ianos

[…] η εικόνα που σήμερα διαμορφώνεται στη δημόσια πλατεία για την Εκκλησία δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Μια εικόνα, για την οποία δεν ευθύνονται πάντα οι εκτός των τειχών· αυτοί που συχνά και με απίστευτη ευκολία ονομάζονται «εχθροί» της Εκκλησίας. Αυτό, βέβαια, δεν αφαιρεί τις ευθύνες από τους πονηρούς της ιστορίας, οι οποίοι παραμονεύουν πάντα την Εκκλησία. Ξέρουμε, όμως, πως τα κάστρα πέφτουν από μέσα, από τους αλλοτριωμένους φρουρούς τους, από τους υπερασπιστές μιας τσαλακωμένης ή και ανύπαρκτης ιδεολογίας, τους μαχητές μιας χυδαίας ιδιοτέλειας, που μάχεται μετά μανίας την προφητεία. Εκείνη δηλαδή τη φλόγα η οποία με οδηγό την κριτική της διάθεση δεν διστάζει να κάψει βεβαιότητες και ασφάλειες που οδηγούν σε καθεστωτική νοοτροπία και στάση.

Στο βιβλίο αυτό ο Μάνλυ Π. Χολ μας περιγράφει με γλαφυρό τρόπο όλο το ιστορικό του Αγίου Δισκοπότηρου μέσω των αιώνων και τους θρύλους γύρω απ' αυτό. Επίσης παρουσιάζει νέα στοιχεία για την Αδελφότητα του Δισκοπότηρου και για τα μυστήρια με τα οποία περιβλήθηκε. (...) Επιπλέον ο συγγραφέας αποδείχνει ότι τα Μυστήρια του Δισκοπότηρου είναι στενά δεμένα με την ιστορία των ευρωπαϊκών χωρών και έχουν σφραγίσει, όπως θα λέγαμε τον πολιτισμό μας.

Ο παγκοσμίου φήμης κλέφτης Στρογκόφ προκαλεί ανοιχτά την εταιρεία ντετέκτιβ Eye International, καθώς έχει αποφασίσει να ληστέψει έναν από τους πιο πλούσιους πελάτες της, που ταξιδεύει με τον Υπερσιβηρικό Σιδηρόδρομο. Κάπως έτσι θα ξεκινήσει μία συναρ­παστική έρευνα όπου η Άγκαθα και ο Λάρι Μίστερι, με τη βοήθεια του θείου Τζακ, θα ταξιδέψουν σε απόσταση αναπνοής από τον πιο πανούργο δρά­στη που συνάντησαν ποτέ!

Μία παθιασμένη και αισθησιακή ερωτική ιστορία ενός ζωγράφου μετο μοντέλο του. Ο ζωγράφος πασχίζει να προσαρμοστεί στα ήθη μιαςεποχής όπου η παντοδυναμία του χρήματος αντικαθιστά εκείνη τουπρώην δικτάτορα. Και ενώ τα φαντάσματα του παρελθόντος ξεπηδούναπό τις κρυψώνες τους κάτω από το τυφλό βλέμμα του Οιδίποδα πουτους ακολουθεί κατά πόδι, "ο ζωγράφος, άγνωστο γιατί, ένιωσε τηνεπιθυμία να κλάψει".

Γιατί το προσωπείο της Γοργώς απολιθώνει όποιον το αντικρίζει; Και γιατί η φοβερή και γκροτέσκα αυτή μορφή φέρει στο βλέμμα της το θάνατο; Στην αρχαία Ελλάδα ορισμένες θεϊκές δυνάμεις -η Γοργώ αλλά και η Άρτεμις και ο Διόνυσος- εκφράζουν τη γενικότερη αγωνία που προκαλούν οι παράξενες και ανησυχητικές εμπειρίες της μετάβασης από τον πολιτισμό στην αγριότητα, από την παιδική ηλικία στην ωριμότητα, από τη ζωή στο θάνατο. Μέσα απ’ αυτή την αγωνία και το φόβο ένας ολόκληρος πολιτισμός θέτει το ζήτημα της ετερότητας και των ποικίλων μεταμορφώσεών της.

Ένας απείθαρχος στρατιώτης καταδικάζεται σε θάνατο. Την απόφαση θα εκτελέσει ένα "ιδιόρρυθμο" μηχάνημα εγγράφοντας με αιχμηρές ακίδες πάνω στο γυμνό του σώμα το παράπτωμά του. Βαρύνοντα ρόλο παίζουν δύο πρόσωπα: ο αξιωματικός, που ενδιαφέρεται μόνο για την καλή λειτουργία της μηχανής, και ο ερευνητής-ταξιδιώτης, που, αν και εκφράζει την αντίθεσή του, παραμένει ουσιαστικά αμέτοχος και φροντίζει να αποδράσει τάχιστα από τον ζοφερό τόπο.Το κορυφαίο όσο και αινιγματικό αυτό κείμενο έχει προκαλέσει πλήθος ερμηνείες. Είτε ερμηνευθεί ως αλληγορία για τις εκτρωματικές πλευρές των κοινωνιών εκτός νόμου είτε ως κριτική της βαρβαρότητας στην οποία οδηγεί η λατρεία της τεχνολογίας είτε αναγνωσθεί στο στενότερο ιστορικό πλαίσιο της εποχής που γράφτηκε (1914), η Σωφρονιστική αποικία θέτει ένα ζήτημα ηθικής φύσεως. Δεν είναι μόνο οι δράστες υπεύθυνοι για την τέλεση του εγκλήματος· συνυπεύθυνοι είναι και οι αδρανείς, όσοι ολιγώρησαν και δεν παρεμπόδισαν την επικράτηση του κακού. Γραμμένο με τη διαύγεια ενός εφιαλτικού ονείρου, το κείμενο του Κάφκα προαναγγέλλει με θαυμαστή διορατικότητα όσα ακολούθησαν λίγο αργότερα στην καρδιά της Ευρώπης.

Η Ελένη, ο Γιάννης, η Μαρίνα. Τρία αδέρφια που αντιμετώπισαν οκαθένας με εντελώς διαφορετικό τρόπο την απώλεια του πατέρα.Τότε που εκείνος άφησε την ταυτότητά του στο τραπέζι του σπιτιούκαι εξαφανίστηκε για πάντα. Η Ελένη, έπειτα από πολλά χρόνιαδίπλα στην κατάκοιτη μάνα, ξαναπαίρνει το κουβάρι της ζωής τουςκαι το ξετυλίγει.

Γνώρισε τις οικογένειες των αγαπημένων σου ζώων της φάρμας!

Ο αέρας μοσχοβολούσε φρεσκοψημένα κουλούρια, που στο πέρασμά του ξεσήκωνε τη σκόνη βανίλιας απ’ το ζαχαρώδες έδαφος. Μια πανδαισία οσμών απλωνόταν στον Ζαχαρότοπο, όπου κατέφτανε ο Παγωτοδρόμος με χιλιάδες παραγγελίες γλυκών απ’ όλο τον κόσμο. Φουριόζικα γλυκοπλασματάκια, με τα καλάθια τους παραγεμισμένα με εκλεκτά υλικά, έτρεχαν να ετοιμάσουν τα γλυκά. Στο σπίτι της Μέλιας όμως, που διέφερε απ’ τα υπόλοιπα γλυκόπαιδα, δεν έφτανε ποτέ η χαρά της δημιουργίας… μέχρι που ένα γράμμα ήρθε να ταράξει τα νερά. Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα και τα υγιεινά… γλυκά.

Το πρωθυπουργικό επιτελείο ήταν σε εγρήγορση όλη μέρα. Η σύνοδος κορυφής είχε απρόσμενα αποκορυφωθεί, ο προϋπολογισμός δεν είχε υπολογιστεί σωστά, φωτογραφίες είχαν κυκλοφορήσει με τον υπουργό πολιτισμού να φιλάει τη βοηθό του και ταυτόχρονα να ξεκουράζει απολίτιστα το χέρι του στον αριστερό της γλουτό. Η γειτονική χώρα απειλούσε να επιβάλει δασμούς στα κτηνοτροφικά προϊόντα και στο κίτρινο τυρί. Ο υπουργός τυριών και κτηνοτροφικών προϊόντων βρισκόταν εν μέσω σκληρών διαπραγματεύσεων για το κόκκινο τυρί και για το κρέας στρουθοκαμήλου… Εν τω μεταξύ ο υπουργός εσωτερικών είχε χαθεί σε ένα μάταιο ταξίδι αναζήτησης της εσωτερικότητάς του και ζήλευε τον υπουργό εξωτερικών που εξωτερίκευε ασύστολα, αφειδώλευτα και άπλετα τις σκέψεις του και τα σχέδιά του.

"Ο γνωστός συνθέτης Ορέστης Γαλάνης βρέθηκε δολοφονημένος χθες το απόγευμα, στο διαμέρισμά του, στη Νέα Σμύρνη..."Ο αστυνόμος Στέργιος Αγγέλης, που αναλαμβάνει τις έρευνες, αρχικά βαδίζει σε θολό τοπίο, καθώς η λίστα των υπόπτων καθημερινά μεγαλώνει.Ανήκει άραγε ο δολοφόνος στον συγγενικό, στον καλλιτεχνικό ή σε κάποιο άλλο χώρο; Κι αν...Το ίδιο διάστημα, η πρώην γυναίκα του αστυνόμου, -που δεν έπαψε στιγμή να τη σκέφτεται-, τον βάζει μπροστά σε ένα μεγάλο δίλλημα...Εκπλήξεις, μυστικά, ανατροπές, και μια ιστορία αγάπης, στο κυνήγι του δολοφόνου, που πίστευε πως είχε κάνει το τέλειο έγκλημα...

Τα κείμενα που συγκεντρώνονται σε αυτόν το τόμο γράφτηκαν και δημοσιεύτηκαν σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους. Η πρώτη εκτείνεται από την εμφάνιση του πρώτου σχεδίου Ανάν στα τέλη του 2002, και φτάνει μέχρι και κάποιο διάστημα μετά από την απόρριψή του τον Απρίλιο του 2004. Τα υπόλοιπα γράφτηκαν τα τελευταία περίπου δύο χρόνια. Όλα έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό, ορισμένα κατά έμμεσο τρόπο, τον προβληματισμό για την επιδιωκόμενη επισήμως λύση του κυπριακού προβλήματος: Τη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, της οποίας το περιεχόμενο, μετά και από τις υποχωρήσεις των τελευταίων δεκαετιών, κωδικοποιήθηκε για πρώτη φορά στο σχέδιο Ανάν. Πρόκειται για μια πρωτοφανή σε σύλληψη λύση ενώ οι συνέπειες από τυχόν εφαρμογή της άρχισαν να κατανοούνται ευρύτερα μόνο μετά την εμφάνιση του εν λόγω σχεδίου.Αυτός ακριβώς είναι και ο σκοπός της συγκεκριμένης έκδοσης. Μέσα από τα κείμενα που παρατίθενται, τα οποία πιστεύουμε ότι έχουν μια διαρκούσα επικαιρότητα και έναν δοκιμιακό χαρακτήρα, να καταδειχθούν οι παθογένειες και τα αδιέξοδα αυτής της λύσης. Επιδίωξή μας είναι η ενημέρωση και κυρίως η κριτική θεώρηση, τόσο του πρόσφατου παρελθόντος όσο και του μέλλοντος του ελληνισμού της Κύπρου.

Ο σουλτάνος είναι ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής κι ο Βενετός είναι ένας νεαρός έμπορος, πρωταγωνιστής, στα τέλη του 15ου αιώνα, μιας εκπληκτικής περιπέτειας, που για πρώτη φορά μεταφράζεται στη γλώσσα μας. Ξεκίνησε με τον αδελφό του για την Ελλάδα, αλλά μετά την άλωση της Χαλκίδας αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους. Στην Κωνσταντινούπολη όμως από σκλάβος γρήγορα κατάφερε να γίνει αυλικός του διαδόχου και υστέρα θησαυροφύλακας του ίδιου του σουλτάνου. Είναι ένας από τους πρώτους Ιταλούς που έζησαν για σχεδόν είκοσι χρόνια στο σεράι και σίγουρα ο πρώτος που φρόντισε να καταγράψει τη συγκλονιστική αυτή εμπειρία του.Ας τον ακολουθήσουμε λοιπόν στην ανακάλυψη της φανταστικής πρωτεύουσας της Ανατολής, μέσα στο χαρέμι, την απαγορευμένη πόλη όπου επικρατούν αυστηρότατοι κανόνες ή στους πλούσιους κήπους, την επίγεια αναπαράσταση του μουσουλμανικού παραδείσου.Ο νεαρός Βενετός μας αφηγείται έκπληκτος τη μεγαλοπρέπεια αυτής της πόλης σταυροδρόμι, του απόρθητου για χίλια χρόνια, κάστρου του Βυζαντίου και της ορθοδοξίας, όπως την αντίκρισε μόλις δεκαεπτά χρόνια από την άλωση, με τις μετατροπές που της επέβαλε ο Μέγας Τούρκος. Μας αφηγείται επίσης και για τον ίδιο τον Πορθητή. Στο ανεπανάληπτο πορτραίτο του, ανάμεσα στις βιαιότητες της εξουσίας και τις ίντριγκες του παλατιού, ανακαλύπτουμε μια μοναδική ανθρώπινη μαρτυρία.

Μέσα από το αχνό φως του κεριού διέσχισα το δρόμο που οδηγεί σε σένα. Πέταξα τόσο ψηλά που ζαλίστηκα από τη χαρά μου.Ένιωθα λες κι ήμουν χαμένος μέσα στην έρημο και σε έβλεπα σαν όαση να μου δίνεις κουράγιο.Είσαι η ελπίδα μου, και είμαι ευτυχισμένος.Ζωγράφισα το καράβι που θα μας πάει μακριά.Εκεί που το φεγγάρι, ο ήλιος και ο άνεμος θα δίνουν ρότα για να στεριώσει το ταξίδι μας.Σφάλισε τα ματόκλαδα, ακούμπησε στο στήθος μου, στηρίξου στην αγάπη μου.Η νύχτα πέρασε, το φως της μέρας θα φέρει την ευτυχία. Μια ιστορία ενός ανεκπλήρωτου έρωτα ανάμεσα σ’ έναν Ρωμιό και μιαν Εβραία, με φόντο την Άρτα του Μεσοπολέμου, τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το ξεκλήρισμα των Εβραίων της Άρτας και το μεταπολεμικό τοπίο της κατεστραμμένης από τους Ναζί Ελλάδας. Ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης προσθέτει έναν σημαντικό κρίκο, όχι μόνο στο καθόλου έργο του, αλλά και στη σύγχρονη πεζογραφία μας, με ένα μυθιστόρημα που βρίσκεται στον αντίποδα της τρέχουσας παραγωγής μυθιστορημάτων.

Μολονότι πρόκειτια για ένα από τα πιο περίπλοκα και ακανθώδη έργα της Φλερ Γιέγκυ, "Τα αγάλματα του νερού" είναι ένα λαμπερά ιδιόμορφο μυθιστόρημα, που εκτυλίσσεται κάτω από τη βαριά σκιά της οικογένειας και των προνομίων. Το πρώιμο αυτό έργο, αφιερωμένο στην Αυστριακή ποιήτρια και συγγραφέα Ingeborg Bachmann, ασχολείται με τους διάφορους συγγενείς, υπηρέτες και φίλους του Μπήκλαμ, ενός πλούσιου ερημίτη που διατηρεί αγάλματα στο πλημμυρισμένο υπόγειο της έπαυλής του, εκεί όπου οι αναμνήσεις τρεμοπαίζουν στο αμυδρό φως και τα νερά κυλούν στη θάλασσα. Αυτό το κοπάδι των ξεριζωμένων και χαλαρά συνδεδεμένων μεταξύ τους ψυχών περνούν το χρόνο τους σεργιανώντας τόσο στο μακρινό παρελθόν όσο και στον γεμάτο δηλητηριώδη σαλιγκάρια κήπο της έπαυλης -και συνομιλούν μεταξύ τους, περισσότερο όμως με τις ασάλευτες μαρμάρινες μορφές. Ντυμένα με την αυστηρή όσο και ηδυπαθή πρόζα της Γιέγκυ, τα "Αγάλματα του νερού" περιγράφουν ανεξίτηλα την αποτελμάτωση της οικογενειακής ζωής. Αυτό το βιβλίο είναι πάνω απ' όλα το υφός του. Ακριβώς επειδή στο βάθος αντιλαμβάνεται κανείς μια ελαφριά δυσπιστία απέναντι στη λέξη, οι λέξεις ζουν εδώ μια ζωή πρωτόγονη και διόλου κοινωνική, όπως τα πλάσματα που περιγράφονται. Εδώ, σχολιάζει ο Gottfried Benn, «κάθε φράση πρέπει να ξεκουράζεται, να τρέμει, να σιωπά, να ανακτά δυνάμεις». Από μια παγερή λακωνικότητα ξεπηδούν και σκορπίζονται σε λίγες αράδες πορτραίτα, τόποι, φωνές, αιχμηρά θραύσματα ιστοριών. Και η συνεχής αποσύνθεση, η εμμονή των φαντασμάτων, η διάχυτη ειρωνεία και η απελπισμένη ευφορία των πάντων είναι ίχνη εκείνης της αλήτικης φαντασίας που συμβολικά γεννήθηκε με τον Λεντς του Georg Buchner.

Στις 9 Ιανουαρίου 1993, ο Ζαν-Κλωντ Ρομάν σκότωσε τη γυναίκατου, τα παιδιά του, τους γονείς του, και επιχείρησε, δίχωςεπιτυχία τελικά, να αυτοκτονήσει. Η ανάκριση αποκάλυψε ότι δενήταν γιατρός, όπως διατεινόταν, και, κάτι ακόμα πιο δύσκολο ναπιστέψει κανείς, ότι δεν ήταν και τίποτε άλλο. Εξαπατούσε επίδεκαοχτώ χρόνια, και αυτό το ψέμα δεν κάλυπτε τίποτα. Καθώςπλησίαζε η ώρα της αποκάλυψης, προτίμησε να δολοφονήει τουςανθρώπους των οποίων δεν θα μπορούσε να αντέξει το βλέμμα.Καταδικάστηκε σε ισόβια.

Τρία άλογα ένας άνθρωπος, λέει ένα τραγούδι των Απεννίνων. Αναυτή είναι η διάρκεια που αναλογεί στον άνθρωπο, ο Μίμο έχειπεράσει τα δύο πρώτα άλογα της ζωής του στην άλλη άκρη τουκόσμου. Τώρα, πίσω στην Ιταλία, κι ενώ καβαλάει το τρίτο άλογοτης ζωής του, ο Μίμο, που δουλεύει σαν κηπουρός, θα γνωρίσει τηΛάιλα, μια νεαρή πόρνη. Το αίσθημα που φουντώνει μεταξύ τους καιη ασφυκτική απειλή του προστάτη της ξυπνούν ένα γνώριμο δίλημμααπό το ματωμένο παρελθόν.

ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ Μεγαλώνοντας κρύωνα συχνά –έτσι έγινα ψυχρότερη. Πολλές φορές νομίζω είναι ελάττωμα μα όταν είναι καλοκαίρι είναι απλώς δροσιά. ΚΑΡΔΙΟΘΡΑΥΣΤΗΣ Από θραύσματα είναι φτιαγμένοι γι'αυτό και είναι γενναίοι από χιόνι και φωτιά καρδιά ραγίσματα γυαλιά μες την αντίφαση τους δεν θ'αλλάζαν τη ζωή τους και πάντοτε είναι οι πιστοί που υπήρξαν οι πιο άπιστοι και οι απείρως κυνικοί οι πιο ρομαντικοί.

Ξετυλίγοντας το κουβάρι των διαθέσιμων πληροφοριών, η συγγραφέας πλέκει το μυθιστόρημά της γύρω από τις τελευταίες μέρες της ζωής του Μάρλοου, σ' ένα Λονδίνο που σαπίζει κάτω από τη σκιά της πανούκλας και του πολέμου. Στον λίγο χρόνο που του απομένει, ο ακόλαστος ποιητής θα βρεθεί αντιμέτωπος με διπλούς πράκτορες κι επικίνδυνες κυβερνητικές φατρίες, αλλά και με την νεκρομαντεία, την προδοσία και την εκδίκηση, όλα αυτά ψάχνοντας για τον αδίστακτο Ταμερλάνο, το δολοφόνο που φαίνεται να έχει δραπετεύσει από τις σελίδες του πιο βίαιου θεατρικού του έργου.

Αν η Αγάθη Χρήστου είχε γεννηθεί στην Τορκί του Ντέβον το 1890, ίσως και να λεγόταν Αγκαθα Κρίστι. Η τύχη όμως το έφερε να γεννηθεί στη σύγχρονη Αθήνα, και να γίνει φανατική αναγνώστρια της αγγλίδας συνονόματής της. Ο κόσμος του Ηρακλή Πουαρώ είναι το παράλληλο σύμπαν με το οποίο συνδιαλέγονται τα καθημερινά υπαρξιακά δράματα αυτής της ευαίσθητης μισανθρώπου που δυσκολεύεται να συμφιλιωθεί με το πέρασμα του χρόνου. Γιατί δεν κρύβει τα καλοκαιρινά της; Γιατί στολίζει δύο χριστουγεννιάτικα δέντρα; Γιατί βγάζει ακτινογραφίες και τις παρατάει στα αζήτητα των νοσοκομείων; Γιατί προτιμά τα ριάλιτι με ψυχαναγκαστικούς αποθησαυριστές; Γιατί δεν σέρνει τη βαλίτσα της, παρόλο που διαθέτει ροδάκια; Και γιατί ο πιο κατάλληλος ψυχαναλυτής για κείνη είναι ο σερβιτόρος;Ο Ηρακλής Πουαρώ θα σταθεί νοερός συνοδοιπόρος της στο μοναχικό οδοιπορικό της απ' την Ομόνοια στο Πάντινγκτον κι απ' την παραλία Βαρνάβα στην αμμουδιά του Κόρμπιν Σαντς. Υπαρξισμός, ανιμισμός, (αυτο)σαρκασμός & ελληνοαγγλικό φλέγμα, σε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα χωρίς δολοφόνο.

Στα έργα του Νίτσε πολυάριθμες είναι οι αναφορές στον Σωκράτη, στις οποίες οι έπαινοι και οι εκδηλώσεις σεβασμού εναλλάσσονται με αρνητικές επισημάνσεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Ωστόσο, η αντισωκρατική τάση θεωρείται επικρατέστερη, γιατί εκδηλώνεται έντονα κατά την τρίτη συγγραφική περίοδο του Γερμανού φιλοσόφου, οπότε διατυπώνονται οι κατασταλαγμένες φιλοσοφικές θέσεις του για "Το πρόβλημα του Σωκράτη".Στο βιβλίο αυτό εντοπίζονται, αναλύονται και προσεγγίζονται κριτικά οι δέκα βασικές νιτσεϊκές κατηγορίες κατά του Σωκράτη, οι οποίες στοιχειοθετούν τη "γραφή" εναντίον του. Η όλη ανάπτυξη δεν περιορίζεται στο τι καταμαρτυρεί ο Νίτσε στον Σωκράτη, αλλά, επιπλέον, επεκτείνεται και εγκύπτει στα ακόλουθα καίρια ερωτήματα: οι καταγγελίες του Νίτσε κατά του Σωκράτη βασίζονται άραγε σε ορθή αξιοποίηση των πηγών; Θεμελιώνονται αποδεικτικά; Είναι σωστές; Αληθεύουν; Ισχύουν; Στέκουν;Η ανάγκη να δοθεί τεκμηριωμένα μια καταφατική ή αρνητική απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα οδηγεί αναπόφευκτα στην παρουσίαση και ανάπτυξη της φιλοσοφίας του Σωκράτη κατ' αντιπαράθεση προς τη φιλοσοφία του Νίτσε. Και ένα από τα βασικά ερωτήματα που προκύπτουν από την αντιπαράθεση αυτή θα μπορούσε να είναι το ακόλουθο: ουσιαστικά, μιλάμε για το πρόβλημα του Σωκράτη ή για το πρόβλημα του ίδιου του Νίτσε;

Δεν πρόλαβαν να βγουν από τη φυλακή και ήδη έχουν μπλέξει πάλιγια τα καλά. Ο Πετέτε και ο Μικρός, δύο μικροαπατεώνες, έχουνληστέψει ένα βενζινάδικο αποκομίζοντας πενταροδεκάρες καιτραυματίζοντας βαριά τον υπάλληλο. Θέλουν να περάσουναπαρατήρητοι και να επιστρέψουν στον τόπο τους. Για κακή τουςτύχη όμως ένα τρομοκρατικό κτύπημα έχει αναστατώσει τηναστυνομία και υπάρχουν παντού μπλόκα...

ΣΚΗΝΙΚΟ ΤΟΥ ΜΠΛΕΗΝΤ ΡΑΝΝΕΡ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΕΚΔΟΧΗ ΣΙΒΗΡΙΑΣ… Ο συγγραφέας αστυνομικών πολιτικών θρίλλερ Καρύλ Φερέ, δεινός ταξιδευτής σε πολλά μέρη του πλανήτη, δέχεται μια πρόταση από δύο εκδότριές του : να ταξιδέψει και να γράψει για μία από τις πιο τερατώδεις πόλεις του κόσμου, το Νορίλσκ στη μακρινή Σιβηρία, με το μεγαλύτερο ποσοστό μόλυνσης της ατμόσφαιρας, όπου η θερμοκρασία κυμαίνεται ανάμεσα στους 20 με 60 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Το παλιό γκουλάγκ, που έστησε ο Στάλιν για την εξόρυξη νικελίου και σπάνιων ορυκτών, σήμερα συνεχίζει να λειτουργεί από τον Πούτιν και τους ολιγάρχες, ενώ τα σοβιετικά κτίρια καταρρέουν. Κανείς δεν μπορεί να το επισκεφτεί χωρίς άδεια από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας, τη διάδοχο της ΚαΓκεΜπέ. Προσδόκιμο ζωής των κατοίκων της οικτρό. Δυο μήνες το χρόνο απόλυτο σκοτάδι. Κρύο που το χειμώνα μπορεί να φτάσει και τους μείον 60 βαθμούς Κελσίου. Κανένα ζώο, κανένα δένδρο, τίποτα απολύτως. Ο συγγραφέας παραδόξως αποδέχεται την πρόταση και καλεί για συνοδό του έναν ήρωα κάποιων μυθιστορημάτων του : τον μονόφθαλμο Μακ Κας, το Τέρας με τα ευγενικά αισθήματα και τη μεγάλη τρέλα – αλλά αυτήν τη μοιράζονται. Το βιβλίο είναι το χρονικό ενός ταξιδιού σε μια κόλαση όπου οι άνθρωποι που συναντάμε, μεταλλωρύχοι κυρίως, με τον τρόπο του Φερέ μας οδηγούν στο φως, χάρη στη δική τους τρέλα και στα δυνατά τους αισθήματα. Από αυτό το ταξιδιωτικό χρονικό προέκυψε το σπουδαίο μυθιστόρημα του Καρύλ Φερέ Lëd – Πάγος του 2022.

Ο νεαρός Βαν ζει δυστυχισμένος μέσα στο δάσος ώσπου σώζει τηννεράιδα της λίμνης από τα χέρια του Χρυσού Αρχοντα. Τότε εκείνηθα του χαρίσει μια μαγική παλέτα για να χρωματίζει όπως θέλειτις σκέψεις του.

«Ο προσκυνητής»Ένας µικροαπατεώνας, κυριευµένος από µισανθρωπισµό, αναλαµβάνει να διδάξει στον συνοδοιπόρο του τις απαραίτητες κυνικές αρχές, ώστε να κατορθώσει να επιβιώσει στις κακουχίες που συναντά καθηµερινά κάθε περιπλανώµενος.«Τα φιλαράκια»∆ύο κλεφτρόνια, χρόνια φίλοι, ο Ελπιδοφόρος και ο Πηδηχτούλης, έρχονται σε ρήξη µετά την απόφασή τους να κλέψουν ένα γερασµένο άλογο.«Ο διάβολος»Ο Ιβάν Ιβάνοβιτς, σε µια προσπάθεια ενδοσκόπησης, καλεί τον διάβολο για να τον απαλλάξει από τα πάθη που ορίζουν και βασανίζουν την ανθρώπινη φύση.Σε αυτή τη συλλογή διηγηµάτων, ο Μαξίµ Γκόρκι µάς ξεναγεί για ακόµα µία φορά στην αγροτική Ρωσία του 20ού αιώνα. Επηρεασµένος πάντα από ανθρώπους του περιθωρίου, δεν παραλείπει να αφήσει στις ιστορίες του, έστω και ως υπόνοια, ένα σχόλιο για την αγωνία και τα βάσανα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Να καθαρίζουν μπάτσους, έτσι, στα καλά καθούμενα, είναι ήδη κάτι το ασυνήθιστο. Μα να τους λιανίζουν κιόλας, να τους κόβουν φέτες, κομματάκια και στο τέλος να τους τρώνε, αυτό πια μοιάζει στ' αλήθεια με αστείο. Μόνο που οι τρεις τύποι είναι μάλλον από αυτούς που κάνουν αστεία στα σοβαρά.

Τι ήταν αυτό που ερέθισε το μάτι ενός τεχνοκράτη, επισκεπτόμενου το Άγιο Όρος;Πόσο κοντά με τον σύγχρονο επιχειρηματικό κόσμο είναι η Μοναστική Πολιτεία στη Χερσόνησο του Άθω;Πόσο δόκιμη είναι η αναγωγή του Αγίου Όρους σε πολυεθνική εταιρεία και πόσο εφαρμόσιμη η δομή και οργάνωση μιας μονής σε μια σύγχρονη επιχείρηση;Μπορεί στο Αθωνικό Management να κρύβονται τα μυστικά του επιτυχημένου management;Ποιες οι κρυφές αλήθειες των μοναχών που κάνουν τη δραστηριότητά τους επιτυχημένη και ζηλευτή ακόμη κι από τα μεγαλύτερα ονόματα της εγχώριας και διεθνούς επιχειρηματικότητας κοινότητας;Στόχος του βιβλίου δεν είναι να αποκαλύψει το χρυσό κλειδί της επιτυχίας στον χώρο του management. Κανείς εξάλλου δεν μπορεί να υπόσχεται μια σίγουρη συνταγή σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο οικονομικό περιβάλλον.Αυτό, ωστόσο, που αποτελεί την αφορμή και την ταπεινή φιλοδοξία του, είναι να αναδείξει το αθωνικό management ως μια επιχειρηματική αποκάλυψη, η οποία, έχοντας συμπληρώσει πάνω από 10 αιώνες αδιάλειπτης εφαρμοσμένης επιτυχίας, μπορεί να αποτελέσει το πρότυπο μιας νέας στρατηγικής κι ενός άλλου προσανατολισμού στη φιλοσοφία μιας σύγχρονης εταιρείας.Δεν είναι τυχαίο ότι το Άγιο Όρος συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο ισχυρών παγκοσμίως brand names και αυτό το καθιστά από μόνο του μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη περίπτωσης (case study).Ο σπόρος της γνώσης είναι πάντα πολυτιμότερος από τον καρπό της και από την άποψη αυτή, ο Μοναχός που έγινε CEO μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό ερέθισμα για νέες προσεγγίσεις στον χώρο του «ευ επιχειρείν».

Στις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν κατ' επανάληψη όλα τα γεωργικά μας προϊόντα: στάρι, λάδι, κρασί, φρούτα, λαχανικά, καπνός, μπαμπάκι, ζάχαρη, κρέατα, γάλα, τυριά κ. ά., όπως εξελίχθηκαν ποσοτικά και ποιοτικά στις διάφορες φάσεις της ιστορίας της ελληνικής γεωργίας των τελευταίων 50 χρόνων, στη διάρκεια των οποίων η χώρα μας πέρασε από έλλειψη αγαθών, στη σημερινή αφθονία της αγοράς.

Οι επιστολές, εκατό περίπου τον αριθμό, διαιρούνται σεΑλιευτικές, Αγροτικές, Επιστολές παρασίτων και Εταιρικές,αποτελούν δε απαράμιλλους πίνακες της καθημερινής ζωής κατά τουςαρχαίους χρόνους, υπάρχουν συγκεντρωμένες σ' αυτές τόσεςπληροφορίες όσες δε μας δίνουν δεκάδες ιστορικά συγγράμματα.Έτσι, οι επιστολές αυτές, εκτός από πολύ ευχάριστο και πιπεράτοανάγνωσμα, αποτελούν και ενδιαφέρουσα πηγή για τη μελέτη τουαρχαίου κόσμου.

Είναι δεκαέξι χρονών και τον διάλεξαν για πρωταγωνιστή σε μιακινηματογραφική ταινία. Εκεί, μπλέκεται με ανθρώπους που έχουνπαράξενες συμπεριφορές και δεν μπορεί να καταλάβει τι ακριβώςθέλουν απ' αυτόν. Με τρόμο διαπιστώνει ότι είναι θύμα μιαςσυνομωσίας, αλλά αδυνατεί να εξηγήσει τους λόγους της. Τελικά,είναι ο πρωταγωνιστής μιας ιστορίας που κάποιος άλλος σκηνοθετείή ο ίδιος είναι ο σκηνοθέτης της;

ΣΙΜΕΝΟΝ : Διηγηθείτε οποιαδήποτε ιστορία σε κάποιον. Αν δεν την αλλάξετε κάπως, θα τη βρει απίστευτη, πλαστή. Τροποποιήστε τη και θα δείξει πιο αληθοφανής κι από τη φύση της.ΜΑΙΓΚΡΕ : Τα τελευταία λόγια τα είπε δυνατά, με έμφαση, σαν να επρόκειτο για κάποια συνταρακτική ανακάλυψη.—Πιο αληθινή κι απ’τή φύση της, όλα εδώ εναπόκεινται. Ε λοιπόν, εγώ σας έκανα πιο αληθινό κι απ’τή φύση σας.Έμεινα άφωνος. Προς στιγμήν, ο κακόμοιρος επιθεωρητής που ήμουν, ο επιθεωρητής ο « λιγότερο αληθινός από τη φύση του », δεν βρήκε τίποτα να απαντήσει.Κι εκείνος, με μια πληθώρα κινήσεις και ελαφριά βελγική προφορά, μού αποδείκνυε ότι οι έρευνές μου, έτσι όπως τις είχε αποδώσει, ήταν πιο αποδεκτές –μήπως είπε πιο ακριβείς ;– από αυτές που είχα ζήσει.ΜΑΙΓΚΡΕ : Όλα αυτά δεν τού τα είπα εκείνο το πρωί. Ντροπαλά, αρκέστηκα να ψελλίσω κοιτάζοντας αλλού : —Ήταν επίσης αναγκαίο να με απλουστεύσετε ;ΣΤΟ ΙΔΙΟΤΥΠΟ ΑΥΤΟ ΒΙΒΛΙΟ του Σιμενόν, ο ήρωάς του επιθεωρητής Ζυλ Μαιγκρέ μπαίνει σε διάλογο με τον συγγραφέα του, και πολλές φορές τού κάνει αυστηρότατη κριτική για το πώς τον παρουσιάζει. Ο ήρωας των μυθιστορημάτων κατακρίνει τον συγγραφέα του ! Παράλληλα περιγράφει επεισόδια της ζωής του ως επιθεωρητή, που πολύ συχνά είναι λιγότερο θεαματική και πιο κοινότοπη απ’ όσο την παρουσιάζει ο συγγραφέας του.Ο Σιμενόν βρίσκεται σε μεγάλα κέφια και ταυτόχρονα ξεκλειδώνει τα μυστικά της συγγραφικής του τέχνης, παίζοντας με τον διάσημο ήρωά του. Έχουμε εδώ ένα βιβλίο για τη γραφή και τη διαφοροποίηση τέχνης και πραγματικότητας : ο μυθιστορηματικός χαρακτήρας μιλάει για τον εαυτό του σαν να ήταν αληθινός, ενώ ο πραγματικός συγγραφέας γίνεται χαρακτήρας μυθοπλασίας.ΣΙΜΕΝΟΝ : Πρέπει το κοινό να σας συνηθίσει, την κορμοστασιά σας, το περπάτημά σας. Μάλλον τώρα βρήκα τη λέξη. Προς στιγμήν, δεν είστε παρά μια σιλουέτα, μια πλάτη, μια πίπα, ένας τρόπος να περπατάτε, να μουρμουρίζετε.ΜΑΙΓΚΡΕ : Ευχαριστώ.—Οι λεπτομέρειες θα εμφανιστούν σιγά σιγά, θα δείτε. Δεν ξέρω πόσο καιρό

Αγκούσα η [aŋgúsa] : δυσκολία στην αναπνοή, δυσφορία, δύσπνοια, αγκομαχητό«Οι δυο πιο σημαντικές μέρες στη ζωή σου είναι η μέρα που γεννιέσαι και η μέρα που ανακαλύπτεις γιατί» είχε πει ο Μαρκ Τουαίην. Τι γίνεται όμως με τις μέρες που μας σημαδεύουν; Με εκείνα τα γεγονότα που μας στοιχειώνουν;Είκοσι ιστορίες, είκοσι διαφορετικές φωνές, είκοσι μέρες κωμικοτραγικών γεγονότων που έμειναν ανεξίτηλες στη μνήμη των πρωταγωνιστών.Γίνεται να μισήσεις το λάδι; Κοστίζουνε οι λίρες; Τι κρύβουμε στα υπόγεια; Πόσο πονάει ένας κόκκινος κύκλος; Χτίζουν οι προίκες εκκλησίες; Πόσο ζυγίζουν οι αλυσίδες; Γεννιόμαστε με χρυσές κλωστές; Γιατί οι μύγες δεν κάνουνε διακρίσεις; Πλένονται τα βιβλία; Πώς μυρίζουν τα σάπια μήλα με ξινισμένα καλαμάρια; Γιορτάζουν οι νεκροί; Εσείς ακούτε φωνές; «Με μια νοσταλγική βουτιά στο παρελθόν, κρατάμε την ανάσα μας σε έναν βυθό με εικόνες που μοιάζουν να ξεπετάγονται από τις αναμνήσεις μας, για να αναδυθούμε σε ένα απογυμνωμένο μέλλον. Προβάλλοντας τις δικές της ιστορίες, η Μαντώ Μάκκα γίνεται καθρέφτης μαγικός που μέσα του θα δούμε τα πιο κρυφά μας όνειρα, τους πιο σκοτεινούς μας φόβους». Τέση Παπαθανασίου, Συγγραφέας «Η Μαντώ Μάκκα μας δίνει μικρές ιστορίες, πυκνές σε γραφή και περιεχόμενο, γεμάτες χιούμορ, δράμα, γεμάτες ζωή! Οι ήρωές της μοιάζουν να είναι βγαλμένοι από ιστορίες συγγενικών προσώπων, την παιδική μας ηλικία και την καθημερινότητά μας». Σπύρος Γλύκας, Συγγραφέας

Ένας άντρας ζει και πεθαίνει στα Εξάρχεια με την ελπίδα ότι ο ξεχασμένος αναρχικός τον οποίο χρόνια τώρα παρακολουθεί θα βάλει επιτέλους τη βόμβα.Νεαρή συγγραφέας απο τη Θεσσαλονίκη αναζητά τον μίτο της ιστορίας της στα ανορθόδοξα ερωτικά τρίγωνα ενός μεσήλικου λογιστή, σε μπαρ στη Σόλωνος.Ένας τριανταπεντάχρονος κριτικός κινηματογράφου ακολουθεί τον καλύτερό του φίλο στην καμένη Πάρνηθα, για να θάψουν μαζί το σκυλί που έχει στο πορτμπαγκάζ του, τη νύχτα που το «Αττικόν» τυλίγεται στις φλόγες.Ένας πενηντάχρονος άνεργος συνοδεύει την ηλικιωμένη μητέρα του σε γειτονιά της Κυψέλης, για να εισπράξουν τη σύνταξή της, ενώ μέσα του κουτρουβαλούν λέξεις που έχουν τη δύναμη να τους συνθλίψουν.Ιστορίες της Αθήνας, στα χρόνια της έξαψης και της πτώσης, σε αναζήτηση μιας καινούργιας σπίθας.Τέσσερα διηγήματα που οι ήρωές τους προσπαθούν να μαντέψουν το πρόσωπο του άλλου, καθώς αφήνονται στα νυχτερινά ρεύματα της πόλης.

<<Μίλησέ μου για εσένα>>,μπορεί να πει κάποιος, και στο ενδιάμεσο της ελευθερίας που αφήνει αυτή η φράση να συναντήσει τον άλλον και την ίδια στιγμή να αποκουφαθεί.Στην ερημιά που συντονίζει τον έναν,μπορεί και να γεννιέται μια λυτρωτική ανάγκη να κατασκευάσουμε έναν διεστραμμένο χώρο των δύο.<<Ειρωνική αυτή η χώρα>> θα πει ο Π.

Όταν οι άνθρωποι ερωτεύονται, αρχίζουν να κάνουν όνειρα. Όνειρα για κοινή ζωή, για γάμο, για παιδιά. Τι γίνεται όμως όταν η αγάπη και ο έρωτας έρχονται αντιμέτωποι με την αρρώστια και το ψέμα; Κρυμμένα μυστικά πολλών δεκαετιών, μετατρέπονται σε απρόβλεπτες αποκαλύψεις και κάνουν τα πάντα να ανατραπούν. Η Μάγδα και ο Ιάσονας, θα αναγκαστούν να πάρουν αποφάσεις, που θα τους στερήσουν την ευτυχία, την οικογένεια, την υγεία, ίσως ακόμη και την ίδια την ζωή...

Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ