν Μπούµπερ.Να υπηρετείς σηµαίνει να ακολουθείς τη στάση ζωής και το φρόνηµα του υπηρετούµενου. Στην περίπτωση του Κορνήλιου ισχύει το αντίστροφο: να ακολουθεί τον Καρχαρία (στις διαδροµές του) δεν σηµαίνει πως υπηρετεί την αναλγησία του. Εκεί έγκειται η δύναµη της υποταγής του. Η δύναµη κάποιου που φέρει ευθύνες χωρίς να διαθέτει εξουσία, απέναντι σε κάποιον που διαθέτει εξουσία χωρίς να αναλαµβάνει ευθύνες".Από την εισαγωγή του Πέτρου Μαρτινίδη Κυκλοφορούν επίσης οι συγκεντρωτικοί τόµοι:- Ο Προφήτης- Ναπολέων και Ασηµίνα- Ο Ισοβίτης- Χαµηλές πτήσεις- Η ζωή µετά- Καστράτο

Το βιβλίο αυτό δημιουργήθηκε για την εξυπηρέτηση του Έλληνα μαθητή και μαθήτριας στα πρώτα βήματά τους στην εκμάθηση της κορεάτικης γλώσσας. Περιλαμβάνει την απαραίτητη γραμματική για το επίπεδο των αρχαρίων (ΤΟΡΙΚ 1), αναλυμένη λεπτομερώς και συνοδευόμενη από πληθώρα παραδειγμάτων και ασκήσεων.

Τα επιτεύγματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου έχουν μελετηθεί από πολλούς και σημαντικούς ιστορικούς σε βάθος· ωστόσο, ο συγγραφέας και καθηγητής Richard A. Billows εγκύπτει σε περιόδους λιγότερο γνωστές, πριν και μετά τη βασιλεία του. Ερευνά τα χρόνια που προηγήθηκαν του Αλέξανδρου, ο οποίος χωρίς τα θεμέλια που έθεσε ο πατέρας του, o Φίλιππος Β΄, δε θα διέθετε ούτε τους πόρους ούτε την επιρροή που του επέτρεψαν να δημιουργήσει μία από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες της ιστορίας. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος γαλουχήθηκε για να διαδεχτεί τον πατέρα του, ενώ όταν ο Φίλιππος δολοφονήθηκε, το 336 π.Χ., η αυτοκρατορία του είχε ήδη αρχίσει να δημιουργείται.Τα χρόνια μετά τον Αλέξανδρο προσφέρουν ακόμη περισσότερα θέματα προς διερεύνηση. Ο Billows αμφισβητεί σθεναρά την άποψη ότι ο πολιτικός αλληλοσπαραγμός που ακολούθησε τον θάνατό του οφειλόταν στην έλλειψη ενός ηγέτη αντίστοιχου ειδικού βάρους· αντίθετα, υποστηρίζει ότι υπήρχαν πολλοί εξαιρετικά ικανοί ηγέτες που εκμεταλλεύτηκαν το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε, για να οικοδομήσουν τα δικά τους βασίλεια. Δεδομένου ότι ο γιος και κληρονόμος του Αλέξανδρου ήταν βρέφος, και άρα δεν μπορούσε να κυβερνήσει, ο πειρασμός ήταν μεγάλος για τους στρατηγούς, που άρχισαν να ενεργούν καθένας για λογαριασμό του. Στο Πριν και μετά τον Αλέξανδρο ο Billows παρουσιάζει τη σύνθετη εικόνα μίας από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες του κόσμου, ορίζοντάς την όχι τόσο ως το επίτευγμα ενός ανθρώπου αλλά κυρίως ως το αποκορύφωμα μιας επιθετικής εξάπλωσης σε διάστημα πολλών γενεών και με έναν κοινό σκοπό. «Πολλά έχουν γραφτεί για τη ζωή και τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όμως ο Richard Billows μάς έδωσε κάτι νέο: μια συγκροτημένη και εξόχως γλαφυρή εικόνα του μακεδονικού κόσμου, που γέννησε τον Αλέξανδρο, καθώς και της κληρονομιάς του».  Philip Freeman, συγγραφέας των Alexander the Great και Julius Caesar«Ο Billows καλεί τους αναγνώστες να αποτιμήσουν τη σημασία του Αλέξανδρου, τοποθετώντας τις κατακτήσεις του σε μια ευρύτερη ιστορική αφήγηση για τη δημιουργία του μακεδονικού κράτους...  Περιγράφοντας στο τέλος τι οφείλουν σε αυτόν ο ρωμαϊκός, ο χριστιανικός και ο ισλαμικός κόσμος, το βιβλίο αυτό μας καθιστά ξεκάθαρο το γιατί ο Αλέξανδρος παραμένει μέχρι σήμερα μια τόσο γοητευτική ιστορική μορφή».  Αndrew Monson, καθηγητής Kλασικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης

Η παρούσα μελέτη περιλαμβάνει τη βιβλιογραφική καταγραφή των ανθολογιών γαλλικής ποίησης που εκδόθηκαν στη χώρα μας στο χρονικό διάστημα από το 1913 έως το 2014 καθώς και μία πρώτη αποτύπωση της παρουσίας της γαλλικής ποίησης στην Ελλάδα. Στα πλαίσια της εν λόγω μελέτης, επιχειρείται μία όσο το δυνατόν πληρέστερη, ασφαλής και ερευνητικά επιβεβαιωμένη καταγραφή των ενδεικτικότερων ανθολογιών γαλλικής ποίησης που εκδόθηκαν στην Ελλάδα και είτε αποτελούν προϊόν μετάφρασης από υφιστάμενες γαλλικές ανθολογίες, είτε προϊόν μακρόχρονης συγκομιδής μεταφράσεων από μία πλειά- δα Νεοελλήνων λογοτεχνών μας, είτε προϊόν μεταφραστικής κατάθεσης ενός ατόμου. Στόχος και φιλοδοξία της εν λόγω έρευνας είναι να αποτελέσει για τον μελετητή, τον μεταφραστή, τον εκδότη αλλά και τον απλό αναγνώστη, ένα πολύτιμο βιβλιογραφικό εργαλείο, προκειμένου να προχωρήσει σε μια πιο προσωπική αναζήτηση γύρω από τη μεταφραστική περιπέτεια της γαλλικής ποίησης στην Ελλάδα.

[...] Το έχω ξαναγράψει: ο Ηλίας Πετρόπουλος -μοναδική περίπτωση στα ελληνικά γράμματα- ανήκει στην κατηγορία εκείνη των διανοουμένων-ερευνητών που τείνουν να εκλείψουν διεθνώς, παρά τις εκκλήσεις κάποιων για ενοποίηση της γνώσης. Είναι λαογράφος, κοινωνιολόγος, κριτικός εικαστικών τεχνών, λεξικογράφος, συγγραφέας πολιτικού δοκιμίου, φωτογράφος, ποιητής και μανιώδης συλλέκτης. Μα, πάνω απ' όλα, είναι ένας ζόρικος, αβόλευτος και ασίγαστος συγγραφέας. [...]Νίκος Ντόκας

Τα βιβλία των Εκδόσεων Πουκαμισάς συμπυκνώνουν την πολύχρονη διδακτική εμπειρία των συγγραφέων μας και αποτελούν το βασικό εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιούν οι μαθητές των φροντιστηρίων μας. Μέσα από τη διαρκή τους αξιοποίηση στις τάξεις μας διασφαλίζουμε τον εμπλουτισμό τους, τη συνεχή τους βελτίωση και την επιστημονική τους αρτιότητα, καθιστώντας τα βιβλία των Εκδόσεών μας εγγύηση για την επιτυχία των μαθητών. Το βιβλίο περιλαμβάνει τα κεφάλαια: Κρούσεις, Μηχανική Στερεού Σώματος, Ταλαντώσεις, Κύματα, Ηλεκτρομαγνητισμός και Στοιχεία Κβαντομηχανικής. Κάθε κεφάλαιο περιλαμβάνει: - Συνοπτική θεωρία - Βασικές στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων - Θέματα Επαναληπτικά και θέματα αυξημένης δυσκολίας που ακολουθούν το πνεύμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων χωρισμένα σε: Θέματα Α (ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και ερωτήσεις Σωστού-Λάθους) Θέματα Β (ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής με αιτιολόγηση) Θέματα Γ, Δ (ασκήσεις προς λύση). Επίσης το βιβλίο περιλαμβάνει: - Οδηγό επιτυχίας για την τελική εξέταση - 25 Διαγωνίσματα (ανά κεφάλαιο καθώς και επαναληπτικά σε όλη την ύλη) - Επιλεγμένα θέματα της τράπεζας θεμάτων (περιλαμβάνονται στα διαγωνίσματα) - Παράρτημα με όλα τα απαραίτητα διαγράμματα που πρέπει να γνωρίζει ο υποψήφιος.

Τα Μαθηματικά Πέραν των Μαθηματικών” απευθύνεται στους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και στους φοιτητές των πρώτων ετών των σχολών θετικών επιστημών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Στόχος του βιβλίου είναι να αναπτύξει στους μαθητές και φοιτητές τις απαραίτητες γνωστικές και μαθηματικές δεξιότητες έτσι ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τις δυσκολίες που θα συναντούν στα προβλήματα των μαθημάτων των θετικών επιστημών όπως η Φυσική, η Χημεία, η Βιολογία κ.ά. Παράλληλα, αποτελεί ένα σημείο αναφοράς των βασικότερων μαθηματικών εργαλείων, όπως τύποι σημαντικών συναρτήσεων και γραφικές παραστάσεις, ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμα ανά πάσα στιγμή από τους μαθητές και τους φοιτητές.

Στη δίνη του πολέμου ο δεκαεξάχρονος Γιώργος, τ’ αδέλφια του και οι γονείς τους βιώνουν τη στέρηση, την πείνα, τον τρόμο και την απελπισία, όπως κι όλοι οι άνθρωποι εκείνης της εποχής. Κι αυτές είναι μερικές από τις εξομολογήσεις του Γιώργου που ανοίγει την ψυχή του στο ημερολόγιό του. Μέσα σ’ αυτό θα διαβάσουμε την πορεία του από την αρχή του Πολέμου το 1941 στην Κυπαρισσία έως το 1947 που ήταν φοιτητής στην Αθήνα. Ο Γιώργος αγωνίζεται με πείσμα να σωθεί από τις συμπληγάδες του πολέμου αλλά και του έρωτα που του τρώει τα σωθικά. Στον αγώνα του σκοντάφτει, πέφτει, πληγώνεται, πονάει βαθιά αλλά στο τέλος σηκώνεται όρθιος, έχοντας πάντα την ακράδαντη πίστη πως ο θαρραλέος κι ο τολμηρός θα νικήσει. «Ας πνίξουμε τον πόνο μέσα μας κι ας περιμένουμε καρτερικά την ώρα που θα χαιρετήσουμε ψηλά, στο βουνό, τη νέα ανατολή»

Πολλές φορές οι μικροί σπουδαστές των ωδείων επιθυμούν να παίζουν, ο καθένας στο όργανο που εκπαιδεύεται, γνωστές ορχηστρικές μελωδίες τών μεγάλων συνθετών. Ο Μιχάλης Γλυνιαδάκης, τούς δίνει τη δυνατότητα με απλό, προσιτό και παιδαγωγικό τρόπο να εκφραστούν και να απολαύσουν τα μεγάλα ορχηστρικά αριστουργήματα! Παράλληλα οι απλοϊκές αλλά ουσιαστικές μουσικολογικές σημειώσεις, προσθέτουν γνώση, ενδιαφέρον και κίνητρο για μελέτη, με αποτέλεσμα την εξέλιξη των σπουδών τους με τον πιο δημιουργικό και ευχάριστο τρόπο. Συγχαρητήρια στην τόσο εποικοδομητική προσπάθεια, που σίγουρα εμπνέει και ολοκληρώνει την ωδειακή εκπαίδευση. (Γιώργος Αραβίδης, Μαέστρος) Many times the young Conservatory students wish to play the instrument they are training on, well-known orchestral melodies written by great composers. Michalis Gliniadakis gives them the opportunity in a simple, accessible and educational way to express themselves and enjoy the great orchestral masterpieces! At the same time, the simplistic but essential musicological notes add knowledge, interest and motivation to study, resulting in the development of their studies in the most creative and enjoyable way. Congratulations on such a Constructive effort, which certainly inspires and completes the conservatory education. (Giorgos Aravidis, Conductor) Souvent, les jeunes etudiants du Conservatoire souhaitent jouer de l'instrument sur lequel ils s'entrainent, des melodies orchestrales bien connues ecrites par de grands compositeurs. Michalis Gliniadakis leur offre l'opportunite de s'exprimer de maniere simple, accessible et pedagogique et d'apprecier les grands chefs-d'oeuvre orchestraux! En meme temps, les notes musicologiques simples mais essentielles ajoutent des connaissances, de l'interet et de la motivation pour studier, ce qui permet de developper leurs etudes de la maniere la plus creative et la plus agreable possible. Felicitations pour cet effort constructif, qui inspire et complete certainement l'enseignement du conservatoire. (Giorgos Aravidis, chef d'orchestre)

Τα μαθηματικά πέραν των μαθηματικών: Το βιβλίο του μαθητή + βιβλίο απαντήσεων Εκδόσεις 24 γράμματα

[...]Περιέχει: - Θεωρία και μεθοδολογία για την επίλυση των ασκήσεων του 1ου και 2ου θέματος της Γλώσσας και της Λογοτεχνίας - Θεωρία και μεθοδολογία για την επίλυση του Β3 θέματος της Λογοτεχνίας - Σχεδιαγράμματα εννοιών - Τυπολόγιο Ερωτήσεων - Οδηγίες για τη βελτίωση του γραπτού λόγου - 20 κριτήρια από την Τράπεζα Θεμάτων παρατίθενται στο βιβλίο με τις απαντήσεις τους - 20 κριτήρια παρατίθενται με προσωποποιημένο σύνδεσμο QR code με τις απαντήσεις τους - 10 κριτήρια-πρότυπα τα οποία παρατίθενται με προσωποποιημένο σύνδεσμο QR code, αναπτυγμένα από την Τράπεζα Θεμάτων με τις απαντήσεις τους. (από τον πρόλογο της συγγραφέα)

Τα ιδεολογικά ρεύματα του Διαφωτισμού και του Ρομαντισμού στην Ευρώπη επηρέασαν τους πρωταγωνιστές της στρατιωτικής σκέψης, οι οποίοι στη συνέχεια δόμησαν αέναες στρατιωτικές θεωρίες για την ερμηνεία του φαινομένου του πολέμου. […] Περιγράφεται η στρατηγική και η τακτική στην αρχαία Ελλάδα (8ος-4ος αιώνας π.Χ.), που επέδρασαν στη στρατιωτική θεωρία οραματικών Ελλήνων αξιωματικών, αναλύεται η υψηλή στρατηγική της Ελλάδας, η στρατιωτική θεωρία, η στρατιωτική στρατηγική και το δόγμα για τον Στρατό Ξηράς, το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία στους διεξαχθέντες πολέμους κατά τον 19ο-20ό αιώνα και προσδιορίζεται η στρατιωτική θεωρία που αναπτύχθηκε από πολύ ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη, όπως η Γαλλία (the cult of the offensive), η Πρωσία (Γερμανία, blitzkrieg), η Αγγλία (mobile war), η Ρωσία (Σοβιετική Ένωση, deep battle) και η Οθωμανική Αυτοκρατορία. “Αποτελεί ένα πρωτότυπο σύγγραμμα στο στρατιωτικό πεδίο και θα μπορούσα να ισχυρισθώ σχεδόν ανύπαρκτο στην Ελλάδα. Είναι ένα κείμενο γύρω από τις ιδέες που αναπτύχθηκαν για τον πόλεμο, τη στρατηγική και τις Ένοπλές μας Δυνάμεις, εντός του πολιτικού πλαισίου και των κοινωνικών και διανοητικών ρευμάτων της εποχής, αλλά και του επηρεασμού τους από τις σχετικές αντιλήψεις της στρατιωτικής θεωρίας στην Ευρώπη.” Στρατηγός ε.α. Κωνσταντίνος Γκίνης Επίτιμος Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού “Το βιβλίο του Υποστράτηγου ε.α. Πολυχρόνη Ναλμπάντη είναι μια εξαιρετικά χρήσιμη συμβολή στη σχετικά περιορισμένη ελληνική βιβλιογραφία σε θέματα στρατηγικής και πολέμου. Παρουσιάζει με συνολικό και ολοκληρωμένο τρόπο την εξέλιξη της ελληνικής στρατιωτικής θεωρίας στον 19ο και το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα, Καθώς τα μαθήματα του παρελθόντος δύνανται να συμβάλλουν στην απάντηση των σημερινών προβλημάτων, το βιβλίο μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο για επαγγελματίες στρατιωτικούς, αναλυτές και θιασώτες της ιστορίας.” Δρ. Θάνος Ντόκος Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλεια “Το βιβλίο καλύπτει ένα σημαντικό κενό στη βιβλιογραφία. Παρουσιάζει συνολικά την εξέλιξη της ελληνικής στρατιωτικής θεωρίας, του στρατιωτικού δόγματος και της έμπρακτης στρατιωτικής στρατηγικής από το 1830 ως το 1941. Βάζει ως πλαίσιο την υψηλή στρατηγική, το ανώτατο επίπεδο της στρατηγικής στο οποίο διαμορφώνονται οι πολιτικοί σκοποί του κράτους και κινητοποιούνται όλα τα διαθέσιμα μέσα για την επίτευξή τους.” Χαράλαμπος Παπασωτηρίου Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο Πρόεδρος Επιστημονικής Ομάδας του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων

Φιλοσοφία και ιατρική πορεύτηκαν παράλληλα κατά την αρχαιότητα, αντλώντας η μία από την άλλη ερωτήματα που αφορούσαν όχι μόνο τη σύσταση και λειτουργία των φυσικών σωμάτων και του κόσμου εν γένει, αλλά και την ερμηνεία των φυσικών φαινομένων ή τη θεμελίωση της επιστημονικής γνώσης. Οι διαφορετικές απαντήσεις που έδωσαν ιατροί και φιλόσοφοι σε τέτοιου είδους ερωτήματα επηρέασαν την ανάπτυξη της ιατρικής τέχνης και γνώσης, και ταυτόχρονα διαμόρφωσαν τον ρηξικέλευθο γνωσιοθεωρητικό στοχασμό των φιλοσόφων. Στην παρούσα συλλογή συγκεντρώνουμε μελέτες που αναλύουν την ώσμωση μεταξύ φιλοσοφίας και ιατρικής από την κλασική έως και την ελληνορωμαϊκή εποχή. Γι’ αυτόν τον σκοπό συμπεριλάβαμε μεταφράσεις επιδραστικών ξενόγλωσσων μελετών αλλά και πρωτότυπα άρθρα που δημοσιεύονται για πρώτη φορά. Το υλικό αυτό συνιστά μια εξαιρετική εισαγωγή στα ερωτήματα που απασχολούν τους ερευνητές για την πολυεπίπεδη σχέση μεταξύ ιατρικής και φιλοσοφίας. Ταυτόχρονα αναδεικνύει τις διαφορετικές μεθόδους που ακολουθούνται για την ανασυγκρότηση του διαλόγου μεταξύ φιλοσοφίας και ιατρικής στην αρχαιότητα. Η έκδοση απευθύνεται σε ιστορικούς της φιλοσοφίας, της επιστήμης και των ιδεών γενικότερα, σε σπουδαστές της φιλοσοφίας και των επιστημών της ζωής, αλλά και στο κοινό που ενδιαφέρεται για την ιστορία του πολιτισμού μας.

Οι πέντε μεταφραστές του τόμου εργάστηκαν πάνω στα πρωτότυπα κείμενα του Δημητρίου Καπετανάκη, όπως μας τα παρουσίασε η ερευνήτρια και καθηγήτρια συγκριτικής λογοτεχνίας Εμμανουέλα Κάντζια στους δύο τόμους των "Έργων" του -τα Δημοσιευμένα και τα Κατάλοιπα (1932-1944), συνέκδοση ΕΚΕΠ/ΜΙΕΤ- έχοντας συγκεντρώσει, μεταγράψει και επεξεργαστεί το πλούσιο και σπάνιο αυτό υλικό είτε από Αρχεία (του ίδιου του συγγραφέα και των κληρονόμων του) είτε από παλαιότατες, δυσεύρετες δημοσιεύσεις σε περιοδικά και βιβλία. Χωρίς τη δίτομη αυτή έκδοση (4τομη για την ακρίβεια, αφού κάθε τόμος αποτελείται από 2 βιβλία) οι μεταφράσεις των ξενόγλωσσων κειμένων του συγγραφέα του «Έρως και Χρόνος» (μεταφρασμένο κι αυτό από τον ίδιο, καθώς είχε πρωτογραφτεί στα γερμανικά) και η ανά χείρας έκδοση δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν.Με την ευγενική παραχώρηση της Ε. Κάντζια, οι πέντε μεταφραστές του παρόντος τόμου βασίστηκαν επιπλέον στον κεντρικό Υπομνηματισμό των πρωτότυπων (αγγλικών, γαλλικών, γερμανικών) δοκιμίων, που έχει εκπονήσει η ερευνήτρια στα "Έργα", και μετέφεραν εδώ ό,τι θεωρούσαν απαραίτητο για τον αναγνώστη της παρούσας έκδοσης. Κυρίως τις ταυτοποιήσεις των παραθεμάτων που συναντάμε στα κείμενα του συγγραφέα, αλλά και πληροφορίες για το περιβάλλον και την εποχή τους. Συμπληρώνοντας φυσικά και δικά τους ερμηνευτικά ή μεταφραστικά σχόλια, που είναι βέβαια ευδιάκριτα, ενώ όπου δεν είναι δηλώνεται. Σημειώσεις του συγγραφέα δεν υπάρχουν στα ξενόγλωσσα δοκίμιά του. Για πληρέστερη βέβαια τεκμηρίωση και απόλαυση των κειμένων, ο γλωσσομαθής αναγνώστης θα ανατρέξει φυσικά στα "Έργα". [...]

Τα περισσότερα γονίδια του ανθρώπου είναι κοινά σε όλους μας. Υπάρχει όμως ένα σύνολο γονιδίων —τα γονίδια συμβατότητας— που παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές από άτομο σε άτομο, προσδίδοντας στον καθένα μας μια μοναδική μοριακή υπογραφή. Τα γονίδια αυτά όχι μόνο καθορίζουν την ευαισθησία μας σε ένα ευρύ φάσμα ασθενειών αλλά επηρεάζουν επίσης τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους τις καταπολεμούμε.Στο βιβλίο αυτό, ο διακεκριμένος ανοσολόγος Daniel M. Davis αφηγείται την αξιοθαύμαστη ιστορία της ανακάλυψης των γονιδίων συμβατότητας και το πώς δεκαετίες υπομονετικής επιστημονικής έρευνας, διανθισμένες με στιγμές αληθινής έμπνευσης, αποκάλυψαν τον τρόπο λειτουργίας τους. Σκιαγραφεί τα πορτρέτα επιστημόνων που δούλεψαν σκληρά για να ξεκλειδώσουν τα μυστικά των γονιδίων αυτών και μοιράζεται μαζί μας μοναδικές ιστορίες ασθενών που επέζησαν από σοβαρές νόσους. Καταλήγοντας, διατυπώνει μια σειρά από συναρπαστικά συμπεράσματα, όπως π.χ. ότι βρίσκουμε τους άλλους περισσότερο ή λιγότερο γοητευτικούς ανάλογα με τα γονίδια συμβατότητάς τους, ότι η καλωδίωση μεταξύ ορισμένων νευρώνων του εγκεφάλου μας συντηρείται ή διαταράσσεται ανάλογα με τη δράση των γονιδίων συμβατότητας και ότι τα γονίδια αυτά ενδεχομένως επηρεάζουν την πιθανότητα ενός ζευγαριού για επιτυχημένη κύηση. Όπως φαίνεται, λοιπόν, ένας μικρός αριθμός κληρονομήσιμων γονιδίων μπορεί να ασκεί σημαντική επίδραση σε βαθύτατα προσωπικές και καθοριστικές για τη ζωή μας αποφάσεις.Η επιστήμη δεν υπήρξε ποτέ πιο μυστηριώδης ή συναρπαστική απ’ ό,τι στην προσπάθεια αποκάλυψης της ανθρώπινης φύσης — και το ξεκλείδωμα των μυστικών των γονιδίων συμβατότητας θα έχει αναμφίβολα σημαντικό αντίκτυπο στην ιατρική πρακτική του 21ου αιώνα.

Οι ελληνικές και ρωμαϊκές επιστημονικές ιδέες μάς είναι πρoσβάσιμες, κυρίως, μέσω εκείνων των κειμένων που τυγχάνει να διασώζονται. Ωστόσο, η εστίαση αποκλειστικά στις ιδέες που μεταφέρουν, ενδέχεται να περιορίζει την κατανόηση του νοήματος εκείνων των ιδεών στο ιστορικό τους πλαίσιο. Μέσω της εξέτασης των ποικίλων τρόπων με τους οποίους οι επιστημονικές ιδέες κοινοποιούνταν σε διαφορετικούς τύπους κειμένων, μπορούμε να αποκαλύψουμε νοήματα που διαφορετικά θα παρέμεναν κρυμμένα, καθώς και να κατανοήσουμε πληρέστερα αφενός τα ιστορικά πλαίσια εντός των οποίων οι συγκεκριμένες ιδέες παρήχθησαν και κοινοποιήθηκαν, και αφετέρου να κατανοήσουμε τους σκοπούς των συγγραφέων και τις προσδοκίες των αρχαίων αναγνωστών τους. Η Liba Taub διερευνά την πλούσια ποικιλία φορμών που χρησιμοποιούνταν για την πραγμάτευση επιστημονικών, μαθηματικών και τεχνικών θεμάτων, περίπου από το 700 π.Χ. έως τον 6ο αιώνα μ.Χ. Κάθε κεφάλαιο εστιάζει σε ένα συγκεκριμένο είδος -ποίηση, επιστολή, εγκυκλοπαίδεια, σχόλιο και βιογραφία- προσφέροντας μια εισαγωγή στις ελληνικές και ρωμαϊκές επιστημονικές ιδέες, κάνοντας παράλληλα χρήση μιας γκάμας αρχαίων γραπτών με σκοπό να επικεντρωθεί στους τρόπους με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους.

Ένας ανώνυμος αφηγητής κάθεται σε μια πολυθρόνα. Μοιάζει βυθισμένος εκεί για αιώνες. Θυμίζει σχεδόν κυνηγημένο ζώο που έχει παγώσει στην ίδια θέση, γυρεύοντας να ξεγελάσει το αρπακτικό που στέκεται από πάνω του. Προσπαθώντας να βάλει μια τάξη στο χάος, αρχίζει να γράφει ένα μυθιστόρημα, που όμως ξεσηκώνει έναν νέο πόλεμο μέσα του. Αποφασίζει τότε να ταξιδέψει σ’ ένα άγνωστο νησί, έπειτα απ’ την παρότρυνση μιας καλής φίλης. Εκεί αρχίζει να περιπλανιέται χωρίς σχέδιο, αναμοχλεύοντας τον σωρό των επώδυνων αναμνήσεών του. Ώσπου προκύπτει τελικά μια απροσδόκητη γνωριμία που θα τον οδηγήσει σ’ ένα άλλο ζώο. Ένα πληγωμένο ζώο που του μοιάζει.[...]

Η Θεσσαλονίκη των τελευταίων ετών πριν από τον Β'ΠΠ προσπαθούσε να απορροφήσει τις αναταράξεις της περασμένης 15ετίας: την έλευση των προσφύγων σε μια κατεστραμμένη από πυρκαγιά πόλη, την οικονομική κρίση, τον διάχυτο αντισημιτισμό, τα συνεχή πραξικοπήματα κ.ο.κ. Η 5ετία της Δικτατορίας του Ι. Μεταξά έφερε την διάλυση της ΕΕΕ και των χαλυβδόκρανων, των προσκόπων και παρεμφερών οργανώσεων, μια οικονομική σταθερότητα και μια επιβαλλόμενη κοινωνική γαλήνη που βασίζονταν στην εκτόπιση-εξορία των αριστερών "ταραξιών" του μεσοπολέμου, παράλληλα με μυστική προετοιμασία της χώρας εν όψει ενός προβλεπόμενου πολέμου. Πώς ανατράπηκαν όλα με τη Γερμανική Κατοχή 1941-1944; Πώς αντέδρασε η κοινωνία και οι πολιτικές δυνάμεις της πόλης στον αφανισμό των Εβραίων κατοίκων της; Πού βρέθηκαν τόσες ύαινες να πέσουν πάνω στην εβραϊκή περιουσία; Ποιοι ήταν οι δωσίλογοι που συνεργάστηκαν με κάθε τρόπο με τον καταχτητή, πώς έδρασαν και τι απεκόμισαν; Πώς συμπεριφερθήκαν τα θεσμικά όργανα της πόλης σε όλη αυτή την κρίσιμη περίοδο; Πώς αντιμετώπισε τον δοσιλογισμό η Δικαιοσύνη μετά την Απελευθέρωση; Τι απέγινε με τους "κατά την Κατοχήν πλουτίσαντας"; Ποιοι ήταν οι νέοι "εύποροι" στο τέλος της δεκαετίας 1941-1949; Έγινε μια αναδιανομή του πλούτου στην πόλη; Λειτούργησαν πάλι οι παλιές Ισραηλιτικές επιχειρήσεις; Ιδρύθηκαν νέες; Τις απαντήσεις επιδιώκει να δώσει το ιστορικό αυτό δοκίμιο, το οποίο βασίζεται στη Διδακτορική Διατριβή του συγγραφέα που εγκρίθηκε από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ τον Ιούλιο 2022. Orly Meron: Η συμβολή του Καρατζόγλου έχει ιδιαίτερη σημασία στην εποχή που οι τελευταίοι επιζώντες του Ολοκαυτώματος πεθαίνουν και γίνονται προσπάθειες από πλευράς των "αρνητών του Ολοκαυτώματος" να σαμποτάρουν τα όποια σχέδια μνήμης. Γιάννης Μπουτάρης: Χαιρετίζω την δουλειά του Γιάννη με σεβασμό και θαυμασμό για την υπομονή του να καταγράψει με κάθε λεπτομέρεια τί συνέβη αυτήν την δεκαετία, έτσι ώστε να μας προτρέψει να αποκαταστήσουμε την αστική συνείδηση που οι Θεσσαλονικείς είχαν κάποτε.

Ο δεκαεννιάχρονος Ορέστης Γεωργόπουλος καταφέρνει να βγει ζωντανός από ένα τροχαίο δυστύχημα, ενώ η φίλη και συνοδηγός του, Αγαθή Πετροβίτη, πέφτει σε κώμα. Μπορεί να φαίνεται πως βγήκε αλώβητος, με μόνο δύο ουλές γύρω από το αριστερό του μάτι, μα δεν είναι πια ο ίδιος. Τη νύχτα εφιάλτες αναστατώνουν τον ύπνο του, ενώ κατά τη διάρκεια της μέρας καταδιώκεται από παραισθήσεις, με πιο συχνή την αλλαγή στο χρώμα των ματιών του. Τα λαμπερά, κόκκινα μάτια του, που πιστεύει πως είναι αποκύημα της φαντασίας του, θα τον μετατρέψουν σε στόχο επικίνδυνων πλασμάτων, με αποτέλεσμα να καταλήξει σ’ έναν κόσμο υπόγειο, πολύ διαφορετικό από τον δικό του. Έναν κόσμο όπου οι Οπτιστές –μια φυλή που έχει τη δύναμη να βλέπει την πραγματική φύση κάθε όντος– έχουν τον πρώτο λόγο. Στην προσπάθειά του να ανακαλύψει ποια είναι η θέση του σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, θα μάθει ένα μεγάλο μυστικό για την οικογένειά του.

Οι μελέτες για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό δίνουν συνήθως ιδιαίτερη έμφαση σε αντιθέσεις, λ.χ. Έλληνες-βάρβαροι, ψυχή-σώμα, άντρας-γυναίκα. Η τελευταία αυτή αντίθεση είχε ιδιαίτερη σημασία σε έναν πολι-τικό μηχανισμό που βασιζόταν στον αποκλεισμό των γυναικών και χαρακτηριζόταν από την προβολή προτύπων αρρενωπότητας και ανδρείας από τα οποία απουσίαζε κάθε θηλυκό στοιχείο. Οι εμπει-ρίες του Τειρεσία καταρρίπτουν αυτή την αντίληψη του απόλυτου διαχωρισμού, αναζητώντας τα ση-μεία εκείνα στα οποία συναντώνται η ανδρική ταυτότητα και το θηλυκό στοιχείο. Αντλώντας παραδείγματα από το έπος και τη σωκρατική δι-δασκαλία, η συγγραφέας σκιαγραφεί ένα πρότυπο Aνδρός στο οποίο το αρσενικό και το θηλυκό διαπλέκονται και επικοινωνούν. Xαρακτηριστική περίπτωση στενής σχέσης μεταξύ ανδρικού σώματος και θηλυκού στοιχείου αποτελεί ο Τειρεσίας, ο οποίος, σύμφωνα με μία εκδοχή του μύθου, γνώρισε την ηδονή και ως άντρας και ως γυναίκα, καθότι έζησε για ένα διάστημα σε γυναικείο σώμα. Η Ήρα τον τύφλωσε γιατί εξέφρασε την άποψη ότι η ηδονή είναι γυναικεία ιδιότητα. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο Τειρεσίας τυφλώθηκε επειδή είδε το γυμνό σώμα της Αθηνάς. Αν όμως η εμπειρία του θηλυκού οδήγησε στην τύφλωση του Τειρεσία, η εθελοτυφλία της αρχαίας Ελλάδας και των ιστορικών της σχετίζεται με την απόκρυψή του. Το βιβλίο αυτό έρχεται να μας ανοίξει τα μάτια.

Η εργασία αυτή αναφέρεται στο μόνο πεζό από τα έργα του Πλάτωνα και έχει ως κύριο θέμα της την απολογία του Σωκράτη ενώπιον του λαϊκού Aθηναϊκού δικαστηρίου της Ηλιαίας. Κατατοπίζει τον αναγνώστη σε θέματα που αναφέρονται στο πρόσωπο του Σωκράτη και προσφέρει νεοελληνική μετάφραση του αρχαίου κειμένου. Τα σχόλια (γραμματικά, συντακτικά, πραγματολογικά, ιστορικά, φιλοσοφικά, θεολογικά κτλ.) καλύπτουν τόσο τη μορφή [γλώσσα] όσο και την ουσία [περιεχόμενο] της «Απολογίας» και βοηθούν στην ερμηνευτική προσέγγισή της. Αξιόλογη κρίνεται η συμβολή της εργασίας, για πρώτη ίσως φορά στην ελληνική βιβλιογραφία, και για την προσφορά της στον αναγνώστη πλούσιου και σημαντικού σε αγιογραφικές, εκκλησιαστικές και πατερικές αναφορές υλικού.

Η σειρά "Ελληνικά" απευθύνεται σε όσους και όσες μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα ως ξένη ή/και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις ελληνομάθειας του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας (ΚΕΓ), του Ινστιτούτου Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων (Ι.Δ.ΕΚ.Ε.), των πανεπιστημιακών Διδασκαλείων ή άλλων ιδρυμάτων που αναλαμβάνουν ή ενδέχεται να αναλάβουν τη διεξαγωγή παρόμοιων εξετάσεων. Τα βιβλία είναι γραμμένα κυρίως για διδασκαλία μέσα σε τάξη. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν όμως και για αυτοδιδασκαλία, με τη βοήθεια ενός καλού (δίγλωσσου) εικονόγραπτου λεξικού της ελληνικής. Το δεύτερο βιβλίο της σειράς, Ελληνικά Β΄, αντιστοιχεί στο επίπεδο Β1 του ΚΕΓ. Όπως και το Ελληνικά Α΄, το οποίο γρήγορα αναδείχτηκε σε ένα από τα πιο δημοφιλή εγχειρίδια διδασκαλίας ελληνικών στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, το βιβλίο αυτό περιέχει πλούσια εικονογράφηση, γραπτές και προφορικές ασκήσεις κάθε είδους (φωνολογικές, γραμματικές, συντακτικές, κατανόησης κειμένου κτλ.), ενώ παρέχεται και πρόσβαση σε δεκάδες ακουστικά αρχεία mp3 με διαλόγους και ακουστικές ασκήσεις. Οι ενότητες του βιβλίου αυτού δοκιμάστηκαν για αρκετά χρόνια σε τάξεις προετοιμασίας ενηλίκων και εισάγουν τους σπουδαστές στην πραγματικότητα της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας και κοινωνίας. ΑΚΟΥΣΤΕ ONLINE Ή ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΑ ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ:https://www.patakis.gr/files2/06816_audio.html?_ga=2.8910451.79924207.1708425563-1005007264.1708425563

Tα παραμύθια που περιέχονται στη συλλογή που είχε συγκεντρώσει ο Στυλιανός Bίος είναι συγκεντρωμένα στον τέταρτο τόμο του πεντάτομου έργου των Φιλίππου Aργέντη και H. J. Rose, "The folklore of Chios" (1949). Tην επιμέλεια της έκδοσης είχε η αφηγήτρια παραμυθιών κυρία Aγνή Στρουμπούλη, η οποία σημειώνει στην εισαγωγή της: ...Τα δώδεκα Παραμύθια από τα Μεστά, τα Αρμόλια, το Χαλκειός, το Λιθί, τα Zυφιά, που αντιγράφει ο Στ. Βίος στο Τετράδιό του "Εν Χίω τη 15η Oκτωβρίου 1918" και τα δεκατέσσερα από τα Καρδάμυλα που αντιγράφει "Εν Καρπενησίω τη 20η Oκτωβρίου 1916" -όπου κι αν υπηρετεί, τη Χίο κουβαλά μες στην καρδιά του- έχουν αρκετά ιδιωματικό λόγο. Η εργασία μου, που έγινε περισσότερο με το αυτί, προσπάθησε να κάνει τις λιγότερες δυνατές επεμβάσεις για να μη χαλάσει την παρτιτούρα, αλλά συγχρόνως να είναι δυνατή η ανάγνωση από ανθρώπους που δεν μιλούν χιώτικα ή είναι αρκετά νεαροί στην ηλικία...".