ianos

Το 1903, σε ένα πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ένας καθηγητής κάνει ένα πείραμα σε ένα σκύλο - αλυσοδεμένο, φιμωμένο, με την κοιλιά ανοιχτή. Δυο νεαρές γυναίκες από το ακροατήριο θα καταθέσουν τη μαρτυρία τους γι' αυτή τη βαρβαρότητα. Το 1985, σε εργαστήριο ενός πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, ένα μωρό πίθηκος τυφλώνεται για τις ανάγκες της επιστήμης. Στη Σαρλβίλ-Μεζιέρ, το 2014, η πόρτα της καρότσας ενός φορτηγού μεταφοράς ζώων ανοίγει κατά λάθος στη μέση ενός αυτοκινητόδρομου με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας, με αποτέλεσμα να καταλήξουν στο οδόστρωμα μια αγελάδα και το μοσχαράκι της.Σε αυτό το τρίπτυχο, ο Ζοζέφ Αντράς καταφεύγει σε έναν ειρωνικό ή και χλευαστικό τόνο, πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του, προκειμένου να αναδείξει την παράλογη βαναυσότητα των προαιώνιων σχέσεών μας με τα υπόλοιπα έμβια όντα. Στην τοιχογραφία αυτή ενός αιώνα, όπου διασταυρώνονται το κίνημα υπέρ των ζώων, οι αγώνες για την κοινωνική χειραφέτηση και ο φεμινισμός, η αναφορά, μέσω παραδειγμάτων, στις σχέσεις ανθρώπων και ζώων κατά τη βιομηχανική εποχή καταγγέλλει στην πραγματικότητα -και με τρόπο άκρως βιωματικό- την καθυπόταξη ζωντανών πλασμάτων προικισμένων με ευαισθησία από άλλα ζωντανά πλάσματα προικισμένα επίσης με ευαισθησία, αλλά και με μια ψυχρή και πανίσχυρη ορθολογικότητα.

Τα κατορθώματα του Sweeney Todd, του ''Δαιμόνιου κουρέα της Fleet Street'', έχουν εξιστορηθεί πολλές φορές σε θεατρικά έργα, ταινίες και μιούζικαλ, αλλά η προέλευση του χαρακτήρα έχει ξεχαστεί σε μεγάλο βαθμό για πολλά χρόνια. Το The String of Pearls - η αρχική ιστορία του Sweeney Todd, ένα κλασικό έργο του βρετανικού τρόμου - δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά ως συνέχειες το 1846-7 από τον Edward Lloyd. Μια από τις πρώτες αστυνομικές ιστορίες, έγινε σημαντική πηγή για τον Δράκουλα του Μπραμ Στόκερ. Το μοναδικό μεγάλο μυστήριο που έχει περιβάλει το βιβλίο είναι ποιος ήταν ο συγγραφέας - ή μήπως είναι ενδεχομένως το έργο περισσότερων του ενός ανθρώπων;Ιδού λοιπόν η πρωτότυπη ιστορία του τρομακτικού ιδιοκτήτη εκείνου του διάσημου κουρείου του Λονδίνου και η μυστική συνταγή για τις υπέροχες πίτες της κυρίας Λόβετ...

ΝΤΑΓΚΟ

Εγκαταλείποντας το στάδιο του πρωτογονισμού και εισερχόμενος στη φάση της κοινωνικής συγκρότησης, ο άνθρωπος εξαναγκάστηκε να δημιουργήσει κανόνες που θα διείπαν την ομαλή συμβίωση και συνύπαρξή του με τους ομοίους του. Με την πράξη του αυτή απομακρύνθηκε οριστικά από τη φύση και έκανε τα πρώτα αποφασιστικά βήματα για τη δημιουργία πολιτισμού και οργανωμένων κοινωνιών. Η απόφασή του αυτή δίχασε ανά τους αιώνες τους στοχαστές, οι οποίοι χωρίστηκαν σε υποστηρικτές και πολέμιους του φυσικού τρόπου ζωής.Ξεκινώντας από τον μύθο του Πρωταγόρα για τον σχηματισμό πόλεων και καταλήγοντας στις απόψεις του Grotius, του Locke και του Montesquieu για τη σχέση άρχοντος και αρχομένου, νομοθέτη και νομοθετουμένου, το παρόν βιβλίο παρουσιάζει συνοπτικά τις αντιλήψεις των κορυφαίων διανοητών της θεωρίας του φυσικού δικαίου τους τελευταίους είκοσι πέντε αιώνες. Ακόμη, στο ανά χείρας βιβλίο παρουσιάζονται η λειτουργία του παρόντος δικαιικού συστήματος στο πλαίσιο της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας και οι παράγοντες γέννησης, διαμόρφωσης και λειτουργίας του νόμου τα νεότερα χρόνια, προκειμένου ο αναγνώστης να σχηματίσει ολοκληρωμένη άποψη για τη λειτουργία των νομοπαρασκευαστικών κανόνων και για τους διαύλους απονομής δικαιοσύνης στη σύγχρονη εποχή.

Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζεται ή βιογραφία ενός ορθοδόξου ήρωα της Ρουμανίας, ενός μάρτυρα που δοκιμάστηκε στις κομμουνιστικές φυλακές για την πίστη του, Αναφερόμαστε στον π. Ιλαρίωνα Φέλεα - ένα σπουδαίο ιερέα, θεολόγο και συγγραφέα, του οποίου ο βίος και τα έργα εξακολουθούν να παραμένουν άγνωστα στο ελληνικό κοινό. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η ζωή και τα έργα του έχουν εγκωμιαστεί από πολλούς αστέρες της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, πού είχαν την ίδια εμπειρία στη φυλακή με τον π. Ιλαρίωνα, μεταξύ των οποίων κι από τον διαπρεπή θεολόγο π. Δημήτριο Στανιλοάε.Ο π. Ιλαρίων ήταν ένας αφοσιωμένος ιερέας, που είχε εγκολπωθεί στη ζωή του όλα όσα κήρυττε στους άλλους, ένας λαμπρός και σοφός συγγραφέας, του οποίου τα έργα έγιναν θεμελιώδη στους σημερινούς Ρουμάνους Χριστιανούς.

Η ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ-ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

Στο πέμπτο βιβλίο του ο Βασίλης Χουλιαράς οικοδομεί έναν περίτεχνο λαβύρινθο από διηγήματα και, κλείνοντας το μάτι στον αναγνώστη, του χαρίζει ένα κουβάρι νήματος και τον προσκαλεί να εισέλθει στο εσωτερικό του και να συναντήσει όσα κρύβονται εκεί. Βαδίζοντας κανείς στους διαδρόμους των σύντομων ιστοριών αυτής της συλλογής, αντιλαμβάνεται από νωρίς ότι αυτοί είναι γεμάτοι με πλήθος απαντήσεων και με ένα ακόμη μεγαλύτερο πλήθος από ερωτήματα, τα οποία αποτελούν την απαραίτητη προϋπόθεση για να οδηγηθεί στο κέντρο του λαβυρίνθου. Και εκεί, στην καρδιά ενός λογοτεχνικού σύμπαντος, γοητευτικού και μυστηριώδους όσο η ίδια η ζωή, λάμπει μια αλήθεια που αλλάζει πρόσωπο διαρκώς, ανάλογα με το πόσο θάρρος έχει εκείνος που κοιτάζεται στον καθρέπτη, η οποία τον περιμένει και τον καλεί να παραδεχτεί ότι, όσο υψηλό και αν είναι κάθε φορά το τίμημα, τα όρια υπάρχουν για έναν μόνο λόγο: για να υπερβαίνονται.

ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΕΓΩ ΚΙ Ο ΓΛΑΡΟΣΠερπατούσα στο γυαλόπρωί-πρωί για να σε δω.Και όπως συλλογιζόμουνακαι ψυχανεμιζόμουνα,κάποιος γλάρος που πετούσε,εσταμάτησε και με ρωτούσε.Σαν τι να συλλογιέσαι καιτο βλέμμα σου πλανιέται;Σε ζηλεύω που πετάς, και στο Αιγαίο τριγυρνάς,πάρε με στα φτερά σου να με παςμέχρι τα κει τσι κρήτης τ' όμορφο νησί!Και ο γλάρος με ταξίδεψεκαι μ' έφερε κοντά σου!Δεν ξέρω αν το κατάλαβες!Εσκίρτησε η καρδιά σου;

Το βιβλιαράκι με τίτλο Ο βίος και η πολιτεία του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κωνσταντίνου Καραμανλή τη διετία 1977-1979 και μερικές ιστορίες που πιθανόν αγνοούσε ή η δολοφονία του εφοπλιστή Τζαννή Σιφναίου και άλλες περιπέτειες είναι ένα ψηφιδωτό μικρών ιστοριών που δημοσιεύτηκαν πρώτα στο φέισμπουκ, στο πλαίσιο ενός πρότζεκτ με στόχο όχι ακριβώς να περιγράφει το πώς έμοιαζε η ζωή ανάμεσα στο 1977 και το 1979 αλλά να αναδειχτεί μια εκδοχή της μιντιακής της αναπαράστασης.Ως πρώτη ύλη έχει χρησιμοποιηθεί το αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ της διετίας 1977-1979 συνδυασμένο με μερικές σημειώσεις από το πολιτικό. Μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για κάποιου είδους κράιμ νον φίξιον σύνθεσης. Κάτι ανάμεσα σε ρεπορτάζ και διήγημα ή κάποιος από τους πιθανούς συνδυασμούς τους.

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 2023

Ένας μικροεπαγγελματίας που εξαφανίζεται ξαφνικά από το στέκι του και καταφέρνει να γνωρίσει ακόμη και τις πιο ακραίες απολαύσεις του ανθρώπινου βίου· μια νεαρή αρχιτεκτόνισσα που περιμένει να την υποδεχτούν με θέρμη σε κάποιο ορεινό χωριό και να τη φιλοξενήσουν όπως τόσες άλλες φορές, εκπλήσσεται όταν τη διώχνουν με ύβρεις και εντυπωσιάζεται λίγο μετά, όταν αρχίσει να κατανοεί την αρχέγονη σκέψη των βοσκών· μια μεσόκοπη γυναίκα-στέλεχος εταιρείας διαδικτυακών υπηρεσιών αποφασίζει ν’ αλλάξει τη ζωή της, όταν ξαφνικά και κάπως αναπάντεχα βρίσκεται μπροστά σ’ ένα ποίημα· ένας μαθητής που προσπαθεί να ανακαλύψει το παρελθόν του αντάρτη πατέρα του κι ένας γέρος που γεύεται τη χαρά της ζωής, όταν βρίσκεται να τραγουδά σε μια αυτοσχέδια παιδική κουστωδία καλαντιστάδων: Αυτοί είναι μερικοί από τους πρωταγωνιστές των διηγημάτων του βιβλίου.

ΣΕ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ

Στο 6 γαλάζια μολύβια για τη Σμύρνη, βλέπουμε τον μεγάλο συγγραφέα Κοσμά Πολίτη να σιγοτραγουδά παράφωνα ένα σμυρναίικο τραγούδι, να σχεδιάζει το μυθιστόρημά του Στου Χατζηφράγκου, φόρο τιμής στη Σμύρνη όπου μεγάλωσε, τον παρακολουθούμε πώς προσπαθεί να διαχειριστεί παλιά τραύματα και απωθημένα γεγονότα της ζωής του. Τι θα αφηγηθεί στο έργο του: τον θάνατο ή την ανάσταση; Και τι θα πει για τον παλιό εχθρό, τον Τούρκο; Επί σκηνής και η Ερευνήτρια, που είναι αφιερωμένη σε εκείνον και στο έργο του, αλλά πότε πότε του θέτει οδυνηρά ερωτήματα. Στο υπόγειο, η μισότρελη αδελφή του, αθέατη, γυαλίζει διαρκώς τα ασημένια κουταλάκια που έφερε απ’ τη Σμύρνη. Την εμφάνισή του, αντίθετα, κάνει ένας ήρωας του μυθιστορήματος, που συζητά με τον δημιουργό του τα παλιά, ενώ του εκθέτει και τα επιτεύγματά του ως πρόσφυγας, όσα έκανε πολύ μετά το τέλος του μυθιστορήματος. Ένα έργο για τη μνήμη που κοιμάται για χρόνια κι έπειτα ξυπνά αλαφιασμένη, ένα έργο για την έχθρα αλλά προ πάντων για τη συμφιλίωση - τόσο με τους άλλους όσο και με τον εαυτό.

Πώς τον συμπόνεσα για τη στιγμή που αμφέβαλε.Για την αποτυχία να συλλάβει τα δίσημα, τ' αμφίσημα. Στο στόμα τους κελαηδούσαν άπιαστα πουλία.Μα πιο πολύ τον συμπονούσα σανάναβε το λυχναράκι του ο έρωταςκαι μοιραζόνταν αν θα δαγκώσει, αν θα φιλήσει, αν θα χαϊδέψει. Και όσους γκρεμούς ανέβηκε μέσα του όλους τους κατεβαίνει. Τόποι που πάτησε τόσες φορές είναι λιβάδια τώρα υγρά μες στην καρδιά.Του ήλιου το λεπίδι σκαλίζει μέσα του. Κάποιος θεός χωρίζει μαύρους ογκούς.Μέσα στο μάτι το τυφλό απλώνεται τοπίο νοσταλγίας. Η απουσία γεννάει τις λέξεις.Τον σκέφτομαι. Θέλει να ζησεί μια μέρα αναίμαχτη.Αλλά, αύριο θα κραδαίνουν μέσα του οι φοβερές των λέξεων κόψεις.

Τα κείμενα αυτά γραμμένα τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια, είχε συνθέσει σε τόμο ο συγγραφέας τους λίγους μήνες πριν από την εκδημία του και είχε παραδώσει στον εκδότη του στις αρχές του καλοκαιριού του 1987. Επρόλαβε να ιδεί τις δεύτερες διορθώσεις τους και προσδοκούσε με ανυπομονησία την παρουσίασή τους σε βιβλίο, γιατί φρονούσε πως τα κείμενα αυτά εξέφραζαν με πληρότητα την σκέψη του και την θέση του εμπρός σε κρισιμότατα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου.Τώρα, το ευγενέστατο ελληνικό πνεύμα του, ας θεωρήσει από κει ψηλά τον τελειωμένο αυτό τόμο κι ας τον χαρεί, με τον τρόπο που χαίρονται οι δίκαιες ψυχές.(Κώστας Ε. Τσιρόπουλος)

Τα Ανθοϊάματα αναπτύχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1920 καιτις αρχές της δεκαετίας του 1930 από τον δρα Edward Bach, ένανταλαντούχο γιατρό και ομοιοπαθητικό, που ανακάλυψε, ότι ορισμέναάνθη έχουν την ικανότητα να θεραπεύουν το σώμα, επιλύοντας τηβαθιά δυσαρμονία ανάμεσα στη νοητική και την πνευματική πλευράτου είναι μας. Τα Ανθοϊάματα αυτά χρησιμοποιούνται σήμερα σε όλοτον κόσμο, ενώ έχει αναγνωριστεί η ήπια, αλλά ισχυρή θεραπευτικήτους δράση.

ΙΜΠΡΕΣΑΡΙΟΣ ΑΛΛΟΚΟΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

"Την εποχή του Τσιτσάνη υπήρχαν και άλλα ταλέντα. Η διαφορά του Τσιτσάνη έγκειται στο εξής: Είχε το ταλέντο και το χάρισμα να προσαρμόζει τη μουσική στα δικά του μέτρα και στο δικό του ταλέντο".Ο δημιουργός δε θέλει χώρο. Χρόνο θέλει.Να αφήσει το ταλέντο του αναπτυχθεί, να γλυτώσει από τους δαίμονες της προσωπικής του κόλασης.

Για το τεράστιο θέμα των διώξεων, των βασανιστηρίων, των εκτοπίσεων σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας (γκουλάγκ 1923-1961) και των εκτελέσεων ιδιαίτερα την περίοδο που κυριαρχούσε ο Στάλιν στην ΕΣΣΔ έχουν κυκλοφορήσει πάρα πολλά βιβλία. Στα ελληνικά, σχεδόν, μόνο μετά την μεταπολίτευση (το πασίγνωστο βιβλίο του Α. Σολζενίκιν, Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2009 ενώ είχε κυκλοφορήσει το 1962!), μέχρι τότε, βασικά, στα έντυπα των τροτσκιστικών οργανώσεων, όπως βέβαια και σε βιβλία και άρθρα του Τρότσκι και κυρίως στο βιβλίο του, Τα εγκλήματα του Στάλιν γινόταν αναφορά στα φοβερά εγκλήματα που διαπράχτηκαν στην ΕΣΣΔ σε βάρος των κομμουνιστών, της εργατικής τάξης και των μειονοτήτων. Αλλά, μόνο μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και μετά την άνοιξη των αρχείων της ΓκεΠεΟυ, του ΚΚΣΕ κ.λπ., έγινε γνωστό ένα μεγάλο μέρος της αλήθειας και εμφανίστηκαν μορφές κομμουνιστών αγωνιστών, εργαζομένων, γυναικών και ανδρών, που ποτέ δεν εγκατέλειψαν ή δεν απαρνήθηκαν τις ιδέες τους, όπως και η συντελεσθείσα πραγματική σφαγή, που δεν μπορεί να συλλάβει νους ανθρώπου μια που δεν είχε προηγούμενο στην ιστορία, ούτε για την βαρβαρότητά της ούτε για τους πραγματικούς αριθμούς.Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ανοίχτηκαν τα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών, όπως και τα πολλά βιβλία που γράφτηκαν, πολλά από τα οποία είναι αναμνήσεις και αφηγήσεις όσων γλύτωσαν από αυτά τα κολαστήρια, μονάχα ένα μέρος της αλήθεια έχει γίνει γνωστό, ακόμη και ως προς τους αριθμούς, είτε των μελών του μπολσεβίκικου κόμματος που διώχτηκαν είτε των πολύ περισσότερο των εργαζομένων και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων, κυρίως αγροτών. Όλοι, ιστορικοί και μελετητές, μιλούν για κατά προσέγγιση στοιχεία και αναφέρουν εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του μπολσεβίκικου κόμματος και εκατομμύρια προλετάριους. Ενδεικτικά αναφέρουμε: Από τα 26 τακτικά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής (Κ.Ε.) του 10ου συνεδρίου (δηλαδή της τελευταίας Κ.Ε. όπου συμμετείχε ο Λένιν) τα 17 εκτελέστηκαν ή δολοφονήθηκαν.

Περιλαμβάνονται τα κείμενα:ΞενομανίαΝέον ΠνεύμαΠρος την ελληνικήν αναγέννησινΠρος τους καλλιτέχνες μας

Στη χώρα μας, η ατελής και ατελέσφορη υγειονομική μεταρρύθμιση για την ανασυγκρότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας ακολουθήθηκε από τη συνεχή και επίμονη προσπάθεια πολιτικής και οικονομικής υπονόμευσης του δημόσιου συστήματος υγείας. Η ραγδαία αποδόμηση των μηχανισμών παραγωγής και διανομής των φροντίδων υγείας, η κατάρρευση των πολιτικών αρχών βηματοδότησης - της αρχής της ισότητας και της αρχής της μηδενικής τιμής - σε συνδυασμό με την ενδημική δημοσιονομική κρίση και την ηθική διάβρωση, συνιστούν κατάσταση καίριου πλήγματος στην αξιοπιστία του ελληνικού κράτους πρόνοιας. Με την έννοια αυτή, το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο καθώς επίσης και οι διαχειριστικές και οικονομικές προϋποθέσεις έχουν συστηματικά προετοιμασθεί για μια βίαιη παρέμβαση ανατροπής, υπό το πρόσχημα της ανασυγκρότησης και του εκσυγχρονισμού.

Το βιβλίο ΕΝΘΥΜΗΣΗ , εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία ώστε να γνωρίσει και αναγνωρίσει σε βάθος ο αναγνώστης τις πλευρές του εαυτού του που θα τον παρακινήσουν να πιστέψει – αποδεχθεί -εκτιμήσει. Μέσα σε αυτό υπάρχουν όλα τα ευεργετικά οφέλη τα οποία θα αλληλεπιδράσουν δυναμικά στην υπόστασή του και θα τον παρακινήσουν σε ύψιστες δονήσεις αγάπης εαυτού, επίγνωσης και πνευματικής διάπλασης. Στόχος του έργου είναι να διαμοιράσει το φως της ψυχής και της υπερβατικής αγάπης, να αφυπνίσει και να θεραπεύσει!

Τα κείμενα αυτά -πολιτικά άρθρα, επιφυλλίδες, χρονογραφήματαπου καλύπτουν το τελευταίο διάστημα της προβενιζελικής εποχής-εξακολουθούν να έχουν μια εκπληκτική επικαιρότητα. Ουσιαστικάαναδεικνύουν, καταγγέλλοντάς τα, διαχρονικά και πάγιαχαρακτηριστικά της παθολογίας της ελληνικής ψυχής και τουελληνικού πολιτικού συστήματος.

Οι προμηθεϊκές τεχνολογικές εφαρμογές που σημάδεψαν το πέρασμα από τον δέκατο ένατο στον εικοστό αιώνα έδωσαν στην πειραματική επιστήμη μια πρωτόγνωρη αυτοπεποίθηση, η οποία την έκανε να πιστέψει πως έχει αποκλειστικό προνόμιο στη σημασιοδότηση του πραγματικού, η φιλοσοφία παραγκωνίστηκε ως παρωχημένη και κατά κάποιον τρόπο μη επαρκώς ελέγξιμη τοποθέτηση στα ίδια εκείνα παλαιά ζητήματα που τώρα περιήλθαν στη νέα δικαιοδοσία. Όμως οι παράπλευρες καταστροφικές συνέπειες της ίδιας αυτής τεχνοεπιστήμης, που ήταν μία από τις τραγικότερες εκπλήξεις του εικοστού αιώνα, ξαναθέτουν το ζήτημα πέρι των ορίων και των σκοπών της επιστήμης και δείχνουν περίτρανα την ανεπάρκεια του επιστημονικού λόγου να αντιμετωπίσει τις μη τεχνικές, "συγκροτητικές" του όπως θα λέγαμε, αρχές και προ¨θποθέσεις.

ΙΟΚΑΣΤΗΑλήθεια, Κοσμά, δεν το έχουμε συζητήσει ποτέ: πιστεύεις στη μετεμψύχωση;ΚΟΣΜΑΣΣτην τύχη μου την άτυχη πιστεύω.ΙΟΚΑΣΤΗΕ λοιπόν, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο με γοητεύει αυτή η θεωρία. Νομίζω, πρέπει να δοκιμάσω μια αναδρομή στις προηγούμενες ζωές μου. Διά του υπνωτισμού, you know. Πεθαίνω να μάθω τι ήμουν παλιά. Αλλά δεν με πιάνει ο ύπνος. Νύχτες ολόκληρες περιφέρομαι νεγκλιζέ στα δωμάτια. Αδύνατον να υπνωτιστώ, καταλαβαίνεις. Υποψιάζομαι, πάντως, ότι ήμουν γιατρός. Χειρουργός. Κι είχα ανακαλύψει την κύστη κόκκυγος. Ή μοντελίστ κι είχα ανακαλύψει τα φλοράλ.

"Η λεγόμενη λοιπόν, πρωταρχική συσσώρευση, είναι απλώς η ιστορική λειτουργία που χωρίζει τον παραγωγό από τα μέσα παραγωγής. Φαίνεται πρωταρχική, γιατί αποτελεί την προϊστορία του Κεφαλαίου και του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής"."Ιδιαίτερα σπουδαίες είναι οι εποχές όπου μεγάλες ανθρώπινες μάζες, αποσπάστηκαν ξαφνικά και απότομα από τα μέσα της συντήρησής τους και ρίχτηκαν στην αγορά, υπό μορφή προλετάριων, εκτός νόμου."Αλλά αυτοί, οι νέοι απελεύθεροι, μόνον όταν απογυμνώθηκαν από όλα τα μέσα παραγωγής τους και από όλες τις εγγυήσεις συντήρησης, που τους παρείχαν οι παλιοί φεουδαρχικοί θεσμοί, άρχισαν να πουλούν τον εαυτό τους. Και αυτή η ιστορία της απογύμνωσής τους, έχει αναγραφεί με πύρινα γράμματα, άλικου αίματος, στα χρονικά της ανθρωπότητας."Όλη η λειτουργία βασίζεται στην απογύμνωση του αγροτικού παραγωγού, του χωρικού. Η ιστορία αυτής της απογύμνωσης ποικίλει όχι μόνο ανάμεσα στα έθνη αλλά και στις εποχές. Στην Αγγλία μόνο προσέλαβε την κλασική μορφή, και αυτήν ακριβώς τη μορφή θα μελετήσουμε.""Στην πραγματική ιστορία, η κατάκτηση, η υποδούλωση, ο φόνος και η ληστεία, με μια λέξη η άξεστη βία, παίζουν, όπως είναι γνωστό τον πρώτο ρόλο.""Αν το χρήμα, σύμφωνα με τον Aygier, "έρχεται στον Κόσμο με μια φυσική κηλίδα αίμα", το κεφάλαιο γεννιέται στάζοντας αίμα και λάσπη από το κεφάλι μέχρι τα πόδια."

Το κορίτσι χωρίς όνομα, είναι ένα παραμύθι με φιλοζωικό περιεχόμενο. Στο παιδικό αυτό βιβλίο, ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένα κοριτσάκι που δεν έχει όνομα. Της αρέσουν οι βόλτες και η περιπέτεια, όπως και τα παιχνίδια στο δασάκι. Μια μέρα όμως, μια ξαφνική καταιγίδα θα αλλάξει τα πάντα στη ζωή της, αφού η δυνατή βροχή θα σβήσει τα ίχνη της επιστροφής και εκείνη θα χαθεί. Το κορίτσι, στην περιπέτειά του, θα έχει τη βοήθεια μιας νεράιδας της Ευχής και μιας γλυκιάς γυναίκας που μοσχοβολάει μαρμελάδα βατόμουρο και φρεσκοψημένα μπισκότα! Η περιπέτεια, θα τελειώσει με την ίδια να βρίσκει το παντοτινό της σπιτικό, την αγάπη και την φιλία να θριαμβεύουν, ενώ ήδη τα πρώτα χιόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους… Στο τέλος της ιστορίας μας γίνεται κάτι ανατρεπτικό! Καταλαβαίνουμε πια, πως το κοριτσάκι είναι ένα μικρό σκυλάκι, που έχει την ίδια ανάγκη για αγάπη, παιχνίδι και στοργή, όπως όλοι μας! Αποκτά το ένα και ολόδικό του όνομα από την καλή γυναίκα και έτσι, ποτέ δεν θα ξεχαστεί ούτε θα χαθεί ξανά! Ένα βιβλίο, που οι μικροί και ταπεινοί ήρωες μας φέρνουν κοντά στα πιο μεγάλα και λαμπρά συναισθήματα. Την αγάπη, τη φιλία και την ευγνωμοσύνη.

H χώρα μας είναι σε σταυροδρόμι. Μετά από πολλές προσπάθειες, που κορυφώθηκαν με την ένταξη στην Ευρωζώνη το 2000, η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται έξω από τον πυρήνα των προηγμένων χωρών της Ευρώπης. Παραμένουμε ουραγοί, πολύ πίσω από άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου.Περάσαμε μια βαριά κρίση. Όλοι καταλάβαμε τι έχει συμβεί. Ούτε η κρίση ήταν αναπόφευκτη στην έκταση που προέκυψε, ούτε η προσπάθεια να την υπερβούμε έπρεπε να είναι τόσο οδυνηρή. Οι ευθύνες αποδόθηκαν πολιτικά. Τώρα, κοιτάμε μπροστά.Το μεγάλο στοίχημα είναι οι μεταρρυθμίσεις. Αυτές πρέπει να στοχεύουν οι υποσχέσεις των πολιτικών για το μέλλον. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με ξεπερασμένες δομές και νοοτροπίες. Πως θα φτιάξουμε το δημόσιο σύστημα υγείας, ώστε να εξασφαλίσουμε για όλους δωρεάν καλή περίθαλψη; Πως θα φτιάξουμε τα σχολεία, ώστε να έχουν τα παιδιά μας καλή δωρεάν εκπαίδευση χωρίς εξάρτηση από τα φροντιστήρια; Πως θα φτιάξουμε τα δημόσια πανεπιστήμια ώστε οι νέες και οι νέοι να παίρνουν πτυχία με αξία μέσα στη χώρα μας; Πως θα αλλάξουμε το δημόσιο ώστε να δουλεύει αποτελεσματικά και να παραστέκεται στον πολίτη; Οι απαντήσεις θα κρίνουν αν θα καταφέρουμε να πορευτούμε σωστά και να πετύχουμε τους στόχους μας.Η Ελλάδα αρχίζει να συνέρχεται από την τραυματική εμπειρία της οικονομικής κρίσης ενώ βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα καινούργιο κόσμο, γεμάτο από ευκαιρίες αλλά και παγίδες. Η συγκυρία είναι κρίσιμη. Προσπάθησα να προσφέρω στοιχεία και σκέψεις που μπορούν να είναι χρήσιμες, για μια νέα πορεία και ένα καλύτερο μέλλον.

Από τις αυθεντικότερες εκφράσεις του αγώνα του Ουναμούνο είναι οι δύο νουβέλλες: Ο δον Σαντάλιο, ο παίχτης του σκακιού, και ο Άγιος Εμμανουήλ, ο καλός, ο μάρτυρας. Κατά την πορεία της αφήγησης και στην προσπάθεια αυτή της γνωριμίας του ανθρώπου, ο δημιουργός πλάθει τον ήρωά του, που όλο και περισσότερο θα μας επιβάλλεται, με την τέλεια ανθρώπινη υπόστασή του. Οι δύο σύγχρονες νουβέλλες γράφτηκαν στη Σαλαμάνκα. Ο δον Εμμανουήλ το Νοέμβριο του 1930 και ο Παίχτης, σαν απόκριση θα λέγαμε αυτής, αμέσως το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου. Οι δύο νουβέλλες που φαινομενικά ίσως να παρουσιάζουν αντιθέσεις, έχουν κοινή τη βασική πρόθεση της δημιουργίας ενός πραγματικού ανθρώπου. Κι ενώ στον Άγιο Εμμανουήλ ο δημιουργός εισχωρεί όλο και βαθύτερα στα μύχια της ψυχής του ήρωά του, για να μας αποκαλύψει ίσως το μυστικό του, τον δον Σαντάλιο τον αφήνει μέσα στο μυστήριό του, σημειώνοντας ελάχιστες εξωτερικές του αντιδράσεις. Για τούτο και δεν χρειάζεται ούτε καν μύθο, ούτε τοπία, αρνούμενος κάθε πλοκή στη διήγησή του.

Δεκαεπτά ιστορίες που γεννήθηκαν από τα tweets ανώνυμων συγγραφέων της πλατφόρμας Χ, μας φέρνουν αντιμέτωπους με την αλήθεια της καθημερινότητας, την οποία πολλές φορές αποφεύγουμε να αντικρίσουμε. Οι ιστορίες είναι μικρές, αλλά γεμάτες ένταση και πάθος. Ωμές, ευαίσθητες, προκλητικές, νοσταλγικές και πάντα διεισδυτικές, σε αγγίζουν κατευθείαν στην καρδιά, με τον τρόπο που μόνο μια λέξη ή μια εικόνα μπορεί να το κάνει.

ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΙΡΦΗΜην κοιμηθείςγιατί δεν θα 'μαι εκεί να σε ξυπνήσωακουμπώντας απαλά στη μία γωνίτσατου λαιμού σουτο Φιλί της Ζωής που δεν ζήσαμεκι έπειτα Εκείνο που έπεσε σαν αστραπήκαι φώτισε το Άπειρο.

ΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΕΠΟΥΣ

Σε μία ασυνείδητη κοινωνία γεμάτη καθωσπρεπισμό, υποχρεώσεις προς τις παραδόσεις και την οικογένεια, καλούπια και πρότυπα, μέχρι πού μπορείς να φτάσεις για να ανακαλύψεις τη χαμένη σου μοναδική ταυτότητα; Μέχρι πού, ώστε να νιώσεις γνήσιος και μοναδικός;Κι όταν φτάσεις εκεί, θα έχεις το θάρρος να ανέβεις στη σκηνή;Ερωτήματα και απαντήσεις στο τέταρτο βιβλίο του Μανώλη Σιμιτσάκη, την πειραματική νουβέλα Singularity που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως, με κεντρικό πρωταγωνιστή έναν νέο άνδρα, τον Σταύρο, που μπορεί τελικά να έχει και άλλα ονόματα, ή μήπως και πρόσωπα;

ΜΕΤΑΓΩΓΗ

Προσπάθησα, μαζί με άλλους, να συμβάλω στο να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα μας. Αγωνίστηκα για τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό και τη συμμετοχή σε μια οικονομική και νομισματική ένωση που θα συνέβαλε στον εκσυγχρονισμό και στην ανάπτυξη. Η ένταξη στην Ευρωζώνη το 2000 αποτέλεσε την κορύφωση αυτής της προσπάθειας. Αγωνίστηκα για την ισχυροποίηση της οικονομίας ώστε να μπορέσει να προσφέρει περισσότερη κοινωνική ευημερία. Αγωνίστηκα για την ανασυγκρότηση της θεσμικής υποδομής του κράτους προωθώντας μεταρρυθμίσεις. Το Απέναντι στους Ανέμους συνοψίζει μια στάση ζωής. Συνδέει νοερά τους σταθμούς ενός αγώνα που δεν εγκατέλειψα. Πολλές και ισχυρές δυνάμεις είχαν συμφέρον να παραμείνει η κατάσταση όπως ήταν, χωρίς να αλλάξει τίποτα. Οι επιθέσεις που δέχτηκα ήταν ιδιαίτερα έντονες. Επέμεινα στις επιλογές μου και συγκρούστηκα. Όμως, η επιτυχία του ευρώ και οι ισχυρές επιδόσεις της οικονομίας δεν συγχωρήθηκαν. Οι αντίπαλες δυνάμεις έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διαβάλουν την ένταξη και στη συνέχεια να την υπονομεύσουν. Ένα αδίστακτο πολιτικο-δικαστικό κατεστημένο συνωμότησε εναντίον μου για να με φυλακίσει χωρίς δίκη. Κατέβαλα προσωπικά βαρύ τίμημα, ενώ λίγο έλειψε η προσπάθεια να εκτροχιαστεί. Όταν εκδηλώθηκε η παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση, η Ελλάδα κινδύνευσε να αποχωρήσει χρεοκοπημένη από την Ευρωζώνη.Χρειαζόμαστε κυβερνήσεις αποφασισμένες να προχωρήσουν απέναντι στους ανέμους. Όλοι έχουμε ευθύνη για να τις αναδείξουμε και όλοι πρέπει να συμβάλουμε, έστω κατά το ελάχιστο μέρος που μπορεί ο καθένας. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας και κυρίως στα παιδιά μας, που θα ζήσουν σε έναν πιο δύσκολο και πιο απαιτητικό κόσμο από τον δικό μας.