ianos.gr

Η ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ

Θυμάμαι το μοναδικό μου Readers Digestπώς δένανε δεμάτια σιταριώνσε ευθύγραμμα λιβάδιατα σπίτια των πλουσίων ξύλιναμικρά πίσω από τα μεγάλα άνθηΟ μπαμπάς δούλεψε για τη γεωργία του έθνους μια ζωήκαι πέθανε στην κουνιστή του πολυθρόνα.

«Το Κύμα» είναι μια αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε στις ΗΠΑ, σ' ένα γυμνάσιο της Καλιφόρνια, το 1969. Ο Μπεν Ρος, καθηγητής ιστορίας, οργανώνει τους μαθητές της τάξης του σύμφωνα με τα ναζιστικά πρότυπα στα πλαίσια ενός «πειράματος» που θα βοηθούσε να δοθούν κάποιες απαντήσεις στα αναπάντητα ερωτήματα των μαθητών πάνω στο φαινόμενο του φασισμού. Και πριν καλά-καλά το καταλάβει, το "Κύμα", με το σύνθημά του «Δύναμη μέσα από τη Δράση και την Πειθαρχία», ξεφεύγει από τα όρια της τάξης του και σαρώνει ολόκληρο το σχολείο. Καθώς οι περισσότεροι μαθητές συμμετέχουν στο κίνημα, δύο μόνο μαθητές, οι Λώρι Σώντερς και Ντέιβιντ Κόλιν, βλέποντας την τρομακτική ορμή του Κύματος, συνειδητοποιούν ότι πρέπει να το σταματήσουν πριν να είναι πολύ αργά. . .

A lively mystery story involving a magician called Zed, some daring school children and a crime to be solved.Children practise their English as they read, following the clues to find who the mystery thief is.Enjoyable fun activities are included to practise the grammar and vocabulary.

Η συλλογή διατρέχεται από τη διερεύνηση του σώματος και της ταυτότητας, συχνά με όρους γεωγραφίας. Ο τίτλος αποτελεί υπαρξιακό ερώτημα και θέση συγχρόνως. Τα ονόματα των τόπων και τα σύνορα υπενθυμίζουν τα όρια με τα οποία έρχεται αντιμέτωπος ο εαυτός, τους όρους της φύσης που κινδυνεύει, τους χάρτες των κρατών που γεννά ο πόλεμος. Τα 46 ποιήματα του βιβλίου, με γλώσσα λιτή, κινούνται ανάμεσα στην ύλη του σώματος και της γης και σε μια μεταφυσική που αφορμάται από το πραγματικό. Ο στοχασμός τους, άλλοτε προσευχητικός και άλλοτε απευθυντικός προς τον κόσμο, επεξεργάζεται την εμπειρία για να αρθρώσει έναν λόγο ύπαρξης και συνύπαρξης. Το νερό της θάλασσας και του ποταμού, τα βουνά με όνομα ή χωρίς, η θεϊκή παρουσία που, όσο κι αν είναι επιθυμητή, άλλο τόσο υπονομεύεται, αποτελούν κομμάτια του κόσμου που ζει και προσπαθεί να κατανοήσει ο άνθρωπος. Τα ποιήματα της συλλογής πραγματοποιούν μια διαδρομή μέσα από πολλά διαφορετικά εδάφη, συνδιαλέγονται με την προσωπική και συλλογική ιστορία, διατυπώνουν ερωτήματα και αποδέχονται πως η διαδρομή που ξεκίνησαν μπορεί να συνεχιστεί, ενώ κάτι βαθύ παραμένει αναπάντητο.

Ακούστηκε πάλι το κελάϊδισμα. Αλλά αυτή τη φορά, σαν να 'βγαινε πνιχτό - μέγας είσαι Κύριε! - μέσα απ' το μαξιλάρι μου. Ανασηκώθηκα στο κρεβάτι (ένα παλιοκρέβατο της κακιάς ώρας που, και στο παραμικρό μου κούνημα, μόλις πήγαινα ν' αλλάξω θέση, ο βουλιαγμένος σωμιές του έτριζε απαίσια και τα ξεχαρβαλωμένα του πόμολα χτυπούσαν στις μακριές τους βίδες) το κελάϊδισμα έπαψε μεμιάς. Έμεινα για λίγο ολότελα ακίνητος, κρατώντας την ανάσα μου, κι αναποφάσιστος αν έπρεπε να ξανασηκωθώ, αφουγκραζόμουν, παρατηρώντας τα δύο μπροστινά πόμολα.

Τι ανείπωτη ηδονή αυτή να δημιουργείς ανθρώπινα όντα με την πένα! Τι ευχαρίστηση να τα πλάθεις όπως νομίζεις και να τα κινείς όπως θέλεις. Τι αγωνία να πρέπει να αποφασίσεις να ρίξεις στον κόσμο τόσα και τόσα πρόσωπα που στρυμώχνονται στη φαντασία και να πρέπει να πεθάνεις κάποια μέρα αναφωνώντας: Πεθάνετε και εσείς, χωρίς να έχετε γεννηθεί.Αλλά έτσι είναι τα ανθρώπινα. Ο μεν βίος βραχύς η δε τέχνη μακρά. Πολύ περισσότερο που δεν είμαστε όλοι αρκετά φιλόσοφοι ώστε να πούμε όπως ο Οράτιος: «Μου αρκεί να με χειροκροτήσουν οι ευγενείς». Pedro Antonio De Alarcon

ALLEGRO MA NON TROPPO

ΦΥΛΛΑ ΔΑΦΝΗΣ

Θα φυσήξεις και δε θα πέσω· Συνεχίζεις να βλέπεις κάτω από σένα γυμνά τα γόνατά σου. Γιατί η απορία που φυτρώνει πάντα σκοτάδι γίνεται τη μέρα αγκαλιά με παίρνει τη νύχτα. Κι αυτό που ξέρω είναι αυτό που δεν ξέρω κι αν κάποια στιγμή το ξέρω θα συνεχίσω· θα συνεχίσω σαν να μην το ξέρω. Αέρα φυσούσαν τα κύματα αίμα έσταζαν οι άκρες τους ήρθε η ώρα του να φύγει από μένα πίσω σε σένα. Έρημο το όνομά μου. Έρημο και το δικό σου.

Ένας αξιόλογος πνευματικός άνθρωπος, ο συγγραφεύς του παρόντος, στην «εποχή της ήσσονος προσπάθειας», του μη αγώνος και του κατευθυνόμενου αποπροσανατολισμού τολμά να αποκαλύψει και να καταγγείλει με σειρά αδιάσειστων στοιχείων. Τα σχέδια και τους ανθρώπους που απεργάζονται την πλήρη και την δια παντός μέσου καταστροφή του Ελληνισμού.

Πριν από χρόνια κάμποσα, στση Ζάκυνθος τα μέρη, η μούσα έδωκε μιλιά στου ποιητή το χέρι.Και τη μιλιά ευτούτηνε, την είπαν "ομιλία" και την επαίζαν θέατρο σε ούλα τα χωρία. Και κάθε των αποκρεών γιομίζαν οι πλατείες και παιδοβόλια μάζωναν, αντρόγενα και γρίες. Πριν από αιώνες τέσσερους εγράφτηκε η πρώτη και την επαίζαν λαϊκοί, αγράμματοι αθρώποι. Κι από τα Βενετσιάνικα τα χρόνια μέχρι τώρα των αφεντάδων τ’ άπλυτα τα βγάζανε στη φόρα. Κι όπως το ‘χε η παράδοση, επαίζαν μόνο άντρες και τσι γυναίκες κάνανε, με κιάσα και με χάντρες. Και μας την παραδώσανε κι εμείς με τη σειρά μας ό,τι πήραμε δίνουμε, με ούλη την καρδιά μας. Γιατί παράδοση που ζει, κρατάει στον αιώνα από παππού σε εγγονό, κι από νόνα σ’ εγγόνα.

Η Μελίνα είναι καινούρια στην κωμόπολη της Κόνιτσας αλλά και στο σχολείο. Και εδώ ξεκινάνε όλα...Η παρέα των "νταήδων" γίνεται ο καθημερινός εφιάλτης της, κάνοντας τη ζωή της δύσκολη. Την κοροϊδεύουν, την σπρώχνουν, την απειλούν και κανείς δεν τολμά να τα βάλει μαζί τους. Η Μελίνα φοβάται, αλλά προσπαθεί να γίνει αποδεκτή και να προστατέψει τον εαυτό της με εφόδια την ευγένεια και την καλοσύνη της. Όμως εκείνοι είναι ανένδοτοι. Ώσπου μια μέρα παίρνει την απόφαση να τους αντιμετωπίσει. Η γνωριμία της με τον τετράποδο Μπάλιο θα γίνει η μεγάλη αρχή για ν' αλλάξουν όλα...Ένα απολαυστικό βιβλίο που απεικονίζει γλαφυρά την αλλαγή περιβάλλοντος, προβάλλοντας, παράλληλα, τον σχολικό εκφοβισμό, την αγάπη για τα ζώα, τους άρρηκτους δεσμούς που αναπτύσσονται στην οικογένεια. Ένα βιβλίο που θα αποτελέσει εργαλείο στα χέρια τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των γονιών, συμβάλλοντας στην πρόληψη της βίας.Μια ιστορία για την απέραντη δύναμη της αγάπης.

…Ήρθαν και στροβιλίστηκαν γύρω του σαν πουλιά οι εικόνες «ου είχε ξεχάσει. Εικόνες πολύτιμες που πριν χρόνια είχε χάσει. Ανάμεσα σε γη και ουρανό. Το πρόσωπο εκείνου του μικρού αγοριού τη στιγμή που μετεωριζόταν πάνω απ’ το κενό. Τα ορθάνοιχτα ? έκπληκτα μαύρα του μάτια. Τα ξαναμμένα του μάγουλα. Οι λαμπερές σταγόνες ιδρώτα στη μύτη. Οι γιορτινές ηλιαχτίδες που άρχισαν να πέφτουνε σαν βροχή. Ο ουρανός με τα σύννεφα ανάποδα. Η μαυροκέφαλη μάνα που ούρλιαξε ξαφνικά. Ο παλιός θυρεός με τον ιππόκαμπο που κυμάτισε ψηλά στον ιστό. Το χαμόγελο του θανάτου κάτω απ’ την αποκριάτικη μάσκα. Στα αυτιά ένα παράξενο, γλυκό βουητό. Λίγο πριν ? λίγο μετά: από τον τρομερό χωρισμό. Χωρίς φιλί, χωρίς αγκαλιά, χωρίς ένα χάδι. Κομμένη φτερούγα η άδεια αγκαλιά. Βουτιά σ’ εκρηγνυόμενα ? απανωτά? φώτα και χρώματα. Κι έγιναν όλα μετά (πόσο μετά;) πρόσωπα. Μάτια και πρόσωπα. Άδεια και ξένα. Και ο χρυσός αιώνας των αθανάτων τελείωσε. Είπαν οριστικά. Είπαν και ξείπαν ? ποια η διαφορά; Το αλογάκι της Παναγίας δεν είναι πια. Ούτε και ήταν.

Οι σημερινές δυσκολίες δεν είναι λιγότερες από εκείνες της εποχής της Τουρκοκρατίας· άλλοι παρεμβαίνουν με σκοπό να ανακόψουν την αφύπνιση του ελληνισμού. Το δικό μας πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό: θα υποκύψουμε στις επιταγές των άλλων και θα αποφύγουμε την προσέγγιση του αλυτρώτου ελληνισμού; Ή θα τρέξουμε να τον βοηθήσουμε και θα αγωνισθούμε μαζί του για την ολοκλήρωση της πολιτικής του εκφράσεως; Το δίλημμα είναι το ίδιο πρακτικό σήμερα όσο και παλιότερα. Ποια θέση θα πάρει ο καθένας μας απέναντι στους αδελφούς μας; Είναι προσωπικό πολιτικό πρόβλημα και όχι κοινωνικά πολιτικό· δεν αφορά μόνο όσους εκπροσωπούν σήμερα την Ελλάδα."

Η βραβευμένη με Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας Έρση Λάγκε περιγράφει μέσα από ένα, όχι τουριστικό, αλλά πνευματικό οδοιπορικό, την Σρι Λανκα, την Κεϋλάνη του Βούδα. Η παλιά Κεϋλάνη του τσαγιού, το ξεροχώρι Νεκάμπο με 1500 κατοίκους και ένα μόνο ξενοδοχείο. Ο ναός του Ιερού Δέντρου, που κάτω του ο Βούδας βρήκε τη φώτιση. Η Σιγκιρία, η πόλη στη ζούγκλα. Η Πολαναρούα η πρωτεύουσα του 10ου π.Χ. αιώνα. Η Κάντυ, η πρωτεύουσα του δοντιού του Βούδα. Η Ανουραανταπούρα, που δεν είναι πια άγια πόλη. Δυο ταξίδια, δυο διαφορετικές απόψεις του ίδιου κόσμου.

Στο Παλέρμο της Σικελίας, προς το τέλος της δεκαετίας του τριάντα, ανοίγει η αυλαία μιας δίκης για ένα άγριο και θηριώδες έγκλημα. Η σκιά της θανατικής ποινής απλώνεται πάνω απ' το κεφάλι του αλλόκοτου πρωταγωνιστή. Είναι τα χρόνια του φασισμού, που είχε υποσχεθεί στους πολίτες ότι μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι, "με ανοιχτές πόρτες". Προς το σκοπό αυτό - για την εξασφάλιση της τάξης και της ασφάλειας- είχαν παρθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα, ανάμεσα σ' αυτά και η ενεργοποίηση της ισχύος της θανατικής ποινής. Ένας δικαστής με ιδέες ακριβείς για το Νόμο αντιτάσσεται κατηγορηματικά και με μεθοδικότητα στην επιβολή της ποινής του θανάτου, κι έρχεται, όπως είναι επόμενο, αντιμέτωπος με την εξουσία...

Μια πραγματική πολεμική ιαχή στη δημοκρατία τουπολιτικαντισμού, του κομματαρχισμού και της μετριότητας. Στοβιβλίο αυτό, ο Ζολά απευθύνει ένα μεγάλο κατηγορώ εναντίον στηνπολιτική που μισεί: την πολιτική όπου βρίσκουν καταφύγιο όλοιοι αποτυχημένοι, την πολιτική που έχει καταντήσει μια ωμήδιεκδίκηση θέσεων και μέσο χρηματισμού των επιτήδειων, τηνπολιτική της ασημαντότητας που χαρακώνει την ίδια τηδημοκρατία. Μαστιγώνοντας το πολιτικό σκηνικό της εποχής του, ομεγάλος Γάλλος συγγραφέας οραματίζεται μια Δημοκρατία που ναμην αποτελεί 'ένα απόβρασμα άγνοιας και ματαιοδοξίας' μεεπίχρισμα τη λαϊκή ετυμηγορία.

ΜIΑ ΧΩΡΑ, ΜIΑ ΣΥΝΟIΚIΑ, ΕΝΑ ΑΡΚΟΥΔIΤο χρονικό μιας Ελληνικής συνοικίας όπου ζει μια γριά χελώνα, μια αλεπού ινφλουένσερ, ένα νευρικό τσακάλι, ένας συνωμοσιολόγος κροκόδειλος, ένας ελληνορθόδοξος νίντζα, ένας σιωπηλός ματάκιας, ένας Μεξικανός μετανάστης, ένα υστερόβουλο Α.Ι. και ένας -εχμ- πολύ παρατηρητικός αρκούδος.Το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει τα καλύτερα στριπ της σειράς «Ένα Αρκούδι Μετράει τ’ άστρα» που πρωτοδημοσιεύτηκαν στο «Καρέ Καρέ» της Εφημερίδας των Συντακτών.

Δεκατρία μικρά διηγήματα περιέχονται στη συλλογή που κρατάς στα χέρια σου. Όσες και οι στάσεις του μετρό της Θεσσαλονίκης. Οι χρόνοι ανάγνωσης ποικίλουν από 30 δευτερόλεπτα έως 3 λεπτά από τον έναν σταθμό στον άλλον. Ή όσο ο χρόνος αναμονής του συρμού στην αποβάθρα. Διάλεξε, λοιπόν, το διήγημα που προλαβαίνεις να διαβάσεις έως τον προορισμό σου. Σύντομες ιστορίες, τρελούτσικες, αληθινές, συγκινητικές, χιουμοριστικές. Ιστορίες ανθρώπων, ζώων και πτηνών. Χωράνε όλες στην τσέπη σου. Και… ο συρμός πλησιάζει στην αποβάθρα!

ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΜΕ 400 ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

Ο συγγραφεύς αυτού του βιβλίου, δρων μέλος του ΕΛΑΣ στην περιοχή της Βορείου Ελλάδος, ιδιαίτερα της Μακεδονίας, υπασπιστής του Ίλαρχου Καρατάσου, στρατιωτικού Αρχηγού του 27ου Συντάγματος της ΙΧ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ περιγράφει από πρώτο χέρι με απίστευτες λεπτομέρειες την δράση του ΚΚΕ, της ΣΝΟΦ, του Τίτο, των Βουλγάρων κ.α.

ΠΩΛΗΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ ΖΩΗΣ

Αυτό το βιβλίο δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που ίσως θαθέλατε να θέσετε στο γιατρό σας, αν εσείς και εκείνος είχατεδιαθέσιμο χρόνο. Είναι ένα βιβλίο που μπορείτε να διαβάσετε,ξανά και ξανά, μέχρι να βεβαιωθείτε ότι αποκτήσατε όλες τιςγνώσεις που χρειάζεστε, για να χειριστείτε την κατάσταση.

Τα κείμενα που παρουσιάζονται εδώ θέτουν, το καθένα με τον τρόπο του, το ζήτημα της οργάνωσης, της επαναστατικής τακτικής, της ηθικής του επαναστάτη, της βίας και άλλα ζητήματα, τα οποία δεν απασχολούσαν μόνο τους αναρχικούς του 19ου αιώνα αλλά έχουν μια διαρκή επικαιρότητα.

Στο έργο "Τα δημόσια και τα ιδιωτικά" ο ποιητής μιλάει για τηθεά Φυτώ. Ευλαβείς πιστοί της θεάς αυτής είναι όλα ανεξαιρέτωςτα φυτά, όμως η ειδική αναφορά στα βότανα και κυρίως σταμυριστικά γίνεται γρήγορα αντιληπτή και είναι αξιοσημείωτη.Αρκεί άραγε, η αναφορά αυτή για να έχουμε το δικαίωμα ή τηδυνατότητα να μιλάμε για τη φαρμακογνωσία του Οδυσσέα Ελύτη;

Ο συγγραφέας μας δίνει την Σμυρναική διάλεκτο υπό μορφήλεξικού, με ανεξάρτητες μεταξύ τους φράσεις και παραδείγματα.Εν τούτοις η φυσικότητα και γλαφυρότητα των φράσεων - δειγμάτωνσύντομα δημιουργούν στον αναγνώστη την αίσθηση, ότιπαρακολουθεί μια συγκροτημένη ρέουσα ιστορία, μέσα από τηνοποία αναβλύζει η καθημερινή ζωή, με τα ήθη κι έθιμα, τις χαρέςκαι τις λύπες, καθώς και τα προβλήματα και τις αντιξοότητες πουαντιμετώπισε ο Μικρασιατικός Ελληνισμός κατά τον βίαιο εκριζωμότου από τις πατρογονικές του εστίες.

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΥΣΤΕΡΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ

Ένας μοναχικός εξηντάχρονος -έφηβος δηλαδή της τρίτης ηλικίας- μην αντέχοντας άλλο τη μοναξιά και μη θέλοντας για σύζυγο μια χωρισμένη ούτε και μια γερασμένη λεύτερη, στοχεύει να πετύχει μια χήρα και την αναζητά κατ’ ευθείαν από την παραγωγή πριν την πετύχει άλλος διαβάζοντας τα πένθιμα αγγελτήρια στις εφημερίδες κι όπου οσμίζεται ενδιαφέρον σπεύδει στο μνημόσυνο του μακαρίτη της να την συναντήσει, με συνέπειες να μπερδευτεί σε διάφορα γλαφυρά επεισόδια, αλλά και να πιαστεί ο ίδιος στο δόκανο του έρωτα.

Η Μίλενα Μπάις αφηγείται ιστορίες με αστείους και θρασείς δράκους, που βγαίνουν στον κόσμο και ζουν φανταστικές περιπέτειες με ιππότες, νεράιδες και πριγκίπισσες. Με τις υπέροχες εικονογραφήσεις της Στέφανι Ντάλε, η ανάγνωση αυτού του βιβλίου γίνεται μια ξεχωριστή εμπειρία. Ποιος δεν θα ήθελε να πετάξει μαζί με τους δράκους στην Ονειροχώρα;

589 π.Χ.Ο αρχαίος κόσμος καταρρέει. Οι ιερείς του Ναού αναζητούν απελπισμένοι τους μεγαλύτερους θαλασσοπόρους του κόσμου για να σώσουν τους θησαυρούς τους. Σε μια μακρινή ακτή, στο μέρος που οι προφήτες ονόμαζαν Άρμα των Θεών, μετά το πιο εκπληκτικό ταξίδι που είχε γίνει ποτέ, ένας Φοίνικας, o Άννωνας, τρέπεται σε φυγή για να σώσει τη ζωή του από έναν τρομακτικό εχθρό...1943Στις πιο σκοτεινές ημέρες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι αποκρυπτογράφοι των Συμμάχων έπαιζαν ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου. Για μερικούς, διακυβευόταν κάτι ακόμη πιο σημαντικό, μια άκρως απόρρητη ανταλλαγή θανάσιμων υλικών ανάμεσα στους Ναζί και τους Ιάπωνες που έπρεπε να τη σταματήσουν με κάθε θυσία. Όμως ακόμη κι αυτοί δεν ήξεραν τίποτα για το αρχαίο αντικείμενο που ήταν κρυμμένο πάνω σε ένα πλοίο, τη μοίρα του οποίου μόλις είχαν σφραγίσει...ΣήμεραΟ θαλάσσιος αρχαιολόγος Τζακ Χάουαρντ και ο φίλος του Κώστας αναλαμβάνουν μία από τις πιο επικίνδυνες καταδύσεις στη ζωή τους, αναζητώντας μια ποσότητα χρυσού των Ναζί. Η έρευνα θα τους οδηγήσει σε ένα φοινικικό ναυάγιο έξω από τα παράλια της Αγγλίας και σε έναν αποκρυπτογράφο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου που έχει να αφηγηθεί μια απίστευτη ιστορία. Σταδιακά ο Τζακ ενώνει τα κομμάτια του παζλ, ανακαλύπτοντας την αλήθεια για ένα από τα μεγαλύτερα εξερευνητικά ταξίδια της αρχαιότητας.

Τίποτα δεν μπορεί να καταστρέψει το δεσμό ανάμεσα σε δυο αδελφές… Όταν η Βεατρίκη ακούει την τρεμάμενη φωνή της μητέρας της να της ανακοινώνει την εξαφάνιση της νεότερης αδελφής της Τες, εκείνη παίρνει την πρώτη πτήση για το Λονδίνο.Βήμα-βήμα συνθέτει τα κομμάτια του παζλ που οδήγησαν στην εξαφάνιση. Βήμα-βήμα συνθέτει τα κενά που έκρυβε ο άρρηκτος, όπως νόμιζε, δεσμός τους. Ποτέ δεν το περίμενε: πόσο λίγο γνώριζε στην πραγματικότητα τον τρόπο ζωής της Τες... Η Βεατρίκη βρίσκεται εντελώς απροετοίμαστη για τις τρομακτικές αλήθειες που θα χρειαστεί τώρα να αντιμετωπίσει. Η αστυνομία, ο αρραβωνιαστικός της, ακόμη και η ίδια η μητέρα της, αποδέχονται πως έχασαν για πάντα την Τες, όμως η Βεατρίκη αρνείται να παραιτηθεί. Κι έτσι, ανοίγει πανιά για ένα επικίνδυνο ταξίδι, που έχει ως σκοπό την ανακάλυψη της αλήθειας, όσο βαρύ κι αν είναι το τίμημα…

Γίνεται ένα σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα να έχει ένταση, γρήγορο ρυθμό και ανατροπές χωρίς να στερείται βάθους;Γίνεται αυτό το... βάθος να μην το εκφράζει ο συγγραφέας με σουρεαλιστικές αρλούμπες, που καταλαβαίνει μόνο ο ίδιος και ο κύκλος του;Γίνεται, ακόμα, να μιλήσει κανείς για τον εμφύλιο και την πολιτική γενικότερα χωρίς να δείχνει ότι έχει καταπιεί την γλώσσα του;Γίνεται επιτέλους η μετριότητα να πάψει να θεωρείται επανάσταση;Υπάρχει ελπίδα εν γένει;Σε αυτά και άλλα ακόμα φιλοδοξεί να απαντήσει ο θεός της Φιλοθέης.

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΠΕΤΡΕΣ 1 - ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΠΕΤΡΕΣ 2 - ΜΟΝΟΚΕΡΟΙ

Στη Ρωσία,στα τέλη της δεκαετίας του '30,ένας από τα εκατομμύρια των αθώων που συλλαμβάνονταν και αγνοούνταν σε μπουντρούμια και στρατόπεδα,είναι και ο γιος της Αννας Αχμάτοβα,μια από τις μεγαλύτερες Ρωσίδες ποιήτριες του 20ου αιώνα.Τότε συνθέτει λοιπόν εκείνη ποιήματα που δεν τολμάει να τα εμπιστευτεί στο χαρτί:έμπιστοι φίλοι τα αποστηθίζουν και τα απαγγέλουν σταθερά,επί χρόνια,για να μην τα ξεχάσουν.Ξορκίζοντας την προσωπική της τραγωδία,η Αχμάτοβα μιλάει στο όνομα όλων των θυμάτων,καθώς και όλων των γυναικών που,όπως εκείνη,έκαναν ουρά για εβδομάδες και μήνες μπροστά στις φυλακές.Οι στίχοι της,<<πλασμένοι με λέξεις δικές τους,φτωχές,που κρυφάκουσα εκεί >>,θεωρούνται από τους πλέον αιχμηρούς της ρωσικής λογοτεχνίας.Χάρη σ'αυτήν,οι δεκάδες εκατομμύρια πνιγμένες και τσακισμένες φωνές που διασχίζουν τον χωροχρόνο για να φτάσουν ως εμάς θα αντηχούν ακόμη για πολύ στη μνήμη της Ρωσίας.Το Ρέκβιεμ τυπώθηκε για πρώτη φορά στα ρωσικά το 1963 στο Μόναχο.Στη Ρωσία τυπώθηκε ολόκληρο στα τέλη της δεκαέτιας του '80.