ianos

Για πολλούς το Βυζάντιο παραμένει στρυφνό, περιθωριακό, βαρύ. Παρά τις προσπάθειες ορισμένων νεότερων ιστορικών, προκαταλήψεις εξακολουθούν να παραμορφώνουν την άποψη που έχει τόσο το ευρύ κοινό όσο και οι ειδικοί μελετητές για τον βυζαντινό πολιτισμό, τον οποίο συχνά υποβιβάζουν, αντιμετωπίζοντάς τον ως φτωχό συγγενή του κλασικού κόσμου. Στο βιβλίο αυτό η διεθνούς κύρους ιστορικός Έιβεριλ Κάμερον παρουσιάζει μια πρωτότυπη και προσωπική θεώρηση των προκλήσεων και των ζητημάτων που έχουν να αντιμετωπίσουν οι ιστορικοί του Βυζαντίου σήμερα.Γιατί το Βυζάντιο συχνά αγνοείται ή εξορίζεται σε μια δική του ιστορική σφαίρα; Ποια είναι η θέση του Βυζαντίου στη σύγχρονη συζήτηση γύρω από την αυτοκρατορία και ποια η φύση του πολιτειακού του συστήματος; Πόσο «ελληνικό» ήταν το Βυζάντιο; Ποια είναι η σχέση του Βυζαντίου με τον ορθόδοξο χριστιανισμό; Τι πρόσφερε η βυζαντινή εικονογραφία;Η Κάμερον αντικρούει παρανοήσεις γύρω από το Βυζάντιο, αναλύει γιατί είναι τόσο σημαντική η ενσωμάτωση του πολιτισμού του σε ευρύτερα ιστορικά σύνολα και εκθέτει τους λόγους για τους οποίους το Βυζάντιο θα έπρεπε να κατέχει κεντρική θέση στη διαρκώς εμπλουτιζόμενη συζήτηση για τις σχέσεις ανάμεσα στη Δύση και στην Ανατολή, στον χριστιανισμό και στο ισλάμ, στον καθολικισμό και στην ορθοδοξία, και στην αρχαία και στη μεσαιωνική περίοδο.

Τι είναι αυτό που μετατρέπει τις απλές συμμαθήτριες σε αχώριστες φίλες; Πόσο μπορεί η φιλία να αλλάξει τη ζωή κάθε παιδιού; Μέσα από απρόσμενα γεγονότα, αγωνίες αλλά και ευχάριστες στιγμές, η Ιωάννα και η παρέα της ανεβαίνουν ένα ένα τα σκαλοπάτια της εμπειρίας και της γνώσης.

Αναπάντεχη τροπή παίρνει ένα ταξίδι αναψυχής του επιθεωρητή Μαιγκρέ. Tο ίδιο βράδυ που φεύγει από το Παρίσι ένας άγνωστος τον πυροβολεί και τον τραυματίζει. Αναρρώνει από το τραύμα σε ένα νοσοκομείο του Μπερζεράκ. Καθηλωμένος στο κρεβάτι, χάρη στη συμπαράσταση και τις πληροφορίες που του δίνει η σύζυγός του για πρόσωπα και δρώμενα, ο επιθεωρητής κατορθώνει ωστόσο να λύσει το μυστήριο του "τρελού" του Μπερζεράκ, που έχει σκοτώσει ήδη δύο γυναίκες και όλοι φοβούνται ότι θα σκοτώσει ξανά. O τρελός του Μπερζεράκ γράφτηκε το 1932. Είναι από τα πρώτα μυθιστορήματα του Σιμενόν με ήρωα τον επιθεωρητή Μαιγκρέ και το μοναδικό όπου ο διάσημος ήρωας βρίσκεται απομονωμένος από το χώρο και την ατμόσφαιρα των γεγονότων και ξεδιαλύνει το μυστήριο από το κρεβάτι ενός νοσοκομείου.

Το αλφαβητάρι αυτό παρουσιάζει κάθε γράμμα με ένα ή και δύο μεγάλα ποιήματα-ιστορίες που φτιάχτηκαν με λέξεις του γράμματος αυτού. 46 ολοσέλιδες και πολλές άλλες μικρές ζωγραφιές-σκίτσα του Τάσου Παυλόπουλου εικονογραφούν τα ποιήματα της Μαρίας Μαμαλίγκα.Απευθύνεται σε παιδιά και της προσχολικής ηλικίας και των πρώτων τάξεων του σχολείου.

Μια μικροκοινωνία που φαντασιώνεται και κατασκευάζει τον ένοχο και οδηγεί σ’ ένα τέλος σκοτεινό, γεμάτο κυνισμό, έναν θάνατο θλιβερό και τετριμμένο, κατ’ εικόνα και ομοίωση του κυρίου Ιρ.

ΜΕΘΙΣΤΟΡΙΑ

Το πρωτότυπο βιβλίο αυτό σχεδιάστηκε και γράφτηκε από τη Νίκη-Ρεβέκκα Παπαγεωργίου το 1977. Η συγγραφέας χρησιμοποίησε οικογενειακές φωτογραφίες και λιγοστές ξένες για να συνθέσει αυτό το φωτορομάντσο, όπου κάθε μια από τις 63 παλιές αυτές φωτογραφίες (τέλος 19ου-αρχές 20ου αιώνα), εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων, συνοδεύεται από μια λεζάντα. Έτσι αφηγείται μια ιστορία σε δύο μέρη, την ιστορία δύο αδελφών : η μεγαλύτερη και ομορφότερη παντρεύεται και αποτυχαίνει στο γάμο της, η μικρότερη επιβιώνει της ζήλιας της για την άλλη, οι γαμπροί συρρέουν, μα "κακομοίρα μου, πρόσεχε ποιόνα διαλέγεις, λέω μέσα μου. Και τους κοίταζα έτσι, και τους κοίταζα αλλιώς. Και κανένας δε βρέθηκε να μ' αρέσει."

Στην αρχή της υπόθεσης ο Μαιγκρέ είχε την έντονη αίσθηση πως βρισκόταν σε διακοπές. Όταν κατέβηκε απ'το τρένο, ο μισός σταθμός της Αντίμπ λουζόταν σ' έναν ήλιο τόσο εκτυφλωτικό, που τους ανθρώπους που πηγαινοέρχονταν τους έβλεπε κανείς σαν σκιές. Σκιές που φορούσαν καπελάκια ψάθινα κι άσπρα παντελόνια και βαστούσαν ρακέτες του τέννις. Ο αέρας βούιζε. Στην άκρη της αποβάθρας υπήρχαν φοίνικες, κάκτοι και πέρα από τον φωτεινό σηματοδότη απλωνόταν η γαλάζια θάλασσα. Αμέσως τον πλησίασε κάποιος. «Ο επιθεωρητής Μαιγκρέ, υποθέτω;» Ο Μαιγκρέ βρίσκεται στην Αντίμπ, κωμόπολη και θέρετρο με ωραίες βίλες στην Κυανή Ακτή, κοντά στην Νίκαια. Ένας ιδιότυπος Αυστραλός ονόματι Μπράουν, που ζούσε σε μια βίλα με την ερωμένη και την μητέρα του, έχει βρεθεί δολοφονημένος. Στο εξαθλιωμένο αλλά ατμοσφαιρικό Λίμπερτυ Μπαρ κάποιες άλλες γυναίκες διεκδικούν μια σχέση με το θύμα. Μυστικά και παράξενες ισορροπίες στη μικροκοινωνία του θερέτρου. Έχουμε την αίσθηση ότι ο Μαιγκρέ ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο να ανακαλύψει ποιος ήταν το θύμα απ' το να αναζητήσει τον ίδιο τον δολοφόνο. Ο Μαιγκρέ σε μια από τις πρώτες διάσημες ιστορίες του, όπου αναπτύσσει τον προσωπικό του κώδικα δικαίου.

Βγαίνοντας από ένα στενό δρομάκι, ανακάλυπτες ξαφνικά τον ποταμό. Ήταν φαρδύς. Οι όχθες του ήταν ακαθόριστες. Σε πολλά σημεία, το καφετί ρεύμα είχε πλημμυρίσει χωράφια. Κάπου κάπου, ένα υπόστεγο έβγαινε από το νερό. Τουλάχιστον εκατό ποταμόπλοια, ρυμουλκά, βυθοκόροι ήταν εκεί, αραγμένα το ένα δίπλα στο άλλο, σχηματίζοντας ένα απέραντο ενιαίο σώμα. [...] Και ήταν περίεργο, από την πόλη, δηλαδή από τη γέφυρα που αποτελούσε το κεντρικό σημείο του Ζιβέ, να κοιτάζεις προς την πλευρά των Φλαμανδών. Επρόκειτο για μια καθαρά γαλλική πόλη. Με μικρούς δρόμους. Καφέ γεμάτα με λάτρεις του μπιλιάρδου η του ντόμινο. Μυρωδιές από απεριτίφ με γεύση γλυκάνισου και μια γενικευμένη οικειότητα. [...]Μετά, αυτό το τμήμα του ποταμού. Το κτίριο του τελωνείου. Τέλος, στην άκρη άκρη, στις παρυφές πριν από την εξοχή, το σπίτι των Φλαμανδών. Ήταν η ίδια ώρα που η Ζερμαίν Πιεντμπέφ είχε μπει στο μαγαζί, στις 3 Ιανουαρίου, και από τότε κανείς δεν την είχε ξαναδεί.ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ καλεί τον Μαιγκρέ στο Ζιβέ, μια παραποτάμια πόλη στα σύνορα Γαλλίας-Βελγίου, για να βοηθήσει μια οικογένεια Φλαμανδών στην υπόθεση εξαφάνισης μιας νεαρής κοπέλας. Η τοπική κοινωνία ρίχνει το φταίξιμο και ενοχοποιεί την οικογένεια Πήτερς. Ο Μαιγκρέ, χωρίς επίσημη αποστολή, δέχεται. Φτάνει σε μια πόλη με έντονη αντιπαλότητα Βαλλόνων και Φλαμανδών : ξεχωριστά καφενεία, διαφορετικές νοοτροπίες.Η κακοκαιρία είναι έντονη και το κακό συνδυάζεται με αυτήν. Ο ποταμός Μεύσης έχει υπερχειλίσει, τα φράγματα στις γέφυρες έχουν κατέβει, ο απόπλους σκαφών και ποταμόπλοιων έχει απαγορευτεί. Ο κόσμος, ακινητοποιημένος στα καφενεία πίνοντας ζενιέβρ, το τοπικό ποτό, υποπτεύεται και κατηγορεί. Και ο Μαιγκρέ προσπαθεί να μπει στο κλίμα της πόλης και των ανθρώπων της, για να βρει μια λύση. Ένα από τα γνωστότερα μυθιστορήματα με τον επιθεωρητή Μαιγκρέ.

Ένας γερμανός φιλόσοφος, ο M. Heidegger, βλέπει έναν πίνακα του ολλανδού ζωγράφου Va Gogh που απεικονίζει ένα ζευγάρι παπούτσια. Ο πίνακας τον εντυπωσιάζει και του αφιερώνει ένα εκτενές σχόλιο. Ένας αμερικανός ιστορικός τέχνης, ο M. Schapiro, διαβάζει το σχόλιο του φιλοσόφου και διατυπώνει γραπτώς τις αντιρρήσεις του. Ένας γάλλος φιλόσοφος, ο J. Derrida, διαφωνεί και με τους δυο, προχωρεί σε μια συγκριτική ανάγνωση των θέσεών τους και συγγράφει επ' αυτού ένα δοκίμιο. Τέλος, ο Schapiro επανέρχεται, έχοντας υπόψη του, χωρίς να το ομολογεί, την κριτική του Derrida κι αφού ο Heidegger δεν υπάρχει πια, τεκμηριώνοντας περαιτέρω την άποψή του.

"Το βαθύ, υγρό βλέμμα του σκύλου φανερώνει αγάπη και αφοσίωση, αλλά κρύβει πάντα και μιαν αδιόρατη μελαγχολία, ακόμη κι όταν αυτός παίζει. Υποθέτω ότι αυτό το βλέμμα, με το βάρος του παρελθόντος μέσα του, ώθησε τον Ιωσήφ Μποτετζάγια στη συγγραφή αυτής της εξαιρετικής και πρωτότυπης μελέτης. Ο συγγραφέας πιάνει το νήμα από την αρχή και αντλεί δεδομένα από τη μυθολογία, την ιστορία, την αρχαιολογία, την τέχνη, την αρχαιοελληνική γραμματεία και τα γραπτά μνημεία γενικότερα, μελετά ιερά βιβλία και παραβολές, ιστορία των αγίων και άλλες αφηγήσεις, προκειμένου να παρουσιάσει την ιστορία του σκύλου και την εκάστοτε σχέση του με τον άνθρωπο στο κυνήγι και στους πολέμους, την αντιμετώπισή του από τις θρησκείες, και τις σχέσεις στοργής και απέχθειας που κατά καιρούς αναπτύσσονταν ανάμεσά τους. Η ιστορία του τετράποδου που αποφάσισε να γίνει ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, έστω και χωρίς να έχει πάντα ανταπόκριση, φανερώνει ένα παρελθόν εσαεί παρόν και μας ωθεί να αναθεωρήσουμε στάσεις και απόψεις για τα μη ανθρώπινα ζώα".

ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ

"Το όνομά του ήταν Roberto Zucco: είχε σκοτώσει τους γονείς του σε ηλικία δεκαπέντε ετών, έπειτα "λογικεύτηκε" πάλι ώς τα εικοσιπέντε του, απότομα για άλλη μια φορά "εκτροχιάζεται", σκοτώνει έναν αστυνομικό, επί πολλούς μήνες επιδίδεται σε πράξεις βίας, με συλλήψεις ομήρων, φόνους, εξαφανίσεις μέσα στη φύση, χωρίς κανείς να ξέρει ποιος ήταν ακριβώς ο δράστης.Μετά, ύστερα από την παράσταση που έδωσε πάνω στις στέγες των φυλακών, κλείνεται στο ψυχιατρικό νοσοκομείο και αυτοκτονεί με τον ίδιο τρόπο που είχε σκοτώσει τον πατέρα του. Μια απίστευτη διαδρομή, ένα μυθικό πρόσωπο, ένας ήρωας σαν τον Σαμψών ή τον Γολιάθ, τέρατα δυνάμεων, που τελικά σωριάζεται καταγής από ένα πετραδάκι ή από μια γυναίκα είναι η πρώτη φορά που εμπνέομαι απ' αυτό που ονομάζουμε γεγονός του αστυνομικού δελτίου όμως αυτό εδώ δεν είναι τέτοιο γεγονός". (B.-M. Koltes)O Ρομπέρτο Τσούκο είναι το δεύτερο έργο του Κολτές (1948-1989) που κυκλοφορεί στις εκδόσεις Άγρα, μετά τη Μοναξιά στους κάμπους με βαμβάκι. Η έκδοση συνοδεύεται από εκτενές επίμετρο με κείμενα του Peter Stein κ.ά. για τον συγγραφέα, έναν φάκελο με δημοσιεύματα του τύπου για τον πραγματικό δολοφόνο, 21 φωτογραφίες, χρονολόγιο και βιβλιογραφία.

Το έργο "Ο Καραγκιόζης λαϊκός τραγουδιστής" του Θωμά Κοροβίνη γράφτηκε με σκοπό να διαβάζεται αλλά και να παρουσιάζεται σε ζωντανές θεατρικές παραστάσεις ή παραστάσεις του θεάτρου σκιών. Αρκεί ο σκηνοθέτης ή ο καραγκιοζοπαίχτης να το τολμήσουν. Γιατί είναι αυστηρώς ακατάλληλο κι όχι μόνο για ανηλίκους. Η σκόπιμη και ενορχηστρωμένη περιθωριοποίηση και απαξίωση του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού και η μετάλλαξή του στην εποχή μας σε φτηνό εμπορικό σαχλοτράγουδο είναι τα κίνητρα του συγγραφέα. Και η διακωμώδηση αυτής της κατάστασης, ο στόχος του.

Στο βιβλίο αυτό ο αναγνώστης θα ανακαλύψει αρκετές διδαχές που θα τον βοηθήσουν τόσο στις σχέσεις του με τους άλλους, όσο και στην πνευματική του ανέλιξη, αφού ο γέρων Θαδδαίος μέσα από την πλούσια παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας προσφέρει χείρα βοήθειας σ' όποιον την αναζητεί.Η γνωστή φράση του "όποιες οι σκέψεις μας, τέτοια και η ζωή μας" συμπυκνώνει μέσα της μια σειρά από προσπάθειες στο να αντιληφθούμε τη μεγάλη σημασία που έχουν οι σκέψεις στη ζωή μας.Δεν γίνεται να έχεις αρνητικές και μοχθηρές σκέψεις για τους άλλους και να ελπίζεις σε αγαθές και ειρηνικές σχέσεις ή σε εσωτερική ησυχία και ειρήνη. Γιατί, όπως υπογραμμίζει ο Γέροντας, "ο φθόνος καταστρέφει την εσωτερική γαλήνη και ησυχία της ψυχής"

Ο Δον Κιχώτης, το πασίγνωστο αριστούργηµα του Θερβάντες που µέσα στα χρόνια ξεπέρασε σε πωλήσεις ακόµα και τη Βίβλο, κι ίσως να µην υστερεί σε ιερότητα αν σκεφτούµε πόσες ανθρώπινες ψυχές έχει παρηγορήσει, λειτούργησε και εξακολουθεί να λειτουργεί ως αστείρευτη πηγή έµπνευσης για συγγραφείς και καλλιτέχνες, φιλολόγους, διανοητές, ψυχαναλυτές.Τα 60 µαθήµατα ζωής από τον Δον Κιχώτη, εµπνευσµένα από τις ουµανιστικές ιδέες που διαπνέουν το έργο κι από την καρτερικότητα του ίδιου του Θερβάντες που τον έκανε να µάχεται για τη ζωή και να ελπίζει ακόµα και σε συνθήκες τραγικά δύσκολες, έρχονται να γαληνέψουν την ταραγµένη µας ψυχή, να την παρηγορήσουν και να τη στηρίξουν στο τραµπάλισµά της.Μ’ άλλα λόγια έρχονται να συνεισφέρουν στο ξεκαθάρισµα στόχων, στην εξεύρεση λύσεων, στην αναζήτηση ελπίδας, ενδυναµώνοντας την πίστη µας σ’ αυτό τον εσωτερικό θεό που κρύβουµε όλοι µέσα µας και που έχει ως όνοµά του το ρήµα «ζω».Εξήντα µαθήµατα ζωής µέσα από εξήντα πολύ γλαφυρά κεφάλαια, εµπλουτισµένα µε µικρά ή και µεγαλύτερα αποσπάσµατα από τον Δον Κιχώτη, σε µια ανοιχτή συνοµιλία µε την ελληνική λογοτεχνία και πραγµατικότητα.

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ 4 ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ

Συμβολή στην «ιστορία» της λέξης ελευθερία είναι το κείμενο του παρόντος βιβλίου. Δεν είναι «μελέτη» - δεν έχει την αυστηρότητα που αυτός ο όρος απαιτεί. Δεν είναι ούτε δοκίμιο ? δεν εκμεταλλεύεται τις ανέσεις που αυτός ο αρκετά χαλαρός όρος επιτρέπει. Γι' αυτό λέγεται «σπουδή», με την έννοια περίπου που έχει αυτή η λέξη στη ζωγραφική ή στη μουσική. Σπουδή, η πειραματική προσέγγιση στο θέμα της ελευθερίας μέσα από τη σκέψη των προσωκρατικών.

Στο έργο του αυτό, ο Λουκιανός γελοιοποιεί, με τα όπλα τηςειρωνείας και του χιούμορ, τις φιλοδοξίες των φιλοσόφων ναεξηγήσουν το ανεξήγητο και να αναμορφώσουν τη ζωή τωνσυμπολιτών τους.Έιναι ένα γοητευτικό ανάγνωσμα. Ηφαντασμαγορική και γελοία παρέλαση των φιλοσόφων από το χώροτης δημοπρασίας έχει κάτι από την ευθυμία καρναβαλιού.

Πριν από δέκα ημέρες, για την ακρίβεια πριν από εννέα ημέρες, ο Μαιγκρέ ήταν θρονιασμένος στη συνηθισμένη του θέση, στο καφέ Σεβάλ Μπλαν, στο Μενγκ συρ Λουάρ, κι έπαιζε μπιλότ. Δηλώνει τρίτη καλή στα ατού κι εκείνη τη στιγμή το γκαρσόν τού αναγγέλλει ότι η κυρία Μαιγκρέ του ζητά να επιστρέψει στο σπίτι του, γιατί έχουν έναν επισκέπτη. Ο νεαρός Ζαν Μωρά πείθει τον επιθεωρητή να τον συνοδεύσει στη Νέα Υόρκη, γιατί ανησυχεί για τη ζωή του πατέρα του, του πάμπλουτου Τζων Μωρά, του Λιτλ Τζων, όπως τον αποκαλούν. Μόλις όμως το υπερωκεάνιο φτάνει στη Νέα Υόρκη ο νεαρός γίνεται άφαντος. Ο Μαιγκρέ κάθεται στο γραφείο του αστυνόμου Ο'Μπράιεν και σκέφτεται την πρώτη του συνάντηση με τον πανίσχυρο Μωρά. Ήταν περίεργο : δεν τον είχε δει παρά μόνο ελάχιστα. Η συνομιλία τους υπήρξε αρκετά κοινότοπη. Κι όμως ο επιθεωρητής διαπίστωνε ξαφνικά ότι ο Μωρά του έκανε μεγάλη εντύπωση. Τον ξανάβλεπε, μικρόσωμο κι αδύνατο, ντυμένο υπερβολικά άψογα. Το πρόσωπό του δεν είχε τίποτα που να τραβάει την προσοχή. Τι ήταν λοιπόν αυτό που έκανε τέτοια εντύπωση στον Μαιγκρέ; Κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να θυμηθεί, φέρνοντας στο νου του τις παραμικρότερες κινήσεις του μικροκαμωμένου, νευρικού και λιπόσαρκου άντρα. Και ξαφνικά θυμήθηκε το βλέμμα του, κυρίως το πρώτο του βλέμα, όταν ο Μωρά δεν ήξερε ακόμη ότι τον παρατηρούσαν.

Το βιβλίο απευθύνεται σε μικρά παιδιά ηλικίας 3-4 ετών. Περιέχει διασκεδαστικές δραστηριότητες προσαρμοσμένες στις ανάγκες αυτής της ηλικίας και καλύπτει τις βασικές θεματικές ενότητες που διδάσκονται στον παιδικό σταθμό.Περιλαμβάνει περισσότερα από 100 πρωτότυπα φύλλα εργασίας μέσα από τα οποία τα παιδιά:-ανακαλύπτουν τις 4 εποχές του χρόνου-γνωρίζουν τα ζώα του αγροκτήματος και του δάσους-μαθαίνουν τα επαγγέλματα-αναγνωρίζουν τα χρώματα και τα σχήματα-κατανοούν τις έννοιες του χώρου και του χρόνου-πειραματίζονται με τη γραφή-συγκρίνουν μεγέθη και κάνουν ομαδοποιήσεις-αναπτύσσουν τη λεπτή κινητικότητα και τον συντονισμό ματιού-χεριού-ανακαλύπτουν τον κόσμο που τα περιβάλλει-ζωγραφίζουν και δημιουργούν τις πρώτες τους κατασκευές.Είναι κατάλληλο για τα παιδιά που πηγαίνουν στον Παιδικό Σταθμό, αλλά και για αυτά που θα ήθελαν να απασχοληθούν δημιουργικά στο σπίτι με τη βοήθεια των γονιών τους.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 4-5 ετών. Περιέχει διασκεδαστικές δραστηριότητες προσαρμοσμένες στις ανάγκες των προνηπίων και καλύπτει τις βασικές θεματικές ενότητες που διδάσκονται στο Προνήπιο.Περιλαμβάνει περισσότερα από 100 πρωτότυπα φύλλα εργασίας που καλύπτουν όλες τις εποχές του χρόνου και μέσα από τα οποία τα παιδιά:-έρχονται σε επαφή με τα πρώτα τους ποιήματα και τραγούδια-επλουτίζουν τον προφορικό τους λόγο μέσα από αινίγματα και παροιμίες-γνωρίζουν χρώματα, σχήματα-κατανοούν τις έννοιες του χώρου και του χρόνου-συγκρίνουν μεγέθη και κάνουν ομαδοποιήσεις-αναγνωρίζουν γράμματα και λέξεις-πειραματίζονται με τη γραφή και την ανάγνωση-μαθαίνουν τους αριθμούς μέχρι το 5-ανακαλύπτουν τον κόσμο που τα περιβάλλει-καλλιεργούν την παρατηρητικότητα και τη φαντασία τουςΤα διαθεματικά φύλλα εργασίας καλύπτουν όλα τα γνωστικά πεδία και είναι σύμφωνα με τα σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα. Το υλικό αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο από γονείς όσο και από εκπαιδευτικούς που εργάζονται με παιδιά αυτής της ηλικίας.

Οι Απόκρυφες Ιστορίες καταγράφουν και παρουσιάζουν ορισμένεςξεχασμένες, αποσιωπημένες, περίεργες ή απλώς, ακατανόητεςαφηγήσεις που σχετίζονται με τον πρώιμο χριστιανισμό. Για τησυγγραφή τους ο Δ. Κυρτάτας κάνει συστηματική χρήση τωνλεγόμενων απόκρυφων ευαγγελίων, πράξεων και αποκαλύψεων...

Η παρούσα μελέτη του Θάνου Μούρραη-Βελλούδιου πραγματεύεται έθιμα φαλλικά, κατάλοιπα λατρείας του Διονύσου και της Δήμητρας, που επιβίωναν έως τη δεκαετία του '50 και μερικά επιβιώνουν έως τις μέρες μας, αναμιγνυόμενα με σύγχρονα λατρευτικά έθιμα της Ορθοδοξίας. Ο Θάνος Βελλούδιος ταξίδεψε στα μέρη των εθίμων της Ευγονίας που περιγράφει με τους φίλους του που φωτογράφιζαν - τον Ανδρέα Εμπειρίκο, τον Σουηδό Φινν Στωλ και τον Χ. Γουίνσλω. Στο βιβλίο αυτό τυπώνονται 120 εξαιρετικές φωτογραφίες της δεκαετίας του '50 των Ανδρέα Εμπειρίκου, Φινν Στωλ, Χ. Γουίνσλω και Κατερίνας Κακούρη. Τα κείμενα της Ευγονίας ακολουθούνται από δύο κείμενα για την ταφή και το βάπτισμα και τη σημαντικότατη μελέτη του για το Ζεϋμπέκικο, που συνοδεύεται από 20 φωτογραφίες μοναδικής έντασης και ομορφιάς.

Τα σύννεφα του Ισημερινού, τα όμορφα σύννεφα του Ισημερινού!Ομοιά τους δεν υπάρχουν! Καταβροχθίζουν σχεδόν ολόκληρο τονορίζοντα και παίρνουν ό,τι σχήμα μπορείς να φανταστείς. [...]Αίφνης, γύρω στις έξι το βράδυ, τα σύννεφα εξαφανίζονται,άγνωστο πως. Δεν βλέπεις πια κανένα. Υστερα, ένας έναστροςουρανός, πεντακάθαρος, πυχτός, κατάστικτος με άστρα. Ηαπεραντοσύνη του δεν έχει καμιά σχέση με τη γη...

Τι συνέβη στη Χαλιμά (ή Σεχραζάντ) αφού περάτωσε τις Χίλιες και μία Νύχτες; Τρεις συγγραφείς επανέρχονται στον ανατολίτικο κύκλο των αραβικών παραμυθιών για να του δώσουν μια συνέχεια. Τρία διηγήματα, το πρώτο γραμμένο από Γάλλο, το δεύτερο από Αμερικανό, το τρίτο από Ρουμάνο, διασταυρώνονται πάνω σε ένα κοινό ερώτημα: γίνεται να δώσουν μια συνέχεια στον υπέροχο κύκλο των ανατολίτικων διηγήσεων αφού η μυθική σουλτάνα φαίνεται να τα έχει διηγηθεί πια όλα; Η αφήγηση μιας ακόμα ιστορίας είναι εφικτή; Και ποιας ιστορίας;

Ο συγγραφέας στο βιβλίο αυτό γράφει μία ιστορία πικρόχολη καινοσταλγική με πολύ χιούμορ, όπου εμπλέκονται Ιταλοί μετανάστεςστη Γαλλία, η φιλία με έναν απερίγραπτο τύπο, μία δύσκολη σχέσημε έναν πατέρα, μια ακαταλαβίστικη κληρονομιά στα πατρογονικάεδάφη σε ένα χωριουδάκι πάνω στην Πίζα, ένα παιχνίδι θησαυρού,ένας δευτεροκλασάτος Αγιος με ένα θαύμα κρασιού σε ένανμισοεγκαταλελειμμένο αμπελώνα που βγάζει ένα άθλιο κρασί, τοφάντασμα του φασισμού, η Μαφία και το Βατικανό.

Ο Έκτος Μπελασοαράν Σάυν είναι – όπως λέει ο Joseph Wambaugh - «ο πιο διαβολεμένος ντετέκτιβ που μπορεί να συναντήσει κανείς στις μέρες μας». Μεταφρασμένο σε αρκετές γλώσσες και μεταφερμένο στον κινηματογράφο, το «Μερικά Σύννεφα» είναι μια ανάγλυφη και ευτράπελη περιγραφή της αστυνομικής διαφθοράς.

Δεν είχαμε τίποτα δικό μας. Η πόλη είχε γίνει ξένη. Η γη κάτω από τα πόδια μας δεν ήταν δική μας. Δεν ήταν δικό μας το αεράκι που μας έκανε να σηκώνουμε το γιακά του μπουφάν στις οκτώ το βράδυ, όταν δεν υπήρχε τόπος να μας δεχτεί, άγιος να μας προστατέψει. Δεν ήταν δική μας η πόλη ούτε οι θόρυβοί της. […] Η χώρα, η πατρίδα έκλεινε· λάφυρο νικητών από την κακή πλευρά, κυνισμού που κρυβόταν πίσω από τη φράση που κανείς δεν την πίστευε και λεγόταν μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί η συνήθεια. Η χώρα έστελνε στον υπόνομο τους νικημένους, στη νύχτα δίχως τέλος.

«Οι σκέψεις, οι διαθέσεις, οι επιθυμίες κατευθύνουν τη ζωή μας. Με όποιο είδος σκέψης ασχολούμαστε, τέτοια είναι και η ζωή μας. Εάν οι σκέψεις μας είναι ειρηνικές, ήσυχες, γεμάτες αγάπη, καλοσύνη, ευγένεια και καθαρότητα, τότε μέσα μας επικρατεί ηρεμία, επειδή όλες οι ήρεμες σκέψεις δίνουν εσωτερική ειρήνη, που εκπέμπεται από μέσα μας. Κοπιάστε, για να έχετε καλές σκέψεις και καλές επιθυμίες και για τους φίλους και για τους εχθρούς, και θα δείτε πώς αυτό θα φέρει καλούς καρπούς και σε σας και σ' όλους όσοι σας περιβάλλουν».

«Ποιος θα το έλεγε ποτέ ότι θα ερχόταν μια μέρα που θα αναλάμβανα το καθήκον να πλέξω το εγκώμιο της λογοτεχνίας. Το γεγονός ότι έχω γράψει λογοτεχνία σε ποσότητες που μου φαίνονται υπερβολικές, κάνει το εγκώμιό μου να φαίνεται πλεονασμός…»

Ανακαλύψτε όλο τον ενθουσιασμό της μετακίνησης με ένα πυροσβεστικό όχημα καθώς πατάτε τα κουμπιά για να ακούσετε τους ζωντανούς ήχους. Ένας τέλειος, διασκεδαστικός τρόπος για τα παιδιά να μάθουν τι κάνει ένα πυροσβεστικό που ετοιμάζεται να σώσει την πόλη!

Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται σ' όσους αναζητούν το Θεό, σ' όσους ψάχνουν για την αλήθεια της Δημιουργίας.Πιστεύω πως είναι λάθος να μένει κανείς ριζωμένος σε θέσεις που αιώνες τώρα δεν δίνουν απάντηση στα τόσα ερωτήματα που έχουν δημιουργηθεί, αλλά να ψάχνει για την πραγματική αλήθεια. Και είναι βέβαιο πως ούτε η Επιστήμη ούτε η θρησκεία δίνουν σαφείς απαντήσεις στο πως και γιατί έγινε ο "κόσμος μας".Αυτή την απάντηση ψάχνω να βρω γράφοντας αυτό το βιβλίο. Ίσως είμαι κοντά στην αλήθεια, ίσως όχι.Όμως είναι σίγουρα ένα διαφορετικό βήμα. Ένα βήμα που ίσως κατακριθεί από πολλούς "οπαδούς".Ελπίζω ότι θα βρεθούν πολλοί που θα βαδίσουν δίπλα μου σ' ένα δρόμο χωρίς Σειρήνες και ψέμματα. Σ' ένα δρόμο που οδηγεί στο Φως. Εύχομαι να φθάσουμε στο τέρμα.

Ένα άγνωστο ποιητικό έργο του 1926, ξεχασμένο και από τον ίδιο τον ποιητή του, το οποίο βρέθηκε πρόσφατα και απροσδόκητα στο πλαίσιο ενός ερευνητικού προγράμματος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναδεικνύεται ως το πρώτο έργο γραμμένο σε πραγματικά μοντερνιστικό ελεύθερο στίχο που δημοσιεύτηκε στη γλώσσα μας σε αυτοτελή έκδοση. Βιβλίο εξαιρετικά ενδιαφέρον, αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο ποιητής του (ηλικίας τότε 20 ετών) φαίνεται να έχει μιμηθεί στους στίχους του εικόνες και την ατμόσφαιρα της πόλης κάποιων από τα ποιήματα της συλλογής Προύφροκ και άλλες παρατηρήσεις (1917) και της Έρημης Χώρας (1922) του Έλιοτ. Την επανέκδοση του έργου αυτού συνοδεύει εκτενής, διεισδυτική μελέτη της Αλεξάνδρας Σαμουήλ.

HEILKRAUTER IN DER KUCHE- ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ)

Η τραγική ιστορία τριών ηρώων, της Ρήνας (45 ετών) και των δύο γιων της, Αντώνη (25 ετών) και Λευτέρη (23 ετών). Έχοντας μεταναστεύσει εδώ και χρόνια από την Τιφλίδα, ο Αντώνης, φιλόδοξος και πρόθυμος να ανελιχθεί κοινωνικά και να γυρίσει την πλάτη στις ρίζες του, διατηρεί σχέση με την κόρη του αφεντικού του, την οποία και ετοιμάζεται να παντρευτεί. Ο Λευτέρης, από την άλλη, αρνείται να ζήσει στο σήμερα, παραμένει αδύναμος και αφελής, ενώ η συμπεριφορά του γίνεται όλο και πιο περίεργη. Η ιστορία μας ξεκινά όταν ο Αντώνης επισκέπτεται την μητέρα του και τον αδερφό του για να τους ανακοινώσει τον γάμο του και να τους γνωρίσει τη μέλλουσα γυναίκα του. Η επίσκεψη του Αντώνη αναμοχλεύει οικογενειακές δυναμικές και βαθιά προβλήματα που στοιχειώνουν και τους τρεις με άξονα τα αρχέτυπα "Πατρίδα", "Μητέρα" και "Αγάπη". Ο Λευτέρης αναζητά την αγάπη του αδερφού του μέσα από το ξεχασμένο παρελθόν τους, ο Αντώνης προσπαθεί να ξεπεράσει τις ενοχές του απέναντι στον Λευτέρη, ενώ διαχειρίζεται τις συνέπειες της αυταπάρνησης, και η Ρήνα, ζώντας τον καθημερινό φόβο, βρίσκεται στη μέση προσπαθώντας να τους φέρει κοντά.